Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ
αφιερωμένο στη Δημητρούλα και στη Γεωργία –
στον Στέφανο και στον Παναγιώτη
Μια παράσταση Καραγκιόζη που για άλλη μια φορά διδάσκει πολλά, από τον Θανάση Μουσόπουλο
ΗΡΩΕΣ:
- Καραγκιόζης
- Χατζηαβάτης
- Σιορ Διονύσιος
- Αγλαΐα
- Κολλητήρι
- Κορονοϊός (τέρας)
α΄ σκηνή
Καραγκιόζης: Καλημέρα, οικογένεια. Πολλή ησυχία βλέπω, δεν ακούω τίποτε. Ούτε πεινάτε ούτε μιλάτε. Τι καλά! Θα γλιτώσουμε το φαγητό μας σήμερα…
Κολλητήρι: Τι λες, ρε πατέρα; Εδώ είμαι, παρών. Τι ωραίο θα φάμε σήμερα; Καιρό έχουμε να φάμε κρεμύδια και σκόρδα…
Καραγκιόζης: Α, ρε οικογένεια. Πάλι σε έξοδα θα με βάλεις, κολλητήρι. Τα μκρά που είναι;
Κολλητήρι: Δεν ξύπνησαν ακόμη, βλέπουν ότι τρώνε μπακλαβάδες, γι’ αυτό δεν ξύπνησαν. Μαζί ήμασταν στο μπακλαβατζίδικο, αλλά σε άκουσα και ήρθα
Καραγκιόζης: Βρε τι έπαθα, να λέω δυνατά τις σκέψεις μου. Η μάνα σας που είναι. Κι αυτή τρώει μπακλαβάδες
Κολλητήρι: Όχι, πατέρα, πήγε νωρίς νωρίς στο φούρνο, να δει πώς φουρνίζουν τα ψωμιά, για να χορτάσει με τα μάτια…
Καραγκιόζης: Πάνε, πες της να ρθει, μη σκάσει στο φαΐ – ακούς ψωμιά…
Κολλητήρι: Πάω τρέχοντας πατέρα, να φάω κι εγώ κανένα κουλούρι
Αγλαΐα: Τι κουλούρι, λες κολλητήρι;
Κολλητήρι: Στο φούρνο που ήσουν ρε μάνα για μπρέκφαστ…
Καραγκιόζης: Καλώς την αριστοκράτισσα, με το πάσο σου κυρά
Αγλαΐα…
Αγλαΐα: Γεια σου Καραγκιοζάκο, τι χαμπάρια …
Καραγκιόζης: Τι κέφια έχεις πρωί πρωί γυναίκα. Ο γιος σου θέλει κρεμμύδια και σκόρδα, όλο σε έξοδα μας βάζουν αυτά τα παιδιά!
Αγλαΐα: Μη στενοχωριέσαι θα τα στείλω σε ένα περιβόλι στην άλλη γειτονιά, κοντά στα Κιμμέρια, να βοσκήσουν κρεμμύδια και σκόρδα.
Καραγκιόζης: Ωραία ιδέα γυναίκα, να φέρουν και σε μας … Και κανένα σπανάκι και λαδόξυδο… Κολλητήρι, άκουσες τη μητέρα σου …
β΄ σκηνή
Χατζηαβάτης: Καραγκιόζη πού είσαι αχαΐρευτε, ακόμη δεν ξύπνησες; επιδερμίδα θέλεις να κάνεις… Έλα που σε θέλω
Καραγκιόζης: Τι γκαρίζεις,Χατζηγιαούρτη!
Χατζηαβάτης: Πάλι ονειρεύεσαι γιαούρτια, Καραγκιόζη!
Καραγκιόζης: Εσύ αϋπνίες έχεις και πρωί πρωί μας ξυπνάς
Χατζηαβάτης: Δεν είδες το ίντερνετ ακόμη; πράματα και θάματα γίνονται στον κόσμο!
