Sparmatseto
Μουσική

Γυναίκες Συνθέτριες: Ρομαντισμός | Οι συνθέτριες (μέρος 6)

 

Γυναίκες Συνθέτριες: Ρομαντισμός | Οι συνθέτριες (μέρος 6)

 

Γυναίκες Συνθέτριες: Ρομαντισμός

 

Charlotte Sainton Dolby ( 1821-1885) Αγγλίδα

Η Charlotte Sainton Dolby γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 17 Μαΐου 1821 από τους Samuel Dolby και την  Charlotte Niven. Δυστυχώς ο πατέρας της πέθανε όταν η Charlotte ήταν 10 χρονών.

Σπούδασε στη διάσημη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου για πέντε χρόνια, με έναρξη των σπουδών στην ηλικία των 11 χρόνων της, με καθηγητές τον James Bennet και τον διάσημο Ιταλό τραγουδιστή όπερας Domenico Crivelli. Αναδείχθηκε για το ταλέντο της ως κοντράλτο σε ορατόρια. Σε ηλικία 16 ετών πήρε Βασιλική υποτροφία  και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Βασιλική Φιλαρμονική του Λονδίνου. Στη συνέχεια έκανε δημόσια εμφάνιση στη διάσημη αίθουσα κοντσέρτων Gewandhaus της Λειψίας, χάρη στην επιρροή του Mendelssohn, o  οποίος είχε ενθουσιαστεί με τα φωνητικά της προσόντα. Τραγούδησε μαζί με την κοντράλτο Pauline Viardot-Garcia στο ορατόριο st. Paul (Αγίου Παύλου) op. 36 του Mendelssohn. Ήταν μια από τις κύριες σολίστ στα «Κατά Ματθαίο Πάθη» του Μπαχ στην Αγγλία που διηύθυνε ο  William Sterndale Bennet στις 6 Απριλίου 1854. Συμμετείχε σε πολλές διάσημες συναυλίες μαζί με διάσημους ερμηνευτές.

 

 

Παντρεύτηκε τον Γάλλο βιολιστή και συνθέτη Prosper Sainton και αποσύρθηκε για δύο χρόνια από την σκηνική δράση.

Απέκτησε μόνο ένα γιο, ο οποίος έγινε ζωγράφος και ο εγγονός της ο Philippe Sainton αναδείχθηκε σε  διάσημο βιολιστή, συνθέτη και μαέστρο.

Συνέθεσε πολλές καντάτες όπως  “The Legend of St. Dorothea, A Lyric Scene, The Story of the Faithful Soul, Thalassa” Στην καντατα  ‘Thalassa¨το θέμα το δανείστηκε από μία ιστορία του Αντερσεν.

Η τελευταία  δημόσια εμφάνιση της ήταν η αποχαιρετιστήρια συναυλία του συζύγου της το Ιούνιο του 1883 και πέθανε δύο χρόνια αργότερα σε ηλικία 64 ετών.

Στη βασιλική Ακαδημία Μουσικής δημιουργήθηκε υποτροφία στη μνήμη της.

Anna von Stubenberg (1821-1912) Αυστροουγγαρέζα

H Anna von Stubenberg προερχόταν από μια οικογένεια ευγενών της Στυρίας,  ονόματι Στόμπενμπεργκ. Ο πατέρας της ήταν υπολοχαγός του κόμη Gustav Adolpoh von  Stubenberg και η μητέρα της ήταν η Franziska Maria Freiherrrin von Stubenberg. Γεννήθηκε στις 9 Αυγουστου 1821 στο παλάτι  Stubenberg  του Γκρατς.

Εκπαιδεύτηκε σε ένα ιδιωτικό Κολλέγιο στην Ουγγαρία στο “Pest” που ειδικευόταν στις γλώσσες, στην τέχνη, στον αθλητισμό, μέσα στο οποίο να δείχθηκε άμεσα το μουσικό της ταλέντο.

