Ένα απομονωμένο νησί, ένας νεαρός με όνειρα για τη ζωή, η ποίηση που ως αντίδοτο στον πόνο της λύτρωσης κάνει την εμφάνισή της.
Ο “Ταχυδρόμος” ( Il Postino) αποτελεί μία βαθιά ανάλυση μίας κλειστής κοινωνίας, στην οποία η φιλία θα καταφέρει να συνδέσει δύο ανθρώπους με βαθιές αντιθέσεις.
Ο αγράμματος Μάριο θα αναλάβει τη μετάφορα και παράδοση της αλληλογραφίας στον μεγάλο Χιλιανό ποιητή Πάμπλο Νερούδα, ο οποίος βρίσκεται σε καθεστώς διωγμού για τις πολιτικές του απόψεις.
Η ποίηση, όμως, είναι κτήμα ολόκληρης της οικουμένης. Και μπορεί να ακουμπήσει την καρδιά ενός ανθρώπου που δεν έχει ενδεδειγμένες σπουδές, ιδιαίτερα μεγάλη καλλιέργεια, αλλά πιο περιορισμένη μόρφωση.
Οι ανάγλυφες αλήθειες που αποκαλύπτουν τον πλούτο της γυναικείας έκφρασης, τον ενθουσιασμό μπροστά σε έναν μελίρρυτο λόγο, θα κάνουν τον ντροπαλό Μάριο να ανοίξει την καρδιά του στον Πάμπλο.
Μία φιλία θα ξεκινήσει την πιο απρόσμενη στιγμή, ένας γητευτής της ποίησης που χειρίζεται αριστοτεχνικά το λόγο, θα γίνει η κινητήριος δύναμη για την κατάκτηση του έρωτά του, της όμορφης Μπεατρίτσε.
Στον Ταχυδρόμο, βλέπουμε αντιθέσεις, κόσμους που συγκρούονται: παρατηρούμε έναν εκτενή πολιτικό σχολιασμό ο οποίος μαλακώνει και υποχωρεί ώστε εξωτερικά να φαίνεται πως ο θεατής απασχολείται για το ρομαντικό δράμα του Μάριο.
Ο Μάριο ξεκινάει ως ένας αφελής νεαρός και καταλήγει ένας ώριμος άνδρας με απόκτηση ταξικής συνείδησης, εκτός από ένας άνδρας που ξεκινάει τα πρώτα του βήματα στον έρωτα.
Υποβόσκων πολιτικός σχολιασμός, αλλά στο κέντρο της ταινίας βρίσκεται πάντα ο έρωτας. Ο ανεκπλήρωτος, ο ατίθασος, εκείνος που λαχταρά την ανταπόδοση.
Και πάνω από όλα, μία υπέροχη ανδρική φιλία, δείχνοντας πως η ίδια ξεπερνάει τις κοινωνικές διαφορές, γεφυρώνει τις αντιθέσεις και ενώνει αυτά που εξωτερικά δείχνουν ότι είναι αντίθετα.
Ένας λυρικός Μάσιμο Τροΐζι ο οποίος θα προδοθεί από την καρδιά του, μόλις στα 41 του χρόνια, λίγο πριν από την ολοκλήρωση των γυρισμάτων.
Ο Ταχυδρόμος είναι ένα παραμυθένιο φιλμ, μία ιστορία βαθιά ανθρώπινη που γνωρίζει να διεγείρει ακόμα τις πιο βαθιά κρυμμένες ευαισθησίες ενός ανθρώπου.
Ο Ιταλικός κινηματογράφος πάντοτε και σε διαχρονικό επίπεδο, έχει κρατήσει μία ποιοτική παραγωγή ταινιών.
Και ο Ταχυδρόμος είναι μία όμορφη, τρυφερή ιστορία, ένας έρωτας και μία φιλία που βιώνουν μία σχισμή από έναν πόλεμο.
Συναίσθημα και ρεαλισμός; διότι η ζωή συμπυκνώνει άφθονη σκληρότητα και μία ανεπιτήδευτη τρυφερότητα.