Τι είναι αυτό, τελικά, που το λέν’ «Αγάπη»;
(Α’ Μέρος)
Τι είναι αυτό, τελικά, που το λέν’ «Αγάπη»;
Θα σου πω μια ιστορία: κάποτε ήταν ένας τύπος, που όλο έχανε τα πράγματά του. Μια μέρα του λέει κάποιος: Αυτό που πρέπει να κάνεις για να μην χάνεις τα πράγματά σου είναι να σημειώνεις που τα βάζεις. Το βράδυ, πριν κοιμηθεί, παίρνει χαρτί και μολύβι και σημειώνει: το πουκάμισο στην κρεμάστρα. Το παντελόνι στην καρέκλα. Οι κάλτσες μέσα στα παπούτσια. Τα παπούτσια κάτω από το κρεβάτι. Το άλλο πρωί, μόλις σηκώνεται κοιτάζει το σημείωμα που είχε γράψει που ήταν τα πράγματά του και πραγματικά τα βρίσκει όλα στις θέσεις τους.
Και ξαφνικά αναρωτιέται: «Κι εγώ που είμαι;» Κοιτάζει τη λίστα από πάνω μέχρι κάτω και αφού δεν βρήκε πουθενά σημειωμένο που ήταν αυτός, δεν μπόρεσε να ξαναβρεί ποτέ τον εαυτό του.
Είναι φορές που μοιάζεις κι εσύ με αυτόν τον τύπο. Ξέρεις που βρίσκεται κάθε πράγμα και κάθε άτομο που αγαπάς, αλλά πολλές φορές δεν ξέρεις που βρίσκεσαι εσύ.
Όλοι μπορούμε εύκολα να εντοπίσουμε τη θέση των άλλων, τη θέση που έχουν στη ζωή μας, αλλά δεν ξέρουμε ή έχουμε ξεχάσει ποια θέση έχουμε εμείς στη δική μας ζωή.
Τι είναι, όμως, η «αγάπη»;
Η αγάπη είναι συναίσθημα έντονης στοργής και προσωπικής αφοσίωσης. Στη φιλοσοφία, η αγάπη είναι αρετή που εκπροσωπεί την ανθρώπινη ευγένεια, συμπόνια και στοργή.
Πως με έμαθαν να Με αγαπώ;
Μεγάλωσες με ένα είδος αγάπης με κανόνες. Από παιδιά, σε έμαθαν, ότι αν τηρείς τους κανόνες παίρνεις αγάπη και αποδοχή. Είσαι καλό παιδί = σε αγαπώ. Πόσες φορές δεν το έχεις ακούσει αυτό;! Δεν τηρείς τους κανόνες παίρνεις απόρριψη και τιμωρία. Είσαι άτακτος ή δεν κάνεις αυτό που σου λέω = δεν σε αγαπώ ή δεν θα σε αγαπάω
Για να καταλάβεις και να κατανοήσεις, πως αγαπάς, καθώς και την ποιότητα της αγάπης που νιώθεις και που εκφράζεις, σου προτείνω να κάνεις μια άσκηση. Πάρε χαρτί και μολύβι ….
Φτιάξε δυο στήλες: στη μία στήλη βάλε επικεφαλίδα «πήρα» και στην άλλη «μου έλειψε». Στην πρώτη στήλη κατέγραψε όλα όσα πήρες από την πατρική σου οικογένεια και στη δεύτερη στήλη όσα πιστεύεις ότι σου έλειψαν.
Αυτά που πήρες και αυτά που σου έλειψαν διαμόρφωσαν τον τρόπο με τον οποίο υπάρχεις στον κόσμο, τη θέση που έχεις.
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Κάθε μέρα κι ένα «ευχαριστώ»!” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”79103″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]
Στις διαπροσωπικές σου σχέσεις, δίνεις πάντα αυτό που «πήρες» ως παιδί από την πατρική σου οικογένεια και φυσικά έχεις περίσσια. Συγχρόνως, ζητάς από τον άλλον αυτό που σου «έλειψε».
Έχεις την υποσυνείδητη τάση να διαλέγεις ανθρώπους που θα μπορέσουν να σου δώσουν ό,τι σου έλειψε. Στη σημείο αυτό, θα σου πω ένα αληθινό περιστατικό.
Σε μια ομάδα ανθρώπων που διαπραγματεύονταν το θέμα της αγάπης, μια γυναίκα στη λίστα του «πήρα» απάντησε «Τίποτα». Και στη λίστα του «μου έλειψε» απάντησε, «τα πάντα». Συνειδητοποίησε τότε και η ίδια, ότι στις σχέσεις της δεν έδινε τίποτα, ενώ ζητούσε από τον άλλον τα πάντα… ή τουλάχιστον έψαχνε μονίμως κάποιον που θα της έδινε τα πάντα!