Σε ηλικία 19 ετών παντρεύτηκε τον Johann Remekhazy von Gurahoncz , ο οποίος πέθανε νεότατος μετά από τα τρία χρόνια του γάμου τους. Παντρεύεται μετά από οκτώ χρόνια, σε ηλικία 27 ετών, τον δεύτερο σύζυγο της τον κόμη Zichy zu Zich und Vasonykeo, ο οποίος πέθανε λίγους μήνες μετά το γάμο τους. Έμεινε δύο φορές χήρα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και προσπάθησε να θεραπεύσει τη θλίψη της μέσα από την αφιέρωσή της στη μουσική

Σε ηλικία 51 ετών παντρεύτηκε για τρίτη φορά, τον Otto Graf Buttlar Freiherr von Brandenfels , ο οποίος θα αυτοκτονήσει  το έτος 1907, όταν η  Anna von Stubenberg ήταν 86 ετών. Τουλάχιστον με τον τρίτο γάμο της έζησε 35 χρόνια!!! Κατά τη διάρκεια της ζωής της αφιερώθηκε στην προστασία των καλλιτεχνών και των επιστημόνων. Ήταν μέλος ογδόντα έξι (86) φιλανθρωπικών οργανώσεων ζώντας με τον κανόνα “κάνε καλό για τα παιδιά των φτωχών”.

Οι πρώτες συνθέσεις της χρονολογούνται από το 1848, όταν ήταν 27 ετών, μετά τον θάνατο του δεύτερου συζύγου της. Το ρεπερτόριο της περιλαμβάνει 160 συνθέσεις οργανικής και φωνητικής μουσικής. Σε αρκετές από τις συνθέσεις της μελοποίησε, αριστουργηματικά κατάλληλα, ποιήματα του Γερμανού λογοκριμένου ποιητή Χαινριχ Χαίνε (Xeinrich Xeine).  Πολλά δε έργα της, ειδικά της τελευταίας συνθετικής της περιόδου, είναι μελοποιημένα ποιήματα σε διάλεκτο της Στυρίας.

Παρακολούθησε την πρεμιέρα του τελευταίου της έργου της “Das Kreuz” στον καθεδρικό του Γκρατς λίγες εβδομάδες πριν τον θάνατό της.

Πέθανε σε ηλικία 91 ετών από εγκεφαλικό επεισόδιο στο Γκρατς.

 

Pauline Viardot (1821-1910)-Γαλλίδα με Ισπανική καταγωγή

Η ζωή της Pauline Viardot ήταν ένα μυθιστόρημα. Τον 19ο αιώνα ήταν μια αναγνωρισμένη τραγουδίστρια, μια παραγωγική συνθέτρια και φεμινίστρια!!!

Ο πατέρας της ήταν ο διάσημος τενόρος Μανουέλ Γκαρσία,  ένας θεαματικός τραγουδιστής, ένας λαμπρός δάσκαλος και μανιακά ωραίος. Η Ισπανίδα μητέρα της Μαρία Joaquina Sitches γνωστή ως Briones, ήταν μια τραγουδίστρια της όπερας που ερωτεύτηκε τρελά τον γόη τενόρο και αποκτά μαζί του τρία παιδιά: τον Manuel Garcia Junior(1805), την συνθέτρια Maria Malibran (1808)και μετά  13 χρόνια την ίδια την Pauline Viardot.  Οι Garcias ήταν Ισπανοί, αλλά επέλεξαν το Παρίσι, την παγκόσμια πρωτεύουσα του πολιτισμού τον 19ο αιώνα. Ο Μανουέλ Γκαρσία, ήταν  φίλος του Λορέντζο ντα Πόντε, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια στη Νέα Υόρκη, ο οποίος οργάνωσε την πρώτη βραδιά όπερας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Little Pauline, τεσσάρων ετών, ήταν στα γόνατα του παλιού συνεργάτη του Μότσαρτ!!! Πέντε χρόνια αργότερα, ο Μανουέλ δημιούργησε την πρώτη όπερα της χώρας. Στη συνέχεια, η οικογένεια επιστρέφει στη Γαλλία. «Το έτος 1830, μια πραγματική ισπανική μόδα καταλαμβάνει τους πολιτιστικούς, λογοτεχνικούς και καλλιτεχνικούς κύκλους του Παρισιού», γράφει η ειδική Μαρία-Κριστίν Βίλα

 

 

