Sparmatseto
Μουσική

Γυναίκες συνθέτριες: Ρομαντισμός | Οι συνθέτριες (μέρος 5)

 

Γυναίκες συνθέτριες: Ρομαντισμός | Οι συνθέτριες  (μέρος 5)

 

Γυναίκες συνθέτριες: Ρομαντισμός | Οι συνθέτριες  (μέρος 5)

 

CLARA SCHUMANN(1819-1896) ΓΕΡΜΑΝΙΔΑ

Η Κλάρα Σούμαν γεννήθηκε στη Λειψία από πατέρα μουσικό τον Friedrich Wieck και μητέρα τραγουδίστρια και πιανίστρια την Marianne Troplitz. Οι γονείς της χώρισαν το 1824. Την ανατροφή της ανέλαβε ο αυστηρός, ζηλιάρης και απαιτητικός πατέρας της, ο οποίος, όταν ανακάλυψε το εξαιρετικό μουσικό ταλέντο της, φρόντισε να το καλλιεργήσει και την κάνει διάσημη ως παιδί-θαύμα. Την δίδασκε ο ίδιος, επέβλεπε και διοργάνωνε όλες τις δημόσιες εμφανίσεις της και καθόριζε το ρεπερτόριό της. Η πρώτη της εμφάνιση στο κοινό έγινε το 1829 ( σε ηλικία 10 ετών), σε κομμάτι για τέσσερα χέρια, μαζί με μια άλλη μαθήτρια. Έκτοτε έκανε πολλές περιοδείες στη Γερμανία   και στο εξωτερικό. Ο Friedrich Wieck μερίμνησε ώστε η Κλάρα να παρακολουθήσει από νωρίς μαθήματα σύνθεσης.

Καθοριστική για την εξέλιξη της ζωής της ήταν η γνωριμία της με τον μετέπειτα σύζυγό της συνθέτη Ρόμπερτ Σούμαν. Ο νεαρός τότε συνθέτης, ένα σιωπηλό παλικάρι με τετράγωνο πρόσωπο χαμένο στη ρέμβη του ήταν αρχικά μαθητής του Wieck και μάλιστα για ένα διάστημα έμενε και στο σπίτι του. Εκείνος ήταν τότε 20 ετών και η Κλάρα 11. Η σχέση τους ξεκίνησε όταν η Κλάρα ήταν 16 ετών. Ο Ρόμπερτ Σούμαν της λέει “…Είσαι ο πιο παλιός μου έρωτας” και η Κλάρα απαντά “ Δε ζω παρά για σένα, θέλω να σου τα δώσω όλα”. Ο πατέρας της δεν αποδέχθηκε το δεσμό και επέβαλε το χωρισμό του ζευγαριού. Πίστευε ότι ο γάμος θα ήταν εμπόδιο στην καριέρα της κόρης του και επιπλέον θεωρούσε τον Σούμαν ακατάλληλο, επειδή ήταν πολύ νέος και δεν είχε πλέον τη δυνατότητα να ακολουθήσει καριέρα πιανίστα εξαιτίας ενός τραυματισμού στο δεξί χέρι του. Παρά την απαγόρευση της σχέσης το ζευγάρι συνέχισε να αλληλογραφεί κρυφά και τελικά το 1839, όταν η Κλάρα ήταν 20 ετών, έκανε αίτηση στο Δικαστήριο της Λειψίας, ζητώντας είτε να υποχρεώσει τον Wieck να δώσει την άδειά του είτε να επιτρέψει να γίνει ο γάμος χωρίς την άδειά του. Το Δικαστήριο έδωσε την άδεια τον Αύγουστο του 1840 και τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς έγινε ο γάμος.

