Sparmatseto
Αφιερώματα Πρόσωπα

Ποιήματα Εποχής – 21 | Ο σύγχρονος ποιητικός λόγος του Διαμάντη Αξιώτη

Ποιήματα Εποχής – 21 | Ο σύγχρονος ποιητικός λόγος του Διαμάντη Αξιώτη

Επιμέλεια – παρουσίαση Θανάσης Μουσόπουλος

Δημιουργοί από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (κυρίως) και όχι μόνο…

Αυτό τον καιρό στο fb δημοσιεύω κείμενά μου για την ποίηση φίλων ποιητών/ποιητριών που τους ζητώ να μου στείλουν 2-3 αδημοσίευτα ποιήματά τους. Θέλω να δούμε τι ποίηση γράφεται αυτό τον καιρό…

Το sparmatseto.gr αγκαλιάζει και προβάλλει αυτήν την σειρά

 

 

Ο σύγχρονος ποιητικός λόγος του Διαμάντη Αξιώτη

Καθώς το τελευταίο διάστημα καταγίνομαι με τους λογοτέχνες της περιφέρειάς μας – κυρίως μάλιστα Καβάλας Δράμας και Σερρών –  διαπίστωσα για μια ακόμη φορά τον  πλούτο που μας περιβάλλει. Ξεχωριστά μάλιστα αναφέρομαι σε όσους/όσες όχι μόνο κατάγονται αλλά και  δραστηριοποιούνται στην περιφέρεια.

Ο Διαμαντής Αξιώτης έχει δύο βασικά χαρακτηριστικά: έμεινε στην πατρίδα του την Καβάλα το πρώτο και το δεύτερο – εκτός από την πολυποίκιλη προσωπική του δημιουργία – δουλεύει μεθοδικά και συστηματικά για την προβολή όλων των δημιουργών της περιοχής.

Ασχολήθηκα με την ποικίλη δράση του. Από την πλούσια εργογραφία του αναφέρουμε τις ποιητικές συλλογές και τα πεζά του, παραλείποντας Ανθολογίες, Θεατρικά Αναλόγια, Συμμετοχές σε συλλογικά έργα, Επιμέλειες εκδόσεων.

Ποιητικές συλλογές: Ιχώρ (Καβάλα 1966) – Ποσοστό ευθύνης (Καβάλα 1974) – Διαμπερές (εκδ. «Σκαπτή Ύλη», Θεσσαλονίκη 1976) – Ύπνος μεσημβρίας (εκδ. ΑΣΕ, Θεσσαλονίκη 1985)

Πεζά : 1990 Το μισό των Κενταύρων (διηγήματα, εκδ. «Παρατηρητής») – 1994 Ξόβεργα με μέλι (διηγήματα, εκδ. Τραμ – 2η εκδ. Νεφέλη) – 1999 Το ελάχιστον της ζωής του (μυθιστόρημα, εκδ. «Κέδρος» – 2002 Πλωτές γυναίκες (μυθιστόρημα, εκδ. Κέδρος – Υποψήφιο για το βραβείο Balkanika 2003) – 2004 Μοιρασμένα χιλιόμετρα (μυθιστόρημα, εκδ. «Κέδρος») – 2010 λάθος λύκο (μυθιστόρημα, εκδ. «Κέδρος») – 2016 Με χίλιους τρόμους γενναίος (διηγήματα, εκδ. «Κίχλη») – 2016 Το μισό των Κενταύρων (διηγήματα, εκδ. «Επίκεντρο») – 2017 Πλωτές γυναίκες (μυθιστόρημα, εκδ. «Κάπα εκδοτική»).

 

Στο κείμενό μου αυτό αναφέρομαι μόνο στην ποίησή του. Ο Αλέξης Ζήρας  στο «Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας» των εκδόσεων Πατάκη, 2007, αναφέρεται αναλυτικά στο έργο του Διαμαντή Αξιώτη (σελ. 134). Σημειώνει ότι  στα ποιήματα χρησιμοποίησε έναν λόγο υπαινικτικό εκφράζοντας τη θλίψη για τα ανεκπλήρωτα της περιορισμένης ζωής.