Πώς αγαπάς τελικά;
Συνήθως αγαπάς:
- Δίχως όρια, γίνεσαι το θύμα της υπόθεσης, γιατί απλά είναι πιο σημαντική η αγάπη των άλλων για εσένα.
- Με προϋποθέσεις και όρους, αυτά όμως αφορούν εμπορικές συναλλαγές. Η αγάπη δεν χρειάζεται λόγο για να υφίσταται.
- 3. Με το να εκπληρώνεις τις επιθυμίες των άλλων, να είσαι κάτι που δεν θέλεις, επί της ουσίας, να μην έχεις ταυτότητα.
- 5. Αγαπάς αυτό που θέλεις ιδανικά να δεις στους άλλους όχι αυτό που είναι σήμερα. Για αυτόν τον λόγο, προσπαθείς να αλλάξεις τους ανθρώπους.
- 6. Αγαπάς για να καλύψεις τις ανάγκες σου ή τις φοβίες σου.
Το πρώτο πράγμα που θεωρείς πως οφείλεις να κάνεις για κάποιον που αγαπάς, είναι να τον φροντίζεις. Γιατί, όμως, να μην τα κάνεις όλα αυτά για τον εαυτό σου;
Γίνε και θα έχεις. Λέει μια γνωστή ρήση του ευαγγελίου. Αν δεν γίνεις πρώτα Εσύ για Εσένα αγάπη, πως περιμένεις να σε αγαπήσουν οι άλλοι. Γίνε, λοιπόν, αγάπη εσύ. Μην περιμένεις κάποιον άλλον για να σε αγαπήσει.
Συνήθως, περιμένεις κάποιον για να σε αγαπήσει, να μπεις στην ιδανική σχέση και ύστερα να δείξεις αγάπη προς τον άλλον και προς εσένα. Δεν δουλεύουν, όμως, τα πράγματα έτσι.
Τι ωραία που θα ήταν να με φροντίζω, να με ακούω να μου χαρίζω πράγματα και μου φέρομαι όπως φέρομαι σε αυτούς που αγαπώ περισσότερο.
Αν κάποιος οφείλει να είναι δίπλα μου, αυτός είμαι εγώ και μόνο εγώ. Γιατί εσύ είσαι και ο μοναδικός άνθρωπος που θα είσαι κοντά σου και θα σε συντροφεύει ως το τέλος. Αυτόν τον άνθρωπο, οφείλεις να αγαπήσεις περισσότερο και να βάλεις προτεραιότητα.
Τι μπορώ να κάνω για να με αγαπήσω;
Καταρχήν, να σε αποδεχτείς. Μέσα από την ειλικρινή αποδοχή του εαυτού σου, θα έρθει και η αυτοεκτίμηση και τελικά η άνευ όρων αγάπη αυτού του υπέροχου, του μοναδικού ανθρώπου, που είσαι. Αποδέξου τον εαυτό σου με τις αδυναμίες του, τα λάθη του, τις επιλογές του. Αυτά εξάλλου σε έφεραν ως εδώ, στο τώρα σου. Αποδέξου τον και με τα χαρίσματά του, τα προτερήματά του, τις επιτυχίες του. Νιώσε πραγματικά ευγνώμων για ό,τι είσαι, για ό,τι έχεις. Έτσι, θα έρθουν και τα καλύτερα.
Στάσου μπροστά στον καθρέφτη σου, κάθε μέρα, και μην φύγεις από εκεί, εάν δεν βρεις ένα χαρακτηριστικό σου, για το οποίο είσαι περήφανος και νιώθεις όμορφα.
Θαύμασε το και νιώσε ευγνώμων για αυτό. Μπορεί να μην είσαι ευχαριστημένος με το σώμα σου ή το σχήμα των ματιών σου ή με τη μύτη σου. Όμως, σίγουρα, έχεις πολύ όμορφα μαλλιά ή πολύ γυμνασμένα πόδια, ή ένα λαμπερό πρόσωπο και ότι άλλο εσύ αναγνωρίζεις ως δυνατό σου σημείο.
Μην αποχωρήσεις από τον καθρέφτη και από τη διαδικασία, εάν δεν βρεις τουλάχιστον ένα χαρακτηριστικό σου το οποίο λατρεύεις σε εσένα.
Αγάπησε το ακόμα περισσότερο, γιατί είσαι Εσύ!
to be continued….
Ακούστε το σχετικό podcast κάνοντας ΚΛΙΚ ΕΔΩ