Sparmatseto
Αφιερώματα Πρόσωπα

Ποιήματα Εποχής – 25 | Ο σύγχρονος ποιητικός λόγος του Γιάννη Στρούμπα

 

Ποιήματα Εποχής – 25 | Ο σύγχρονος ποιητικός λόγος του Γιάννη Στρούμπα

Επιμέλεια – παρουσίαση Θανάσης Μουσόπουλος

Δημιουργοί από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (κυρίως) και όχι μόνο…

Αυτό τον καιρό στο fb δημοσιεύω κείμενά μου για την ποίηση φίλων ποιητών/ποιητριών που τους ζητώ να μου στείλουν 2-3 αδημοσίευτα ποιήματά τους. Θέλω να δούμε τι ποίηση γράφεται αυτό τον καιρό…

Το sparmatseto.gr αγκαλιάζει και προβάλλει αυτήν την σειρά

 

 

 

Ο σύγχρονος ποιητικός λόγος του Γιάννη Στρούμπα

Την ποιητική δημιουργία του φίλου φιλολόγου εκ Κομοτηνής Γιάννη Στρούμπα την πρωτοσυνάντησα στην «Ανθολογία Ανέκδοτης Ποίησης – Σύγχρονοι Θράκες Ποιητές» που παρουσιάστηκε το 2007 με την επιμέλεια της Ελένης Δημητριάδου Εφραιμίδου στις εκδόσεις Σπανίδη. Στο ποίημά του Ars Critica γράφει στίχους που καθόρισαν την ακόλουθη δημιουργική του πορεία:

 

Πέρα απ’ τις αισθητικές προθέσεις κάθε καλλιτέχνη

η τέχνη η κριτική γειώνει ουμανισμούς

ορίζοντας την πνευματική παραγωγή

ως διαδικασία πολιτική

γι’ αυτό και άκρως οικονομική

μέσω μιας αναλογικής μεθόδου των τριών:

Όπως Παραγωγοί  → Έμποροι   →  Καταναλωτές

Έτσι και Καλλιτέχνες  → Κριτικοί   → Φιλότεχνο κοινό […]

 

Γιάννης Στρούμπας

Ποικίλο το δημιουργικό έργο του  Γιάννη Στρούμπα (γενν. 1973). Αναφέρω  τους τίτλους των βιβλίων του, ώστε να φανεί η πλούσια σκευή του:

ΠΟΙΗΣΗ: (2016) Γραφείον ενικού τουρισμού, (Καλλιγράφος) – (2010) Λεπρές ισορροπίες, (Γαβριηλίδης) – (2006) Τ’ αναγκαία προς το τ-ζην, (Γαβριηλίδης)

ΑΝΘΟΛΟΓΗΣΗ: (2020) Αργύρης Χιόνης. Έλληνες ποιητές – η γενιά του ’70, εισαγωγή – ανθολόγηση Γιάννης Στρούμπας, Γκοβόστης, (2019) Ο ποιητής Αλέξανδρος Σούτσος εισαγωγή – ανθολόγηση Γιάννης Στρούμπας, Ίδρυμα Τάκης Σινόπουλος – Εκδόσεις Γαβριηλίδης

ΔΟΚΙΜΙΟ: (2021)«Η ασάφεια των ορίων» Το υπερλογικό στοιχείο στο λογοτεχνικό έργο του Αργύρη Χιόνη (Σμίλη)

(2018) Κλεφτοπόλεμος, (Καλλιγράφος) – (2013) Άσυλο ανιάτων, (Καλλιγράφος)

 

Για το έργο του Γιάννη έχω γράψει αρκετές φορές. Όσον την ποίησή του στο άρθρο μου: «Γιάννης Στρούμπας, ο νέος Ποιητής της Θράκης «Γραφείον Ενικού Τουρισμού»2016» γράφω:

«Το 2013 παρουσίασε το βιβλίο «Άσυλο Ανιάτων», Πρόλογος Νάσου Βαγενά, εκδ. Καλλιγράφος, σελ. 322. Πρόκειται για μια συλλογή δοκιμίων που κυρίως δημοσιεύτηκαν στο έντυπο γνώμης της Θράκης «Αντιφωνητής».

Στη νέα ποιητική συλλογή του «Γραφείον Γενικού Τουρισμού» συνεχίζει με ποιητικό τρόπο την προβληματική των δοκιμίων του. Ο Γιάννης στα παλιότερα κείμενά του ‘χτυπούσε το καμπανάκι’, αλλά ποιος τον άκουγε. Στα εξήντα δοκίμια και στον Επίλογο έδινε απάντηση στο ερώτημα : «Γιατί ‘Άσυλο Ανιάτων’».

Διαβάζω σε ένα σημείο του επιλόγου: «Τα προβλήματα επωάζονται, καλλιεργούνται, γιγαντώνονται και χρονίζουν μέσα στο πλαίσιο λειτουργίας της σύγχρονης νεοελληνικής πολιτείας, η οποία, με τις ανεπάρκειές της, μα και με την έλλειψη ουσιαστικής θέλησης να τα επιλύσει. Λειτουργεί ‘ιδρυματικά’ σαν άσυλο που περιθάλπει τα νοσήματα, τα συντηρεί και τα ενδυναμώνει αντί να τα θεραπεύει».

