Sparmatseto
Αφιερώματα Πρόσωπα

Γιάννης Ρίτσος | Αποσπάσματα από το έργο του (μέρος Ι)

 

Γιάννης Ρίτσος | Αποσπάσματα από το έργο του (μέρος Ι)

Αποσπάσματα από το έργο του μεγάλου ποιητή από τις Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ

 

Γιάννης Ρίτσος | Αποσπάσματα από το έργο του (μέρος Ι)

Από τις Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε αποσπάσματα από το έργο του Γιάννη Ρίτσου. Μπορείτε να δείτε τον πλήρη κατάλογο των έργων του από τις Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ κάνοντας ΚΛΙΚ ΕΔΩ.

 

Επιτάφιος

. Ι .

Γιε μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου,

πουλάκι της φτωχιάς αυλής, ανθέ της ερημιάς μου.

Πώς κλείσαν τα ματάκια σου και δε θωρείς που κλαίω

και δε σαλεύεις, δε γρικάς τα που πικρά σου λέω;

. VI .

Μέρα Μαγιού μού μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω,

άνοιξη, γιε, που αγάπαγες κι ανέβαινες απάνω

Στο λιακωτό και κοίταζες και δίχως να χορταίνεις

άρμεγες με τα μάτια σου το φως της οικουμένης

. VII .

Βασίλεψες, αστέρι μου, βασίλεψε όλη η πλάση,

κι ο ήλιος, κουβάρι ολόμαυρο, το φέγγος του έχει μάσει.

Κόσμος περνά και με σκουντά, στρατός και με πατάει

κι εμέ το μάτι ουδέ γυρνά κι ουδέ σε παρατάει.

Τώρα οι σημαίες σε ντύσανε. Παιδί μου, εσύ, κοιμήσου,

κι εγώ τραβάω στ’ αδέρφια σου και παίρνω τη φωνή σου.

. XX .

Γλυκέ μου, εσύ δε χάθηκες, μέσα στις φλέβες μου είσαι.

Γιε μου, στις φλέβες ολουνών, έμπα βαθιά και ζήσε.

Δες, πλάγι μας περνούν πολλοί, περνούν καβαλαραίοι, –

όλοι στητοί και δυνατοί και σαν κι εσένα ωραίοι.

Ανάμεσά τους, γιόκα μου, θωρώ σε αναστημένο, –

το θώρι σου στο θώρι τους μυριοζωγραφισμένο.

Γιε μου, στ’ αδέρφια σου τραβώ και σμίγω την οργή μου,

σου πήρα το ντουφέκι σου˙ κοιμήσου, εσύ πουλί μου.

Επιτάφιος, Αθήνα 1936, Κέδρος, 1979

 

 

 

Πρωινό Άστρο

Κοιμήσου.

Να μεγαλώσεις γρήγορα.

Έχεις να κάνεις πολύ δρόμο, κοριτσάκι,

κ’ έχεις δυο πεδιλάκια μόνο από ουρανό.

Κοιμήσου.

Κοιμήσου.

Να μεγαλώσεις γρήγορα.

Είναι πικρή – πικρή η ζωή μας, κοριτσάκι,

και πρέπει να τη σιάξουμε

γλυκειά – γλυκειά τη ζωή σου.

Γιατί δεν είναι κοριτσάκι,

να μάθεις μόνο

εκείνο που είσαι

εκείνο που έχεις γίνει,

είναι να γίνεις

ό,τι σου λέει

κι ο ρόδινος καρπός που πέφτει

κ’ η μακρινή σελήνη

στον κοντινό καθρέφτη.

Άλλη χαρά

δεν είναι πιο μεγάλη

απ’ τη χαρά που δίνεις.

Να το θυμάσαι κοριτσάκι.

Πρέπει να φυλαχτούμε, κοριτσάκι.

 

Οι άνθρωποι είναι λυπημένοι –

δε συχωρνάνε τη χαρά μας.

Πρέπει να θυμηθούμε, κοριτσάκι –

οι άνθρωποι είναι κουρασμένοι.

Πρέπει να πάρουμε στα χέρια μας

τα πικρά τους χέρια

τα γονατισμένα χέρια τους. …

 

ΠΟΥ γύριζες, κοριτσάκι, πριν έρθεις;

Εκεί που σμίγει η αγάπη της μητέρας

και του πατέρα,

εκεί που σμίγει η αγάπη των ανθρώπων

είναι η πατρίδα σου.

Πρωινό άστρο, Αθήνα, Σεπτέμβρης 1955, Κέδρος, 1955

 

 

Γκραγκάντα

Μαθαίναμε να ξεχνάμε. Τι να κάναμε; Παρηγοριόμασταν.

Τι φελάει ο θυμός; Ο χρόνος – είπε – δεν κάνει χατίρια.

Και ποιος του ζήτησε; – είπε ο άλλος˙ – ας είν’ καλά ο θάνατος.

αν τους δεις κάποτε μια νύχτα με πανσέληνο απ’ το πλάι

μπροστά σ’ έναν τοίχο ασβεστωμένο ή έξω απ’ τα κάγκελα του

ποτισμένου κήπου

θαρρείς κι είναι έγκυοι απ’ την ίδια τους συγγνώμη

και ψάχνουν τόπο να γεννήσουν

αυτοί οι παράνομοι του κόσμου

αυτοί που ξεκρεμάνε τα σκοινιά απ’ τα δέντρα

αυτοί που μιλάνε από μακριά με τα δελφίνια

αυτοί με μια συνοδεία από αόρατα, παραπλανητικά τριζόνια

οι γλυκομίλητοι με τα σκουριασμένα πριόνια

οι μονοσάνδαλοι με τις πυγολαμπίδες

εκεί που φτιάχνουν τα μεγάλα φέρετρα για να χωρούν και τα φτερά σου.

Δεν κάνεις τίποτα με τις αιτήσεις, με τις παρακλήσεις – είπε –

μήτε με το κλεισμένο στόμα˙ τίποτα, τίποτα˙

να ξεχνάς το μόχθο του μεροκάματου

είναι να ξεχνάς την ιστορία, τη μάνα σου, τους πεθαμένους

είναι να ξεχνάς αυτό που λέμε δικαιοσύνη˙

τ’ άλλα – σιωπές, μεταμφιέσεις, πούπουλα, φτερούγες – κουραφέξαλα˙

Γκραγκάντα, Αθήνα, Καρλόβασι, Ιούνιος-Αύγουστος 1972, Κέδρος, 1973

 

Δείτε περισσότερα αποσπάσματα κάνοντας ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Σχετικά άρθρα

Ποιήματα Εποχής – 22 | Η ευαίσθητη ρεαλιστική ποίηση του Δημήτρη Βλαχοπάνου

Θανάσης Μουσόπουλος

10 Έλληνες σκηνοθέτες που όλοι μας επιβάλλεται να γνωρίζουμε!!!

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Το τελευταίο SMS και το ζεστό νερό του Σεφέρη | Του Κώστα Μπλιάτκα

Κωνσταντίνος Μπλιάτκας

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X