Διαλέγω Εμένα
Από την Χρύσα Ρέντα
Διαλέγω Εμένα
Μείνε ο εαυτός σου ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κόψει κάποιους από τους δεσμούς του παρελθόντος. Όχι, αυτό δεν είναι απόρριψη. Είναι αυτοσεβασμός. Άλλωστε, κανείς δεν μπορεί να σε απορρίψει, εκτός κι αν του το επιτρέψεις. Απλώς δεν επέλεξε να προχωρήσετε παράλληλα, γιατί προφανώς εσύ δεν επέλεξες να γίνεις αυτός που ήθελε. Ευτυχώς, γιατί αυτό σημαίνει ότι διάλεξες να είσαι ο εαυτός σου.
Αυτός που αγαπά πραγματικά ξέρει:
- να ακούει πρώτα τον εαυτό του και μετά τους άλλους.
- να δίνει επιβραβεύσεις στον εαυτό του καθημερινά ακόμη και για πράγματα που θεωρεί απλά.
- να είναι αυθεντικός. Όσοι φύγουν, απλά δεν αντέχουν την αλήθεια σου, δεν σε αποδέχονται για αυτό που είσαι. Θέλουν αυτό που φαντάζονται ότι θα ήθελαν να είσαι.
Καλό, λοιπόν, θα ήταν:
- να σταματήσεις να κάνεις ένα πράγμα από αύριο. Ένα πράγμα που δεν επιθυμείς να το κάνεις αλλά το έχεις επιβάλλει ή σου το έχουν επιβάλλει. Ας ξεκινήσεις, λοιπόν, με ένα πράγμα.
- να ορίσεις, από σήμερα, πόσο χρόνο θα δίνεις στην ημέρα αποκλειστικά για εσένα και δεν θα τον παραβιάζει κανείς ή τίποτα και χωρίς να αισθάνεσαι ενοχές γι’ αυτό.
- να ξεκινήσεις, από σήμερα, να δίνεις τροφή και στην ψυχή και στο πνεύμα. Όπως καθημερινά φροντίζεις για να εξασφαλίσεις την επιβίωση σου, έτσι χρειάζεται να φροντίζεις το πνεύμα και την ψυχή σου. Επιβίωση δεν είναι μόνο στο σώμα….
- να σταματήσεις τον εσωτερικό κριτή. Τον ακούς και παρατηρείς πως σ κάνει να νιώθεις. (Το 90% του χρόνου σου ημερησίως συνομιλείς με τον ίδιο σου τον εαυτό). Ο εαυτός σου είναι ο μόνος σύμμαχος που δεν θα σε προδώσει ποτέ, αρκεί εσύ να τον θεωρείς έτσι. Αν υπάρχει ένας εσωτερικός κριτής που συνεχώς σε τοποθετεί απέναντι από τον ίδιο σου τον εαυτό, τότε γίνεσαι εχθρός του εαυτού σου, με συνέπεια να εσωτερικές συγκρούσεις. Χρειάζεται να είσαι πάντα έτοιμος να «απαντήσεις» στον εσωτερικό σου κριτή και να τον αντικρούσεις με θετικές απόψεις στην κριτική του.
Πολλές φορές, ίσως, χρειαστεί:
- να περάσεις μέσα από δύσκολες καταστάσεις για να οδηγηθείς στο σωστό αποτέλεσμα. Μην ξεχνάς άλλωστε, ότι μετά από το πιο βαθύ σκοτάδι έρχεται το πιο λαμπρό φως.
- Χρειάζεται να κερδίσεις ξανά τη χαμένη εμπιστοσύνη στον ίδιο σου τον εαυτό και στις δυνατότητες του. Μην βάζεις ταμπέλες, μην σε κακοχαρακτηρίζεις και μην αποδέχεσαι τις ταμπέλες που σου έχουν βάλει τρίτοι λες και αυτοί γνωρίζουν καλύτερα από εσένα ποιος πραγματικά είσαι.
Φρόντισε πρώτα το «εγώ». Κι αυτό δεν είναι εγωιστικό. Μάλλον είναι, αλλά πρόκειται για έναν υγιή εγωισμό που καταλήγει σε ένα υγιές μαζί. Χρειάζεται να φέρεις την αρμονία μέσα σου πριν την αναζητήσεις έξω από εσένα, στους άλλους. Αν συνεχώς ξεχνάς να σε φροντίσεις, το «μέσα» σου θα αντιδράσει, θα εκραγεί. Θα επαναστατήσει φανερά ενάντια σε εκείνον που αγαπάς, σύντροφο, παιδί, φίλο, συνάδελφο. Θα μοιάζει αρχικά σαν μάχη μεταξύ σας. Μα στην ουσία η μάχη είναι ανάμεσα σε σένα και τον αφρόντιστο εαυτό σου.