Για την Κλάρα ο γάμος αυτός σήμαινε την απελευθέρωση από τον αυταρχικό πατέρα της και το άνοιγμα στο έρωτα. Ήθελε την συγχώνευση με τον Σούμαν. Ο Σούμαν της έδωσε παράλληλα ένα κρεσέντο έρωτα, ζήλιας, απογοήτευσης και ελπίδας. Την συνέδεσε με τις πιο πολύπλοκες, προκλητικές δυναμικές και απελευθερωτικές εμπειρίες της ζωής. Δυστυχώς δεν την απάλλαξε από τα προβλήματα. Είχε βέβαια πλέον τη δυνατότητα να επιλέγει το ρεπερτόριό της και άρχισε να μελετά τα έργα των Μπετόβεν, Μπαχ και Σοπέν, ο σύζυγός της όμως δεν ήταν υπέρ της συνέχισης της σολιστικής καριέρας της. Αρχικά περιόρισε τις ώρες μελέτης της για να μην ενοχλεί τον Σούμαν και επιπλέον οι πολλές εγκυμοσύνες (απέκτησαν οκτώ παιδιά) προκαλούσαν περισσότερες δυσκολίες. Μητέρα οκτώ παιδιών η ψυχή της έγινε δίαυλος και σύμβολο πιανιστικής δεξιοτεχνίας στην Ευρώπη. Ως συνθέτρια καταφέρνει να υπερβεί τους χειριστές της τον πατέρα και σύζυγό της και να αναχθεί σε σύμβολο της εποχής της και πέραν αυτής.

 

 

Άρχισε ξανά τις περιοδείες με πολύ μεγάλη επιτυχία. Αυτό το επέβαλε η οικονομική κατάστασή τους αλλά και η ανάγκη να ερμηνεύει τα έργα του Σούμαν, αφού εκείνος εξ αιτίας του τραυματισμού του δεν μπορούσε να παίξει πιάνο. Αυτό το γεγονός προκαλούσε βέβαια και τη ζήλεια του συνθέτη για τη μεγάλη επιτυχία της συζύγου του.

Η χρονιά 1854 ήταν πολύ δύσκολη για το ζευγάρι: Η Κλάρα ήταν 35 ετών και ο Σούμαν φλέρταρε με το λυκόφως. Είχε μια έκλαμψη που έλεγε “πρέπει να δημιουργήσω όσο είναι ακόμη ημέρα γιατί το σκοτάδι πλησιάζει…..” Οι φωνές δεν τον αφήνουν να ησυχάσει και θέλει να πέσει στα παγωμένα  νερά του Ρήνου για να γλυτώσει από τις φωνές. Τελικά νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρική κλινική μέχρι το 1856, όπου πέθανε. Αιτία της ασθένειάς του ήταν η σύφιλη. Μετά το θάνατο του συζύγου της η Κλάρα συνέχισε τις επιτυχημένες περιοδείες. Παράλληλα δίδασκε πιάνο και εξέδιδε τις συνθέσεις του Σούμαν.

Η Κλάρα προικισμένη με εκείνη την “υπεράνθρωπη δύναμη”, που της αναγνώριζε ο Μπραμς, στάθηκε όρθια δίπλα στην ψυχική κατάρρευση του συζύγου της. Η Κλάρα στάθηκε δίπλα στα οκτώ(8)παιδιά της. Η Κλάρα στάθηκε με την καρδιά της στην καριέρα της!!!!

Στη διάρκεια των σαράντα χρόνων που της μένει να ζήσει ακόμα, η Κλάρα διασχίζει προς κάθε κατεύθυνση τους δρόμους και διαδίδει σε ολόκληρη τη ρομαντική Ευρώπη τη μουσική του ανθρώπου που δεν έπαψε ποτέ να αγαπά και επίσης τη μουσική του αγαπημένου της φίλου και συμπαραστάτη Μπράμς. Δεν θα σταματήσει παρά όταν θα είναι πια γριά, μέσα στους ρευματισμούς, πάντα πενθώντας τον Σούμαν, πενθώντας τέσσερα απο τα παιδιά της και ένα πέμπτο τρελό.

