Η Τέχνη είναι μια διαρκής αντίσταση. Σκοπός της τέχνης είναι να σχολιάζει και να καταγγέλλει το κατεστημένο χωρίς να εξετάζει τη προέλευση του .Πρέπει προς τούτο, να μην φωνασκεί αλλά να διαδηλώνει και να στοχεύει κατευθείαν στη συνείδηση των ανθρώπων και όχι στην απλή ευχαρίστηση των αισθήσεων του. Αν συμβιβαστεί, εξαγορασθεί και καταστεί « αθώα ,άσφαιρη και άκαπνη» άρχεται ο εκφυλισμός αυτής και οδεύει νομοτελειακά στη απόλυτη παρακμή, χάνοντας το δυναμικό ποιοτικό πλεονέκτημα.
Η Τέχνη πρέπει να προπαγανδίζει συνεχώς και αδιαλείπτως τον ουμανισμό και τα συν αυτώ.
Η Τέχνη πρέπει να είναι αμοραλιστική χωρίς επίπλαστους ηθικούς φραγμούς, απεναντίας να καταγγέλλει τη μοραλιστική υποκρισία του εκάστοτε κατεστημένου.
Η Τέχνη πρέπει να είναι ελεύθερη γιατί είναι πρωτότοκη κόρη της Δημοκρατίας και το προϊόν της πρέπει να είναι ελεύθερα νοήματα, απαλλαγμένα από την ύποπτη λογοκρισία της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων.
Η Τέχνη πρέπει να ψυχαγωγεί και όχι να διασκεδάζει. Πρέπει να είναι ενοχλητική και άτακτη.
Η Τέχνη είναι Επανάσταση.
Η Τέχνη δεν στρατεύεται αυτή καθεαυτή ,μπορεί όμως ο καλλιτέχνης να αυτοστρατευτεί, όχι καθ υπόδειξη αλλά σαν προϊόν ελεύθερης βούλησης που υπαγορεύεται από την ιδεολογική του αντίληψη.
Η Τέχνη πρέπει να αναπαράγεται συνεχώς, όπως συμβαίνει με όλα τα είδη της γης διαφορετικά θα πεθάνει.
Η Τέχνη πρέπει να προβάλλεται και να υποστηρίζεται με κάθε θεμιτό τρόπο από τους ίδιους τους καλλιτέχνες, αλλά και όλα τα μέσα μαζικής επικοινωνίας , να προστατεύεται και να εξασφαλίζεται η «αταξία» της και η» ενοχλητικότητα» της από όλους τους δημόσιους θεσμικούς φορείς τόσο ως προς το περιεχόμενο, όσο και οικονομικά.