Mezzo-soprano αδελφή της διάσημης Μαρίας Μαλιμπράν (αναφέρεται στην αρίθμηση “9 “ ως η ροκ σταρ του Ρομαντικού κόσμου της όπερας), μετά τον πρόωρο θάνατο της αδελφής της αλλάζει η μοίρα της, λαμβάνοντας τη θέση της στην οπερατική σκηνή.  Της επιβάλλεται η καριέρα  της αδικοχαμένης τραγουδίστριας αδελφής της. Η Pauline  φοράει το φόρεμα και τα κοσμήματα της νεκρής αδελφής της και η νεαρή κοπέλα θριαμβεύει και γίνεται αποδεκτή πολύ γρήγορα. (Αυτή η δοκιμασία αξίζει να εμφανιστεί στα χρονικά της ψυχανάλυσης!!!)  Η Pauline Viardot  δεν είχε τη γοητεία των φωνητικών προσόντων της αδελφής της στο τραγούδι, ωστόσο κατάφερε να επιβληθεί με τις δραματικές, πνευματικές και μουσικές ικανότητές της. Μαθήτρια του List στο πιάνο εδινε ρεσιτάλ από την ηλικία των 16 ετών, πολλες φορές συνοδεύοντας την Clara Schumann για πιάνο με τέσσερα χέρια. Αν η Μαρία ήταν η “ΟΜΟΡΦΗ”, η Pauline ήταν η  “ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΗ ΑΣΧΗΜΗ”, θα ομολογήσει ο συνθέτης Camille Saint-Saëns.

Ο  Alfred de Musset την ερωτεύεται πάρα πολύ, αλλά η Γεωργία Σάνδη(George Sand) παρεμβαίνει καθώς η συγγραφέας γνωρίζει πολύ καλά ότι ο ποιητής ως πρώην εραστής της ήταν μεν απολαυστικός αλλά ασταθής και δεν θα ήταν ένας καλός σύζυγος για το νεαρό κορίτσι. Υπό την καθοδήγηση της Γεωργίας Σανδη, η οποία την λάτρευε, η Pauline παντρεύτηκε τον Louis Viardot, είκοσι χρόνια μεγαλύτερο, διευθυντή του ιταλικού θεάτρου, μεταφραστή της ισπανικής λογοτεχνίας και εφευρέτη οδηγών μουσείων (αυτός  κατέγραψε τον πρώτο οδηγό του Λούβρο, του Ερμιτάζ και του Πράδο). Σε ηλικία λοιπόν 19 ετών παντρεύεται τον κριτικό λογοτεχνίας και διευθυντή του Théâtre des Italiens Λουίς Βιαρντο. Ο σύζυγός της, ένα δημοκρατικό και ανεξάρτητο πνεύμα,  εγκαταλείπει την καριέρα του και αφιερώνεται στην καριέρα της Pauline ακολουθώντας την στις περιηγήσεις στην Ευρώπη  στην Ισπανία και στη Ρωσία. Μέσα σε αυτό το απελευθερωμένο και πρωτοποριακό πνεύμα ο σύζυγος της, το 1841, ίδρυσε στο Παρίσι με τον φιλόσοφο Pierre Leroux και την Γεωργία Σάνδη ένα πολιτικό περιοδικό με δημοκρατικό πνεύμα και κοινωνικές και δημοκρατικές ιδέες  το  ” La Revue indépendante”.  Γενικά η Pauline Viardot είχε μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή και τα παιδιά της ακολουθούν μια καλλιτεχνική πορεία. Ειδικά ο γιος της Paul έγινε βιολιστής, η κόρη της Luise συγγραφέας και οι άλλες δυο της κόρες τραγουδίστριες της όπερας.

Η ζωή της Pauline περιστρέφεται εξ ολοκλήρου γύρω από τις τέχνες. Αναμφίβολα γεννήθηκε στον ήχο μιας μελωδίας!!!! Οι φίλοι της είναι μουσικοί (Gounod, Chopin, Liszt…), ζωγράφοι (Delacroix, Scheffer…) αλλά και ποιητές, συγγραφείς (Hugo, Flaubert, Sand…). Πολλοί συνθέτες εμπνεύστηκαν  από το ταμπεραμέντο της και της προσέφεραν εξαιρετικούς ρόλους, όπως ο Giacomo Meyerbeer, ο  Hector Berlioz. Ειδικά ο Charles Gounod έγραψε για αυτήν την όπερα Sapho, και τη διάσημη άριά του «ia ma lyre immortelle». Ο Camille Saint-Saëns αφιέρωσε σε αυτήν τον Samson και τη Delilah. Ο Frédéric Chopin θαύμαζε την ικανότητά της στο πιάνο. Ο Ary Scheffer ζωγράφισε το πορτρέτο της!!!

