Συντάκτης: Λεύκη Σαραντινού

Στην Αλάσκα, ένα από το πιο σιωπηλά και κρύα μέρη της γης εκείνο που κυριαρχεί τον χειμώνα είναι η αχανής μοναξιά που νιώθει κάποιος όταν περιδιαβαίνει τις παγωμένες εκτάσεις της… Γι’ αυτό και δικαίως η αγαπημένη Αμερικανίδα συγγραφέας Kristin Hannah έδωσε στο βιβλίο της που μιλάει για την Αλάσκα τον τίτλο αυτόν. Η «Αχανής μοναξιά» είναι ένα ακόμη υπέροχο βιβλίο της γνωστής Αμερικανίδος συγγραφέως, γνωστής για τη μοναδική ικανότητά της στη διείσδυση της ανθρώπινης ψυχολογίας και των χαρακτήρων μέσα από την γλαφυρότατη πένα της. Η «Αχανής μοναξιά» δεν είναι το πιο καινούριο της βιβλίο, αλλά είναι, αναντίρρητα, ένα από τα…

Στην εξαιρετική μετάφραση του Μιχάλη Μαρκόπουλου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος το κλασικό αριστούργημα του μεγάλου Αμερικανού συγγραφέα John Steinbck, «Άνθρωποι και ποντίκια». Η ευκολοδιάβαστη αυτή νουβέλα αποτυπώνει το χαμένο όνειρο για μία καλύτερη ζωή πολλών ανθρώπων που είχαν την ατυχία να γεννηθούν φτωχοί. Στην Αμερική ο ευσεβής πόθος των φτωχών εργατών της γης αποτυπωνόταν κυρίως με τη σφοδρή επιθυμία για την απόκτηση γης. «Πες πως θα ’ναι όταν θα χουμε τη γης μας» είναι η μόνιμη επωδός στο βιβλίο του αγαθού γίγαντα Λένι, ο οποίος ζητά διαρκώς από τον καρδιακό του φίλο τον Τζορτζ να του επαναλάβει το όνειρο…

Ο ποιητής και λογοτέχνης Σταύρος Παπαδόπουλος μοιράζεται με τους αναγνώστες του τις ιστορίες της γιαγιάς του Παναγιώτας Γκαράνη από το Ελληνοχώρι ή Γκιαούρκιοϊ στο μυθιστόρημά του με τίτλο «Η γιαγιά μου η Σμυρνιά». Πρόκειται για ένα πόνημα νοσταλγικό, τρυφερό, αλλά και βίαιο και συγκλονιστικό, πολλές φορές, αφού σε αυτό περιγράφονται τα τραγικά γεγονότα της καταστροφής της Σμύρνης από τους Τούρκους και οι βιαιοπραγίες τους εις βάρος των αμάχων. Ο συγγραφέας δηλώνει ευθύς εξαρχής την πρόθεσή του να συγκινήσει τους αναγνώστες και να τους κάνει, μάλιστα, να κλάψουν όταν θα διαβάζουν τα γραφόμενά του. Επομένως, γίνεται από την αρχή σαφές στον…

Έξι διηγήματα γραμμένα στην απαιτητική, μα απολαυστική στην ανάγνωση, τεχνοτροπία του δομημένου ρεαλισμού συγγράφει ο νέος και ανερχόμενος συγγραφέας Γιάννης Πολύζος, μέλος του Φιλολογικού Ομίλου Ελλάδος και συγγραφέας της νουβέλας «Πορτρέτο». Το βιβλίο του με τίτλο «Οι σκλάβοι του κάμπου» αποτελεί τον πρώτο τόμο που εκδίδεται με διηγήματα που να αφορούν το Κιλελέρ, τη ζωή και τους αγώνες των κολίγων του θεσσαλικού κάμπου στις αρχές του περασμένου αιώνα. Τα διηγήματα απεικονίζουν με έξοχο, πραγματικά, τρόπο, τη δύσκολη ζωή των κολίγων στα κτήματα των μεγαλοτσιφλικάδων και την απάνθρωπη μεταχείριση που οι τελευταίοι επεφύλασσαν σε αυτούς. Εστιάζει, εν ολίγοις, στην ιστορία της…

Τα αστυνομικά μυθιστορήματα ανήκουν στο πιο δημοφιλές, ίσως, είδος λογοτεχνίας στις μέρες μας. Η πληθώρα από αυτά που κυκλοφορούν, σε πολλές, διαφορετικές εκδόσεις, είναι πραγματικά πολύ μεγάλη. Πολλά από αυτά συνδυάζονται έξοχα με ιστορικά στοιχεία ή διαδραματίζονται σε παλαιότερες ιστορικές εποχές, πρόκειται δηλαδή για αστυνομικά ιστορικά μυθιστορήματα. Δεν έτυχε όμως ποτέ να διαβάσω αστυνομικό μυθιστόρημα γραμμένο με τόση μεγάλη δόση χιούμορ και τόσο πνεύμα, όσο τα αστυνομικά μυθιστορήματα της Elle Cosimano, της βραβευμένης συγγραφέως , κάτοικο των ΗΠΑ. Το πρώτο βιβλίο της σειράς με τίτλο «Η Φίνλεϊ Ντόνοβαν σαρώνει» εκδόθηκε τον περασμένο Γενάρη και, παρ’ όλο που πρόκειται για «ανάλαφρο»…

