Συντάκτης: Βασίλειος Μακέδος

Μπορεί να νοµίζουµε ότι έχουµε ξεµπερδέψει µε το παρελθόν, αλλά το παρελθόν δεν έχει ξεµπερδέψει µε εµάς. Η αρχαία τραγωδία µάς επιτρέπει να έρθουµε πρόσωπο µε πρόσωπο µε ό,τι δε γνωρίζουµε για τον εαυτό µας. Στο βιβλίο αυτό ο Simon Critchley εξετάζει ό,τι νοµίζαµε πως γνωρίζαµε για τους ποιητές, δραµατουργούς και φιλοσόφους της αρχαίας Ελλάδας και µας τους παρουσιάζει υπό ένα φως καινούριο, απροσδόκητο και πρωτότυπο. Με τρόπο προκλητικό και επίκαιρο περιγράφει πώς η τραγωδία εξακολουθεί να εκφράζει τις συγκρούσεις και αντιφάσεις του κόσµου στον οποίο ζούµε σήµερα. Η τραγωδία παρουσιάζει έναν κόσµο όπου η ιδιωτική και η δηµόσια ζωή…

H Γκαλερί Ζουμπουλάκη εγκαινιάζει τη νέα ατομική έκθεση του Νίκου Λαγού, με τίτλο «Skulls & Hearts» την Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2021. Ο πυκνός και περίπλοκος κόσμος του Νίκου Λαγού απλώνεται εκ νέου στους καμβάδες της νέας σειράς (Νεκροκεφαλές & Καρδιές). Αυτή τη φορά, τα γεμάτα σύμβολα, χρώματα, εικόνες και νοήματα, γνώριμα έργα του, συνυπάρχουν με πιο λιτής γραφής έργα. Σε αυτά μοιάζει να αποκωδικοποιούνται λεπτομέρειες που χάνονται στην πυκνότητα των υπόλοιπων έργων, σαν ο καλλιτέχνης και ο θεατής να προσπαθούν να εντοπίσουν και να απομονώσουν κάτι που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Αλλά και στα πιο σύνθετα έργα, το χρώμα κυριαρχεί και…

Είναι προφανές εδώ και καιρό πως ο Μανώλης Φάμελλος παίζει και τραγουδά (ή ερμηνεύει!) για ένα φανταστικό κοινό που ενίοτε, υποκαθιστά η ευσυνείδητη και πάντα πρόθυμη ομάδα της εταιρείας του. Χρόνια τώρα γράφει ή αντιγράφει στίχους που δεν αφήνουν περιθώρια για παρεξηγήσεις ακόμα και σε αυτούς που μοιάζουν ολοένα και περισσότεροι έτοιμοι για καυγά με την πρώτη ευκαιρία. Δεν είναι μυστικό πως η κρίση της πανδημίας που διαδέχτηκε την οικονομική κρίση έπληξε ανεπανόρθωτα την κατά τα άλλα συμπαθή τάξη των αποκομμένων από την πραγματικότητα και κακομαθημένων τραγουδοποιών μας. Ο ίδιος δεν αποτελεί εξαίρεση αν και κατά βάθος θα το ήθελε…

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός το νέο βιβλίο για παιδιά του βραβευμένου συγγραφέα Μάκη Τσίτα (Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2014) με τίτλο «Η πιο καλή απ’ όλες τις γιαγιάδες». Πρόκειται για ένα εξαιρετικό εικονογραφημένο βιβλίο γεμάτο τρυφερότητα, αγάπη και χιούμορ. Θέμα του η σχέση εγγονής και γιαγιάς. «Είναι τυχερά όσα παιδιά έχουν γιαγιάδες. Αλλά είναι ακόμη πιο τυχερά όσα έχουν μια γιαγιά σαν τη δική μου! Μαζί της περνάω πάντα υπέροχα: όταν πάμε στην παιδική χαρά, όταν φτιάχνουμε κουλουράκια ή μου μαγειρεύει το αγαπημένο μου φαγητό, όταν μεταμφιεζόμαστε ή παίζουμε επιτραπέζια, όταν διαβάζουμε βιβλία ή βλέπουμε παλιές φωτογραφίες, ή όταν…

Είκοσι τέσσερις «Παραλλαγές Αίνιγµα», όσα και τα γράµµατα της αλφαβήτου, σύντοµες και παράξενες ιστορίες, είκοσι τέσσερις µικρές ραψωδίες, είκοσι τέσσερα αστραπιαία µικροδιήγηµατα, µεγάλης έντασης και εξαιρετικής συµπύκνωσης που, κουβαλώντας στις πλάτες τους σελίδες µυθιστορηµάτων, συνοµιλούν µε την αλληγορία ή την παραβολή, ερωτοτροπούν µε τον κινηµατογράφο και τη χιµαιρική υλικότητα της µουσικής. Από τον «Αθάνατο» (α) που ανοίγει τη συλλογή έως την «Παράλληλη δράση» (ω) που την «κλείνει», δαγκώνοντας την ουρά της και ανοίγοντάς τη στην απεραντοσύνη, ο αναγνώστης καλείται να παρακολουθήσει –µε οδηγό τα διπλά λογοτεχνικά και κινηµατογραφικά µότο και τις αφιερώσεις που λειτουργούν ως τροχιοδεικτικά του νοήµατος– ένα υπόγειο…

