
Σ’ ένα χαρτί λευκό, μ’ ένα παιδικό χέρι,
μια ζωγραφιά αθώα, γεμάτη όνειρα και φως ταξιδεύει.
Μ’ ένα ουράνιο τόξο και φεγγάρι να πλέει,
και το μέλλον να φαντάζει σαν ταξίδι μακρινό.
Μες στις γραμμές που σχεδιάζουν τον κόσμο,
της καρδιάς η ελπίδα και της ψυχής η χαρά αναθαρρεύει.
Ένα σπίτι μικρό κι ένας κήπος γαλήνιος,
μια παιδική ζωγραφιά, μια υπόσχεση δειλή.
Με χρώματα ζωντανά, που λάμπουν στον ήλιο,
τα μάτια να γελούν σε κάθε πινελιά.
Σ’ έναν κόσμο αληθινό μα και παραμυθένιο,
η παιδική ζωγραφιά ξυπνά τη νοσταλγία.
Κάθε σχήμα, κάθε γραμμή, μια ιστορία λέει,
μια φαντασία αγνή, μια ψυχή που πετά.
Σε κάθε ζωγραφιά η μαγεία κυριεύει,
το παιδικό όνειρο ζωντανεύει ξανά.