Δυστυχώς η φωνή της έσπασε στην ηλικία των 42 ετών και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη σκηνική παρουσία και αφιερώθηκε στη σύνθεση και στη διδασκαλία τραγουδιού. Καθ ‘όλη τη διάρκεια της καριέρας της, ενθάρρυνε νεαρά ταλέντα όπως ο Charles Gounod, ο Gabriel Fauré και ο Jules Massenet.

Για σαράντα χρόνια, πάνω απ ‘όλα θα είναι στενή φίλη του Ivan Turgenev, σε σημείο που ο Ρώσος συγγραφέας θα ακολουθήσει πιστά την οικογένεια Viardot στις διάφορες κατοικίες τους!!! Για τον Maupassant, ο δεσμός μεταξύ του Ivan και της Pauline θα είναι η «πιο όμορφη ιστορία αγάπης του 19ου αιώνα» !!! Τον Νοέμβριο του 1874, ο Τουργκενίεφ αγόρασε ένα πανέμορφο αρχοντικό στο Μπούβαλ, όπου εγκατέστησε την οικογένεια Viardot και κράτησε ένα σαλέ (ένα είδος ντάκα) χτισμένο για τον εαυτό του μερικά βήματα ψηλότερα, όπου πέθανε. Η ντάκα του Τουργκένεφ έγινε μουσείο, ενώ η βίλα της διάσημης τραγουδίστριας ένας σημαντικός χώρος για συναυλίες και μαθήματα μάστερ. Στο Bougival, η κόρη του Turgenev (την οποία απέκτησε στη Ρωσία με μια υπηρέτρια και την οποία αναγνώρισε) πάιρνει μαθήματα πιάνου με δάσκαλό τον προστατευόμενο της Pauline τον  Georges Bizet. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Pauline Viardot έδωσε πολύ καλές μουσικές συμβουλές για την “Carmen» στον Georges Bizet,  γράφει. Μαρί – Χριστίνα Βίλα.

Φανταστείτε μια βραδιά με τους Viardots……   Οι φίλοι τους είναι εκεί, ο Τουργκενίεφ φυσικά, οι Σούμαν … τα παιδιά επίσης. Στο Bougival, ο Gabriel Fauré έπαιξε για πρώτη φορά μπροστά σε ένα κοινό το “Ρομάντζο για πιάνο” (που συντάχθηκε το 1863). Στο Μπάντεν-Μπάντεν της Γερμανίας, όπου η οικογένεια αυτοεξοριστηκε μετά το πραξικόπημα του Λουδοβίκου Ναπολέοντα το 1851, στο σαλόνι τους, ο Richard Wagner παρουσιάζει τη δεύτερη παράσταση του “Tristan et Isolde” και η Pauline παίζει την Isolde  και ο Franz Liszt τους συνοδεύει στο πιάνο.

Η Pauline Viardot συνεθεσε μουσική πάνω σε ποιητικά κείμενα  των Pushkin, Goethe, Dante Για αυτήν, η γλώσσα δεν αποτελούσε εμπόδιο καθως μιλούσε άπταιστα έξι  γλώσσες (Γαλλικά, Ισπανικά, Ιταλικά, Αγγλικά, Γερμανικά, Ρωσικά)!!!  Συνέθεσε επίσης δύο μικρές όπερες:  την “Σταχτοπούτα” από την ιστορία του Perrault και “Ο τελευταίος μάγος” σε ένα λιμπρέτο του Τουργκένεφ. Όταν, σε ηλικία 84 ετών, παρουσίασε την «Σταχτοπούτα», διεκδίκησε τη θέση της ως συνθέτρια», εξηγεί ο Jorge Chaminé. «Είναι η πρώτη φεμινίστρια μουσικός», προσθέτει.

Πέθανε πέντε χρόνια αργότερα, το 1910, σε ηλικία 89 ετών.

Σήμερα σπουδαίες τραγουδιστές όπως η Cecilia Bartoli και η Felicity Lotte αποκαλύπτουν το έργο της.

 

 

Faustina Hasse Hodges (1822-1895) Aμερικανίδα Βρετανικής καταγωγής

Η Faustina Hasse Hodges γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου 1822 σε μια μικρή πόλη στα νότια της Αγγλίας το Malmesbury. Ο πατέρας της ο Edward Hodges ήταν οργανίστας και της έμαθε το εκκλησιαστικό όργανο.