Καραγκιόζης: Μοιράζουν μπιφτέκια στην πλατεία; να πάμε…
Χατζηαβάτης: Να, και η κυρία Αγλαΐα, ν’ ακούσει…
Αγλαΐα: Τι κυρία, κερί και λιβάνι, Χατζηαβάτη – Μας ξύπνησες με τις φωνάρες σου χατζηχαβιάρη …Τι τρέχει
Καραγκιόζης: Για λέγε… Γουργουρίζει η κοιλιά μου από την αγωνία…
Χατζηαβάτης: Ο Πολυχρονεμένος μας Πασάς με διέταξε να πω σε όλους ότι ένα ιός με κορόνα έχει αμοληθεί σε όλη τη χώρα. Πρέπει να κλειστούμε στα σπίτια μας – μακριά ό ένας από τον άλλο.
Καραγκιόζης: Και πώς θα τον πιάσουμε τον γιο τον καταραμένο και κορονάτο αν κλειστούμε στα σπίτια μας;
Αγλαΐα: Για να έχει ο γιος κορόνα θα πει ότι είναι βασιλόπουλο. Να τον πιάσουμε, λέω εγώ αντί να κλειστούμε μέσα
Χατζηαβάτης: Διάβασε στο ίντερνετ , κυρία Αγλαΐα! Θα καταλάβεις. Ο Πασάς είπε ότι αυτός ο ιός κάνει τον άνθρωπο να αρρωστήσει πολύ. Πυρετό και βήχα και άλλα, μπορεί να γίνει πολύ χάλια…
Καραγκιόζης: Καλά Χατζηαβάτη, μας υποχρέωσες με τα νέα σου. Μέσα στην παράγκα μας θα κλειστούμε πέντε άτομα, δύο μέτρα ό ένας από τον άλλο – εγώ θα πάω στο κοτέτσι και η κυρά Αγλαΐτσα μαζί με τον Αζόρ τον σκύλο μας.
Αγλαΐα: Αλήθεια, πού ‘ναι τα παιδιά;
Καραγκιόζης: Δε θυμάσαι, πήγαν να βοσκήσουν
γ΄ σκηνή
Χατζηαβάτης: Τι γυρεύεις έξω Σιορ Διονύσιε; Δεν άκουσες ότι πρέπει όλοι να είμαστε μέσα για τον ιό που φοράει κορόνα
Σιορ Διονύσιος : Νομίζω σιόρ Χατζή Αβατή ούτε εσύ έμαθες ότι ο Πολυχρονεμένος Πασάς με διόρισε ιατρό στην πόλη μας και αναζητώ τον κορανοϊό να τον συλλάβω.
Χατζηαβάτης: Τα σέβη μου, ντοτόρε Διονύσιε. Και πού ξέρεις εσύ από ιούς και τέτοια μαραφέτια ντοτόριμα; Μου κάνει εντύπωση.
Σιορ Διονύσιος : Στο Τζάντε έκανα το γιατρό και τον κουρέα, με τις βδέλες θεράπευα αρρώστιες πολλές. Η μεντισίνα είναι στο αίμα μου.
Χατζηαβάτης: Α, έτσι, ντοτόρε Ντονυσάκο. Ώστε έτσι, ψάχνεις τοn ιό. Τι σόι πλάσμα είναι, άραγε;
Σιορ Διονύσιος : Ο κορονοϊός είναι ένα φίδι, που ξέφυγε από ένα τσίρκο που βρίσκεται μέσα σε ζωολογικό κήπο. Είναι μεγάλο και στο κεφάλι του έχει μια πριγκιπική κορόνα.
Χατζηαβάτης: Γι’ αυτόν τον ιό ο Πασάς είπε να κρυφτούν όλοι μικροί μεγάλοι στα σπίτια τους; Είπε ότι το φίδι βγάζει δηλητήριο από το στόμα του.
Σιορ Διονύσιος: Ναίσκε, σιορ Χατζή Αβατή. Τρομερό ερπετό, σερπαντίνα μιζεράμπιλε…
Χατζηαβάτης: Μα τι βλέπω, ο Κολλητήρης πίσω από κάτι θάμνους. Σιόρ Διονύσιε, κοίτα να δεις … Τι κάνεις ζωντόβολο έξω – απαγορεύεται η κυκλοφορία.
Κολλητήρι: Σώπα κυρ Χατζηχαβιάρη, θα ξυπνήσεις ένα μεγάλο φίδι.
