Συντάκτης: Βασίλειος Μακέδος

Βάση της ανάλυσης θα αποτελέσει η Οδύσσεια και ειδικότερα η ραψωδία Γ1 Η εικόνα των ομηρικών ηρώων για τους θεούς τους Αλήθεια ποια εικόνα είχαν οι ομηρικοί ήρωες για τους θεούς τους; Η πρώτη ίσως απάντηση που θα μπορούσε να δώσει κάποιος στο ερώτημα αυτό είναι ότι τους φαντάζονταν σαν ανθρώπους αλλά με μεγάλη δύναμη. Πρόκειται για τον ανθρωπομορφισμό των ολύμπιων θεών. Οι θεοί, από την μία μεριά, είχαν ανθρώπινα χαρακτηριστικά και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που μερικές φορές ο αναγνώστης της Οδύσσειας νιώθει να ξεθωριάζει η διαφορά τους από τους ανθρώπους. Από την άλλη μεριά όμως οι θεοί είχαν…

Συνεχίζουμε το 2ο μέρος με τις ιδιαιτερότητες και τις παραξενιές διασήμων καλλιτεχνών, ρίχνοντας έτσι “φως” σε πιο σκοτεινές και περίεργες πτυχές της ζωής τους. Ο Gustav Klimt ήταν «μαμάκιας» Ο Gustav Klimt (1862-1918) είναι διάσημος για το έργο του «The Kiss», που απεικονίζει μια οικεία στιγμή μεταξύ εραστών. Ωστόσο, ο ίδιος ο Klimt όμως δεν παντρεύτηκε ποτέ αφού δεν αποχωρίστηκε ποτέ το πατρικό του και την μητέρα του. Μάλιστα πέθανε μόλις τρία χρόνια μετά απ’ αυτήν, πράγμα που σημαίνει ότι δεν εγκατέλειψε ποτέ τη οικογενειακή φωλιά. Ο Marcel Duchamp διέθετε γυναικείο alter-ego Ο Marcel Duchamp (1887-1968)δημιούργησε εννοιολογικά κομμάτια και…

Οι Theodor Adorno και Max Horkheimer (βασικοί εκπρόσωποι της επονομαζόμενης Σχολής της Φρανκφούρτης) προσφέρουν μια σημαντική προσέγγιση όσον αφορά τον τρόπο που η τέχνη μπορεί να αναπτύξει τον κριτικό στοχασμό. Σε αρκετά από τα κείμενά τους  ξεκινούν από τη διαπίστωση του Kant ότι η τέχνη παρέχει τη δυνατότητα ενός διαφορετικού τρόπου σκέψης και υποστηρίζουν ότι η επαφή με την τέχνη μπορεί να συμβάλει στην διαδικασία της χειραφέτησης. Θεωρούν ότι η δομή και το πνευματικό περιεχόμενο των έργων τέχνης περιέχουν χαρακτηριστικά πολύ διαφορετικά από αυτό που συναντούν τα άτομα στην καθημερινότητά τους οπότε η επαφή μαζί τους μπορεί να καλλιεργήσει ένα τρόπο σκέψης…

Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης Τετάρτη 5 Ιουνίου 2019, στις 20:30 Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει σε συνεργασία με το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού και το Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη τη δράση «Ξέσκεπος Ουρανός», σε σκηνοθετική επιμέλεια Μελίνας Αποστολίδου, την Τετάρτη 5 Ιουνίου, στις 20:30, στον Χώρο υποδοχής (Φουαγιέ) του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού. Σε μορφή αναλογίου θα ακουστούν αποσπάσματα από τα έργα του Νίκου Καζαντζάκη: Αναφορά στον Γκρέκο, Ασκητική, Κωνσταντίνος ο Παλαιολόγος, Ταξιδεύοντας: Ιταλία – Αίγυπτος – Σινά – Ιερουσαλήμ – Κύπρος – Ο Μοριάς, Τερτσίνες. Είσοδος Ελεύθερη. Η δράση πραγματοποιείται με αφορμή την έκθεση «Καζαντζάκης και Βυζάντιο: η αναζήτηση του θείου»…

… κάποιες σκέψεις με αφορμή την έκθεση Δρόμος Τόπος Χώρος του Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Καβάλας … Έ χω την εντύπωση ότι ο «χώρος» στα εικαστικά αποτελεί μια έννοια μάλλον μαγική. Μια έννοια με βαθιά μυστηριακή φόρτιση. Είναι μια έννοια στενός φίλος αλλά και μια έννοια επικίνδυνος εχθρός. Η κατάκτηση, η περιγραφή αλλά και η απόδοσή του αποτέλεσαν και (θα μου επιτρέψετε να πω) συνεχίζουν να αποτελούν, ένα διαρκές πρόβλημα της τέχνης ή διαφορετικά μια επιτακτική πρόκληση. Πώς θα αποδώσω αρτιότερα τον τρισδιάστατο χώρο στη δισδιάστατη επιφάνεια ενός καμβά; Πώς θα μπορέσω να υποτάξω τον χώρο σε ένα γλυπτό;…

