Αγαπάω για να με αγαπήσουν ή για να αγαπηθώ;
Από τη Χρύσα Ρέντα
Αγαπάω για να με αγαπήσουν ή για να αγαπηθώ;
Στο προηγούμενο άρθρο μου για την «Αγάπη» (δες το άρθρο ΚΛΙΚ ΕΔΩ), κατάλαβες πως ζητάς να σου δώσουν αγάπη λες και είναι ένα προνόμιο που κάποιοι κατέχουν και από εσένα έχει αφαιρεθεί;
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Τι είναι αυτό, τελικά, που το λέν’ «Αγάπη»; (Α’ Μέρος)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”79153″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]
Συνηθίζεις να προσφέρεις απλόχερα αγάπη σε όλους τους άλλους και τελικά πολλές φορές σε εγκαταλείπουν και αν δεν σε εγκαταλείψουν με το φυσικό σώμα, σε εγκαταλείπουν με την ψυχή ή το πνεύμα. Όσο, όμως, αναζητάς την αγάπη ως μία προσφορά που θα σου δοθεί από κάποιους έξω από εσένα, τότε πάντα θα βιώνεις τη χειρότερη μοναξιά ακόμη και όταν οι άλλοι κάνουν ότι καλύτερο μπορούν για να σου δείξουν την αγάπη τους.
Αυτή είναι μια σχέση εξάρτησης με τον ίδιο σου τον εαυτό που κρατάει και φυλάει γερά την πεποίθηση: «είμαι ανάξιος να αγαπηθώ». Η δυσλειτουργική αυτή πεποίθηση, σε οδηγεί συνεχώς σε ένα φαύλο κύκλο με τα ίδια συνεχώς αποτελέσματα.
Θέλω να σου κάνω μια ερώτηση την οποία θέλω να σκεφτείς πριν απαντήσεις:
ΑΓΑΠΑΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ Η΄ΓΙΑ ΝΑ ΑΓΑΠΗΘΩ?
Σκέψου πόσο πολύ επηρεάζει τη σχέση σου με τους άλλους, η πεποίθηση ότι πρέπει αυτοί να αλλάξουν. Το μόνο πράγμα που μπορείς να ελέγξεις και συνεπώς να αλλάξεις, είναι μόνο ο Εαυτός σου.
Εσύ επιλέγεις και ελέγχεις τη δική σου και μόνο συμπεριφορά. Αν θυμώνεις με κάποιον γιατί αργεί στα ραντεβού του, Εσύ είσαι υπεύθυνος για αυτό, γιατί είναι δική σου επιλογή να τον περιμένεις και όχι γιατί αυτός άργησε να έρθει. Γιατί πρέπει να θεωρώ υπεύθυνο τον άλλον για τις δικές μου επιλογές και αποφάσεις;
Ο Wayne Dyer είχε πει: Σου συμπεριφέρονται με τον τρόπο που μαθαίνεις τους ανθρώπους να σου συμπεριφέρονται. Συνεπώς, αν δεν σου αρέσει ο τρόπος με τον οποίο σου συμπεριφέρεται κάποιος στη ζωή σου, εξέτασε το πώς του έχεις μάθει να σου συμπεριφέρεται.
σου συμπεριφέρονται με τον τρόπο που μαθαίνεις τους ανθρώπους να σου συμπεριφέρονται
Το να είναι κανείς ενήλικος σημαίνει ότι αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής που κάνει.
Ο υγιής εγωισμός –θα σου μιλήσω στο επόμενο άρθρο για αυτόν και θα εξηγήσω την έννοια του αναλυτικότερα, είναι ικανός να σου αποκαλύψει κάποιες αλήθειες για τον εαυτό σου. Τον δαιμονοποιείς, όμως, στο όνομα της «υγιούς αγάπης» και δεν καταλαβαίνεις ότι δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτόν.
Αν καταφέρεις να γίνετε φίλοι, να συμφιλιωθείς μαζί του και να τον αξιοποιήσεις, θα γίνεις πιο γενναιόδωρος, πιο μεγαλόψυχος, πιο σοφός, πιο έξυπνος και πιο αλληλέγγυος.
Όλοι έχουμε όσα χρειάζεται για να δημιουργήσουμε μια πανέμορφη ζωή. Όλα ξεκινάνε από την αγάπη για τον εαυτό μας. Αν αγαπάς πραγματικά εσένα, πρώτα από όλα και πάνω από όλα, θα πετύχεις όσα ονειρεύεσαι. Θα πετύχεις ακόμα και το ακατόρθωτο. «Ωραία, όμως όλα αυτά, αλλά τι κάνω τώρα»?
Να, λοιπόν, μια άσκηση, ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο θα σε βοηθήσει να καταλάβεις τι εννοώ. Θέλω να σκεφτείς ένα πρόσωπο που αγαπάς πολύ. Γράψε, τώρα, μια πρόταση/απάντηση στις παρακάτω ερωτήσεις, για αυτό το πρόσωπο.
