Συντάκτης: Βασίλειος Μακέδος

Θέλοντας να συμπαρασταθούν στο πένθος της φίλης τους, η Λιάνα και η Πέπη έρχονται στο Πήλιο, στο εξοχικό της Δέσποινας που έχασε τον άντρα της μετά από σύντομη, σοβαρή αρρώστια. Eυάλωτες από το πρόσφατο πένθος και οι τρεις, αφήνουν για τον αναγνώστη μισάνοιχτη την πόρτα της ζωής τους, σαν να τον καλούν να μοιραστεί μαζί τους τη στυφή γεύση της απουσίας. Η Ιφιγένεια Θεοδώρου μάς δίνει στιγμές από το παρελθόν, σκηνές που διατρέχουν τον πρότερο βίο τους, φευγαλέες ριπές μιας καθημερινότητας που φωτίζουν αισθήματα και πράξεις. Και μας αφήνει μετά να καθίσουμε μαζί τους στο μπαλκόνι ή στο καθιστικό, καθώς…

Εκουσίως Περνοδιαβαίνουν μέρες, διαβάζοντας, σε καραντίνα εκούσια.   Οι δύο πρώτες πέρασαν, κι η τρίτη, αυτή που μόνοι μας μπήκαμε -πριν μας βάλουν-.   Φίλοι,γνωστοί,αγάπες χάθηκαν σε διαδικτυακά γραμμένες λέξεις.    Τώρα, το πρωινό, παραμονεύοντας τη μέρα, τον ήλιο. Δίχως όρεξη να ‘χουμε να ξεμυτίσουμε απ’ το σπίτι. O Γρηγόρης Καραγιαννίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1992, και μεγάλωσε στον τόπο καταγωγής του, τη Γενισέα του Νομού Ξάνθης. 

«Απευθύνεται σε καλλιτέχνες, θεατρολόγους, θεατροπαιδαγωγούς, εκπαιδευτικούς, φοιτητές προπτυχιακών και μεταπτυχιακών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, δραματικών και μεταλυκειακών σχολών, σε δια βίου εκπαιδευόμενους ή ενδιαφερόμενους ενήλικες και λάτρεις του θεάτρου και των παραστατικών τεχνών γενικότερα.» Η Ποιητική της αποστασιοποίησης αποτελεί μία εισαγωγική κριτική μελέτη κάθετης ανάγνωσης και μύησης στο μπρεχτικό θεατρικό σύμπαν. Μία αναψηλάφηση στις καταβολές, στη διαρκώς εξελισσόμενη και διαλεκτική υπόσταση του οραματιστή «μίας νέας επιστημονικής εποχής» και στην πρωτοποριακή θεατρική του μέθοδο (αποστασιοποίηση, V-effect, επικο-διαλεκτικό θέατρο). Στο πλαίσιο αυτό τεκμηριώνεται η ανακαινιστική ματιά και συμβολή του στη νηφάλια εξέταση του ιστορικού και κοινωνικοπολιτικού συγκείμενου μέσα από ενεργητικές κριτικοστοχαστικές και αναστοχαστικές διαδικασίες,…

Αιολική γη του Ηλία Βενέζη. Από το Εθνικό Θέατρο Αιολική γη του Ηλία Βενέζη.  Θέατρο Η Αιολική Γη ξεπηδάει από τις ρίζες των δέντρων της Ανατολής, από τα βουνά της Μικρασίας που τα λένε Κιμιντένια και ταξιδεύει από το κτήμα του παππού και της γιαγιάς στα κύματα του Αιγαίου. Έτσι όπως ταξιδεύει και η ψυχή του μικρού Πέτρου, που παρέα με την αγαπημένη αδελφή του, ακούει τις μυστικές φωνές της φύσης, τα καλέσματα των σπηλιών και των φαραγγιών και αφουγκράζεται τους ήχους της γης και του νερού. Κοντά στα τσακάλια, τα αγριογούρουνα, τις αρκούδες και τους αετούς ο…

Νέα Audiobooks από την Άννα Τενέζη και τον Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου Ελεύθερα και Δωρεάν Νέα Audiobooks από την Άννα Τενέζη Τα ηχητικά – ακουστικά βίντεο παραμύθια της φιλολόγου – εκπαιδευτικού Άννας Τενέζη  κυκλοφορούν από τη σειρά ηλεκτρονικών εκδόσεων του Συνδέσμου Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου και προσφέρονται ελεύθερα και δωρεάν προς ακρόαση, θέαση και χρήση μέσα από τον διαδικτυακό κόμβο www.cultural-association.org και την Ανοιχτή Εθνική Βιβλιοθήκη. Το σύννεφο που αναζητούσε την αγάπη “Το σύννεφο που αναζητούσε την αγάπη”. Ένας παραμυθένιος ύμνος στη φιλία, στην αγάπη, στο μαζί, από τη φιλόλογο – λογοτέχνιδα Άννα Τενέζη. Το συγκεκριμένο παραμύθι δίνει…

