Συντάκτης: Δήμητρα Πυργελή

Ο Σκακιστής του Ηλία Μωραΐτη από τις εκδόσεις Πηγή Νέα κυκλοφορία! Μόλις βγήκε από το τυπογραφείο και είμαι σίγουρη πως θα μπει σύντομα για ανατύπωση! Καλοτάξιδο και καλοταξιδεμένο Ηλία Μωραΐτη… “Ο Σκακιστής” κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πηγή  O Σκακιστής Το πιο δύσκολο παιχνίδι είναι εκείνο στο οποίο δεν γνωρίζεις τον πραγματικό σου αντίπαλο. Δύο νεκρές ιερόδουλες μέσα σε έναν μήνα. Δύο πανομοιότυποι φόνοι σε μια σκοτεινή γωνιά της Αθήνας. Η παρτίδα μόλις ξεκίνησε. Ο Σκακιστής χαμογελά. Παίζει δεύτερος, αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα για εκείνον. Ξέρει καλά άλλωστε τα μυστικά αυτού του παιχνιδιού. Ενός παιχνιδιού που αντιγράφει τη…

Βιβλίο «Τι να σημαίνουν οι σημύδες;» από τις εκδόσεις Ωκεανός Από τον συντοπίτη μας και ταλαντούχο συγγραφέα των βιβλίων “Η προσευχή για τις καινούργιες πατρίδες” και “Η περιπλάνηση ενός βιολιού” Μιχάλη Μπουναρτζίδη, μόλις παραλάβαμε το φρεσκοτυπωμένο του μυθιστόρημα. “ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΣΗΜΙΔΕΣ;” κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανός, ένα επικό μυθιστόρημα που διαβάζετε απνευστί! Τη ρώτησε μόνο για τις σημύδες που είδε στο όνειρό του. Τί να σήμαιναν; Είχε περάσει κιόλας μια εβδομάδα από τότε που έφυγε με το τρένο ο αδελφός Ευγένιος, και οι ρυθμοί στο μοναστήρι επανήλθαν στο κανονικό. Το κανονικό είχε φθάσει να είναι…

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα αγόρι. Ένα μικρό, χαριτωμένο αγόρι που είχε ένα ξεχωριστό και μοναδικό όνειρο. Να γίνει ψαράς! Μια φορά ήταν ένας ψαράς. Ένας γκριζομάλλης, γκρινιάρης ψαράς που είχε ένα μοναδικό, μα ξεθωριασμένο από τον χρόνο όνειρο. Να γίνει φλογεροπαίχτης! Κι αντάμωσαν οι δυο τους κάπου εκεί στη νοτισμένη απ’ το θαλασσινό νερό αμμουδιά. Μια ιστορία για τα όνειρα ζωής… εκείνα που αργούν να έρθουν μα όλοι θέλουν να τα ζήσουν, όλοι να τα γευθούν… Ένα αγόρι – ένας ψαράς – Δύο όνειρα… από την Ελληνοεκδοτική  Ένα βιβλίο της Σοφίας Τσιάμη για δύο…

Οι δίδυμες  καστανές κόρες  μου πριν 20 χρόνια  βούτηξαν στο εύηχο ονοματεπώνυμο του για πρώτη φορά. Βούτηξαν  μάλιστα δίχως δισταγμό!  Ίσως η νιότη και η περιέργεια μου  να διψούσαν για περιπέτεια ενώ ταυτόχρονα εξυπηρετούσαν στην διεκπεραίωση της μέρας στο βιβλιοπωλείο της μητέρας μου. Οι πρώτοι συνειρμικοί  συνδυασμοί σκάλισαν ερωτηματικά, περί τίνος πρόκειται, τι τίτλος, “Τα αποσπάσματα  από το βιβλίο του ωκεανού”.  Θυμάμαι  μάλιστα πόσο βιαστικά έριξα τότε το χάρτινο εισιτήριο στην  νεανική μου τσάντα  ενώ το ονοματεπώνυμο του συγγραφέα πλατάγιαζε ακόμη  στο κόκκινο χαλί του  προσώπου μου και… Κάπως έτσι ξεκίνησε η θρέψη της συμπάθειας μου. Η συμπάθεια έγινε…

-Ξέρεις τι είναι περιέργεια; – Εσύ ξέρεις; – Εγώ ; – Ναι, εσύ; – Μα εγώ δεν χρειάζεται να ξέρω! – Γιατί; – Γιατί το κουτί είναι δικό μου! Είναι δικό μου αλλά θα γίνει και δικό σου! Ολόδικό σου αν μου χαρίσεις και ένα χαμόγελο ! …. Ορίστε στο χαρίζω! Ευχαριστώ γιατί ακόμη και αν δεν είναι στην αγκαλιά μου θα με συντροφεύει για ΠΑΝΤΑ! Εσύ που απλά διαβάζεις χαμόγελα ίσως το δικό σου χαμόγελο κινήσει για το κουτί κάποιου άλλου ή άλλης! Ο Σιλάν έχει φτάσει στην καινούργια πατρίδα. Κάθε πρωί, φεύγει από την δομή…