Στα 61  της χρόνια έκρινε η ίδια ότι δεν διέθετε ποτέ της καλύτερη κριτική αίσθηση και ότι δεν έπαιζε ποτέ της καλύτερα “Είναι τόσο υπέροχο να αντιλαμβάνεσαι ότι, παρόλη την ηλικία σου, προοδεύεις στον εσωτερικό σου κόσμο… και στην πνευματική του κυριαρχικότητα. Αχ αν μονάχα η πνευματική ισχύς και ωριμότητα συμβάδιζαν με τις φυσικές δυνάμεις…”

Αδιευκρίνιστη παραμένει η σχέση της με τον συνθέτη Γιοχάνες Μπραμς, μετά τον θάνατο του Σούμαν και όπως μαρτυρείται από την αλληλογραφία τους, ο συνθέτης ήταν ερωτευμένος μαζί της. Με τα παιδιά της από τη μία πλευρά, τον πατέρα της από την άλλη απευθύνεται στον ερωτευμένο Μπραμς που την παρακαλούσε να τον ακολουθήσει “… Ίσως κάποια μέρα όλα ταχτοποιηθούν μια χαρά. Ίσως καταλήξουμε να ζήσουμε σε μια πόλη ….Ζώντας με έναν αγαπημένο φίλο, θα μπορούσα, πιστεύω να βρω την ηρεμία και την ευθυμία, παρόλο που η ευτυχία μου είναι πια χαμένη…”

Έδωσε την τελευταία της συναυλία σε ηλικία 71 ετών, το 1891. Πέθανε το 1896, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Έργα που συνέθεσε: Κοντσέρτο για πιάνο op.7 (1833-1835) Τρεις Romances για βιολί και πιάνο op. 22 Τρίο για πιάνο, βιολί και βιολοντσέλο op. 17 Lieder με συνοδεία πιάνου

“Και όταν θα μας έχει εγκαταλείψει, μήπως το πρόσωπο μας δε θα φωτίζεται από χαρά, μόνο και που θα την σκεφτόμαστε-αυτή την υπέροχη γυναίκα από την οποία επωφεληθήκαμε από τη μακριά της ύπαρξη, ώστε να την αγαπάμε, να την θαυμάζουμε όλο και περισσότερο” από το βιβλίο της Κατρίν Λεπρόν “ΚΛΑΡΑ ΣΟΥΜΑΝ” σε μετάφραση Ανδρέα Ρικάκη.

Σημαντική είναι η θεατρική παράσταση  από το βιβλίο της Γιαγιάννου Μαρίας “Τα χαρισματικά πρόσωπα μιας υπερμαριονέτας” που ανέβηκε απο το θέατρο της οδού Κυκλάδων σε σκηνοθεσία Μιλτιάδη Φιορέντζη, με ηθοποιούς την Μαρία Ολγα Αθηναίου, Μιλτιάδη Φιορέντζη, τον βαρύτονο Νικόλαο Καραγκιαούρη και την πιανίστρια Βικτωρία Κιαζίμη.

 

Elizabeth Stirling ( 1819-1895) Αγγλίδα

H Elizabeth Stirling γεννήθηκε  στο Λονδίνο, στην περιοχή του Greenwich.

Έλαβε εξαιρετικές σπουδές στο πιάνο και στο εκκλησιαστικό όργανο στην Βασιλική Ακαδημία Μουσικής του Λονδίνου. Καθηγητές της ήταν εξέχοντα μέλη του μουσικού στερεώματος της Αγγλίας, όπως ο μουσικολόγος και κριτικός μουσικής και πιανίστας Edward Holmes και ο κύριος εκπρόσωπος της εθνικής Λυρικής όπερας την Αγγλίας και ρομαντικός συνθέτης Sir George Macfarren.

Είκοσι χρόνια από το 1839 έως το 1858 εργάσθηκε ως οργανίστρια στην εκκλησία των Αγίων Πάντων στην συνοικία Poplar του Λονδίνου.

Στη συνέχεια επί είκοσι επτά χρόνια έλαβε τη θέση της οργανίστριας στην Αγγλικανική εκκλησία St Andrew Undershaft στο κέντρο του Λονδίνου.           Ήταν διάσημη για το τρόπο που έπαιζε το εκκλησιαστικό όργανο, για το διάσημο πεντάλ της καθώς και για την ποικιλία διασκευών από έργα των Bach Mozart  και Handel.

Παντρεύτηκε το 1863, σε ηλικία 44 ετών, τον φωτογράφο και χορωδό Frederick Albert Bridge που οργάνωνε τις χορωδίες στην εκκλησία St Martin-in-the-Fields  στην πλατεία Τραφάλγκαρ.