Πριν από 2000 χρόνια πριν, στις αρχαίες πόλεις της Αιγύπτου, της Ρώμης και της Ελλάδας, γκράφιτι και έργα τέχνης του δρόμου ήταν σκαλισμένα και σμιλεμένα πάνω στους τοίχους των αγορών, των δημόσιων κατοικιών και των οίκων ανοχής. Εμφανίστηκαν σε μέρη πολιτικής αστάθειας και κοινωνικής αναταραχής. Μέσα από την ανωνυμία τους αντιπροσώπευαν τον λόγο του Καθένα, των άφωνων πολλών. Σήμερα, τα σημάδια αυτά επιβιώνουν ως σημαντικά κειμήλια μιας προηγούμενης κοινωνικής συνείδησης. Η σύγχρονη αστική τέχνη έχει εξελιχθεί πολύ από τότε. Το αρχαίο γκράφιτι ήταν συχνά άμεσο και προσωπικό. Αντίθετα, οι σημερινοί αστικοί καλλιτέχνες κάνουν εικόνες και συνθήματα που μιλάνε για μια…

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης έχει διατυπώσει κάποιες απόψεις σχετικά με την τέχνη και το πώς αυτή μπορεί να αναπτύξει τον κριτικό στοχασμό. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι οι απόψεις του αυτές βρίσκονται σε συμφωνία με τις απόψεις των στοχαστών της σχολής της Φρανκφούρτης, καθώς θεωρεί και αυτός ότι η επαφή με τις τέχνες δίνει τη δυνατότητα κριτικής παρατήρησης και αντίληψης της πραγματικότητας. Στο βιβλίο του Παράθυρο στο Χάος (2008) ξεκινά τον συλλογισμό του από τον προσδιορισμό μιας κατάστασης που ονομάζει Άβυσσος ή Χάος. Πρόκειται για όλα αυτά που υπάρχουν πέρα από τα στερεότυπα, τις βεβαιότητες και τις καθημερινές φροντίδες για την επιβίωση.…

Η Κορίνα Χιώτη – Πρασσά, Πρόεδρος του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας απαντά σε ερωτήματα που αφορούν το παρόν αλλά και το μέλλον του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καβάλας έχει καταφέρει να αναδειχθεί σε πυρήνα πολιτισμού και να προσφέρει τα μέγιστα στα καλλιτεχνικά δρώμενα της ευρύτερης περιοχής. Με πολλές δράσεις, εκθέσεις, σεμινάρια, μουσικές εκδηλώσεις, αναγνώσεις αλλά κυρίως δικές του παραγωγές, κατάφερε να ανακαλύψει και να αναδείξει ντόπιους συγγραφείς, να αξιοποιήσει επαγγελματίες ηθοποιούς και μουσικούς που ζουν και εργάζονται στην πόλη και να δώσει τη δυνατότητα σε νέους δημιουργούς να δείξουν τη δουλειά τους. Είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με την πρόεδρο του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας…

Φιλοσοφία της Τέχνης | Η Τέχνη ως καταλύτης της Κριτικής Σκέψης Η Τέχνη ως καταλύτης της Κριτικής Σκέψης Αρκετοί μελετητές από διάφορα επιστημονικά πεδία προσπάθησαν να περιγράψουν και να αναλύσουν τον τρόπο που η τέχνη (μέσω της εικαστικής αγωγής) μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη κριτικοστοχαστικής σκέψης. Οι πρώτες αναφορές ανιχνεύονται σε έργα των Γερμανών ιδεαλιστών φιλοσόφων όπως ο Kant, ο Hegel και ο Schelling οι οποίοι έθεσαν το ερώτημα εάν αλλά και σε ποια έκταση η τέχνη δίνει τη δυνατότητα πρόσβασης στην αλήθεια και προσφέρει εναύσματα για την αλλαγή τρόπου σκέψης. Ο Kant, ισχυρίστηκε ότι το σύνολο των σχέσεων που…

Ο Ουμανισμός (ανθρωπισμός) είναι η πίστη στην αξία, την ελευθερία και την ανεξαρτησία των ανθρώπων. Για έναν ανθρωπολόγο, όλα τα ανθρώπινα όντα γεννιούνται με ηθική αξία και έχουν την ευθύνη να βοηθούν το ένα το άλλο για να έχουν καλύτερη ζωή. Ο ανθρωπισμός τοποθετεί τη λογική και την επιστήμη πάνω από τις γραφές (θρησκευτικά κείμενα) και την παράδοση και πιστεύει ότι τα ανθρώπινα όντα δεν είναι αλάνθαστα και έχουν την δυνατότητα ικανά να βελτιωθούν. Προσπαθεί επίσης να ανακαλύψει τις αλήθειες σχετικά με το χώρο του σύμπαντος και της ανθρωπότητας. Ο ανθρωπισμός είναι συνήθως πολύ ατομικιστικός, βλέποντας κάθε άνθρωπο τόσο σημαντικό…