Sparmatseto
Βιβλίο

Το “Δικαίωμα στην τεμπελιά”, μία κατηγορία στην εργασιακή μανία | Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Ποιος ξέρει τι είδε, τι άκουσε και τι υπέφερε ο Πωλ Λαφάργκ από τον πεθερό του Καρλ Μαρξ, ώστε να αποφασίσει να γράψει το «Δικαίωμα στην τεμπελιά». Μία ωδή για το δικαίωμα του ανθρώπου στην αδράνεια, την τεμπελιά, μία εναντίωση απέναντι στην εργασιακή μανία και την εμμονή με την προσφορά που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία.

Και αν δεν είσαι τεμπέλης, απλά είσαι επιλεκτικά δραστήριος ή επιλέγεις να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου ως ανθρώπινο ον και όχι ως μηχάνημα;

Η εμμονή με την εργασία και την προσφορά καλλιεργείται σε κάθε άνθρωπο, από μικρή ηλικία. Ενώ μπορούμε να προσφέρουμε με πάρα πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, κρίνουμε και αξιολογούμε τον εαυτό μας, αποκλειστικά και μόνο με το αν μπορεί να παράγει με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Στην ουσία, αυτή είναι και η βάση του καπιταλιστικού οικοδομήματος, αφού δε θα μπορούσε να λειτουργήσει αν δεν έπειθε τους ανθρώπους που είναι χρήσιμοι με έναν αποκλειστικό τρόπο παραγωγής.

Και αυτό που πρέπει να παρατηρήσουμε είναι πως δεν είναι μόνο η έλλειψη ορμονών ή βιολογικός ο λόγος που οι άνθρωποι εμφανίζουν διαταραχές της ψυχικής υγείας. Περισσότερο είναι μία απόρροια του σύγχρονου τρόπου ζωής και της κυρίαρχης κοινωνικής αντίληψης, η οποία σε αξιολογεί ως «χρήσιμο» ή «άχρηστο» ανάλογα με το αν είσαι πετυχημένος με έναν συγκεκριμένο τρόπο που επιβάλλει η σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα.

Και ενώ μπορεί να δίνεις αγάπη, βοήθεια, συμπαράσταση με χίλιους δύο τρόπους, να κρίνεσαι ως ανάξιος επειδή αυτές σου οι ενέργειες δεν παράγουν κέρδος. Και δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω πως η αυτή η πίεση βαρύνει ακόμα περισσότερο μέχρι και σήμερα τον ανδρικό πληθυσμό, ο οποίος ταυτίζεται και σήμερα με τον ρόλο του «κουβαλητή» που αναλαμβάνει τα έξοδα και τις ανάγκες της οικογένειας. Ακόμα και αν οι γυναίκες εργάζονται, αλλά και πάλι, πόσο η ανθρώπινη ζωή αντικειμενοποιείται και η ανθρώπινη αξία περιφρονείται.

Δεν είναι καθόλου σπάνιο το φαινόμενο της εργασιακής εξουθένωσης το οποίο οδηγεί ακόμα και στο θάνατο, φαινόμενο το οποίο συναντάται σε χώρες όπως η Ιαπωνία και η Γερμανία. Η κοινωνική εμμονή με τη διαρκή εργασιακή πρόοδο, με την αύξηση των επιδόσεων και την οικονομική επιτυχία, πόσο μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους στην πραγματική ευτυχία;

Πολλοί μεγάλοι διανοητές επεσήμαναν την αξία της αδράνειας για την γνωστική και συναισθηματική ωρίμανση του ανθρώπου, ειδικότερα του παιδιού. Ο Μπέρτραντ Ράσελ έγραφε πως το παιδί πρέπει να έχει το δικαίωμα να τεμπελιάζει, να αδρανεί, διότι μέσα σε αυτή την ακινησία κινήσεων το άτομα έρχεται πιο κοντά στον πραγματικό του πυρήνα.

Το Δικαίωμα στην Τεμπελιά είναι ένα ευχάριστο βιβλίο, του οποίου το μικρό και σύντομο περιεχόμενο το καθιστά ευκολότερο στην ανάγνωση και σε πρακτικό επίπεδο. Είναι ένα βιβλίο επαναστατικό, καθώς δε διστάζει να τοποθετήσει ακόμα και στο κέντρο του τίτλου μία λέξη με τόσο αρνητική κοινωνική χροιά όπως η τεμπελιά και γιατί εναντιώνεται στη σύγχρονη εμμονή με την εργασία.

Ή ορθότερα, την διαχρονική κοινωνική εμμονή με την παραγωγή έργου, η οποία υποτίθεται ότι αποτελεί βασικό παράγοντα για την ψυχική υγεία του ατόμου. Ενώ μπορεί και η ίδια εμμονή που να τον καταρρακώνει. …

Σχετικά άρθρα

Μικρές ιστορίες και ψυχωφελή παραμύθια | Το σύκο και το πουλί

Χρήστος Τυρεκίδης

ΣΤΕΛΛΑ ΒΡΕΤΟΥ-Η ΕΦΗΜΕΡΗ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ | Της Λεύκης Σαραντινού

Λεύκη Σαραντινού

12 Μανιφέστα με τον τρόπο της ποίησης | Του Σωκράτη Γρηγοριάδη

Βασίλειος Μακέδος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X