Μπορεί να νοµίζουµε ότι έχουµε ξεµπερδέψει µε το παρελθόν, αλλά το παρελθόν δεν έχει ξεµπερδέψει µε εµάς. Η αρχαία τραγωδία µάς επιτρέπει να έρθουµε πρόσωπο µε πρόσωπο µε ό,τι δε γνωρίζουµε για τον εαυτό µας. Στο βιβλίο αυτό ο Simon Critchley εξετάζει ό,τι νοµίζαµε πως γνωρίζαµε για τους ποιητές, δραµατουργούς και φιλοσόφους της αρχαίας Ελλάδας και µας τους παρουσιάζει υπό ένα φως καινούριο, απροσδόκητο και πρωτότυπο. Με τρόπο προκλητικό και επίκαιρο περιγράφει πώς η τραγωδία εξακολουθεί να εκφράζει τις συγκρούσεις και αντιφάσεις του κόσµου στον οποίο ζούµε σήµερα. Η τραγωδία παρουσιάζει έναν κόσµο όπου η ιδιωτική και η δηµόσια ζωή…

H Γκαλερί Ζουμπουλάκη εγκαινιάζει τη νέα ατομική έκθεση του Νίκου Λαγού, με τίτλο «Skulls & Hearts» την Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2021. Ο πυκνός και περίπλοκος κόσμος του Νίκου Λαγού απλώνεται εκ νέου στους καμβάδες της νέας σειράς (Νεκροκεφαλές & Καρδιές). Αυτή τη φορά, τα γεμάτα σύμβολα, χρώματα, εικόνες και νοήματα, γνώριμα έργα του, συνυπάρχουν με πιο λιτής γραφής έργα. Σε αυτά μοιάζει να αποκωδικοποιούνται λεπτομέρειες που χάνονται στην πυκνότητα των υπόλοιπων έργων, σαν ο καλλιτέχνης και ο θεατής να προσπαθούν να εντοπίσουν και να απομονώσουν κάτι που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Αλλά και στα πιο σύνθετα έργα, το χρώμα κυριαρχεί και…

Είναι προφανές εδώ και καιρό πως ο Μανώλης Φάμελλος παίζει και τραγουδά (ή ερμηνεύει!) για ένα φανταστικό κοινό που ενίοτε, υποκαθιστά η ευσυνείδητη και πάντα πρόθυμη ομάδα της εταιρείας του. Χρόνια τώρα γράφει ή αντιγράφει στίχους που δεν αφήνουν περιθώρια για παρεξηγήσεις ακόμα και σε αυτούς που μοιάζουν ολοένα και περισσότεροι έτοιμοι για καυγά με την πρώτη ευκαιρία. Δεν είναι μυστικό πως η κρίση της πανδημίας που διαδέχτηκε την οικονομική κρίση έπληξε ανεπανόρθωτα την κατά τα άλλα συμπαθή τάξη των αποκομμένων από την πραγματικότητα και κακομαθημένων τραγουδοποιών μας. Ο ίδιος δεν αποτελεί εξαίρεση αν και κατά βάθος θα το ήθελε…

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός το νέο βιβλίο για παιδιά του βραβευμένου συγγραφέα Μάκη Τσίτα (Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2014) με τίτλο «Η πιο καλή απ’ όλες τις γιαγιάδες». Πρόκειται για ένα εξαιρετικό εικονογραφημένο βιβλίο γεμάτο τρυφερότητα, αγάπη και χιούμορ. Θέμα του η σχέση εγγονής και γιαγιάς. «Είναι τυχερά όσα παιδιά έχουν γιαγιάδες. Αλλά είναι ακόμη πιο τυχερά όσα έχουν μια γιαγιά σαν τη δική μου! Μαζί της περνάω πάντα υπέροχα: όταν πάμε στην παιδική χαρά, όταν φτιάχνουμε κουλουράκια ή μου μαγειρεύει το αγαπημένο μου φαγητό, όταν μεταμφιεζόμαστε ή παίζουμε επιτραπέζια, όταν διαβάζουμε βιβλία ή βλέπουμε παλιές φωτογραφίες, ή όταν…

Είκοσι τέσσερις «Παραλλαγές Αίνιγµα», όσα και τα γράµµατα της αλφαβήτου, σύντοµες και παράξενες ιστορίες, είκοσι τέσσερις µικρές ραψωδίες, είκοσι τέσσερα αστραπιαία µικροδιήγηµατα, µεγάλης έντασης και εξαιρετικής συµπύκνωσης που, κουβαλώντας στις πλάτες τους σελίδες µυθιστορηµάτων, συνοµιλούν µε την αλληγορία ή την παραβολή, ερωτοτροπούν µε τον κινηµατογράφο και τη χιµαιρική υλικότητα της µουσικής. Από τον «Αθάνατο» (α) που ανοίγει τη συλλογή έως την «Παράλληλη δράση» (ω) που την «κλείνει», δαγκώνοντας την ουρά της και ανοίγοντάς τη στην απεραντοσύνη, ο αναγνώστης καλείται να παρακολουθήσει –µε οδηγό τα διπλά λογοτεχνικά και κινηµατογραφικά µότο και τις αφιερώσεις που λειτουργούν ως τροχιοδεικτικά του νοήµατος– ένα υπόγειο…