Πόσοι από εμάς γνωρίζουν άραγε ότι η πρωταγωνίστρια στην τραγωδία του Μάγερλινγκ, Μαρία Βετσέρα, ήταν ελληνικής καταγωγής; Και ότι η μητέρα της, Ελένη Μπαλτατζή-Βετσέρα, ήταν μία από τις πλουσιότερες και γνωστότερες αριστοκράτισσες της εποχής στη Βιέννη των τελών του δέκατου ένατου αιώνα; Τη ζωή αυτήν ακριβώς της μεγάλης Ελληνίδας έρχεται να καταγράψει, υπό τη μορφή μυθιστορηματικής βιογραφίας, η γνωστή συγγραφέας ιστορικών μυθιστορημάτων, εκδότρια, επιμελήτρια και μεταφράστρια, Ελένη Κεκροπούλου. Το νέο της πόνημα τιτλοφορείται με τον ευφάνταστο –όσο και αινιγματικό κάπως- τίτλο «Η ποδηλάτισσα του Πράτερ». Η ποδηλάτισσα του Πράτερ δεν ήταν άλλη από την Ελένη Μπαλτατζή Βετσέρα  στη δύση του…

Ένα βιβλίο στοχασμού, θεωρίας της Ιστορίας και των διαφόρων ιστορικο-κοινωνικών θεωριών σχετικών με την εξήγηση των φαινομένων και των γεγονότων που συμβαίνουν γύρω μας υπογράφει ο πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας, ο οποίος είναι συγχρόνως και γιατρός, ο Γεώργιος Φρούντζος, με τίτλο “Η θεωρία του χάους στην ανθρώπινη ιστορία”.  Πρόκειται για ένα υβριδκό πόνημα το οποίο ιστορροπεί εντέχνως μεταξύ των επιστημών της φιλοσοφίας, της Ιστορίας και της κοινωνιολογίας, μπολιασμένων με ψήγματα φυσικής και μαθηματικών. Η θεωρία του χάους του Lorenz, σύμφωνα με την οποία αρκεί να κουνήσει τα φτερά της μία πεταλούδα στη Βραζιλία για να ξεσπάσει θύελλα στην πολιτεία του Τέξας στις…

Ένα πολύ ενδιαφέρον και εξαιρετικά πρωτότυπο πόνημα υπογράφει ο νεοεμφανιζόμενος στον ελληνικό λογοτεχνικό στίβο συγγραφέας, ο Ξανθιώτης Γιώργος Μελίτος. Το πόνημά του θίγει έξυπνα τα προβλήματα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας τα οποία σχετίζονται με τα δημόσια έργα, προβλήματα διαφθοράς και διαπλοκής. Παράλληλα, όμως, ο συγγραφέας στοχάζεται πάνω στη φύση του τόσο δημιουργικού επαγγέλματος του αρχιτέκτονα, αλλά και των μηχανικών γενικότερα. Όλα αυτά μέσα από τα μάτια ενός νεαρού αρχιτέκτονα, του Γιάννη και των προσώπων από τη δουλειά με τα οποία σχετίζεται, μέσα στα οποία και μία Ηλεκτρολόγος μηχανικός, η Ξένια, το έτερον ήμισυ του Γιάννη, του Παναγιώτη-με το παρατσούκλι Παπάς-ενός…

Δέκα διηγήματα τεχνοτροπίας δομημένου ρεαλισμού α’ επιπέδου που μας ταξιδεύουν παραστατικότατα στην Αθήνα της δεκαετίας του ’60 υπογράφουν δέκα συγγραφείς, μέλη του Φιλολογικού Ομίλου Ελλάδος. Η συλλογή τιτλοφορείται “Πατησίων και Βερανζέρου γωνία, Αθήνα 1960-1970” και περιλαμβάνει ακόμη μία εισαγωγή του Κωνσταντίνου Λίχνου η οποία αναλύει την τεχνοτροπία α’ επιπέδου του δομημένου ρεαλισμού, καθώς και σύντομα περιληπτικά σημειώματα για κάθε διήγημα από την Αφροδίτη Διαμαντοπούλου. Το έχουμε πει πολλές φορές, αλλά θα το ξαναπούμε: το μεγάλο πλεονέκτημα της εν λόγω νοοτροπίας είναι ότι η δύναμη των περιγραφών της μας μεταφέρει κατευθείαν στην καρδιά της εποχής κατά την οποία διαδραματίζεται το εκάστοτε…

Η αλήθεια είναι ότι αποφεύγω να μιλάω για τα αστυνομικού τύπου βιβλία που διαβάζω, τα οποία δεν είναι ούτως ή άλλως πολλά συνήθως. Για το συγκεκριμένο βιβλίο, όμως, θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο να γράψω κάτι, καθώς πρόκειται για ένα βιβλίο που ξεχώρισα και διάβασα κυριολεκτικά απνευστί. Νομίζω πως σπάνια ένα αστυνομικού είδους βιβλίο συνδυάζει τόσο μυστήριο συγχρόνως και ένα τόσο μπερδεμένο και αξεδιάλυτο, κυριολεκτικά, κουβάρι μαζί με μία περίτεχνη οικογενειακή ιστορία στην οποία τίποτε δεν είναι όπως φαίνεται, ενώ υπάρχουν και πάμπολλα μυστικά κρυμμένα κάτω από την επιφάνεια. Όλα τα παραπάνω μαρτυρούν, φυσικά, την πολύ ιδιαίτερη και ξεχωριστή πένα…