Συντάκτης: Βασίλειος Μακέδος

Διαβάζουμε ένα γράμμα, ένα ποίημα, ένα βιβλίο. Πώς διαβάζουμε όμως ένα έργο τέχνης; Έναν πίνακα ζωγραφικής τον κοιτάζουμε, μπορεί να τον θαυμάζουμε αμέσως ή να μας αφήνει αδιάφορους, ακόμη και να μας δυσαρεστεί, και τότε τον προσπερνάμε. Όταν όμως τον παρατηρούμε επίμονα, και βέβαια πάντα από απόσταση, όπως στην αίθουσα ενός μουσείου, νιώθουμε ότι σταθήκαμε ώρα μπροστά του όχι μόνο επειδή μας ευχαριστεί η θέασή του, αλλά γιατί ακριβώς έχει και κάτι να μας πει, να μας αφηγηθεί. Αρχίζουμε τότε και αναγνωρίζουμε ότι, «γραμμένος» σε μια δική του γλώσσα, ο πίνακας απαιτεί από μας να τον «διαβάσουμε». Αυτή την παράδοξη…

Μια φιλόδοξη παραγωγή υπογεγραμμένη από την Μάριον Μητρόπουλος, συζύγου του μεγιστάνα και πολυεκατομμυριούχου Ελληνοαμερικάνου Ντιν Μητρόπουλου, έρχεται να ταράξει τα κινηματογραφικά νερά του Χόλλυγουντ σε σκηνοθεσία του επί χρόνια συνεργάτη του Τζέημς Κάμερον (Τιτανικός), Βαν Λινγκ. Η ταινία λέγεται «Cliffs of Freedom» (Οι Βράχοι της Ελευθερίας) και πραγματεύεται τον  έρωτα ανάμεσα σε μία Ελληνίδα και έναν Τούρκο αξιωματικό στα χρόνια της επανάστασης του 1821. Πρωταγωνιστεί η Tania Raymonde από το Λος  Άντζελες, που υποδύεται την Άννα –Χριστίνα και ο 34χρονος Βρετανικής καταγωγής ηθοποιός Zan Uddin στον ρόλο του Τούρκου αξιωματικού. Ο γνωστός από την ταινία «Τιτανικός», Ελληνικής καταγωγής Billy Zane υποδύεται…

Η έννοια και η σημασία του χορού στην Βυζαντινή περίοδο είναι θεμελιακά διαφορετική από την αντίστοιχη της κλασικής περιόδου. Οι σχετικές πληροφορίες ξεκινούν τα τελευταία χρόνια της παρακμασμένης πια Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η ρωμαϊκή τέχνη, που στην αρχή της ήταν απλή και αρμονική, βασισμένη σε Ελληνικά πρότυπα, αποτελούσε πια παρελθόν. Μια χαρακτηριστική εικόνα της πραγματικότητας της εποχής παρέχει ο Ποζέ Γκαρωντύ στο έργο του Ο χορός στην ζωή (1972) στο οποίο αναφέρει ότι την εποχή των Διοκλητιανών στην Ρώμη «… τα θεάματα καθρέφτιζαν την ιστορική παρακμή, οι τέχνες γινόταν όλο και πιο χονδροειδείς: σαδιστικές βιαιότητες του τσίρκου και πρόστυχη παντομίμα». Ο…

Η ελληνική λέξη Philoxenia, που μεταφράζεται κυριολεκτικά ως “φιλία σε έναν ξένο”, θεωρείται ευρέως συνώνυμη της φιλοξενίας. Για μας τους Έλληνες είναι πολύ πιο βαθύ από αυτό. Πρόκειται για ένα άγραφο πολιτισμικό νόμο που δείχνει γενναιοδωρία και ευγένεια προς τους ξένους. Σαν λαός θεωρούμαστε εξαιρετικά γενναιόδωροι όταν προσκαλούμε τους άλλους στο σπίτι μας ακόμα και αν αυτοί μερικές φορές αυτό- προσκαλούνται. Στα χωριά, δεν είναι ασυνήθιστο οι χωρικοί να εμφανίζονται στην πόρτα ενός ταξιδιώτη (ή ακόμα και ενός τουρίστα που νοικιάζει δωμάτιο) με μια σακούλα φρέσκες ντομάτες ή ακόμα και ένα μπουκάλι ντόπιο ελαιόλαδο. Η φιλοξενία σήμερα μπορεί να είναι…

Έχοντας πίσω του μια καλλιτεχνική πορεία μεγαλύτερη του μισού αιώνα, ο Δημοσθένης Σωτηρούδης συγκαταλέγεται στους μεγαλύτερους εν ζωή Έλληνες γλύπτες. Ασχολούμενος τα τελευταία χρόνια και με τη ζωγραφική έχει να επιδείξει ένα έργο πρωτότυπο και ιδιόμορφο αλλά και θεμελιακά σύγχρονο και “νεανικό”.  Η συζήτηση μαζί του αποδείχθηκε απολαυστική μιας και στον Δημοσθένη η γνώση και το ένστικτο είναι αρμονικά δεμένα μεταξύ τους… Δημοσθένης Σωτηρούδης. Τελικά γλύπτης ή ζωγράφος; Μια πρώτη απάντηση στο ερώτημα είναι και τα δύο. Επειδή όμως το ζωγραφικό μου έργο πηγάζει από τη γλυπτική μου, η οποία για να δημιουργηθεί, απαιτήθηκε μια χρονική πορεία μεγαλύτερη…

