Συντάκτης: Λεύκη Σαραντινού

Τη ζωή πολλών μεγάλων Ελλήνων επιχειρηματιών και ευεργετών του 19ου αιώνα, του Γεωργίου Ζαρίφη, του Ανδρέα Συγγρού, αλλά και των Χιωτών μεγαλεμπόρων, Μπαλτατζήδων και Ράλληδων παρουσιάζει η καταξιωμένη στον χώρο του ιστορικού μυθιστορήματος συγγραφέας Ελένη Κεκροπούλου. Το νέο της πόνημα έχει τίτλο «Το Σταυροδρόμι των Ρωμιών της Πόλης» και ασχολείται με τις ζωές των πλούσιων και κοσμοπολιτών ομογενών του 19ου αιώνα. Η αρχή της υπόθεσης τοποθετείται εν έτει 1832 στην Κωνσταντινούπολη, όταν ο νεαρός Γεώργιος Ζαρίφης μπαίνει στη δούλεψη του μεγαλεμπόρου της Πόλης Δημητρίου Ζαφειρόπουλου. Ο νεαρός Γεώργιος, ικανότατος και πανέξυπνος έμπορος, γρήγορα θα χρισθεί διάδοχος της παραπαίουσας επιχείρησης του…

Ένα εξαίρετο βιβλίο για τη ζωή στο Βερολίνο την εποχή που ο Χίτλερ ήταν στην εξουσία μας παραδίδει η Έιμι Ράνιαν, βραβευμένη συγγραφέας μπεστ σέλερ ιστορικών μυθιστορημάτων που ζει στο Κολοράντο. Το πόνημά της έχει τίτλο «Σχολή για Γερμανίδες νύφες» και φωτίζει κάποιες άγνωστες πτυχές της ζωής στο Βερολίνο του Χίτλερ πριν από το ξέσπασμα του πολέμου από την πολύ ενδιαφέρουσα σκοπιά των γυναικών. Το βιβλίο παρακολουθεί τις παράλληλες ζωές δύο γυναικών, της Γερμανίδας Χάνα και της Γερμανοεβραίας Τίλντε. Η Χάνα, είναι μία έφηβη τελειόφοιτη κοπέλα που έχει χάσει μόλις τη μητέρα της και αναγκάζεται να μετοικήσει από την επαρχία…

Διηγήματα μπονσάι, ή αλλιώς διηγήματα μινιατούρες συμπεριλαμβάνονται στη συλλογή διηγημάτων της Μαργαρίτας Κοντού, συγγραφέως που έλκει την καταγωγή της από τη Μύκονο και κατοικεί στην Αθήνα. Η Κοντού είναι άνθρωπος της τέχνης, εφόσον υπήρξε μαθήτρια του ζωγράφου Αλέκου Φασιανού και κατά καιρούς έχει φιλοτεχνήσει εξώφυλλα λογοτεχνικών βιβλίων, λευκώματα, κάρτες και ημερολόγια, ενώ έχει συμμετάσχει και σε ομαδικές εκθέσεις ζωγραφικές παράλληλα με τη διοργάνωση των δικών της ατομικών εκθέσεων. Αυτή η καλλιτεχνική φλέβα είναι εμφανής και στα είκοσι πέντε διηγήματα του βιβλίου της, διηγήματα βαθιά εσωτερικού χαρακτήρα, με έντονο το μεταφορικό και το αλληγορικό στοιχείο στη δομή τους. Τα διηγήματα της…

Την Ιρλανδή συγγραφέα Claire Keegan τη γνωρίσαμε και την αγαπήσαμε μέσα από το βιβλίο της «Μικρά πράγματα σαν κι αυτά», του οποίο η υπόθεση διαδραματίζεται στην Ιρλανδία εν έτει 1985. Στην ίδια περίπου εποχή, αλλά με εντελώς άλλη θεματική, τοποθετείται και η υπόθεση της νουβέλας της ίδια συγγραφέως με τίτλο «Τα τρία φώτα». Η νουβέλα αυτή αποτελεί στην ουσία το ψυχογράφημα ενός μικρού κοριτσιού που το εγκαταλείπουν οι γονείς του σε ένα άλλο σπίτι, φαινομενικά εντελώς αναίτια. «Ένα κομμάτι μου θέλει ο πατέρας μου να με αφήσει εδώ πέρα, ενώ ένα άλλο κομμάτι μου θέλει να με πάει πίσω, σε…

Εσείς γνωρίζατε από πολύ βγήκε η φράση «άσπρη μέρα», η «δαμόκλειος σπάθη» αλλά και η λέξη «ιερόδουλη»; Ξέρατε πως στον Καιάδα οι Σπαρτιάτες δεν έριχναν τα βρέφη, αλλά τους εγκληματίες; Πόσες βωμολοχίες των αρχαίων Ελλήνων έχετε ακούσει ποτέ; Πώς θα σας φαινόταν να βάζατε τα χρήματα στο στόμα για αποθήκευση όπως ακριβώς έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες; Και πώς θα σας φαινόταν αν σας χαρακτήριζαν θηλυπρεπή επειδή δεν έχετε γένια στο πρόσωπο; Η σειρά των εκλαϊκευμένων και έγκυρων ιστορικών βιβλίων που υπογράφουν οι ιστορικοί Γιάννης Γρυντάκης, Άγγελος και Έκτορας Χόρτης και Γιώργος Δάλκος είναι από τις καλύτερες των εκδόσεων Μεταίχμιο σε ό,τι…

