Ποίηση και Μουσική και πάλι σε ένα…. από την Έφη Ζάννη…
Η Βασίλισσα του Σαβά (La reine de Saba)
Μόνο δύσκολες ερωτήσεις είχα να υποβάλλω.
Έφθασα στην Ιερουσαλήμ από την Υεμένη με καμήλες
φορτωμένες με καρυκεύματα, χρυσό και πολύτιμες πέτρες
Με ονόμασαν
Μπιλκίς οι Άραβες,
Μαύρη Αθηνά οι Έλληνες,
Μακίντα οι Αιθίοπες.
Εγώ ονόμαζα εμένα
Σιωπή και Ακοή.
Ανησυχούσα για τα όρια του θνητού καλλιτέχνη που ήμουν.
Μόνο έμπνευση ζητούσα
για να τήξει
η μνημειακή λεκάνη των στεναγμών μου
η θάλασσα
του ορείχαλκου της μνήμης μου.
Σε μια χαράδρα δραπέτευσα για να συναντήσω
τον θυελλώδη καιρό μου
την κρυμμένη αγωνία μου
τον Adoniram μου.
Μαχαίρωσαν τον καλλιτέχνη μέσα μου.
Με πέτρωσαν ως σύζυγο του Σολομώντα
Τα μάτια σας μόνο με λαξεύουν
Τα μάτια σας μόνο
ξέρουν να με αναγνωρίζουν.
Η κυρία με τον Μονόκερω
Γεννήθηκα παράλληλα στο φυσικό
και στον μυθικό κόσμο
ανάμεσα σε πουλιά κουνέλια, αλεπούδες, πιθήκους και λιοντάρια.
Ήμουν προσεκτική στον βηματισμό μου
να μην συνθλίψω μια βιολέτα, μια μαργαρίτα ή ένα δίανθο.
Παραπλανούσα την προσδοκία μου
με μουσική και λουλούδια
Εκτιμούσα τα βελούδινα υφάσματα,
τα μεταξωτά και τα αρώματα.
Όταν όμως με βλέπετε.
Όταν με κοιτάζετε στα μάτια
τότε αναγνωρίζετε
Την έναστρη γύμνια της ψυχής μου
Την πολύτιμη αναπνοή μου
Τον ορμητικό μου πόθο
Εγώ τον ονομάζω ΜΟΝΟΚΕΡΩ
Εσείς;;;;Πως;;; τι;;;
Σας προσφέρω το πιο πολύτιμο δώρο
Σας αφήνω την μαγική Επιθυμία.
ΕΛΕΝΗ
Φρικτά μοιάζω στην όψη με τις αθάνατες θεές
Η ομορφιά μου σκοτώνει
Η ομορφιά μου είναι η αρχή του Τρομερού.
Άπιστη και μοιχαλίδα
ήμουν συνεπής στη φυσική οδηγία.
Άλλωστε κανόνας της φύσης δεν είναι η ιδιοκτησία.
Απάνθρωπα «ηθική» δεν ήμουν.
Μόνο ηθικά εγρήγορη
μέσα στη δραματικότητα μου με αίμα και οστά.
Ένα γνήσιο φυσικό Κοίτασμα.
Γέννησα μόνο Γυναίκα την Ερμιόνη μου-
μόνιμο έρμα της ισορροπίας μου.
Για τον Μενέλαο τότε έπαψα να έχω
το άρωμα του ανέλπιστου
Έγινα Παρόμοια με άλλες.
Έπαψα να είμαι γι’ αυτόν
μια Ανάγνωση του ωραίου
Η μοναδική βίβλος μελέτης του Κόσμου
Η Ομορφιά του Θείου.
Όφειλα να του ξανά-μάθω από την αρχή τον Κόσμο
τον Κοσμικό Νόμο
Το πέρασμα στην ομορφιά
Είναι η γέννα του Θανάτου.
Ποίηση και μουσική… συνεχίζεται…
