Sparmatseto
Θέατρο Τέχνες

2022 Λογοτεχνικό έτος Ιάκωβου Καμπανέλλη

 

2022 Λογοτεχνικό έτος Ιάκωβου Καμπανέλλη

 

2022 Λογοτεχνικό έτος Ιάκωβου Καμπανέλλη

Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, με ιδιαίτερη χαρά και τιμή, ανακηρύσσει το 2022 ως «Έτος Ιάκωβου Καμπανέλλη», με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών από τη γέννησή του. Στις 2 Δεκεμβρίου 2021, ημέρα των γενεθλίων του, θα πραγματοποιηθεί η εναρκτήρια εκδήλωση του «Ετους Ιακώβου Καμπανέλλη». Το σύνολο των εκδηλώσεων, στο πλαίσιο του αφιερωματικού έτους, τελούν υπό την αιγίδα του ΥΠΠΟΑ.

H διαδικασία για την κήρυξη «Ετους Ιάκωβου Καμπανέλλη» ξεκίνησε Μάρτη 2020, μετά από την επιστολή της κυρίας Αννας Ψαρούδα-Μπενάκη, ως Προέδρου της Ακαδημίας Αθηνών προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη, στην οποία «η Ολομέλεια της Ακαδημίας Αθηνών εκφράζει την ένθερμη υποστήριξή της στην ανακήρυξη του έτους Δεκέμβριος 2021-Δεκέμβριος 2022 ως «Ετους Ιακώβου Καμπανέλλη, κατόχου της έδρας της Θεατρικής Δραματουργίας της Ακαδημίας, επί δώδεκα έτη συναπτά». Να σημειωθεί ότι το ίδιο αίτημα είχε υποβάλει ο Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, τόπος καταγωγής του θεμελιωτή του σύγχρονου νεοελληνικού θεάτρου.

 

KAMBANELLIS2-sparmatseto (1)

 

«Η ανακήρυξη του 2022 ως «Έτους Καμπανέλλη», δήλωσε η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, «αποτελεί ελάχιστο αντίδωρο στο τεράστιο πνευματικό έργο του μεγάλου Έλληνα συγγραφέα. Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης στο αξεπέραστο έργο του, κατέγραψε με μοναδικό τρόπο την ελληνική ιστορία και την κοινωνική πραγματικότητα της μεταπολεμικής περιόδου. Κατάφερε, όσο κάνεις άλλος, να συνθέσει, με ρεαλισμό αλλά και λυρισμό, τις δυσκολίες, τον αγώνα, αλλά και τη δύναμη και την ελπίδα του ελληνικού λαού. Εκτός όμως από την διαχρονική αξία του έργου του, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, υπήρξε σπουδαίος Έλληνας. Ένας πνευματικός άνθρωπος, ένας ανήσυχος πολίτης και ένας θαρραλέος αγωνιστής, σύμβολο αντίστασης κάθε μορφής φασισμού. Ο Καμπανέλλης υπήρξε ένας μοναδικός άνθρωπος. Όσοι είχαμε την τιμή και την χαρά να τον γνωρίσουμε, διδαχθήκαμε πολλά από αυτή την συναναστροφή. Ευφυής, καλοσυνάτος, μεγάθυμος, ευαίσθητος, ποιητικός, νησιώτης». (από την επίσημη ιστοσελίδα του Ιάκωβου Καμπανέλη kambanelis.gr)

 

Ιάκωβος Καμπανέλλης

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ο γεννήτορας του ελληνικού μεταπολεμικού θεάτρου, όπως έχει χαρακτηριστεί, γεννήθηκε στη Νάξο το 1922. Το 1934, η οικογένειά του μετακόμισε, λόγω οικονομικών προβλημάτων, στην Αθήνα και ο Καμπανέλλης αναγκάστηκε να εργάζεται την ημέρα και να σπουδάζει σε μια νυχτερινή Τεχνική Σχολή.

Διψασμένος για γνώση, νοίκιαζε βιβλία από τα παλαιοβιβλιοπωλεία και μέχρι να τελειώσει το γυμνάσιο είχε γνωρίσει όλους τους ευρωπαίους κλασικούς.

Το 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκεντρώσεως Μαουτχάουζεν. Είναι ένας από τους ελάχιστους επιζήσαντες, και επέστρεψε το 1945. Την εμπειρία του αυτή την κατέγραψε στο μοναδικό του πεζογράφημα, “Μαουτχάουζεν” (1963).

 

Το θέατρο

Όταν γυρίζει στην Αθήνα, εντυπωσιάζεται από μια παράσταση του Θεάτρου Τέχνης και αποφασίζει να ασχοληθεί με το θέατρο. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1950 με το έργο “Χορός πάνω στα στάχυα” (Θίασος Λεμού), αλλά γνωστός έγινε με τα επόμενα έργα του, που ανέβηκαν από το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν και το Εθνικό Θέατρο. Το έργο σταθμός στη σταδιοδρομία του θεωρείται η “Αυλή των θαυμάτων” (1957).