“Όταν γίνεται ένα καινούργιο φεγγάρι το παλιό τι το κάνουν; Το ψαλιδίζουνε και το κάνουν άστρα…” Διδώ Σωτηρίου “Πόλεμοι και ξανά πόλεμοι! Τι στο καλό θα βγάλει η μαγκούφα η εποχή μας και κοιλοπονάει τόσο άγρια;” Μπήκε το κακό με τους Βαλκανικούς Πολέμους και άργησε να βγει. Χρόνια σπαρμένα με θυσίες, πολέμους και νεκρούς. Η Μικρασιατική εκστρατεία και η καταστροφή. Η ιστορία του Μανώλη Αξιώτη, Μικρασιάτη αγρότη από τον Κιρκιντζέ. Άνθρωπος του μόχθου, δεμένος με τον τόπο του, το πατρικό του σπίτι, τους χωριανούς του. Ο άντρας που πάλεψε με κορμί και με ψυχή. Στο Αμελέ Ταμπουρού, τα Τάγματα…

Απορροφήθηκα παραδομένη στην φρεσκοτυπωμένη έκδοση της ψευδαίσθησης από τις Εκδόσεις Πατάκη! Άνοιξα- έκλεισα και ξανάνοιξα το βιβλίο. Κάθε φορά τα βλέφαρα μου βάρυναν ολοένα και περισσότερο όχι όμως από την φυσική παρουσία των ηρώων αλλά από το εμπνευσμένο αργαλειό του Σάϊμον που ύφανε την ιστορία. Και όσο οι ζωές των ηρώων μπλέκονταν στο αδράχτι τόσο τα μάτια μου άφηναν σταγονίδια να τρέχουν και έγιναν δύο ποτάμια. Η ιστορία τελείωσε, τα δάκρυα στέγνωσαν, η αναγνωστική αγκαλιά άδειασε μα εγώ δεν ήμουν μόνη. Άνθρωποι δίπλα μου, πίσω μου, ομπρός μου και στο βάθος ο συγγραφέας έστεκε συνεσταλμένα δεν με κοιτούσε κατάματα,…

Η ηρωίδα του βιβλίου αποφασίζει να δείξει στους φίλους, στις φίλες και στους αναγνώστες τι αγαπά περισσότερο !!! Εσείς αλήθεια έχετε μοιραστεί ποτέ την αγάπη σας με τους γύρω σας; Αν δεν το έχετε κάνει τολμήστε να μοιραστείτε μέσω της γραφής τα όσα αγαπάτε. Ήταν κάποτε ένα κοριτσάκι που το ‘λέγαν Εύη. Της άρεσε να χορεύει και να χορεύει με όλη της την ψυχή. Όταν όμως ήταν κι άλλοι μπροστά, ένιωθε τα πόδια της να τρέμουν και να μην την υπακούν. Έτσι, σιγά σιγά ξέχασε πώς είναι να χορεύεις… Από την βραβευμένη εικονογράφο και συγγραφέα Birgitta Sif που μας χάρισε…

Η οσμή από το μικρό κουζινάκι του κατάφυτου σπιτιού μας δραπετεύει στο χωριό και με υποδέχεται…. έχω ανοίξει το βήμα μου από τη στάση του λεωφορείου. Αδημονώ να πέσω σαν πύργος πάνω της. Να ρίξω τα μαλλιά μου στον ώμο της και να αποκαλύψω μυστικά και φόβους. Η ζέστη αγκαλιά της και το λευκό πορσελάνινο πιάτο που κρατά ζεστές τις τηγανιτές πατάτες με υποδέχονται με εγκαρδιότητα. Πέφτω στην αγκαλιά της και αφήνω τα ρουθούνια μου να μαζέψουν όλη την μυρωδιά της που είναι αναμεμειγμένη με τα ελιόδεντρα μας αλλά και με τις πατάτες από το μποστάνι του γείτονα. Αχ, αυτή…

Η καρδιά μου τρεμόπαιξε σαν μακρινό αστέρι, τα ματοτσίνορα μου ανοιγόκλεισαν πολλάκις πετώντας μέσα στα 15 διηγήματα του Γιάννη Παλαβού. Τα μάτια μου έλαμψαν όχι από έκπληξη ή αστείο. Έλαμψαν γιατί είναι τόσο δύσκολο να γράψεις σε μικρή φόρμα την διήγηση της ευφάνταστης ζωής σε 15 στάσεις που δημιούργησε ο συγγραφέας. Ο Γιάννης με την πέννα του το κατάφερε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. “Το αστείο” θα μας μυεί περισσότερο στην παρατήρηση των γύρω μας. Το αστείο του Γιάννη Παλαβού Ένας νεαρός συζητά με τη νεκρή γιαγιά του. Ένας υπάλληλος γραφείου μεταμορφώνεται σε συρραπτικό. Ο Φρανσουά Βιγιόν κάνει…