Ο μύθος του ονόματός της είναι χαρακτηριστικός της εποχής:!!! Eίχε διατηρηθεί στη μνήμη των Λονδρέζων η απίστευτη ταραχή και αντιπαλότητα που διεξήχθη στο Λονδίνο στις 4 Σεπτεμβρίου 1725  στο King’ Theatre όπου πρωταγωνιστούσαν δύο διάσημες τραγουδίστριες όπερας αφενός η “Faustina Bordoni” και αφετέρου η “Francesca  Cuzzoni”. Τότε δημιουργήθηκαν δύο αντίπαλα στρατόπεδα υπέρ της Μπορντόνι και υπέρ της Κουζόνι και αντεπιτίθεντο μεταξύ τους με σφυρίγματα, προσβολές και πάλη επί της σκηνής, δημιουργώντας ένα απίθανο σκάνδαλο που αποκαταστάθηκε όταν οι δύο πρωταγωνίστριες τραγούδησαν μαζί στη σκηνή. Αυτή η αντιπαλότητα έμεινε χαραγμένη στη μνήμη των Άγγλων και ειδικά στη μνήμη του πατέρας της που, μετά 97 χρόνια από το θρυλικό γεγονός, έδωσε το όνομα “Faustina” στην κόρη του προς τιμή της διάσημης τραγουδίστριας όπερας του 18ου αιώνα της “Faustina Bordoni”.

Ο πατέρας της ο Edward Hodges εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στις Ηνωμένες Πολιτείες το έτος 1838, όταν η  Faustina Hasse Hodges ήταν 16 ετών.

Έγινε επαγγελματίας μουσικός τόσο στη Νέα Υόρκη όσο και τη Φιλαδέλφεια, που τότε ήταν η πρώτη πρωτεύουσα, η μεγαλύτερη πόλη της χώρας και η δεύτερη αγγλόφωνη πόλη του κόσμου και καθηγήτρια οργάνου, πιάνου και τραγουδιού στο ιδιωτικό σχολείο-οικοτροφείο για κορίτσια της εκπαιδευτικού και ακτιβίστριας για τα δικαιώματα των γυναικών  Emma Hart Willard (1787 – 1870) στο ιδρυθέν από αυτήν σχολείο που μετονομάστηκε το έτος 1895 σε Emma Willard School.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1870, σε ηλικία 48 ετών, έπαιζε εκκλησιαστικό όργανο  στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας.

Είχε ήδη αρχίσει να συνθέτει από την ηλικία των 28 ετών και τα έργα της περιλάμβαναν πολλά κομμάτια εκκλησιαστικού οργάνου, πληκτρολογίου, μερικές ψαλμωδίες και περίπου 25 τραγούδια  σαλονιού. Μερικά έργα της είχαν  εμπορική επιτυχία, με τα πιο διάσημα να είναι τα τραγούδια Dreams (Boston, 1859) και The Rose Bush (1859) και ένα  ντουέτο Suffer Little Children.

Έγραψε επίσης τη βιογραφία του πατέρα της, του ταλαντούχου μουσικού και οργανίστα, την οποία προετοίμαζε για πολλά χρόνια ως τα απομνημόνευμα του: “Ο ιδρυτής και διάσημος εκπρόσωπος της μουσικής σχολής του Αγγλικανικού καθεδρικού ναού Αμερικανικής Εκκλησίας”. Η Faustina Hasse Hodges δυστυχώς πέθανε το 1895, πριν ολοκληρώσει το έργο της αγάπης της για τον πατέρα της αλλά από το σύνολο του υλικού που είχε συλλέξει, το έργο ολοκληρώθηκε από τη Miss E. Dodds, και το έργο ανατυπώθηκε από τον αδερφό της, το Rev. J. Sebastian B. Hodges, D.D., Πρύτανη της Εκκλησίας του Αγίου Παύλου στη Βαλτιμόρη, και  δημοσιεύθηκε, ως το αγαπημένο της αφιέρωμα, στη μνήμη του πατέρα της.

Η Faustina Hasse Hodges πέθανε στη Φιλαδέλφεια στις 4 Φεβρουαρίου 1895, σε ηλικία 73 ετών.

 

Emma Maria Macfarren(1824-1895) ΑΓΓΛΙΔΑ

Η Emma Maria Macfarren, με πατρικό όνομα  Emma Marie Bennett γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 19 Ιουνίου 1824. Ήταν Αγγλίδα πιανίστρια και συνθέτρια και χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο Jules Brissac.

