Αχ, καλοκαίρι. Ήλιος, παγωτό, θάλασσα, ιδρώτας και αλάτι. Και φυσικά, κουνούπια…
Αυτό το δίπτερο έντομο που ζουζουνίζει ενοχλητικά στο αυτί μας, αγαπάει να μας πίνει το αίμα στην κυριολεξία, ενοχλεί την καλοκαιρινή μας ραστώνη, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα καλοκαιρινά προβλήματα.
Κάτι κατάλαβε ο σπουδαίος συγγραφέας παιδικών βιβλίων Ευγένιος Τριβιζάς, για αυτό ανάμεσα στο μαλλί της γριάς, τον ταύρο που παίζει πίπιζα, το παπάκι που δεν του άρεσαν τα ποδαράκια του, έγραψε και τη μικρή Μυρτώ που συνομιλεί με ένα ενοχλητικό κουνουπάκι.
Η μικρή Μυρτώ προσπαθεί να κοιμηθεί, όταν τη γαλήνη του ύπνου της διακόπτει με θράσος ένα κουνούπι που στριφογυρίζει στο κεφάλι της.
Η παιδική περιέργεια δεν την οδηγεί να προσπαθεί να το εξουδετερώσει με το χέρι της, αλλά να ξεκινήσει μία συνομιλία μαζί του.
Ο εξαιρετικός Τριβιζάς που γνωρίζει όσο λίγοι να ακουμπά με τόσο τρυφερό τρόπο την ανθρώπινη ψυχή, μέσα από μία ιστορία που φυσάει καλοκαιρινό αεράκι, ένα παράθυρο επάνω στο οποίο γέρνει ένα γεράνι, ξεκινά μία τρυφερή συνομιλία με ζουζούνισμα και αθωότητα.
Ακόμα και το ζουζούνισμα ενός κουνουπιού μπορεί να γίνει ένα ευχάριστο παραμύθι, με αφετηρία την παιδική διάθεση εξερεύνησης ακόμα και της συμπεριφοράς ενός τόσο ενοχλητικού, παρεμβατικού για την ηρεμία μας εντόμου. H Mυρτώ είναι αυτή η τόσο περίεργη παιδικότητα που επιθυμεί να εξερευνά και όχι να δυσανασχετεί, η οποία βλέπει την κάθε πρόκληση ως ευκαιρία και όχι ως ενόχληση.