Ποιήματα εποχής – 9 | Ο σύγχρονος ρυθμικός λόγος του Κωνσταντίνου Ταβουλτσίδη
Επιμέλεια – παρουσίαση Θανάσης Μουσόπουλος
Δημιουργοί από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (κυρίως) και όχι μόνο…
Αυτό τον καιρό στο fb δημοσιεύω κείμενά μου για την ποίηση φίλων ποιητών/ποιητριών που τους ζητώ να μου στείλουν 2-3 αδημοσίευτα ποιήματά τους. Θέλω να δούμε τι ποίηση γράφεται αυτό τον καιρό…
Το sparmatseto.gr αγκαλιάζει και προβάλλει αυτήν την σειρά
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποιήματα Εποχής – 8 | Ο σύγχρονος ποιητικός λόγος του Τζεμ” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”76640″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]
Ποιήματα εποχής – 9 | Ο σύγχρονος ρυθμικός λόγος του Κωνσταντίνου Ταβουλτσίδη
Τον Κωνσταντίνο Ταβουλτσίδη τον γνωρίζω και παρακολουθώ το έργο του ένα τέταρτο του αιώνα. Έχω γράψει και έχω μιλήσει πλειστάκις για τις θαυμάσιες δημιουργίες του.
Σε άλλα κείμενά μου είπα, μιλώντας για την ποίησή του: «Ο ποιητής και η ποίηση βρίσκονται σε διαρκή αλληλεξάρτηση και αγώνα – αγωνία: “Μέσα μου μπήκε ένα πουλί / κι αν για τρελός σας μοιάζω / είναι απ’ την πίκρα την πολλή / αφού φτερά δεν βγάζω”».
Αλλού πάλι γράφω: «Ο Κωνσταντίνος Ταβουλτσίδης παρακολουθεί την πορεία της σύγχρονης τέχνης, απορρίπτοντας τον αποκρυφισμό και την επιδίωξη του ακατανόητου καινοφανούς, ξεδιπλώνει τον βαθύτερο ψυχισμό του με ειλικρίνεια και αγάπη. Φτιάχνει ένα κόσμο κατοικήσιμο και ωραίο. Έναν κόσμο δικό του, μοναδικό. Πολύ συναρπαστικός είναι ο διηνεκής διάλογος με άλλα κείμενα και άλλες τέχνες. Η απαγγελία του και η μουσική που τη συνοδεύει μας οδηγεί ευθύβολα στην καρδιά της ίδιας της ποίησης».
Ως τώρα έχει εκδώσει τις συλλογές: Επτά σπόνδυλοι του έρωτος, 1999 – Αυτόματος γεφυροπλάστιγξ, 2002 – Άναξ, 2012 – Η ΄Ελιξ – Το βιβλίο με τις πέστροφες, 2016 – Η Σφιγξ, 2017 – Μικρά Διονύσια, 2018. Και στις δύσκολες του 2020 Νοεμβριάτικες μέρες και νύχτες, το νέο βιβλίο του, που το χαρακτήρισα “πολυ-συλλογή”, σε έναν καλαίσθητο τόμο του τυπογραφείου Τελεία+Παύλα, με τον τίτλο “ΒΑΚΧΑΙ – ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ¨, Εκδόσεις Σπανίδης. Το νέο ποιητικό βιβλίο, 260 σελίδες 145 καινούργια ποιήματα. Ένα διήγημα, 7 ποιήματα μεταφρασμένα από τα ισπανικά και 3 ποιήματα μεταφρασμένα από τα γεωργιανά.
Τον παρακάλεσα να μου εμπιστευθεί κάποιες σύγχρονες δημιουργίες του για να τις παρουσιάσω στη σειρά των κειμένων μου «Ποιήματα Εποχής», με παλιούς και νεότερους ποιητές και ποιήτριες. Τον ευχαριστώ για την άμεση ανταπόκριση.
Τα ποιήματα
Παρουσιάζω τα δύο ποιήματά του – έργα ρυθμικά και σύγχρονα.
Λευτεριά
Είδα την λέξη λευτεριά / Γραμμένη σε παγκάκι
Την κοίταξα και κάθισα / Και έκλαψα λιγάκι.
Θυμήθηκα τα χέρια μου / Σαν ήτανε λυμένα
Και τα μαλλιά σου χάιδευα, / Τους ώμους, τον αυχένα.
Θυμήθηκα την άνοιξη / Και ολάνθιστα λιβάδια
Εσύ να στέκεις πλάι μου / Σαν ξενυχτούσα βράδια.
Αγώνας για την λευτεριά /Να έχει αγάπη η καρδιά
Και το μυαλό φροντίδα.
Αγώνας για την λευτεριά / Να χει ψωμί για τα παιδιά
Για την γιαγιά ελπίδα.
Αγώνας για την λευτεριά / Πώς σε φιμώνουν τα λεφτά
Και χάνεται η πυξίδα.
Η τσουκνίδα
Ωμή τσουκνίδα σαν θα φας / Ο έρωτας περνάει
Και το κορμί που καίγονταν / Άλλο δεν αγαπάει.
Σβήνει ο πόθος στην καρδιά / Το σώμα χαλαρώνει
Του στεναγμού το κάρβουνο / Απότομα τελειώνει.
Την έφαγα πολλές φορές / Μήπως και σε ξεχάσω
Μα αντί γι αυτό πεθύμησα / Τραγούδι να σου φτιάσω.
Να πω πως ήμουν πλούσιος / Μα και τυφλός αντάμα
Όταν σε είχα έπρεπε / Να είχα κάνει τάμα.
Να πω στου δάσους την θεά / Που τις καρδιές κρατάει
θεά μικρή η αγάπη μου / Άλλον μην αγαπάει.
Μα αντί γι αυτό της ζήτησα / Πάντα δικός σου να μαι
Και ούτε ξόρκια φάρμακα / Τον όρκο δεν πατάνε.
Κώστα, περιμένω το βιβλίο με τα νέα ποιήματά σου…
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποιήματα εποχής – 10 | Ο καίριος ποιητικός λόγος της Μαρίας Μουσοπούλου” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”76748″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]