Το νέο βιβλίο του πολυγραφότατου Βαγγέλη Ραπτόπουλου “Ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί” δεν είναι αυτοβιογραφία. Δεν είναι όμως ούτε δοκίμιο, ούτε μυθιστόρημα, αλλά ούτε και πολιτική ή φιλοσοφική σάτιρα. Είναι, όπως το ονομάζει και ο ίδιος, μία επιλεκτική αυτοβιογραφία του, η οποία περιέχει 100% Βαγγέλη Ραπτόπουλο. Επίσης, εξαιτίας του μικρού μεγέθους της, χαρακτηρίζεται ακόμη από τον συγγραφέα ως μία παρωδίας αυτοβιογραφίας. Πρόκειται για ένα βιβλίο το οποίο αποδεικνύει για άλλη μία φορά ότι η ζωή ενός συγγραφέα και τα προσωπικά του βιώματα αποτελούν την καλύτερη πρώτη ύλη για τις όποιες συγγραφικές του απόπειρες. Αυτό που περιγράφει καλύτερα το συγκεκριμένο βιβλίο…
Συντάκτης: Λεύκη Σαραντινού
Κάποιοι την ονόμασαν Belle epoque, δηλαδή όμορφη εποχή. Άλλοι δεν τη θεώρησαν τόσο ωραία επειδή ήταν εποχή μεγάλων αλλαγών και σύγχυσης, αλλά και η εποχή κατά την οποία γιγαντώθηκε επίσης η αποικιοκρατία και ο ιμπεριαλισμός της Ευρώπης. Όπως και να ‘χει όμως, όλοι συμφωνούν ότι η εποχή αυτή σημαδεύτηκε από πρωτόγνωρη πολιτιστική άνθηση και ότι ο σύγχρονος αστικός τρόπος ζωής, αλλά και η μορφή που έχουν σήμερα οι πόλεις έχουν τις ρίζες τους ακριβώς σε αυτή την περίοδο. Ο Jaques Dugast είναι καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας με ειδίκευση στις πολιτιστικές σχέσεις σε πανεπιστήμιο της Γαλλίας. Επομένως είναι ο πλέον κατάλληλος για…
Δύσκολα θα βρει κανείς πιο συγκινητική νουβέλα στη διεθνή βιβλιογραφία που να καταπιάνεται με το ευαίσθητο θέμα της τρίτης ηλικίας και της άνοιας, απ’ ότι το “Κάθε πρωί ο δρόμος για το σπίτι γίνεται όλο και πιο μακρύς” του Fredrik Backman, του συγγραφέας της μεγάλης επιτυχίας, του βιβλίου “Η γιαγιά μου σας χαιρετά και σας ζητάει συγγνώμη”, ένα ακόμα βιβλίο το οποίο ασχολούταν με την τρίτη ηλικία. Δύσκολα, επίσης, θα βρει ο αναγνώστης νουβέλα με γραφή τόσο ευαίσθητα και τρυφερή, που να συνάδει απόλυτα με το θέμα της. Ο F.B. απ’ ότι φαίνεται είναι αρκετά ευαισθητοποιημένος ο ίδιος στο θέμα…
Διηγήματα με έντομα, με ανθρώπους, με ζώα… Διηγήματα που θυμίζουν τη λατινοαμερικάνικη καταγωγή του συγγραφέα και μη… Διηγήματα αστεία, διηγήματα τα οποία ξαφνιάζουν με το τέλους τους πολλές φορές, αφού ο αναγνώστης άλλο περιμένει να δει κι άλλο βλέπει τελικά, διηγήματα καλογραμμένα, ενίοτε δυστοπικά και με μία μεγάλη δόση φαντασίας και χιούμορ. Αυτά μπορούμε να πούμε, μέσα σε μια παράγραφο, για τα είκοσι πέντε σύντομα διηγήματα, τα οποία περιλαμβάνονται στη συλλογή “Αθέμιτες φιλοδοξίες και άλλα διηγήματα” του Φερνάντο Σορεντίνο, ενός πολυγραφότατου συγγραφέα από το Μπουένος Άιρες. Όπως μας λέει ο ίδιος ο δημιουργός στον πρόλογο του βιβλίου του, στόχος του…
[penci_blockquote style=”style-2″ align=”none” author=”” font_style=”italic” text_size=”20″]Ένα βιβλίο για παιδιά και όχι μόνο…[/penci_blockquote] Χάριν της εικονογράφησης η πρόταση αυτή είναι άκρως κατάλληλη για όσα παιδιά θέλουν να πάρουν μία γεύση της παγκόσμιας ιστορίας ή σε όσους γονείς θέλουν να περιηγηθούν μαζί με τα παιδιά τους σε αυτήν διαβάζοντάς το βιβλίο παρέα, στον δρόμο που άνοιξε ο μεγάλος ιστορικός Ernst Gombrich με τη “Μικρή ιστορία του κόσμου”. Η διαφορά του συγκεκριμένου βιβλίου έγκειται στην εικονογράφηση και στα συντομότερα κείμενα. Το βιβλίο συνοδεύεται επίσης από χρονολογικούς πίνακες και ακολουθεί την κλασική διαίρεση των ιστορικών σε αρχαίους, μέσους και σύγχρονους χρόνους καθιστώντας έτσι την…
