Sparmatseto
Αφιερώματα Πρόσωπα

Ποιήματα εποχής 29 | Σύγχρονος ποιητικός λόγος του Ανέστη Κουζλόγλου

 

Ποιήματα εποχής 29 | Σύγχρονος ποιητικός λόγος του Ανέστη Κουζλόγλου

Δημιουργοί από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (κυρίως) και όχι μόνο…

Αυτό τον καιρό στο fb δημοσιεύω κείμενά μου για την ποίηση φίλων ποιητών/ποιητριών που τους ζητώ να μου στείλουν 2-3 αδημοσίευτα ποιήματά τους. Θέλω να δούμε τι ποίηση γράφεται αυτό τον καιρό…

Το sparmatseto.gr αγκαλιάζει και προβάλλει αυτήν την σειρά

 

 

 Ποιήματα εποχής 29 | Σύγχρονος ποιητικός λόγος του Ανέστη Κουζλόγλου

Τον Νοέμβριο του 2019 παρουσιάστηκε από τον ποιητή Κωνσταντίνο Ταβουλτσίδη η ποιητική συλλογή του Ανέστη Κουζλόγλου «Με τη ματιά μου» (34 ποιήματα). Την καλαίσθητη έκδοση και τα ποιήματα επιμελήθηκε ο ποιητής και τραγουδοποιός Τάσος Συμεωνίδης.

Είχα τη χαρά και τιμή, μετά την παρουσίαση, στη συζήτηση που ακολούθησε να πω δυο τρεις σκέψεις μου ενώ διάβασα δύο ποιήματα του πρωτοεμφανιζόμενου ποιητή.

 

Την άλλη φορά, η γη, / θα είναι περισσότερο στρογγυλή. / Οι επιζήσαντες, ίσοι. / Ίδια ηδονή […] Οργίζομαι όσο σκέπτομαι, / ολάκερη ζωή, / πάντα στην ίδια λίμνη, θα έχω το κορμί μου. / Οργίζομαι, αλήθεια. /Ποιος φόβος στην πόρτα της ηδονής, θα παραμονεύει αιώνια.

 

Τα ποιήματα

Τον παρακάλεσα να μου εμπιστευθεί κάποιες σύγχρονες δημιουργίες του για να τις παρουσιάσω στη σειρά των κειμένων μου «Ποιήματα Εποχής», με παλιούς και νεότερους ποιητές και ποιήτριες. Τον ευχαριστώ για την ανταπόκριση. Παρουσιάζω  δύο  ποιήματά του:

 

1

Τίμτη, ένα κορίτσι που έγινε λουλούδι

 

Στο στρογγυλό τραπέζι ζεστό καλοκαιρινό αεράκι

χάιδευε το πονεμένο αψεγάδιαστο πρόσωπο της κόρης.

Δίπλα η μάνα που ταίριαζε τα λουλουδιασμένα πιάτα.

– Κόρη μου σε ποιο λουλούδι / θα ήθελες να μοιάσεις;

Όλα σου μικρή μου σαν τα αστέρια, / όλα σου μοναδικά.

Κάθε νυχτερινό μου όνειρο / ένα σκελετωμένο λουλούδι

και όταν παίρνει τη μορφή σου ξυπνάω.

 

Θρήνος. / Καμιά περιγραφή δε φτάνει. / Γίνε άνθος όμορφη μικρή μου, / μπες στα όνειρά μου / και μιας θα απαλύνουν

οι εφιάλτες μου. / -Μαμά μου, τα ανθοπέταλά μου τα λευκά

παντού θα ταξιδεύουν / σαν ποιητικές σκέψεις,

όλα ίσια. / Όλα τα όνειρα θα πάρουν μνήμες,

γελαστή θα έρχομαι στα όνειρά σου κάθε νύχτα.

Μαμά έχω λουλουδένια φωνή / σα χάδι πεταλούδας σε ανθό.

