Sparmatseto
Αφιερώματα

Αφιέρωμα στην Ημέρα Ποδηλάτου (3η Ιουνίου) | ΩΔΗ ΣΤΑ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΝΤΑ

Περπατούσα

Κάτω

Σ’ έναν καυτό δρόμο :

Ο ήλιος έσκασε σαν

Ένα χωράφι φλογερό καλαμποκιού,

η

Γη

Ήταν ζεστή

Ένας άπειρος κύκλος

Με έναν κενό

γαλάζιο ουρανό μετέωρο.

Μερικά ποδήλατα

Με προσπέρασαν

Τα μόνα

Έντομα

Στην πιο ξηρή

Στιγμή του καλοκαιριού,

Σιωπηλά, γρήγορα, μισοδιάφανα·

Αυτοί

Μόλις αναδεύουν

Τον αέρα.

Οι εργάτες και τα κορίτσια

Πήγαιναν ποδηλατώντας

Στα εργοστάσια,

Ρίχνοντας

Τη ματιά τους

Στο καλοκαίρι,

Τα κεφάλια τους προς τον ουρανό,

Καθισμένοι

Στις σκληρές ψηλές σέλες

Των στροβιλιζόμενων

Ποδηλάτων

Που βούιζαν

Καθώς έφευγαν από

Γέφυρες, τριανταφυλλιές, βάτους

Και το μεσημέρι.

Σκέφτηκα το βράδυ, όταν τα αγόρια

Πλένονται, τραγουδούν, τρώνε

Υψώνουν

Μια κούπα

Κρασί

Στην υγειά

Της αγάπης και της ζωής,

Και περιμένει

Στην πόρτα,΄

Το ποδήλατο,

Ήσυχο,

Επειδή

Μόνο όταν κινείται

Έχει ψυχή

Και αφημένο εκεί

Δεν είναι

Ένα μισοδιάφανο έντομο

Που βουίζει

Μέσα στο καλοκαίρι

Αλλά

Ένας κρύος σκελετός

Που θα επιστρέψει στη ζωή

Μόνο όταν κινείται

Όταν είναι στο φως,

Δηλαδή,

Με την ανάσταση

Της κάθε μέρας.

 ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΝΤΑ, 1956

Μετάφραση: Θανάσης Μουσόπουλος

Σχετικά άρθρα

Εμμανουήλ Ροΐδης: Ανεπανάληπτος Μαέστρος του Λόγου, (μέρος VI)

Θανάσης Μουσόπουλος

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ | Η ΞΑΝΘΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1940 – 1950-2ο ΜΕΡΟΣ

Θανάσης Μουσόπουλος

Κατίνα Βέϊκου Σεραμέτη (1912-1989): Τριάντα χρόνια από τον θάνατο της ποιήτριας και λαογράφου.

Θανάσης Μουσόπουλος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X