Συνέθεσε πάνω από 50 ρομαντικά τραγούδια για εκκλησιαστικό όργανο και το πιο γνωστό της είναι το All Armong the Barley, οκτώ φούγκες και πλήθος διασκευών από έργα των Bach Mozart  και Handel.

 

Augusta Browne( 1820-1882) Αμερικανίδα

Η Augusta Browne ήταν Αμερικανίδα συνθέτρια, εκδότρια και πρωτοπόρος συγγραφέας, με καταγωγή από το Δουβλίνο της Ιρλανδίας.

Έγινε γνωστή την δεκαετία του 1850 ως μέλος ενός κύκλου γυναικών συνθετριών στην Αμερική, που τις επηρέασε βαθιά.

Συνέθεσε πάνω από 200 έργα για πιάνο και φωνή καθώς και πλούσιους ύμνους.

Ήταν ενθουσιασμένη με την επιθυμία της να γράφει μουσική για τον κόσμο. Συνεργάσθηκε με άντρες και γυναίκες καθώς και με τον μουσικό σύντροφο της. Έγραφε καθημερινά άρθρα στα περιοδικά, έκτος από τα μουσικά έργα, και εξαιτίας αυτών έγινε σεβαστή στο λογοτεχνικό κόσμο. Δημοσίευσε δύο βιβλία, δοκίμια και ποίηση. Ήταν εξαιρετικά πρωτοποριακή και εξέφραζε πεποιθήσεις που αντέκρουαν τις κοινές πεποιθήσεις της εποχής.

Σε ένα από τα διάσημα άρθρα της επέκρινε τη δημοφιλή ρατσιστική μουσική “MINSTREL” αποκαλώντας την «ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ»!!! Η μουσική ή καλύτερα το σόου “minstrel”, ήταν μια Αμερικάνικη παράσταση που δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1820 και περιελάμβανε τραγούδια, χορούς, κόμικς, με ένα μείγμα μουσικό που χρησιμοποιούσε διάφορα όργανα, όπως μπάντζο, ευρωπαϊκά ντέφια, βιολιά και διάφορα κρουστά πάνω σε χλευαστικούς στίχους.

Αποτελούνταν από λευκούς ερμηνευτές που μαύριζαν τα πρόσωπα τους με καμένο φελλό, χρησιμοποιώντας καρικατούρες Αφροαμερικανών σε τραγούδια. Οι μαύροι σε αυτές τις παραστάσεις εμφανιζόταν ως ακαλλιέργητοι, ανίδεοι, ηλίθιοι προληπτικοί, ενοχλητικοί  αλλά και χαρούμενοι και καλοί στο χορό και τη μουσική. Αυτή η μουσική δεν προερχόταν, βέβαια, από την μαύρη κουλτούρα της εποχής αλλά αντιθέτως από την ερμηνεία αυτής της κουλτούρας μέσα από το πολιτιστικό οπτικό φίλτρο των λευκών και ως εκ τούτου παράδειγμα ιδιοποίησης και εκμετάλλευσης της μαύρης κουλτούρας. Οι παραστάσεις αυτές έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση  της κοινής γνώμης κατά τον 19ο αιώνα διαδίδοντας προκαταλήψεις ότι οι μαύροι ήταν αμόρφωτοι, χαμογελαστοί και μουσικοί.

Παρά την προσβολή, μέσα από αυτό το επικριτικό άρθρο της, κατά της μουσικής “MINSTREL”,  που απευθυνόταν σε μεγάλο τμήμα του λευκού Αμερικάνικου πληθυσμού και το αντιρατσιστικό της μήνυμα, το άρθρο της ανατυπώθηκε σε διάφορα μουσικά περιοδικά. Μεγάλο επίτευγμα για μια γυναίκα εκείνης της εποχής!!!

Γιορτάζεται ως η πιο παραγωγική συνθέτρια στην Αμερική από το 1870.

Πέθανε σε ηλικία 62 ετών και τάφηκε στο Νεκροταφείο Green-Wood του Μπρούκλιν στις ΗΠΑ.

