Εδώ και αρκετά χρόνια, και δεν είναι λίγα, από τότε που άρχισα να αισθάνομαι νοήμων άνθρωπος και πολίτης, έχω βάσιμους λόγους να πιστεύω πως ένα σημαντικό σύνολο αξιών της έμμεσης Δημοκρατίας Δυτικού τύπου στη χώρα μας, μπορεί κανείς να τις περιγράψει θαυμάσια προσθέτοντας από μπροστά την πρόθεση «παρά», όντας συνυπάρχουσες παράλληλα και ανταγωνιστικά με τις αυθεντικές αντίστοιχες αυτές αξίες.
Κράτος-Παρακράτος, Παιδεία-Παραπαιδεία, Οικονομία-Παραοικονομία, Ιατρική-Παραϊατρική, Δικαστικό-Παραδικαστικό, Εκλησιαστικό-Παραεκλησιαστικό, ΕΥΠ-Παρά ΕΥΠ(πρόσφατο), Κέντρο εξουσίας- Παράκεντρο εξουσίας, Πολιτική-Παραπολιτική, κλπ.
Είναι τουλάχιστον λυπηρό που κάποιες απ αυτές τις παραεξουσίες είναι και θεσμοθετημένες και νόμιμες, όπως η Παραπαιδεία και η Παραϊατρική.
Για τις άλλες αφού αποδεδειγμένα υπάρχουν και ταλαιπωρούν, συμπιέζουν, αδικούν, και γενικά «κακοποιούν» τους πολίτες, θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον να μαθαίναμε ποιος περιποιείται αυτό το καταστροφικό θερμοκήπιο που γεννά αυτές τις ολίγιστες παρά αξίες, και ποιοι κορφολογούν τους δηλητηριώδης καρπούς του.
Κάτι υποψιαζόμαστε όλοι, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο, αλλά η υποψία από μόνη της δεν λύνει το πρόβλημα.
Πρέπει να μετουσιωθεί σε πολιτική σκέψη και πράξη, προβληματισμό, αμφιβολία, και διαλεκτική ερμηνεία των φαινομένων….. αυτό δηλαδή που ήταν δεδομένο των προγόνων μας, όπου οι «απολιτίκ» εξορίζονταν από την Πόλη.
Διότι πρέπει να παραμείνουμε Άνθρωποι και όχι σοκαρισμένοι υπάνθρωποι, έρμαια στα μηνύματα των παρά εξουσιών, και δεν παραλαμβάνουμε την πραμάτεια τους που προσβάλει και υποβιβάζει την προσωπικότητα μας.
Και μη ξεχνάμε πως αν δεν παραλάβουμε κάτι ακυρώνουμε την ύπαρξη του μηνύματος και του αποστολέα!
Αντιστεκόμαστε «παρά»- τεταμένα!…
Όπως έλεγε και ο Χρόνης Μίσσιος: Όταν συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να αλλάξω το σύστημα, άρχισα να αγωνίζομαι να μη με αλλάξει αυτό!
Υ.Γ: Έχω βάσιμες υποψίες πως όλοι αυτοί που βρίσκονται πίσω από τις παραεξουσίες δεν έχουν καμία πραγματική σχέση με την τέχνη και το πολιτισμό.