Συντάκτης: Θανάσης Μουσόπουλος

Η Θράκη ως χώρος ιστορίας και πολιτισμού παρουσιάζει πολλές και μεγάλες συγκινήσεις.

Πολλές φορές είπα και έγραψα ότι οι Πόντιοι μού είναι ιδιαίτερα αγαπητοί για πολλούς λόγους. Η ιστορία και ο πολιτισμός τους που είναι ζωντανός στις δύσκολες μέρες μας, η γλώσσα και εν γένει η δημιουργικότητά τους με συγκίνησαν συχνά κατά το παρελθόν. Μια φορά το χρόνο προβάλλεται το αίτημα της μνήμης: 19η Μαΐου 1919. Το 2008 είχα την τιμή και την ευθύνη της επιμέλειας του πολύ σημαντικού τόμου «Διαδρομές Ποντίων», αφιερωμένου στη μνήμη του Γιώργου Ταβουλτσίδη. Με την ευκαιρία της επιμέλειας τούτου του τόμου, ασχολήθηκα με πλευρές από την ποντιακή ιστορία και πολιτισμό. Στην Εισαγωγή ανάμεσα στα άλλα γράφω: «Από…

Δεν μπορείς να ασχοληθείς με τον θρακικό πολιτισμό, χωρίς να μελετήσεις το ποικίλο έργο του Γεώργιου Βιζυηνού (1849 –  1896). Ο ενιαίος χώρος της Θράκης, με τη συνεχή παρουσία του ανθρώπου και των έργων του εδώ και δέκα χιλιάδες χρόνια, χωρίς τεχνητές διαιρέσεις, είναι εμποτισμένος με χαρακτηριστικά που διακρίνονται από την αγάπη της φύσης και του ανθρώπου, σε συνεχή ροή και εμπλουτισμό. Ο Γεώργιος Βιζυηνός παρόλο που έζησε λίγα χρόνια, κατέθεσε με την πένα και την ψυχή του έργα που καινοτομούν και δημιουργούν αφετηρία στον νεότερο ελληνικό πολιτισμό. Κουβαλώντας πολλά στοιχεία από τη Θράκη, από την Κύπρο, από…

Κοντά στους Αμαξάδες, στον μυχό της Βιστονίδας σώζονται ερείπια μιας πόλης που στα παλαιοχριστικικά και βυζαντινά χρόνια λεγόταν πρώτα Αναστασιούπολις και μετά Περιθεώριον. Στα χρόνια της Οθωμανοκρατίας ονομαζόταν Μπουρού Καλέ, ενώ σταδιακά ερημώθηκε κατά τα τέλη του 17ου αιώνα. Κατά τον 14ο αιώνα ποίμανε αυτή την επισκοπή ο Όσιος Θεοφάνης. Προς τιμήν του αγίου Θεοφάνη χτίστηκε στην πόλη μας ναός που θεμελιώθηκε το 2005 και εγκαινιάστηκε το 2020. Με ενέργειες του μητροπολίτη Ξάνθης κ. Παντελεήμονα το 2000 το Οικουμενικό Πατριαρχείο προχώρησε την αγιοκατάταξη του αγίου Θεοφάνη, ενώ ακολούθησε από την Ιερή Σύνοδο της εκκλησίας της Ελλάδος η ένταξή του στο Αγιολόγιο και…

Πέρασαν διακόσιες εξήντα τέσσερες Πρωτομηνιές από τη μέρα που μάς άφησε ο Στέφανος Ιωαννίδης (1923 – 2001). Έφυγε όμως;

Κοντεύουν τριάντα χρόνια (1994) από την πρώτη δημοσίευση στα αγγλικά και ένα χρόνο μετά στα ελληνικά αυτού του βιβλίου που έκανε παγκόσμια γνωστή την Κεφαλονιά. Ενώ το 2001 έγινε κινηματογραφική ταινία με τον Νίκολας Κέιτς και την Πενέλοπε Κρουζ.

Νιώθω θλίψη για την κατρακύλα σε πολλούς τομείς και επίπεδα του δημόσιου βίου. Δεν αναφέρομαι μόνο στην Ξάνθη και στη χώρα μας, αλλά γενικότερα.

Σε πολλά βιβλία και κείμενά μου μίλησα για τη λογοτεχνία της Ξάνθης. Αυτό που με συγκίνησε ιδιαίτερα είναι η αλυσίδα δημιουργών που, από τα μέσα κυρίως του εικοστού αιώνα ως τις μέρες μας, συνεχίζουν και ανανεώνουν, βέβαια, την τέχνη του λόγου.

Αναμφίβολα μεγάλοι μουσικοί ήταν και ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης. Μα κοντά στη μουσική, είχαν τόσα άλλα εφόδια που αυτόματα τους καθιστούν πολίτες, και μάλιστα πολίτες της οικουμένης.

Ο Όμηρος αποτελεί μια από τις μεγάλες μου αγάπες. Πολλά κείμενα και δημοσιεύσεις αφιέρωσα στον «Αιώνιο Δάσκαλο». Ανάμεσα στα άλλα κείμενα, ξεχωρίζω τις εργασίες που περιλαμβάνονται στους τόμους που επιμελείται ο Νίκος Καμπάνης για κάθε μία ραψωδία, και περιέχουν το αρχαίο κείμενο και τη μετάφραση που φιλοτεχνεί ο ίδιος, παρατηρήσεις και σχόλια, καθώς και άρθρα που αναφέρονται σε διάφορα ζητήματα κάθε ραψωδίας. Είχα τη χαρά να δημοσιευθούν κείμενά μου στους τόμους των ραψωδιών θ΄, λ΄, ν΄και χ΄. Προγραμματίζεται η ραψωδία ι΄, που είναι πολύ σημαντική για τη Θράκη. Θα παρουσιάσω συνοπτικά τα κείμενά μου. 1. Ραψωδία θ΄ – Ο Δημόδοκος…