Χατζηαβάτης: Τι τσαμπουνάς νιάνιαρο;
Σιορ Διονύσιος: Τι λέγεις ωρέ παιδάριο; Τι όφις κρύβεται στους θάμνους;
Κολλητήρι: Ένα μακρύ φίδι, μια φιδάρα καταπράσινη που στο κεφάλι του φοράει ένα χρυσό τέντζερη. Ποιος ξέρει τι φαγητό κρύβεται μέσα …
Σιορ Διονύσιος: Πού το ήβρες το ερπετό;
Χατζηαβάτης: Φαίνεται ότι η υπόθεση έχει ψωμί …
Κολλητήρι: Μαζί με τα κολλητηράκια πήγαμε για πρωινό βόσκημα κατά τα Κιμμέρια. Αφού νταλακιάσαμε έστειλα τα μικρά στο Λιμνίο για τζόκιν κι εγώ ήρθα αργά αργά με τα πόδια για να μη χωνέψω το μπρέκφαστ… Και κει που ερχόμουν, πίσω από ένα θάμνο είδα το φίδι με τον χρυσό τέντζερη στην κεφάλα…
Σιορ Διονύσιος: Ας κάνουμε μια έκτακτη σύσκεψη, η πολιτική προστασία, οι ιατροί και οι νοσηλευτές – Χατζή Αβατή και Κολλητήρ αποφασίζω να περικυκλώσουμε τον θάμνο και να συλλάβουμε τον κορονοϊό.
Χατζηαβάτης: Μπράβο το παλικάρι μου, ο λεβέντης ο Κολλητήρης – μπράβο που έπιασες το φίδι με την κορόνα
Κολλητήρι: Ο χρυσός τέντζερης είναι δικός μου. Να το φίδι σας – ο γιος είναι δικός σας, Σιορ γιατρέ και Χατζηχαβιάρη…
δ΄ σκηνή
Κολλητήρι: Πατέρα και μάνα, βγήτε γρήγορα από το Καραγκοζομέγαρο – τέλειωσε η καντίνα
Καραγκιόζης: Τι τρέχει, ζωντόβολο, μπες γρήγορα στα εντόσθια του σπιτιού. Θα σε βάλουν πιρόστιμα και ποιος το πληρώνει…
Αγλαΐα: Πού είναι τα λαχανικά, κολλητηράκο, δουλευταρά μου. Ας τα πιρόστιμα, Καραγκιόζη, και τα καραντίνια
Κολλητήρι: Η πιστήμη με βοήθησε να σας σώσω. Να το τέρας που είναι ένας γιος με κορόνα!– πάει πια! – ο σιορ Διονύσης και ο γενικός ντερβέναγας Χατζηχαβιάρας με βοήθησαν και τον καθαρίσαμε μια και καλή.
Καραγκιόζης: Τι λες βρε – όλο φούμαρα και παραμύθια…
Κολλητήρι: Γιατί ρε πατέρα; Να, έρχονται μαζί με το σκοτωμένο φίδι και τον χρυσό τέντζερη στην κεφάλα…
Σιορ Διονύσιος: Καραγκιόζη, να χαίρεσαι τον γιό σου που συνέλαβε και εφόνευσε τον κορονοϊό.
Καραγκιόζης: Τι να πω, τρελάθηκες σιορ Νιόνιο…
Αγλαΐα: Καραγκιόζη, άσε την ξουσία και τους ντοτόρες να κάνουν το έργο τους
Χατζηαβάτης : Ευχαριστώ κυρία Αγλαΐα – Τα σέβη μου! Το τζιέρι σας είναι τζίνι , έκανε καλή δουλειά. Μας έσωσε. Όλους.
Κολλητήρι: Να ακούτε τους νέους – φέρτε τον τέντζερη να φάω το τζιγιεροσαρμά και το κοκορέτσι…
Καραγκιόζης: Όλοι μαζί ας χορέψουμε και σας τραγουδήσουμε για το καταραμένο φίδι και τον γιόκα – το τζιμάνι που με μοιάζει
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ (τραγουδούνε και χορεύουν):
Κάτω στο χωριό – Κάτω στο περιβόλι
φίδι τρομερό – φίδι κορονάτο
πάει για νερό – το πιάσανε στο βόλι
Μέσα στο χωριό – Μέσα στο περιβόλι
φίδι βρομερό – φίδι νεκρό στον πάτο
πάει το κακό – χορεύουν τώρα όλοι.
ΤΕΛΟΣ