Σύγχρονος «μεσαίωνας» – νέου τύπου σκοταδισμός (μέρος 4)
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Σύγχρονος «Μεσαίωνας» – νέου τύπου σκοταδισμός (Μέρος 3)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”75515″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]
Σύγχρονος «μεσαίωνας» – νέου τύπου σκοταδισμός (μέρος 4)
Ο κορονοϊός είναι τέκνο της δικής μας στάσης κατά τους δύο τελευταίους αιώνες.
Ο Διαφωτισμός διακήρυξε τη μοναδική αξία της λογικής, του ορθού λόγου. Διατυπώθηκε έτσι το δόγμα «Η γνώση είναι δύναμη». Στα χρόνια μας φτάσαμε στην αποθέωση της Οικονομίας και του Κέρδους, στην Παγκοσμιοποίηση. Η Πανδημία είναι η άλλη όψη της Παγκοσμιοποίησης.
Ενώ ξεκινήσαμε με τον Ουμανισμό – τον Ανθρωπισμό καταντήσαμε στον Ανθρωποκεντρισμό. Ο Άνθρωπος είναι ο σκοπός του Σύμπαντος. Όλα γεννήθηκαν για να εξυπηρετούν και προσκυνούν τον Άνθρωπο.
Βρισκόμαστε σαν σύγχρονοι Ηρακλείς στο κρίσιμο δίστρατο: Ανθρωπισμός ή Ανθρωποκεντρισμός. Το πρώτο οδηγεί στη σωτηρία του Σύμπαντος Κόσμου, το δεύτερο οδηγεί στην καταστροφή όλων πλην του έρημου βουλιμικού ανθρώπου.
Πολλοί βλέπουν ότι στις μέρες μας την επιστήμη τη θεωρούμε ως θρησκεία, κι έτσι την προσκυνούμε. Ο ειδικός πιστεύει πως διαθέτει ιδιαίτερα προνόμια. Μιλώντας με την ειδική γλώσσα είναι κυρίαρχος και παντοδύναμος.
Ο επιστημονισμός, με διάφορες αμφιέσεις, έχει καθιερωθεί σαν κυρίαρχη ιδεολογία. Αναπτύσσεται ένας «ξέφρενος αγώνας δρόμου για τη λεγόμενη «πρόοδο». Το κυνήγι – πάση θυσία – της προόδου οδήγησε στην οικολογική κρίση και στη γενικότερη κρίση του πολιτισμού μας.
Η Πανδημία
Κλείνω τον περίπατό μας με το θέμα που προκάλεσε τον προβληματισμό μας.
Η διαχείριση της Πανδημίας δίνει την ευκαιρία για τον περιορισμό του κράτους πρόνοιας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Από την άλλη, στο όνομα των αντιεμβολιαστών συσσωματώνονται τα πιο περίεργα και ετερόκλητα στοιχεία.
Στο καθαρά θέμα των εμβολίων διαβάζουμε σε πρόσφατο κείμενο του βιολόγου – συγγραφέα – δημοσιογράφου Βαγγέλη Πρατικάκη:
«Μόνο το 55% του ελληνικού πληθυσμού είχε εμβολιαστεί πλήρως έναντι του κορονοϊού μέχρι τις 26 Αυγούστου, καθώς μεγάλη μερίδα πολιτών αντιμετωπίζει τα εμβόλια είτε με δυσπιστία είτε με σθεναρή άρνηση.
Από τα τσιπάκια του Μπιλ Γκέιτς μέχρι τους υποτιθέμενους κινδύνους για το αναπαραγωγικό σύστημα, κάποιοι ισχυρισμοί των αντεμβολιαστών είναι τόσο ακραίοι, ώστε δύσκολα βρίσκει κανείς λογικά επιχειρήματα ως απάντηση.
Υπάρχουν όμως και οι ευλογοφανείς ανησυχίες των σκεπτικιστών που ίσως καθησυχαστούν από τις τελευταίες μελέτες».
Θα μπορούσα να παραθέσω πολλά. Επιλέγω ένα μόνο: Ο καθηγητής φαρμακολογίας Αχιλλέας Γραβάνης βάζει στο στόχαστρο τους επιστήμονες που ενισχύουν το αντιεμβολιαστικό κίνημα.
«Η στάση των ελαχίστων ‘επιστημόνων’ που προΐστανται του αντιεμβολιαστικού κινήματος, ιδιαίτερα γιατρών και φαρμακοποιών είναι αδιανόητη. Είναι οι εκπρόσωποι του νέου μεσαίωνα. Έχουν πάρει στο λαιμό τους χιλιάδες συνανθρώπους μας, αμφισβητούν με επιχειρήματα χαρτορίχτρας επιστημονικά και κλινικά δεδομένα που έχουν δημοσιευθεί μετά από επιστημονική κρίση και αξιολόγηση στα κορυφαία επιστημονικά περιοδικά. Χιλιάδες επιστημονικές δημοσιεύσεις τεκμηριώνουν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα των εμβολίων».
Επιλογικά
Σταματώ το κείμενό μου, ελπίζοντας ότι φώτισα διάφορες πλευρές χωρίς φανατισμό και μονομέρεια. Κάπου διάβασα ότι θέλοντας και μη ζούμε στην εποχή μας, προσπαθούμε όμως να δούμε και λίγο διαφορετικά.
Όπως είπε ο Πάτροκλος Χατζηαλεξάνδρου:
«Οι άνθρωποι που ζήσανε στην αρχή αυτής της περιόδου, δεν γνώριζαν ότι ζούνε στο Μεσαίωνα, αλλά, όπως κι εμείς σήμερα, θεωρούσανε πως ζούνε στη σύγχρονη γι’ αυτούς εποχή!».