Στήσε βωμό όσο το ψηλωμένο χελιδόνι / εκεί αιώνιο λουλούδι να στεριώσω. / Στο σκληρό βλέμμα αετού

αχάλαστο λουλούδι. /  Όταν ο σπόρος μου φτιαχτεί,

ξανά στο καλοκαιρινό αεράκι / το κάθε δάκρυ μου,

στον αιώνιο τάφο του κακού / να μην ξαναγεννά.

– Έγινες λουλούδι Τίμτη μου, / ποιο λουλούδι;

Έγινες ρυάκι που ξέφυγε από βαθύ χώμα. / Έγινες θάλασσα με παιχνιδιάρικα κύματα / και πριν ξαναγίνεις λουλούδι

χόρεψες στο ανήσυχο σου κύμα.

Τραγούδησες στο λόφο του σπασμένου φεγγαριού,

εκεί οι διαλεγμένες σου νότες γίνανε πυγολαμπίδες,

το έκαναν ολόκληρο και απάλυναν το άτεχνο χάος.

Έγινες κομήτης και φώτισες / το καλό γέλιο στη γη.

Έγινες πολλαπλασιασμένες οπτασίες. / Κλάψε για κάθε σκληρό μάτι / που δεν έμαθε να κλαίει σωστά.

Έγινες αερικό με οστά / Τίμτη μου

 

 

2

Νεκρών ιαχές (24/12/2021)

 

Εκεί στους τάφους των ανήμπορων νεκρών / στο περίγυρο τοίχωμα θαμμένοι, / αλλοπρόσαλλοι άγγελοι

με κλαδιά, σπόρους / και ιαχές κοντεύουν.

Φωτεινές σταγόνες / από υπερπέραν ξεκολλημένες

θα σκοτώσουν κάθε νεκρό που αντιστέκεται

στην υπόλοιπη ζωή του κλεισμένος. / Σε ολόκληρους τάφους θα ατενίζουν / ατρόμητοι βολεμένοι στην ευκολία / του δικού τους θανάτου. / Παντού νεκρά περιστέρια / θα μεταφέρουν στα ζωντανά τους νύχια μηνύματα. / Πανσύμπαντοι νεκροί / ανέστησαν ανεστημένους. / Όλοι οι νεκροί, ένας νεκρός

όλοι οι ζωντανοί, ένας ζωντανός / Η εντολή της πρώτης αρχής που δεν αλλάζουμε. / Μόνο τις μέρες έρχονται αληθινοί άγγελοι. / Σέρνουνε φωτεινές αλυσίδες / που φυλάνε δύστυχοι αιώνιοι νεκροί. / Κάθε ψυχή μυρίζει θάνατο.

Οι μυρωμένοι διαβάτες των απανταχού τάφων

αιώνες στήνουν τα αυτιά τους. / Αιώνες νυμφευόμαστε διαιρεμένες μυρωδιές. / Μια μικρή αλήθεια δε φτάνει

δύο μεγάλες αλήθειες διχάζουν. / Αν τελειώσουν οι τάφοι

τότε τα χώματα θα καρπίσουν / σε όλα τα αστέρια.

Μια ψυχή που φανερώνεται / σκοτώνεται από το χέρι της.

 

 

Ανέστη, περιμένω με λαχτάρα το νέο σου βιβλίο…

 

Τα Ποιήματα Εποχής σε επιμέλεια Θανάση Μουσόπουλου συνεχίζονται…

 

Σχετικά άρθρα

10-1 ερωτήσεις ψάχνουν απάντηση – Η Παρθενόπη Μπουζούρη συνεντευξιάζεται με τον Αντώνη Βαρβατσούλια.

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ: 1821 – ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΑΡΕΤΗ

Θανάσης Μουσόπουλος

Το ΚΘΒΕ τιμά το Νίκο Μπακόλα

Βασίλειος Μακέδος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X