 

Στο επίκεντρο του έργου του βρίσκεται ο προβληματισμός για τα κοινωνικά δρώμενα και τον αντίκτυπο που έχουν στη ζωή των ανθρώπων και, κυρίως, η σχέση της ταραγμένης νεότερης ελληνικής ιστορίας με τη συγκρότηση της νεοελληνικής ψυχολογίας

 

Για την προσφορά του στο ελληνικό θέατρο του έχουν απονεμηθεί οι τίτλοι: επίτιμος Διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κύπρου, επίτιμος Διδάκτωρ της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, επίτιμος Διδάκτωρ της Θεατρολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εξελέγη παμψηφεί τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και έχει τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας με την απονομή ανωτάτου παρασήμου. Είναι μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε πολλές χώρες (Αγγλία, Αυστρία, Σουηδία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Σοβιετική Ένωση, Γερμανία).

 

Θεατρικά έργα

Έργα του που παίχτηκαν είναι: “Χορός πάνω στα στάχυα” – Θίασος Αδ. Λεμού, 1950. “Εβδόμη μέρα δημιουργίας” – Εθνικό Θέατρο, Β΄ Σκηνή, 1955-56. Τα μονόπρακτα “Αυτός και το παντελόνι του” και “Κρυφή ζωή” – Βασ. Διαμαντόπουλος, 1957. “Η αυλή των θαυμάτων” – Θέατρο Τέχνης, 1957-58.”Η ηλικία της νύχτας” – Θέατρο Τέχνης, 1958-59. “Ο Γορίλας και η Ορτανσία” – Θίασος Ε. Βεργή, 1959. “Παραμύθι χωρίς όνομα” – Νέο θέατρο Βασ. Διαμαντόπουλου – Μαρ. Αλκαίου, 1959-60. “Γειτονιά των αγγέλων” – Θίασος Καρέζη, 1963-64. “Βίβα Ασπασία” – Θίασος Καρέζη, 1966-67. “Οδυσσέα γύρσε σπίτι” – Θέατρο Τέχνης, 1966-67. “Αποικία των τιμωρημένων” – Πειραματικό Θέατρο Ριάλδη, 1970-71. “Ασπασία” – Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1971-72. “Το μεγάλο μας τσίρκο” – Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1973. “Το κουκί και το ρεβύθι” – Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1974. “Ο εχθρός λαός” – Θίασος Καρέζη-Καζάκου, 1975. “Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα” – Θέατρο Τέχνης 1976-77. “Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού” – Θέατρο Τέχνης 1978-79. “Ο μπαμπάς ο πόλεμος” – Θέατρο Τέχνης, 1981. “Ο αόρατος Θίασος – Εθνικό Θέατρο, 1988. “Ο δρόμος περνά από μέσα” – Πειραματικό θέατρο της Πόλης, Μαριέττας Ριάλδη, 1990. “Ο Δείπνος”, τρίπτυχο, Εθνικό Θέατρο, 1993. Πολύ σημαντική είναι επίσης η δουλειά του ως σεναριογράφου, η οποία άσκησε τεράστια επίδραση στους σύγχρονους και τους μεταγενέστερούς του. Έγραψε τα σενάρια σε πολλές ταινίες-σταθμούς του ελληνικού κινηματογράφου (“Στέλλα”, του Μ. Κακογιάννη, “Δράκος”, του Ν. Κούνδουρου, “Η Αρπαγή της Περσεφόνης”, του Γ. Γρηγορίου), ενώ σκηνοθέτησε ο ίδιος, σε δικό του σενάριο, την ταινία “Το κανόνι και το αηδόνι”, το 1968. Αξιοσημείωτη είναι και η εξαιρετική του επίδοση στη στιχουργία, αφού το “Παραμύθι χωρίς όνομα” (μουσ. Μάνου Χατζιδάκη), το “Μαουτχάουζεν” (μουσ. Μίκη Θεοδωράκη), το “Μεγάλο μας Τσίρκο” (μουσ. Σταύρου Ξαρχάκου) και άλλα σημαντικά έργα της ελληνικής μουσικής φέρουν την υπογραφή του (τα βιογραφικά στοιχεία αντλήθηκαν από την βάση biblionet)

Έφυγε από τη ζωή στις 29 Μαρτίου 2011, σε ηλικία 89 ετών, μετά από δίμηνη νοσηλεία στην εντατική.

Σχετικά άρθρα

“La Chambre d’amis” | Το Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων στο Μουσείο Πολιτισμών της Ευρώπης και της Μεσογείου (MuCEM)

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ανοιχτή πρόσκληση ενδιαφέροντος για τη 59η Διεθνή Καλλιτεχνική Έκθεση της Biennale Βενετίας 2022

Δείτε παραστάσεις της Metropolitan Opera online και εντελώς δωρεάν…λόγω Κορονοϊού

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X