«Αυτό το ποίημα / θα τ’ αφήσω χωρίς λέξεις / άδειο /

Έτσι θα χωρέσει περισσότερη / Αγάπη»

 

Τα ποιήματα

Τον παρακάλεσα να μου εμπιστευθεί κάποιες σύγχρονες δημιουργίες του για να τις παρουσιάσω στη σειρά των κειμένων μου «Ποιήματα Εποχής», με παλιούς και νεότερους ποιητές και ποιήτριες. Τον ευχαριστώ για την άμεση ανταπόκριση. Από τα θαυμάσια ποιήματα που μου έστειλε διάλεξα – με δυσκολία – τρία που νομίζω τον αντιπροσωπεύουν.

 

Αύξων αριθμός

Μαύρο πουκάμισο ανοιχτό / με σταυρουδάκι του στέρνου

και στην πόρπη της ζώνης / ένας δικέφαλος

αρχαίοι πολεμιστές / και πελταστές του μέλλοντος

τι να κρύβεις κάτω απ’ το ρούχο / ένα εμβόλιο φλουρί δαγκωμένο / ή μια ελιά της παράγωνης νύχτας;

Και το μαχαίρι / σε ποια αορτή κρύβεις το μαχαίρι

του αύξοντα αριθμού σου;

Θέλω να σ’ αφαιρώ / να σε προσθέτω θέλω, αδιάκοπα.

 

Απόψε που η νύχτα κάθισε μέσα μου

επιχειρώ την επωδό καθόδου στο / ξενύχτι των ανδρών πάνω σε πεθαμένο / στις ολονυχτίες των καλόγερων κι / ακόμα στα λαϊκά σινεμά των αρσενικών / στους σταθμούς περιφέρομαι των / λεωφορείων / θυμήσου εκείνα τα δρομολόγια / Θεσσαλονίκη Καβάλα Αλεξανδρούπολη / στα τελευταία καθίσματα του χειμώνα / με τους εσπερινούς της ελληνικής κωμόπολης / και τις σκοπιές των βορινών φαντάρων

με τις σκυμμένες ανύπαντρες του παράθυρου / κι ακόμα στα σκοτάδια της πόρνης / που πέρασε και σάπισε στην πανδαισία

των αφροδίσιων / εκεί ακριβώς / στην άφωνη γέννηση της νύχτας / την ώρα που κατεβαίνουν οι ηττημένοι / άγγελοι της πόλης μέσα στην / ώριμη σκουριά σπαθίζοντας /την τελευταία προσευχή.

 

Κόκκινα μυρμήγκια

Κατευθύνθηκε προς στο παράθυρο / κι έσιαξε στο τζάμι τα μαλλιά της / η σκιά της τεθλασμένη στον τοίχο

ξεκινούσε από τα πόδια μου. / Μοιάζει με αρρώστια, σκέφτηκα / μεταμφιεσμένη με λάσπες και χρώματα /

να με γελάσει.

Βάφει τα χείλη με βατόμουρα / κόβει από τη ρίζα τα μαλλιά της / κι αλλάζει ρούχα και δέρμα

Το φίδι μισό στην πέτρα / μισό στη μασχάλη

Δε θα με γνωρίσει, είπε, δίχως φως / τώρα που πήρα άλλο όνομα / πλαστό και παραχαραγμένο.

 

 

Διαμαντή, ελπίζω σύντομα να απολαύσουμε τη νέα σου συλλογή.

Σχετικά άρθρα

Νίκος Νικολαΐδης Ένας κύπριος δημιουργός αδικημένος από την ιστορία

Θανάσης Μουσόπουλος

Ενήλικοι, ανήλικοι κι ένας ελέφαντας στο δωμάτιο | Του Κώστα Μπλιάτκα

Κωνσταντίνος Μπλιάτκας

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ | Η ΞΑΝΘΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1940 – 1950-1ο ΜΕΡΟΣ

Θανάσης Μουσόπουλος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X