- Μια σκέψη που κάνεις για κάποιον/κάποιους που αγαπάς? Ας πούμε…. «Είναι καταπληκτικός ή τέλειος ή υπέροχος κλπ»
- Ένα συναίσθημα που νιώθεις για αυτούς/αυτόν που αγαπάς?
- Πως εκδηλώνεις την αγάπη σου στους ανθρώπους/άνθρωπο που αγαπάς? Τι κάνεις για αυτόν;
- Τι χρειάζεται να κάνεις τώρα περισσότερο?
Στη συνέχεια, μετέφερε αυτά που έγραψες σε κάθε ερώτηση στο α΄ ενικό, δηλαδή, για εσένα τον ίδιο. π.χ: 1.«Είναι καταπληκτικός» → «Είμαι καταπληκτικός/ή». 2. «Για τον/τους… νιώθω στοργή » → «Για εμένα νιώθω στοργή», κ.λ.π
Ισχύουν όλα αυτά για εσένα; Αυτά που δίνεις ή σκέφτεσαι για τον άλλον, είναι αληθινά όταν τα κάνεις πρώτα για τον εαυτό σου. Πώς σκέφτεσαι, λοιπόν, για εσένα; Πως σε αντιμετωπίζεις, πως σε φροντίζεις και πως είναι ο εσωτερικός σου διάλογος όταν σου μιλάς; Μήπως όλα τα παραπάνω τα κάνεις μόνο για τους άλλους και βάζεις εσένα σε δεύτερη μοίρα; Αυτό το λάθος το κάνουμε όλοι, γιατί έτσι μας έμαθαν.
Μας έμαθαν, ότι αγάπη είναι μόνο να δίνεις και η «απάντηση» ή το αντάλλαγμα που όλοι περιμένουμε σε αυτή την προσφορά μας, είναι να μας δώσουν τα ίδια ή και περισσότερα ή τουλάχιστον να μας δείξουν ή να μας πουν ένα ευχαριστώ. Όμως, η μόνη αναγνώριση, το μόνο ευχαριστώ που θα ακούσεις, είναι από εσένα τον ίδιο για εσένα.
Για αυτό χρειάζεται να φροντίσεις και να αγαπήσεις πρώτα από όλους Εσένα. Να μην περιμένεις και να μην απαιτείς την αναγνώριση και το ευχαριστώ από κανέναν. Δίνεις και δεν περιμένεις, αυτή είναι η πραγματική προσφορά, μόνο όταν είσαι γεμάτος και πλήρης. Και είσαι γεμάτος και πλήρης, όταν εσύ έχεις δώσει στον εαυτό σου.
Το σίγουρο είναι, πως η αγάπη που έχει ο καθένας μας για τον εαυτό του είναι λίγη. Όλοι χρειάζεται να αγαπήσουμε τον εαυτό μας λίγο περισσότερο.
Όλοι χρειάζεται να αγαπήσουμε τον εαυτό μας λίγο περισσότερο
Ασφαλώς και υπάρχουν πολλά στοιχεία στον κόσμο μας που τα μοιραζόμαστε. Καταλαμβάνουμε χώρο ο ένας στον κόσμο του άλλου και αυτό είναι υγιές και για τους δυο. Η ιδέα για το δρόμο της συνάντησης των δύο είναι: δύο πρόσωπα που επικεντρώνονται το καθένα στον εαυτό του και μοιράζονται τον δρόμο τους χωρίς να παραιτούνται από τον εαυτό τους.
Αν δεν είμαι επικεντρωμένος στον εαυτό μου, είναι σαν να μην υπάρχω. Κι αν δεν υπάρχω πώς θα σε συναντήσω στον δρόμο;
Ίσως, όλο αυτό είναι δύσκολο να το κατανοήσεις, γιατί σε έμαθαν/μας έμαθαν, ότι αν είναι κάτι σημαντικό για εσένα, πρέπει να είναι και για εμένα. Εκπαιδεύτηκες κι εσύ, να παραχωρείς τα προνόμια σου στον διπλανό σου.
Μείνε ο εαυτός σου ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κόψει κάποιους από τους δεσμούς του παρελθόντος. Όχι, αυτό δεν είναι απόρριψη. Είναι αυτοσεβασμός. Άλλωστε, κανείς δεν μπορεί να σε απορρίψει, εκτός κι αν του το επιτρέψεις. Απλώς δεν επέλεξε να προχωρήσεις παράλληλα, γιατί προφανώς εσύ δεν επέλεξες να γίνεις αυτός που ήθελε. Ευτυχώς, γιατί αυτό σημαίνει ότι επέλεξες να είσαι ο εαυτός σου.
Χρειάζεται να έχεις το θάρρος να είσαι ο πρωταγωνιστής στην ταινία της ζωή σου. Γιατί αν αποχωρήσει ο πρωταγωνιστής, ταινία δεν γίνεται!
to be continued…
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Διαλέγω Εμένα” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”79520″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]