27.06 – 26.09.2021
NIKOS MOSCHOS
Animated connotations
Έναρξη έκθεσης: Σάββατο 26 Ιουνίου 2021, 11:00 – 15:00
Δεκαοχτώ έργα ζωγραφικής του Νίκου Μόσχου, νέα αλλά και παλαιότερα, κάποια προερχόμενα από Ιδιωτικές Συλλογές και τη Γκαλερί Ζουμπουλάκη, μαζί και δύο γλυπτά, που για πρώτη φορά φιλοτεχνεί ο καλλιτέχνης, παρουσιάζονται από τις 27 Ιουνίου έως τις 26 Σεπτεμβρίου 2021 στον Πύργο Μπαζαίου, στη Νάξο.
Εάν στη σύγχρονη ζωγραφική υπάρχει μια επιστροφή στην απεικόνιση σε βάρος της αφηρημένης αλλά και της εννοιολογικής τέχνης, το χρωστάμε σε καλλιτέχνες όπως τον Νίκο Μόσχο, ο οποίος διαμορφώνει την αντίληψή του για την τέχνη μέσω ενός νέου παραστατικού ιδιώματος · απρόβλεπτου, γεμάτου δραματικό και ώριμο συμβολισμό.
Υπνωτίζει και αναισθητοποιεί · κλονίζει τη μνήμη και όλες τις αισθήσεις. Σε καθένα από τα έργα του, υπάρχει η πρόθεση να περιγράψει μορφές και τύπους, ξεκινώντας από τη γνωστική τους διαδικασία και την ικανότητα τους να δημιουργούν νέους κόσμους μέσα από παγκόσμια στερεότυπα · της πραγματικότητας από την οποία όλοι προερχόμαστε και που πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε.
Στην εξερεύνηση του καλλιτέχνη, οι αρχετυπικές φιγούρες του Γιούνγκ εναλλάσσονται και τέμνονται, δημιουργούνται και αναγεννιούνται σε μια προγραμματισμένη αντίφαση και μια αποσπώμενη διπολικότητα.
Στα έργα του ο Μόσχος αναδιοργανώνει τις μορφές της ύπαρξης και τις μετουσιώνει σε ένα αλχημικό προϊόν, το οποίο δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια επανεπεξεργασία της ψυχικής διαδικασίας μέσω της οποίας δημιουργούνται συσχετισμοί μεταξύ ενός αντικειμένου και άλλων συσχετιζόμενων παραγόντων, χωρίς ωστόσο να αποκόβονται από το παρελθόν, αντιθέτως, το αναδεικνύουν.
Έτσι λοιπόν, σχηματίζονται στα έργα του, θεατρικές αρχιτεκτονικές που θυμίζουν σκηνικά της Αναγέννησης, στις οποίες ο άνθρωπος αναλαμβάνει το ρόλο μιας deus ex machina υπερτεχνολογίας: στοιχείο σύνδεσης μεταξύ του πλουραλισμού των κόσμων και των χρονικών επιπέδων που σηματοδοτούν τη διαδοχή τους.
Σε αυτό το δυστοπικό σύμπαν ο παρατηρητής αναγκάζεται να αλλάζει διαρκώς την άποψή του μέσα από φανταστικές κάμερες και να συνδιαλέγεται με μια αντίληψη της πραγματικότητας και του γύρω περιβάλλοντος, που προέρχεται από το συνδυασμό πολλαπλών στοιχείων.
[penci_blockquote style=”style-2″ align=”none” author=”” text_size=”20″]Η ζωγραφική του Μόσχου βάλλει τις αισθήσεις σαν μια γροθιά στο στομάχι ή μια λάμψη στο μάτι.[/penci_blockquote]
Φέρνει στο μυαλό του αφενός στοιχεία από την άμεση και προφανώς βασική εκφραστικότητα των κόμικς η οποία ομαλοποιεί τη σκέψη και την παρατήρηση, καθιστώντας προσβάσιμο αυτό που προφανώς δεν είναι και αφετέρου προϊόντα της ρομποτικής που στη ζωγραφική του καλλιτέχνη, αντιπροσωπεύουν ταυτόχρονα όπλα μάχης και άμυνας ενός σύγχρονου πολέμου ενάντια σε μια παγκόσμια αλλαγή που επηρεάζει το περιβάλλον και τη Φύση: μήτρα της δικής του και της δικής μας ύπαρξής.
Η αρθρωτή εικονογραφική αφήγησή του, ακυρώνει την ακινησία του πίνακα, ωθώντας αυτόματα την ανθρώπινη αντίληψη να θέσει σε κίνηση τις εικόνες που παρατηρεί, δημιουργώντας συλλογισμούς αλλά και διεισδύοντας ταυτόχρονα στα παγκόσμια αρχέτυπα μέσω της δικής του προσωπικής γλώσσας.
Francesco Piazza
Ο Νίκος Μόσχος γεννήθηκε το 1979 στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1997-2003). Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Έχει πραγματοποιήσει εννέα ατομικές εκθέσεις: το 2021 στο Πύργο Μπαζαίου (Νάξος), το 2020 στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη (Αθήνα), το 2019 στη Δημοτική Πινακοθήκη του Δήμου Ηρακλείου/ Βασιλική Αγίου Μάρκου (Ηράκλειο, Κρήτη), το 2016 στη SWAB Art Fair (Bαρκελώνη) με την ΕNA Contemporary Gallery, το 2014 στη SWAB Art Fair (Βαρκελώνη) με την ALMA Gallery, το 2013 στην Art Athina με την
Gallery Penindaplinena (Αθήνα), το 2012 στη Xippas Gallery (Αθήνα), το 2010 στη Galerie Theorema (Βρυξέλλες) και το 2007 στη Γκαλερί Έκφραση – Γιάννα Γραμματοπούλου (Αθήνα). Έχει συμμετάσχει σε αρκετές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως στο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα (2004, 2007, 2009), στη Θεσσαλονίκη (Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης 2007,
Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού 2021), στην Art Athina (2005-2015), καθώς και στην Ιταλία (Μπολόνια 2003, Βενετία 2008, Ρώμη 2009, Παλέρμο/Museo Diocesano 2019, Γένοβα/Museo di Sant’agostino 2019, Sala Liguria/ Palazzo Ducale 2020 ), στο Πεκίνο (2008), στη Κωνσταντινούπολη (2010), στις Βρυξέλλες (2010, 2011), στη Βιέννη (2014), στη Νέα Υόρκη (2015), στο Βερολίνο (2015), στο Στσέτσιν (Κάστρο των Πομερανών Δουκών 2019) κ.ά.
Έχει φιλοτεχνήσει αρκετά έργα για εξώφυλλα βιβλίων, CDs και περιοδικά. Έργα του βρίσκονται στο Μουσείο Μπενάκη (Αθήνα), στη Sammlung-Schirm (Βερολίνο), στο PTE Fine Arts (Νέα Υόρκη), στη Bernard Cheong Collection (Σιγκαπούρη), στη Συλλογή A. Krausser (Ντουμπάι), Συλλογή Κοπελούζου (Αθήνα), Συλλογή Αντώνη και Άζιας Χατζηιωάννου (Αθήνα), Συλλογή Σωτήρη Φέλιου (Αθήνα) καθώς και σε άλλες ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.