Ο Μπλεζ Πασκάλ (Blaise Pascal, 19 Ιουνίου 1623 – 19 Αυγούστου 1662), ανήκει σε αυτά τα φωτεινά μυαλά της ανθρωπότητας που διατήρησαν τις μεταφυσικές τους ανησυχίες και ζωντανή τη θρησκευτική τους πίστη, συνδυάζοντας τη δίψα για γνώση και την επιθυμία κατάκτησής της.
Στα 39 χρόνια που ο ίδιος έζησε και έδρασε, κατάφερε να κάνει το όνομά του συνώνυμο της Επιστήμης των μαθηματικών, ακόμα και αν δε θεωρείται η πιο επιδραστική προσωπικότητα της Επιστήμης των αριθμών.
Διαχρονικά οι μαθηματικοί γοητεύονται από το “Τρίγωνο του Πασκάλ”, αυτή τη μεγάλη νοητική ανακάλυψη του ίδιου. Σε αυτό το τρίγωνο βλέπουμε να συνυπάρχουν οι φυσικοί με τους τριγωνικούς αριθμούς, ενώ όλα τα στοιχεία της κάθε γραμμής ισούται με την αντίστοιχη δύναμη του δύο.
Το τρίγωνο του Πασκάλ ασκεί διαχρονική γοητεία στον μαθηματικό κόσμο, γεννώντας την επιθυμία μελέτης ακόμα και σε μακρινές χώρες όπως η Ινδία και η Κίνα.
Βουτώντας μέσα στα παθιασμένα νερά του μαθηματικού σύμπαντος, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις Πιθανότητες. Αυτή η ανάλυση της τυχαιότητας, μέσα από απρόσμενες εξελίξεις και ντετερμινιστικές αιτιολογίες, ο Πασκάλ επιπλέει ως μία μορφή κυρίαρχη σε αυτή τη μαθηματική συνθήκη.
Ο Μπλεζ Πασκάλ σκοντάφτει επάνω σε μία μαθηματική εξίσωση, συναντάει μία τριγωνική ρίζα και μαγεύεται από την ωραιότητα των αριθμών.
Οι βαθιές θεολογικές του αναζητήσεις είναι η αιτία που αυτή η μαθηματική του ανησυχία σκοντάφτει και ως ένα βαθμό λυγίζει.
Η περίπτωση του Πασκάλ είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση. Όχι διότι ο ίδιος, παρά τη μαθηματική του προσφορά, ανήκει στους μείζονες μαθηματικούς. Αλλά για την προσπάθεια να ισορροπήσει ανάμεσα στη λατρεία της Επιστήμης και τη θρησκευτική του αφοσίωση.
Η πνευματική του ανησυχία και η βαθύτατη πίστη του στο ότι υπάρχει μία ανώτερη δύναμη, χάραξε ολόκληρη την πορεία της ζωής του. Όπως ο ίδιος δήλωνε, υπάρχει μία ανάγκη για το Θεό σε κάθε ανθρώπινη καρδιά. Ο τρόπος που μάθαμε να μεταφράζουμε τον Ίδιο μας απομακρύνει από το να τον ψηλαφίσουμε.
Παρόλο που υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι το χάσμα ανάμεσα στη θρησκευτική πίστη και την επιστημονική σκέψη, ο Πασκάλ προσπάθησε να τα ισορροπήσει στο ημιτελές έργο του Pensées.
Ακόμα μία σημαντική στιγμή στη μαθηματική πορεία του Πασκάλ είναι η δημιουργία της πρώτης αριθμομηχανής, η οποία ονομάστηκε Πασκαλίνα. Η ίδια δημιουργήθηκε το 1642, εκτελούσε μόνο πρόσθεση και αφαίρεση και θεωρείται σημαντικό επίτευγμα, ακόμα και αν δεν ανταποκρίνεται απόλυτα στις επιστημονικά πιο προχωρημένες μηχανές του σήμερα.
Από τις σημαντικές προσωπικότητες της μαθηματικής Επιστήμης του 17ου αιώνα, ο Πασκάλ άφησε το ίχνος του στην προσπάθεια ιχνηλάτησης του μαθηματικού άπειρου και της καρδιάς που έχει τους δικούς της νόμους προσέγγισης του υπερβατικού και του μυστήριου.