 

Felicita Casella ( 1821-1865) Ιταλίδα

Η Felicie Emilie Anne Trouillon με πατρικό επίθετο Lacompe γνωστή ως Felicita Casella ήταν μια Ιταλίδα τραγουδίστρια και συνθέτρια με καταγωγή από Γαλλία.

Γεννήθηκε στην  Μπουρζ, σε μια μεγάλη πόλη της Κεντρικής Γαλλίας και ήταν αδελφή του κατά τρία χρόνια μεγαλύτερου αδελφού της και γνωστού συνθέτη και πιανίστα Louis Lacombe. Από τον αδελφό της Louis Lacombe διδάχθηκε πιάνο και έμαθε να ερμηνεύει τα κλασικά έργα των Haydn, Mozart, Handel, Beethoven. Μαζί του ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην αρμονία και την σύνθεση όσο τον ακολουθούσε στην Βιέννη, τη Δρέσδη,  τη Σαξονία και τις πόλεις του Ρήνου.

Παντρεύτηκε σε ηλικία 28 ετών τον βιολοντσελίστα και Ιταλό συνθέτη Cesare Casella και εγκαταστάθηκε μαζί του στο Πόρτο της Πορτογαλίας.

 

romandismos (1)

 

Συνέθεσε δύο όπερες:

α) την όπερα “ Haydée”, μια πορτογαλική όπερα εμπνευσμένη από τον “Κόμη Μοντεχρήστο”  του Αλέξανδρου Δουμά σε λιμπρέτο του Luiz Felipe. Αυτό το εξαιρετικά σπάνιο όνομα “ Haydée ”, προερχόμενο ίσως από την ελληνική λέξη ”Αιδώς” δηλώνοντας “σεμνότητα”, έχει τις ρίζες του στην κλασική βρετανική λογοτεχνία. Πρώτος ο Λόρδος Μπαυρον χρησιμοποίησε αυτό το όνομα, σε ένα αριστούργημά του γραμμένο στο τέλος της ζωής του όπου ο Ντον Χουάν βρέθηκε σε ένα ελληνικό νησί μετά από ένα φοβερό ναυάγιο. Ο ήρωας σώζεται από ένα νεαρό κορίτσι ονόματι Haydee που τον ερωτεύεται. Ο Αλέξανδρος Δουμάς, ο οποίος θαύμαζε τον Λόρδο Μπάυρον και ήξερε τα ποιήματα του και τα έργα του, στο μυθιστόρημα του ο “Κόμης Μοντεχρήστος“ εμφανίζει την Haydee ως κόρη του Τούρκου βασιλιά Αλη Πασά και γίνεται η εθελόντρια σκλάβα του ήρωα και στη συνέχεια η γυναίκα του. Το όνομα προκαλεί εξωτισμό και ανατολίτικη γοητεία και φέρνει στη μνήμη άρωμα μπαχαρικών και θυμιάματος.

β) την όπερα «Cristoforo Colombo»  σε λιμπρέτο του διάσημου Ιταλού λιμπρετίστα Felice Romani. Σημειωτέον ότι ο λιμπρετίστας Γενουάτης ποιητής Felice Romani αξιοποίησε έργα ρομαντικών συγγραφέων, όπως ο Λόρδος Μπάυρον, ο Βίκτωρ Ουγκώ και ο Γουλτερ Σκότ. Συνέγραψε 90 λιμπρέτα για τους μεγαλύτερους συνθέτες της Ιταλίας μεταξύ των οποίων ο  Vinzenzo Bellini, ο Gaetano Donnizetti,  ο Gioachino Rossini και ο Giuseppe Verdi. To λιμπρέτο  Cristoforo Colombo χρησίμευσε ως έμπνευση για άλλους επτά  συνθέτες(Francesco Morlacchi, Luigi Ricci, Ramon Carnicer, Giovanni Bootsini, Carlo de Barbieri, Vincenzo Mela, C. Marcora)

Οι δύο όπερες της Felicita Casella παρουσιάσθηκαν στο Πόρτο στην Λισσαβόνα και στη Νίκαια της Γαλλίας με μεγάλη επιτυχία.

Πέθανε σε ηλικία 44 ετών .

