Τέλεια ατελείς
Λένε πως είμαστε ποιητές,
ενώ δεν είμαστε τίποτε.
Όντα τελειωμένα,
χαμένοι στον κόσμο μας,
παράταιροι.
Όλοι λες και βγήκαμε
από γραμμή παραγωγής
“αντίστροφοι κάγκουρες”,
όμοιοι μεταξύ μας.
Ας πάμε στον διάβολο λοιπόν!
Κι εμείς,
και τα χαζά γραπτά μας,
οι άσκοπες βραδιές μας,
οι εορτές δίχως μουσική,
και η προσποιητή ευγένεια
-κατάρα του διανοούμενου-
Γεμίσαμε.
Γίναμε παρωδία της τέχνης,
εξαμβλώματα της γραφής,
κίβδηλοι εισβολείς στο πνεύμα,
επιτηδευμένοι,
“τέλεια ατελείς”.
Ας γίνουμε, γαμώτο, άνθρωποι!
Πατώντας στη γη,
γνωρίζοντας ποιοι είμαστε
-και από πού κατεβήκαμε-.
Ας πάψουμε να παριστάνουμε
τους νεόπλουτους αστούς,
τους “τέλειους”,
τους “ευγενείς”,
την “ιδιαίτερη κάστα”.
Φτάνει πια!
-Εσείς δε πίνετε τσίπουρο;
Δεν πάτε στο καφενείο;
Δεν πάτε στο γήπεδο;-
Αθήνα,
7/12/2022
