Το χαρμόσυνα άγγελμα της νίκης πρέπει να αναγγείλει, η καρδιά του δεν μπορεί να τον προδώσει πριν φωνάξει ότι οι Πέρσες κατατροπώθηκαν.
Ένας αθλητής κρίνεται και από τη δύναμη της θέλησης και της καρδιάς του, όχι αποκλειστικά από τις αθλητικές του επιδόσεις.
Οι δρομείς όταν προσπαθούν να καλύψουν μεγάλες αποστάσεις σε σύντομο χρόνο με μοναδικό όπλο τα πόδια τους, δεν κουβαλάνε αποκλειστικά το κορμί τους. Κουβαλάνε και το βάρος μίας αναγγελίας, ευχάριστης ή δυσάρεστης, η οποία θα προκαλέσει εθνική μεταρσίωση ή εθνική αφύπνιση και θλίψη.
Ο δρομέας όταν πρόκειται να αναγγείλει το χαρμόσυνο γεγονός φτερωτός Ερμής γίνεται και δεν υπολογίζει κούραση και ταλαιπωρία.
Να τετραγωνίζεις τον αδάμαστο χρόνο και να τρέχεις 200 χιλιόμετρα μέσα σε δύο μέρες, ένας άθλος που μπορεί να θεωρηθεί λογικό να υλοποιηθεί αν στα πόδια σου βάλει φτερά το θεϊκό άγγελμα και η μεγάλη θέληση.
Γιατί όταν ένας στόχος βάλει φωτιά στην καρδιά, τα πόδια κάνουνε φτερά.
Ο ρόλος του Φειδιππίδη ήταν να ζητήσει από τους Λακεδαιμόνιους βοήθεια για τους Αθηναίους στη μάχη του Μαραθώνα το 490 π. Χ.
Ο θεός Πάνας είχε φανερωθεί στον ίδιο, ενημερώνοντάς τον ότι η νίκη θα ήταν τελικά των Αθηναίων.
Αφήνοντας το ιστορικό γεγονός, ο ίδιος έμελλε να μείνει τελικά στην ιστορία για το Νενικήκαμεν που είπε πριν ξεψυχήσει στους Αθηναίους, γεγονός που δεν πιστοποιήθηκε όμως ιστορικά.
Ακόμα και αν η φράση αυτή δεν ενδυναμώνεται από τις υπάρχουσες ιστορικές πληροφορίες ως προς το αν ισχύει πραγματικά, χαράχθηκε στη μνήμη ως απόδειξη σωματικής δύναμης και υπόδειγμα σθένους που πολλές φορές ξεπερνά τα ανθρώπινα σωματικά όρια και προσδίδει αντοχή και επιπλέον δύναμη.
Η γενναιότητά του θα οδηγούσε στην καθιέρωση του Σπάρταθλον, ο οποίος είναι υπερμαραθώνιος από την Αθήνα μέχρι τη Σπάρτη.
Ένας δρομέας που συνέδεσε το όνομά του με την υπέρβαση των σωματικών ορίων, την αταλάντευτη προσήλωση στο καθήκον, την ικανότητά του στο τρέξιμο και τη σωματική του αντοχή.