Ζωές περίκλειστες, που γλίστραγαν σαν τη δική του, ρυάκια και ποτάµια να χυθούν στη θάλασσα. Πόσο ξένοι ερχόµαστε και φεύγουµε, ενώ θα µπορούσαµε ίσως να ξανοιχτούµε. Πίσω από τα θολά τζάµια προσπάθησα να «κόψω κίνηση» τόσο εντός µου όσο και εκτός. Με βάση τον πυρήνα µου, εκεί που κάθε τόσο επιστρέφω, επιχειρώ ένα άνοιγµα στην ανθρώπινη συνθήκη και πέραν του δικού µου µικρόκοσµου.  Δημήτρης Καταλειφός Ο Δηµήτρης Καταλειφός γεννήθηκε το 1954 στην Αθήνα και µεγάλωσε στη Νέα Σµύρνη. Ο πατέρας του ήταν από τη Σέριφο και η µητέρα του από τη Σµύρνη. Αποφοίτησε από τη δραµατική σχολή του Πέλου Κατσέλη…

Παιγνιοθεραπεία | webinar  Μετατρέποντας το παιχνίδι σε δίαυλο επικοινωνίας  Πώς μπορώ μέσα από το παιχνίδι να ανιχνεύσω τυχών προβλήματα; Πώς θα χρησιμοποιήσω το παιχνίδι για να βοηθήσω το παιδί μου σε δύσκολες καταστάσεις; Μπορεί το παιχνίδι να μετατραπεί σε έναν εξαιρετικό δίαυλο επικοινωνίας με τα παιδιά; Παιγνιοθεραπεία μια εξαιρετική μέθοδος επικοινωνίας Στα παραπάνω και σε πολλά ακόμη ερωτήματα επιχειρεί να απαντήσει το συγκεκριμένο σεμινάριο, αναδεικνύοντας την ευεργετική επίδραση του παιχνιδιο. Η παιγνιοθεραπεία είναι μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση. Μέσω της παιγνιοθεραπείας, το παιδί μαθαίνει να επικοινωνεί με μεγαλύτερη ευκολία με τους γύρω του. Είναι μέσο εξερεύνησης, μέσο δημιουργίας…

ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟΝ. ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ | Μικρά κείμενα για τις μορφές και τους δημιουργούς Ένα εξαιρετικό βιβλίο του Γιάννη Ψυχοπαίδη από τις εκδώσεις Κέδρος ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟΝ. ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ Μια διαδρομή μέσα από μικρά κείμενα για πρόσωπα της τέχνης, σε μια αντίστροφη πορεία από το σήμερα μέχρι το μακρινό 1991. Πρόσωπα της τέχνης – της ζωγραφικής, της γλυπτικής, του ποιητικού λόγου –, καταξιωμένοι και νεότεροι δημιουργοί που αφήνουν μέσα στη σύγχρονη ιστορία αλλά και σε περασμένες εποχές τα πνευματικά τους ίχνη που σημαδεύουν και διαμορφώνουν τη σκέψη του σημερινού ανθρώπου για το αύριο, ως διευθέτηση γόνιμη…

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις IANOS το βιβλίο «Τα τραγούδια μας. Ανθολογία Σεφαραδίτικων τραγουδιών της Θεσσαλονίκης», σε ισπανοεβραϊκή και ελληνική απόδοση, φιλοτεχνημένη από τον αείμνηστο Αλμπέρτο Ναρ σε μια έκδοση του 1985. Τραγούδια βγαλμένα μέσα από την καθημερινή ζωή των Σεφαραδιτών Εβραίων της Θεσσαλονίκης, που μας ταξιδεύουν στον χρόνο και μας μεταφέρουν μέχρι τη «μακρινή αλλά όχι λησμονημένη Ισπανία». Το βιβλίο επιμελείται ο ακαδημαϊκός Λέων Ναρ συμβάλλοντας για άλλη μια φορά, από το δικό του μετερίζι, στο έργο της διάσωσης της ιστορικής μνήμης και της διατήρησης της λαϊκής παράδοσης του πολύπαθου αυτού λαού. Βρείτε το εδώ. Απόσπαμα από το Προοίμιο του…

«Τον έρωτα τον πεθύµησε σαν ξαναγέννηµα και τον βίωσε σαν αρρώστια. Αρρώστια, από τα πρώιµα συµπτώµατα (εκείνη τη γλυκιά, την παραπλανητική αδυναµία) ως το ξέσπασµά της, ως τη διάλυση· ξαναγέννηµα, απ’ το κενό ονειροπόληµα ως την ενέργεια που απελευθερώνει η έκρηξη ενός µπουµπουκιού, µυριάδες µπουµπούκια, ένας κήπος της Εδέµ, του εαυτού άνοιξη». Η βιαιότητα της ζωής στην παιδική ηλικία, µεταµφιεσµένη σε παιχνίδι, αποκαλύπτεται ως τραύµα µε την ενηλικίωση, µε τον έρωτα, µε τον θάνατο των αγαπηµένων, λαµπρύνοντας και σκοτεινιάζοντας τον κόσµο, ως αρρώστια, ως πόνος ατοµικός και συλλογικός. Αυτά τα στάδια διέρχεται ο ήρωας του µυθιστορήµατος, µέσα από κύκλους, ευθείες…