Sparmatseto
Αφιερώματα

20η Μαΐου | Παγκόσμια Ημέρα της Μέλισσας

Εδώ και αιώνες οι μέλισσες θεωρούνται και όχι άδικα, από τα πιο εργατικά πλάσματα του πλανήτη, επειδή ωφελούν τους ανθρώπους, τα φυτά και το περιβάλλον.

Μεταφέροντας γύρη από το ένα λουλούδι στο άλλο, οι μέλισσες επιτρέπουν όχι μόνο την παραγωγή άφθονων φρούτων, ξηρών καρπών και σπόρων, αλλά και μεγαλύτερη ποικιλία και καλύτερη ποιότητα, συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στην επισιτιστική διάδοση, ασφάλεια και τη διατροφή.

Η 20η  Μαΐου έχει καθιερωθεί σαν παγκόσμια ημέρα εορτασμού του αγαπημένου αυτού εντόμου, που μόνο καλό μπορεί να μας κάνει (αρκεί να μην είμαστε αλλεργικοί στο κεντρί της).

Η Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας αποσκοπεί στην αναγνώριση του ρόλου των μελισσών και άλλων επικονιαστών στο οικοσύστημα

Οι επικονιαστές όπως οι μέλισσες, τα πουλιά και οι νυχτερίδες, επηρεάζουν το 35% της παγκόσμιας παραγωγής καλλιεργειών, αυξάνοντας τις παραγωγές σε 87 από τις κορυφαίες καλλιέργειες τροφίμων παγκοσμίως, καθώς και πολλά φάρμακα φυτικής προέλευσης.

Τρεις στις τέσσερις καλλιέργειες σε όλο τον κόσμο που παράγουν καρπούς ή σπόρους για ανθρώπινη χρήση ως τρόφιμα εξαρτώνται, τουλάχιστον εν μέρει, από τους επικονιαστές.

Η Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας καθιερώθηκε και γιορτάστηκε πρώτη φορά το 2018 και έκτοτε γιορτάζεται κάθε χρόνο.

Η ημέρα αυτή τιμά τη γέννηση του Anton Jansa το 1734, που θεωρείται ο πρωτοπόρος της μελισσοκομίας.

Τον Δεκέμβριο του 2017, τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών ενέκριναν την πρόταση της Σλοβενίας να ανακηρυχθεί η 20ή Μαΐου ως Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας.

Η μελισσοκομία είναι κάτι που είναι βαθιά ριζωμένο στην παράδοση της Σλοβενίας, η οποία είναι μια από τις κορυφαίες ευρωπαϊκές χώρες παραγωγής μελιού.


Η μέλισσα στην Ελληνική μυθολογία.

 

Μέλισσα, η τροφός του Δία.

 Σύμφωνα με έναν αρκετά διαδεδομένο μύθο, η Ρέα αποφάσισε μετά από συμβουλή της Γαίας και του Ουρανού να γεννήσει τον Δία μακριά από τον Κρόνο, ώστε να μην τον καταβροχθίσει όπως έκανε και με τα πέντε προηγούμενα παιδιά τους.

Η Ρέα γέννησε τον Δία στο Δικταίο Άντρο, σπήλαιο στην οροσειρά Δίκτη της Κρήτης. Έπειτα ανέθεσε την προστασία και την ανατροφή του βρέφους στους Κουρήτες (χθόνιοι δαίμονες) και τις Δικταίες Νύμφες (Ορεάδες νύμφες της Δίκτης).

Η νύμφες Αμάλθεια και Μέλισσα, κόρες του Μελισσέα που ήταν Βασιλιάς της Κρήτης, γηραιότερος και αρχηγός των Κουρητών, τάιζαν τον Δία με γάλα, και μέλι.

Η Μέλισσα ανέθρεψε τον Δία με ιδιαίτερη φροντίδα και ταΐζοντας τον μέλι ώστε να μεγαλώσει γρηγορότερα και να διεκδικήσει την θέση του ανάμεσα στους Θεούς. Ο Δίας αγάπησε το μέλι και μάλιστα ένα από τα ονόματά του είναι “Μελιττεύς” προς τιμήν της τροφού του Μέλισσας.

Λέγεται μάλιστα πως οι μέλισσες εναπόθεταν μέλι απευθείας στο στόμα του Δία με την χάρη της Μέλισσας, και από αυτή ονομάστηκε το γνωστό σε όλους μας έντομο, καθώς και όλες οι νύμφες τροφοί του Δία που την διαδέχτηκαν.