Σε ηλικία 22 ετών, το 1846, παντρεύτηκε τον John Macfarren, αδελφό του συνθέτη George Alexander Macfarren, ο οποίος θεωρείται ένα από τους κύριους εκπροσώπους της Αγγλικής εθνικής όπερας  .

Περιηγήθηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μεταξύ των ετών 1862 και του 1873 δίνοντας σειρά διαλέξεων με τίτλο “Πρωινά στο Πιάνο”.

Με το ψευδώνυμό της Jules Brissac δημοσίευσε πολλά πρωτότυπα, λαμπρά κομμάτια πιάνου και φαντασίες. Δημοσίευσε πολλές μεταγραφές κυρίως από όπερες των Auber, Bellini, Donizetti, Flotow, Meyerbeer, Rossini, Verdi και Weber. Δημοσίευσε επίσης τραγούδια και μερικά κομμάτια πιάνου με το πραγματικό της όνομα, ήτοι μια σειρά από αυθεντικά τραγούδια και μεταγραφές, νυκτερινά, μελέτες

Πέθανε στο Λονδίνο στις 9 Νοεμβρίου 1895, σε ηλικία 71 ετών .

 

Marie Regina Siegling (1824-1919) Αμερικανίδα

Η Marie Regina Siegling  γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1824 στο Τσάρλεστον  της Νότιας Καρολίνας. Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Πρώσου μετανάστη Γιοχάν Ζαχαρία Σίγκλινγκ και της συζύγου του Μαίρη Σνάιλερ. Ο πατέρας της Johann Siegling ήταν κατασκευαστής οργάνων και εκδότης μουσικών βιβλίων καθώς ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο “Siegling Music House” το 1819 στο Τσαρλεστον της Νότιας Καρολίνας. (Σημειωτέον ότι η επιχείρηση διήρκησε μέχρι 1970!!!)

Η Marie Siegling πιθανότατα ξεκίνησε τις μουσικές της σπουδές υπό την επίβλεψη της μητέρας της και αργότερα εκπαιδεύτηκε στην Ευρώπη ως μουσικός και συνθέτρια. Ο πατέρας της ενθάρρυνε τα μουσικά ταλέντα της, δεχόμενος να τον συνοδεύει στα επαγγελματικά του ταξίδια στη Νέα Υόρκη και την Αβάνα. Μάλιστα το έτος 1844, σε ηλικία 20 ετών, ταξίδεψε με τον πατέρα της στην Αβάνα  και έμειναν στην Κούβα για τρεις μήνες, όπου έπαιζε  και τραγουδούσε ως “Τζέιν Λίντ   του Τσάρλεστον”.

Σπούδασε σύνθεση  με τον Νορβηγό συνθέτη και βιολονίστα (1810-1880)  Ole Bull.

Τα κομμάτια που συνέθεσε για πιάνο: La capricieuse, La gracieuse, Souvenir de Charleston και Souvenir de la Saxe δημοσιεύθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1840 από τον George Willig jr της Βαλτιμόρης.

Το 1850, σε ηλικία 26 ετών, παντρεύτηκε τον καθηγητή λογοτεχνίας Edward Schuman-LeClercq στη Δρέσδη και παρέμεινε στην Ευρώπη, φροντίζοντας τα πέντε παιδιά τους.

Στην Ευρώπη, η Marie είχε επαφή με πολλούς από τους μεγαλύτερους συνθέτες και μουσικούς της εποχής. Γράφει μάλιστα στα απομνημονεύματά της: «Γνώρισα πολλούς διακεκριμένους καλλιτέχνες και συγγραφείς, μεταξύ των οποίων Wagner, Schröder-Devrient, Liszt, Schumann. Επίσης ήμουν παρών στην πρώτη παράσταση των Tannhäuser και Lohengrin, σε σκηνοθεσία του μεγάλου δασκάλου Richard Wagner, ο οποίος διηύθυνε. ”

Πέθανε σε ηλικία 95 ετών στη Νίκαια της Γαλλίας στις 2 Ιανουαρίου 1920.

 

Συνεχίζεται…

 

Σχετικά άρθρα

Πάνος Κατσιμίχας “Ουτοπία” | Μουσική

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Πως πεθαίνει μια Νότα;

Έφη Ζάννη

Γυναίκες συνθέτριες | Κλασικισμός ΟΙ συνθέτριες ΙΙ

Έφη Ζάννη

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X