Συναντήσαμε τη Νικολέτα Παπαδοπούλου καθώς προετοίμαζε μια διασκευή με αποσπάσματα θεατρικών μονολόγων με τίτλο “Το ψέμα της Άννας” για να παρουσιαστούν στην Ξάνθη στο Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης και δε χάσαμε την ευκαιρία να της υποβάλλουμε μερικές ερωτήσεις. Το βασικό χαρακτηριστικό της Νικολέτας, αυτό που αντιλαμβάνεται κανείς από την πρώτη στιγμή της συνομιλίας μαζί της, είναι η αστείρευτη θετική της ενέργεια. Ενέργεια που χαρακτηρίζει τόσο τη ζωή της όσο και τη δουλειά της… Ας ξεκινήσουμε λοιπόν…   Νικολέτα, θα ήθελα να μας μιλήσεις λίγο για την Νικολέτα, τι τρέχεις αυτόν τον καιρό, τι σχέδια έχεις για το μέλλον, τι…

Μια από τις επιτακτικές ανάγκες του ανθρώπου, ακόμα και από την αρχαιότητα, ήταν η ανάγκη, του να εκφράσει συναισθήματα, ιδέες ακόμα και τον πόνο του. Επειδή όμως η γλωσσολογική πολυπλοκότητα ήταν εμπόδιο στο να αποδώσει καλύτερα και σε ευρύτερο φάσμα τις σκέψεις του αποφάσισε να το κάνει με την κίνηση, την κίνηση του κορμού του, των χεριών και τον ποδιών του. Δηλαδή να χορέψει..! “Η κίνηση ποτέ δεν ψεύδεται. Είναι ένα βαρόμετρο που δείχνει την κατάσταση της ψυχής, σ’ όλους όσους είναι ικανοί να την διαβάσουν” Martha Graham Αν και ο χορός, είτε παραδοσιακός είτε σύγχρονος έχει κερδίσει εκατοντάδες χιλιάδες…

Αν πιστεύετε πως η ζωή του καλλιτέχνη είναι εύκολη και στρωμένη με ροδοπέταλα, τότε είστε γελασμένοι. Είναι πολλά τα παραδείγματα στην ιστορία της τέχνης από γνωστούς δημιουργούς οι οποίοι κάτω από συνθήκες απόλυτης ένδειας έφυγαν από την ζωή αυτή, χωρίς να καταφέρνουν να βγάζουν ακόμα και τα απαραίτητα για να ζήσουν. Φυσικά αργότερα η ιστορία και η ανθρώπινη συνείδηση τους αποκατέστησε, μα ήταν ήδη πολύ αργά. Εδώ σας παραθέτουμε το παράδειγμα του γνωστού Γάλλου ζωγράφου Claude Monet ο οποίος ευρισκόμενος σε τραγική οικονομική θέση στέλνει γράμμα στον γνωστό συλλέκτη της εποχής Georges Charpentier εκλιπαρώντας τον να αγοράσει τον γνωστό πίνακα, “Norway, Sanvdiken,…

Οι περισσότεροι καλλιτέχνες εργάζονται για εξαιρετικά χαμηλές αμοιβές. Παρά την επισφαλή φύση της οικονομίας της τέχνης, συνεχίζουν  θυσιάζοντας την χρηματική τους αποζημίωση για την υψηλότερη ανταμοιβή της δημιουργικής ελευθερίας. Αλλά τι γίνεται αν ορισμένοι καλλιτέχνες είναι στην πραγματικότητα υπεράνω χρημάτων; Αυτά είναι τα αποτελέσματα μιας νέας μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Creativity Research, με επικεφαλής τον Dr. Roberto Goya-Maldonado, ο οποίος ηγείται μια ομάδας  νευροεπιστημόνων στο εργαστήριο ψυχιατρικής στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο στο Göttingen της Γερμανίας. Η ερευνητική αυτή ομάδα παρακολούθησε τη δραστηριότητα σε μέρη του εγκεφάλου που παράγουν ντοπαμίνη – η χημική ουσία που παράγει έντονο ενθουσιασμό και που…

Για τον Γιώργο Κωτούλα Οι Ζεϊμπέκοι έγιναν γνωστοί στην ιστορία ως μικρές κοινωνίες ή ομάδες ανθρώπων με ιδιότυπα κοινωνικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά που έζησαν για αρκετούς αιώνες στις κεντροδυτικές περιοχές της αιγαιακής Μικράς Ασίας και αφομοιώθηκαν αφήνοντας ισχνά επιβιώματα στις αρχές του 20ου αιώνα μέσα στο μωσαϊκό της πολυεθνικής οθωμανοτουρκικής επικράτειας. Η δράση τους απλώνεται από τα Δαρδανέλια μέχρι περίπου την αρχαία Δωρίδα απέναντι από την Κω, εντείνεται όμως στην ευρύτερη περιφέρεια της Σμύρνης, με κύρια κέντρα το Αϊδίνιο, τη Σμύρνη, την Προύσα, τη Μούγλα και τα βουνά της Φρυγίας. Ζούσαν δηλαδή μέσα και γύρω από τα μέσα όπου θεωρείται…