Μαρώνεια, 435 π.Χ. Μπροστά μου το θρακικό πέλαγος και μια τριήρης αγκυροβολημένη στην ακτή. Στέκομαι στην αμμουδιά και παρατηρώ τους ναύτες. Ανεβαίνουν και κατεβαίνουν από το πλοίο κουβαλώντας στις πλάτες τους αμφορείς με οίνο ισμαρικό. Ο καπετάνιος όρθιος στην πλώρη με κοιτάζει. Παίρνω κι εγώ έναν αμφορέα από τον σωρό δίπλα μου, σκύβω, τον στηρίζω καλά στην πλάτη μου. Ανεβαίνω στην ξύλινη σανίδα που οδηγεί στην τριήρη. Είναι ώρα για επιστροφή εις τας Αθήνας. (για το εμπόριο Θράκης-Αθήνας στην κλασική αρχαιότητα) Θέρος 357 π.Χ. Ιερό Μεγάλων Θεών, Σαμοθράκη «Ολυμπιάδα του Νεοπτόλεμου, των Μολοσσών», προφέρω το όνομά μου δυνατά στον ιερέα…

Παρ’ όλο που το ελληνικό γένος κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων πριν από το 1821, είχε γνωρίσει εμπορική, οικονομική και εκπαιδευτική άνθηση, η ακριβής επιλογή του χρόνου του ξεσηκωμού δεν οφείλεται τελικά παρά σε τυχαίες συγκυρίες. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ο μεγάλος δάσκαλος του Γένους, Αδαμάντιος Κοραής, είχε προβλέψει ότι θα χρειαζόταν κανονικά μισός αιώνας ακόμη προκειμένου να διεκδικήσει το έθνος την ελευθερία του. Στο μεσοδιάστημα που μεσολαβούσε ο χρόνος θα μπορούσε να αξιοποιηθεί δημιουργικά από τους Έλληνες προκειμένου αυτοί να  μορφωθούν. Πράγματι, η διεθνής συγκυρία, με την Ιερά Συμμαχία που καταδίκαζε κάθε επανάσταση, ήταν αδιαμφισβήτητα…

Ελένη Σαραντίτη – Ο Κάβος του Αγίου Αγγέλου | Της Λεύκης Σαραντινού. Πρόκειται για ένα βιβλίο το οποίο δίνει την πρωτοκαθεδρία στην Ιστορία, έναντι του παρόντος, στις ιστορίες της θάλασσας, αντί γι’ αυτές της στεριάς και στις γυναίκες ηρωΐδες, αντί για τις αντρικές φιγούρες. Στην ουσία πρόκειται για μία μυθιστορηματική συλλογή από μνήμες ιστορίες μέσα από το ξετύλιγμα του νήματος της ζωής τεσσάρων γυναικών, της Ευγενίας, της Ρουθ, της Αγγελικής και της Πελαγίας. Τα σημεία σύνδεσης μεταξύ τους είναι πέντε: το φυσικό περιβάλλον, δηλαδή η άγονη και απόκρημνη γη της Μάνης με τους μικρούς οικισμούς της, η θάλασσα και η…

Το τέλος της Βενετοκρατίας στη Κρήτη και η έλευση των Οθωμανών | Της Λεύκης Σαραντινού. Η κρητική αναγέννηση στην Κρήτη και η πολιτισμική ευημερία των πόλεων τερματίστηκε απότομα με το ξέσπασμα του πέμπτου βενετοτουρκικού πολέμου το 1645. Η τουρκική απειλή όμως δεν ήταν κάτι καινούριο για το νησί. Ήδη τον 16ο αιώνα, με την επεκτατικότητα των Οθωμανών να βρίσκεται στο απόγειό της, το νησί είχε γνωρίσει τρεις καταστροφικές επιδρομές:  την εισβολή του Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα το 1538, την επιδρομή του Νταργούτ Ρέϊς το 1562 και εκείνη του Ουλούτζ Αλή το 1571, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή και…

Η διατροφή των αρχαίων ήταν καθαρά μεσογειακή, με πολλές ελιές, ψάρια και λαχανικά, έλειπαν όμως πολλά είδη διατροφής τα οποία σήμερα θεωρούμε δεδομένα, όπως τα βερίκοκα, τα λεμόνια, τα πορτοκάλια, τα ροδάκινα, η ντομάτα, η πατάτα, το ρύζι και φυσικά η μπύρα. Η τελευταία βέβαια δεν ήταν ακριβώς άγνωστη στην αρχαία Ελλάδα, αλλά θεωρούσαν ότι η κατανάλωσή της είναι για τους βαρβάρους, οπότε την απέφευγαν. Συνηθισμένο ”κολατσιό” ήταν επίσης ψωμί-όχι λευκό φυσικά- βουτηγμένο σε κρασί, το οποίο το έτρωγαν ακόμη και τα παιδιά ως δυναμωτικό πρωινό! Επιπροσθέτως, τα σύκα θεωρούνταν βασικό είδος διατροφής. Το ψωμί ήταν σίκαλης ή βρώμης συνήθως…