Είναι σπάνιο φαινόμενο για έναν πρωτοεμφανιζόμενο συγγραφέα να προσφέρει στο αναγνωστικό του κοινό μία τόσο δυνατή αναγνωστική εμπειρία που να περιλαμβάνει μία τόσο έξυπνα στημένη πλοκή, πλούτο συναισθημάτων και γεγονότων, αλλά και συγκινητικό τέλος, από το πρώτο του κιόλας βιβλίο. Κι όμως, ο Φαίδων Κυριακού με το βιβλίο του “Η γκιλοτίνα του Ναυπλίου” αποτελεί μία τέτοια ακριβώς περίπτωση, η οποία υπόσχεται, αν μη τι άλλο, ένα λαμπρό συγγραφικό μέλλον για τον δημιουργό της. Ο Φ.Κ. παραμονεύει στα σκοτεινά, σαν ιαγουάρος, προκειμένου να αφουγκραστεί τις πιο μύχιες σκέψεις και την ψυχολογία δύο ανθρώπων στην πιο κρίσιμη στιγμή της ζωής τους: εκείνη…
Πρόκειται για το τελευταίο μυθιστόρημα της Λέσινγκ το οποίο συνέγραψε το 2008. Ως ένα βαθμό αυτοβιογραφικό, το βιβλίο αυτό αποτελεί έναν έξοχο στοχασμό για την οικογένεια, αλλά και τον αντίκτυπο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στις οικογένειες και την κοινωνία της Μεγάλης Βρετανίας. Κεντρικό θέμα είναι η επίδραση που είχε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος στις ζωές των γονιών της, του πατέρα της Άλφρεντ, ενός στρατιώτη των χαρακωμάτων, ο οποίος έχασε το πόδι του από οβίδα, και της μητέρας της Έμιλυ, η οποία εργάστηκε ως νοσοκόμα στο νοσοκομείο του Ρόγιαλ Φρι και έζησε φρικτές στιγμές από την περίθαλψη των τραυματιών και των…
Μετά από την πληθώρα των βιβλίων που εκδόθηκαν τα τελευταία χρόνια του τύπου Μικρή ιστορία του κόσμου, σύντομη ιστορία της ανθρωπότητας, Ιστορία του κόσμου σε δέκα κεφάλαια κτλ, ο Βρετανός συγγραφέας και πανεπιστημιακός Paul Strahern έρχεται να μας προτείνει κάτι εξίσου μικρό, ελκυστικό και ευκολοδιάβαστο: μια ιστορία του κόσμου μέσα από τη μελέτη δέκα αυτοκρατοριών. Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει πως οι αυτοκρατορίες του κόσμου ήταν μόνο δέκα. Αντιθέτως πολλές είναι οι ηχηρές απουσίες από το παρόν πόνημα, όπως η αυτοκρατορία των Αιγυπτίων, των Βαβυλωνίων, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Βυζαντινή,η Αγία Ρωμαϊκή, των Αψβούργων κ.α. περισσότερο ή λιγότερο σημαντικές. Σκοπός όμως…
Ένας ήρωας ο οποίος λατρεύει τα βιβλία και την κλασική μουσική και ιδιαίτερα τον Μότσαρτ… Όσο κι αν προσπάθησα μου ήταν εξαιρετικά δύσκολο να μην ταυτιστώ μαζί του και να κρατηθώ για να μην το αναφέρω εδώ. Ο “λύκος της στέπας” δεν είναι άλλος από τον Χάρρυ Χάλλερ, ένας άνθρωπος κουλτουριάρης, μοναχικός, μελαγχολικός, αντικοινωνικός, αντισυμβατικός και αλλόκοτος. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος αρνείται να ενσωματωθεί στον ανερχόμενο αστισμό του καιρού του και να πείσει τους γύρω του ότι κι αυτός ενστερνίζεται τις σύγχρονες δυτικές αστικές αξίες. Είναι ένας άνθρωπος που τον χαρακτηρίζει η διπολικότητα, ένας άνθρωπος ο οποίος κρύβει βαθιά…
Ασυνήθιστος έρωτας, ασυνήθιστη υπόθεση, ασυνήθιστη συγγραφέας, ασυνήθιστο τόπος…Το επίθετο “ασυνήθιστος” είναι κάτι το οποίο χαρακτηρίζει οπωσδήποτε το συγκεκριμένο βιβλίο “Ξηρή εποχή, ο ασυνήθιστος έρωτας του Χαρματάν”. Είμαι βέβαιη ότι οι περισσότεροι αναγνώστες, όπως κι εγώ, ούτε που θα έχουν ακούσει ποτέ για τη Σλοβένα συγγραφέα, κριτικό λογοτεχνίας και μεταφράστρια, Γκαμπριέλα Μπάμπνικ. Κι όμως, τα περισσότερα βιβλία της έχουν βραβευτεί, το εν λόγω πόνημα, μάλιστα, έχει αποσπάσει το βραβείο λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης το έτος 2015. Ένα μυθιστόρημα, λοιπόν, το οποίο διαδραματίζεται στην Μπουρκίνα Φάσο,μια χώρα της δυτικής Αφρικής για την οποία ελάχιστα πράγματα γνωρίζει ο μέσος Ευρωπαίος. Αυτό, βέβαια, δεν…