Όταν ο Κρόνος αντιλήφθηκε τον ρόλο της Μέλισσας στην διάσωση του Δία, εξοργίστηκε και την μεταμόρφωσε σε γεοσκώληκα. Ο Δίας την λυπήθηκε και την μεταμόρφωσε ξανά, αυτή την φορά σε μέλισσα.

 

Μέλισσες, οι ιέρειες της θεάς Δήμητρας.

Σύμφωνα με τον νεοπλατωνικό φιλόσοφο Πορφύριο οι ιέρειες της χθόνιας Δήμητρας αποκαλούνταν Μέλισσες.

Κάποτε η ίδια η θεά αποφάσισε να μυήσει προσωπικά στα μυστικά της μια από τις πλέον ευλαβείς ιέρειες της, την γηραιά Μέλισσα.

Κάποιες γυναίκες προσπάθησαν να μάθουν τα μυστικά της μυήσεως της Μέλισσας, αλλά αυτή παρέμεινε πιστή στην Δήμητρα και δεν αποκάλυψε τίποτε.

Έξαλλες από την ζήλια, δολοφόνησαν την Μέλισσα, διαμελίζοντας την. Όταν το αντιλήφθηκε η Δήμητρα έστειλε λοιμό στις φόνισσες, και από τις σάρκες της Μέλισσας εξαπέλυσε σμήνη μελισσών.

Στις θυσίες προς τιμήν της θεάς Δήμητρας, προσέφεραν ταύρους, βόδια, και μέλι.

Οι Θεές και η Μέλισσα.

Εκτός από την Δήμητρα, και άλλες θεές ή θεότητες της αρχαίας Ελλάδας ονόμαζαν τις ιέρειες τους Μέλισσες. Η μέλισσα ήταν ένα από τα εμβλήματα της λατρείας της Πότνιας.

 

Μνασέας ο Πατρεύς.

Ο Μνασέας μας διηγείται τον μύθο πως η νύμφη Μέλισσα πρώτη βρήκε στο δάσος μια κηρήθρα και αφού την γεύτηκε την έβαλε σε νερό και έφτιαξε ένα ποτό.

Μοιράστηκε την ανακάλυψή της με τους ανθρώπους και έτσι έγινε προστάτιδα της μέλισσας και οι άνθρωποι έδωσαν στο έντομο το όνομα της νύμφης η οποία τους δίδαξε να τρώνε το μέλι.

Σε μια εποχή που οι άνθρωποι συμπεριφέρονταν σαν αγρίμια και αλληλοσπαράζονταν, η Μέλισσα εξευγένισε το πνεύμα τους και τους δίδαξε ταπεινοφροσύνη.

(www.meliforos.com)


Ένα ποίημα για την μέλισσα.

 

Κοίταξε μια μέλισσα, πούθε να ‘χει φτάσει

ίσως να ‘χει διάσελα και βουνά περάσει.

*

Κάπου εκεί στο δρόμο της,

βρήκε κάποιον ανθώνα.

Πλήθος άνθη τρύγησε με σκληρό αγώνα.

*

Και αμοιβή του κόπου της κέρδισε εν τέλει,

κάτι τόσο ελάχιστο,μια σταγόνα μέλι.

*

Έτσι σαν τη μέλισσα,πάντοτε μοχθούμε,

και σε κήπο ολάνθιστο θέλουμε να βρεθούμε.

*

Μα οι φροντίδες άγρυπνες μας τρυπούν σαν βέλη,

και είναι όλος ο κόπος μας,μια σταγόνα μέλι.

*

Μέλι δίχως βάσανα και χωρίς οδύνες,

γεύονται ανίδρωτοι,μόνο οι κηφήνες.

(Ασημάκης Γιαλαμάς)


Οι μέλισσες είναι τόσο σημαντικά και χρήσιμα έντομα για την επιβίωση του ανθρώπου στον πλανήτη που ακόμα και από τις βρώμικες ακαθαρσίες τους φτιάχνουμε το ευωδιαστό κερί.

Όταν δε φύγουν από την ζωή δεν λέμε, όπως για τα άλλα έντομα πως ψόφησε αλλά πως «πέθανε».

Σχετικά άρθρα

Ένα πρωτοποριακό βιβλίο για τον Καραγκιόζη πριν 100 χρόνια: Louis Roussel και Στίλπων Κυριακίδης

Θανάσης Μουσόπουλος

ΚΩΣΤΗΣ ΜΟΣΚΩΦ – ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΡΩΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (Θαυμάζοντας τα Αρχαία του Σταθμού Βενιζέλου) | Του Θανάση Μουσόπουλου

H ΔΡΑΜΙΝΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΝΟΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΒΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

Θανάσης Μουσόπουλος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X