Προτείνω, λοιπόν, να γίνεις «εγωιστής»
Προτείνω, λοιπόν, να γίνεις «εγωιστής». Τι είναι ωστόσο εγωισμός; Οι περισσότεροι θεωρούν ότι είναι κάτι πολύ κακό. Γίνεται, όμως, να είναι κακή η φύση του ανθρώπου; Φυσικά και όχι. Δεν υπάρχει πράξη που να μην προκύπτει από βαθιά μέσα μας, από το «εγώ» μας. Πίσω από κάθε πράξη σου κρύβεται μια αιτία, το εσώτερο «εγώ» σου και το «εσώτερο» γιατί σου, το οποίο είναι διαφορετικό για τον καθένα από εμάς. Άρα κάθε τι που κάνουμε, που κάνεις, είναι εγωιστικό. Γίνε, λοιπόν, κι εσύ ένας «καλός εγωιστής».
”Αγάπη με όρια και κανόνες σημαίνει φόβος. Κάθε τι με όρια είναι φόβος, οπότε και η αγάπη που μπαίνει σε όρια και δεν έχει αποδοχή της διαφορετικότητας του άλλου, δεν είναι αγάπη. Αγάπησε τον εαυτό σου δίχως όρια, αναγνώρισε τι σε κάνει ευτυχισμένο και μην περιμένεις τίποτα από τους άλλους. Βάλε όρια σε συμπεριφορές και αντιδράσεις για να μπορείς σε κάθε περίπτωση και με κάθε άνθρωπο να συμπορεύεσαι σε μια ευχάριστη και υγιή διαδρομή.
Όταν γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου, τότε μόνο μπορείς να βάλεις σαφή και υγιή όρια. Η φροντίδα του εαυτού σου, είναι η μεγαλύτερη ένδειξη αγάπης προς τον εαυτό σου, αλλά και προς τους άλλους. Έτσι, οι σχέσεις που θα δημιουργείς θα είναι από ανάγκη για επαφή και κοινωνικοποίηση και όχι από έλλειψη και φόβο.
Η αγάπη μαθαίνεται, όπως η ζωγραφική, η ποίηση, η όπερα, το ποδήλατο, αλλά και η κάθε δεξιότητα. Και μαθαίνεται, φυσικά, με την εξάσκηση. Όσο περισσότερο εξασκείσαι στο να σε αγαπάς, τόσο περισσότερο σε αγαπούν και οι άλλοι. Όσο πιο πολύ χαίρεσαι την παρέα με τον εαυτό σου, όσο μεγαλύτερη ευχαρίστηση μπορείς να πάρεις από αυτό, τόσο περισσότερο εξασκείς την αγάπη σου για εσένα, αλλά και την αγάπη σου προς τους άλλους.
Άρα:
- Άρχισε να δείχνεις σεβασμό στον ίδιο σου τον εαυτό για να σε σεβαστούν και οι άλλοι.
Αν θέλεις απάντησε στο παρακάτω ερωτηματολόγιο με Ναι ή Όχι. Από τις απαντήσεις σου θα καταλάβεις πολλά για εσένα και την ποιότητα της σχέσης σου με τους άλλους:
- Αυτή την περίοδο βιώνω αγάπη?
- Θέλω να δώσω αγάπη?
- Πιστεύω ότι μου αξίζει να αγαπηθώ?
- Είμαι ευγνώμων για την αγάπη?
- Πιστεύω ότι υπάρχει αγάπη?
- Αγαπάω εμένα?
- Κάνω περισσότερες από 3 πράξεις αγάπης για εμένα καθημερινά και ποιες?
- Κάνω πράξεις αγάπης για τους άλλους?
Σ’ αγαπώ, λοιπόν, και σε στηρίζω με όλη μου την καρδιά. Αν, όμως, πρέπει να διαλέξω ανάμεσα σε εμένα και σε εσένα…
Διαλέγω εμένα.
Προηγούμενα άρθρα για την Αγάπη
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Αγαπάω για να με αγαπήσουν ή για να αγαπηθώ;” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”79473″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Τι είναι αυτό, τελικά, που το λέν’ «Αγάπη»; ” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”79153″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]
