Ποίηση Ενδοσκόπησης από την Μαρία Μουσοπούλου (Μέρος ΙΙ)
Από την ποιητική Συλλογή της Μαρίας Μουσοπούλου Βλέμμα Ένδον
Ποίηση Ενδοσκόπησης II
1.
Κάθομαι ώρες ώρες
και μιλάω στα λουλούδια….
Είχα μια γλάστρα δε
που είχε ξεραθεί
κι όμως την πότιζα μετά μανίας…
Σε καμιά ιατρική σχολή
δε σου μαθαίνουν δυστυχώς
να κάνεις τεχνητή αναπνοή
στα λουλούδια.
-
Ματαίωση
Βαδίζω στα σοκάκια
της αγωνίας και υπολανθάνει
ο ίσκιος σου
γύρω από το απαλό (ή απλό αν θες)
φως του φεγγαριού.
Αλλά ίσκιος χωρίς αντικείμενο μοιάζει
ίσκιος του συναισθήματος
και της ματαίωσης,
του ανομολόγητού μου
έρωτα για το φάσμα σου.
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποίηση Ενδοσκόπησης | Βλέμμα Ένδον” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”10102″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]
-
Στον Αντρέα Καρκαβίτσα
Και λέω κι εγώ να πω μια ιστορία, πώς είναι η θάλασσα για τον ναυτικό, να έτσι κι η ζωή για μένα, με τραβά κοντά της, σα σειρήνα με καλεί και μόλις λίγο της παραδοθώ, με καταπίνει σα σύζυγος ζηλιάρα μου ρουφάει τα σπλάχνα. Και εγώ δε βγάζω άχνα, τρέχω εκεί και κάθουμαι σαν ήσυχο σκυλί στον αφέντη πλάι. Τα όνειρα εφιάλτες γίνονται και ταραχές αλλά κι όμως πάλι την αγαπάω τη ζωή, ό,τι και να με κάμει.
4.
Ο έρωτας είναι σαν μια αράχνη
με τον ιστό της.
Θαυμάζεις τη δουλειά,
την υπέροχη δαντέλα,
φοβάσαι όμως μη πιαστείς
εκεί και τραφεί
η αράχνη από σένα…
Ποίηση Ενδοσκόπησης ΙΙ