 

 Emilie Hammarskjold -Holmberg (1821-1854) Αμερικανίδα με καταγωγή από Σουηδία

Η Emilie Augusta Kristina Hammarskjold  με πατρικό επίθετο Holberg θεωρείται Αμερικανίδα συνθέτρια, τραγουδίστρια, πιανίστρια, δασκάλα μουσικής με καταγωγή από Σουηδία.  Γεννήθηκε στην Στοκχόλμη της Σουηδίας στις 6 Μαΐου 1821 από τον έμπορο Carl Christian Holberg και την Aurora Emelie Hellgren. Οι γονείς της χώρισαν όταν η Emilie ήταν δύο ετών και την επιμέλεια της ανέλαβε η μητέρα της, η οποία ήταν μια επιτυχημένη επιχειρηματίας που διεύθυνε την δική της βιβλιοθήκη.

Η μητέρα της κατάλαβε νωρίς το ταλέντο της κόρης της και ανέθεσε την μουσική της επιμέλεια στο φλαουτίστα και συνθέτη Aduard Brendler και την σύζυγο του Ulrica. Παράλληλα η Emilie  πήρε μαθήματα από τον συνθέτη Eric Drake  και τραγούδι από τον συνθέτη Johan Peter Cronhamn.

Σε ηλικία 15 ετών, το 1836, δημοσίευσε τις πρώτες συνθέσεις της. Σε ηλικία 17 ετών έκανε το ντεμπούτο της ως τραγουδίστρια και πιανίστα πραγματοποιώντας δημόσιες συναυλίες. Η καριέρα της στη Σουηδία υπήρξε επιτυχής  ιδρύοντας μουσικό ινστιτούτο στην Στοκχόλμη, στο οποίο δίδασκε με μεγάλη επιτυχία. Εξελέγη μέλος στην Βασιλική Σουηδική Μουσική Ακαδημία στις 27 Μαΐου 1843, σε ηλικία 22 ετών. Ταξίδεψε στο Παρίσι με την διάσημη ποιήτρια και στιχουργό Julia Nyberg με το ψευδώνυμο “Eufhrosyne”, παρουσιάζοντας μελοποιημένα ποιήματα της

Όταν επέστρεψε από το Παρίσι σε ηλικία 23 ετών παντρεύτηκε το ιδιοκτήτη χυτηρίου ορειχάλκου Peder Hjalmar Hammarskjold, ο οποίος χρεοκόπησε και μετανάστευσαν στην Αμερική.

Η εξέλιξη της στην Αμερική ήταν αλματώδης καθώς έκανε μια μεγάλη και πολυ επιτυχημένη περιοδεία σε όλη την Αμερική, οργάνωσε μία συναυλία στη Ουασινγκτον λαμβάνοντας εξαιρετικές κριτικές και στο Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας, πόλη στην οποία εγκαταστάθηκε και ίδρυσε φιλαρμονική ορχήστρα έχοντας παραλλήλως την διεύθυνση του καθεδρικού ναού του Αγίου Πέτρου.

Ήταν η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης απο την Σουηδία που έκανε περιοδείες στην Αμερική

Συνέθεσε επτά(7) συλλογές έργων από τα οποία πέντε (5) σώζονται με εφευρετικές μελωδίες. Οι πιο γνωστές συνθέσεις της ήταν: “Hök och Dufva” (του Dahlgren) “Göken gal i lunden” (του Dahlgren) “Ur stormarna ser jag en aflägsen hamn” (του Böttiger) “Sof, oroliga hjärta, sof” (του Runeberg) “Till  skogs en liten fågel flog” (του Atterbom)

Γέννησε τρείς κόρες και πέθανε στο τοκετό κατά την γέννηση της τέταρτης κόρης της στις 26 Μαρτίου 1854 στο Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας σε ηλικία μόλις 33 ετών.

 

Συνεχίζεται….

Σχετικά άρθρα

Ελένη Λαγού “Φως” | Νέο τραγούδι

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Γυναίκες συνθέτριες κατά την Αναγέννηση | Στοχασμοί

Έφη Ζάννη

«Πρωτοπόροι του Ελληνικού Rock». Ένα βιβλίο του Γιάννη Αλεξίου από τις εκδόσεις Ogdoo Music Group

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X