 

Ένα δείγμα της ποίησής του

ΥΠΕΡΑΡΙΘΜΟΣ

Η έξοδός σας / Απ¨ το κρουαζερόπλοιο

Θα πραγματοποιηθεί / Μόνο από μία σκάλα

Λόγω / Ελέγχου υπεραρίθμων

Απ¨ το λιμενικό.

Έλεγχος υπεραρίθμων. / Ακόμη και στις διακοπές

Κάτι με προσδιορίζει / Σαν δημόσιο υπάλληλο.

 

 

Τα ποιήματα

Τον παρακάλεσα να μου εμπιστευθεί κάποιες σύγχρονες δημιουργίες του για να τις παρουσιάσω στη σειρά των κειμένων μου «Ποιήματα Εποχής», με παλιούς και νεότερους ποιητές και ποιήτριες. Τον ευχαριστώ για την ανταπόκριση.

 

Α.

Ο ΚΑΛΟΣ ΣΑΣ Ο ΦΕΙΔΙΑΣ

Τα ’χα προβλέψει, μα όχι όλα.

Στο πρόσωπό μου θα χτυπούσανε τον Περικλή.

Μόλις έσκασε η κατηγορία της υπεξαίρεσης

αφαίρεσα απ’ το άγαλμα ένα-ένα

τα χρυσά κομμάτια

και τους τα πέταξα στο ζύγι.

Δεν έλειπε μήτε δράμι χρυσός

απ’ της Παλλάδας το χρυσελεφάντινό μου άγαλμα.

 

Τη γλώσσα τους κατάπιαν

για λίγο όμως μόνο.

 

Τότε έσπευσαν να πουν πως στην ασπίδα

είχα σχεδιάσει το δικό μου

και του ηγέτη μας το πρόσωπο.

Μπα, που να φαν τη γλώσσα τους!

Αν το υποψιαζόμουνα κι αυτό

τη Μέδουσα στην ασπίδα θα τους στάμπαρα!

Με τα μαλλάκια της φιδάκια της

στον τόπο να τους άφηνε! Άγαλμα!

Θέλανε κι άγαλμα, πανάθεμά τους!

«Ύβρις, ύβρις», φωνάζαν έξαλλοι

κι άρον άρον την κοπάνισα για την Ολυμπία.

 

Συγγνώμη, πατριώτες, μα τα θέλατε:

Ο Δίας καθήμενος, χρυσελεφάντινος, ηγεμονικός,

σας τα ’φαγε τα πρωτεία!

Κόκαλο όλοι σας!

Άγαλμα σας άφησα, και χωρίς τη Μέδουσα!

Και τότε, να ξανά, νέα συκοφαντία

στην Ολυμπία,

πάλι για υπεξαίρεση χρυσού.

Και να ’μαι στη στενή δίχως να φταίω.

Μόνος, με τη χρυσελεφάντινή μου αμηχανία.

 

Η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της, λένε.

Κι ο καλός σας ο Φειδίας παγωμένος

σε μαρμάρινη αγωνία.

Το ύψιστο γλυπτό της ζωής μου

Στα σίγουρα αποδείχτηκε

ο αγαλμάτινος εαυτός μου.

 

 

Β.

ΤΟ ΚΟΙΝΗΤΟ

Στον πατέρα μου

 

Μου ’χεις αφήσει στο χαρτί το κινητό σου.

«Κοινητό», για την ακρίβεια:

έξι εννιά εφτά εφτά, τέσσερα εννιά τόσο τόσο

Μη βάλω θέμα ορθογραφίας, λες,

Μη θέμα γνώσης,

Ένα δημοτικό όλο κι όλο.

Το θέμα, λες, πατέρα,

για σένα ένα και μόνο:

να είναι ο άλλος άνθρωπος.

 

Δεν βάζω θέμα ορθογραφίας.

Θέμα για μένα

πως ποτέ στο κινητό σου δεν σε βρίσκω.

Πάντοτε φίλοι διάφοροι απαντούν.

Τέτοια κοινοκτημοσύνη

δεν την καταλαβαίνω.

Άνθρωποι, λες, παιδί μου,

με διάφορες ανάγκες…

 

Με διάφορες ανάγκες, πατέρα.

Και το «κοινητό» σου αναμφίβολα

όχι θέμα γνώσης.

Θέμα χρήσης, πατέρα·

Θέμα χρήσης.

 

 

Γιάννη, περιμένουμε τη νέα ποιητική σου συλλογή …

 

Τα ποιήματα εποχής σε επιμέλεια Θανάση Μουσόπουλου συνεχίζονται…

 

Σχετικά άρθρα

Κατά το εικός και το αναγκαίον | Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του σκηνοθέτη Φίλιππου Τσαουσέλη

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Πως η Ελληνική μυθολογία επηρέασε την σύγχρονη παγκόσμια κοινωνία.

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Δυο αιώνες από την επανάσταση του 1821: ο Γιάννης Βλαχογιάννης και τα διηγήματα του (μέρος 3)

Θανάσης Μουσόπουλος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X