Sparmatseto
Μουσική

Γυναίκες Συνθέτριες: Ρομαντισμός | Οι συνθέτριες (μέρος 4)

 

Γυναίκες Συνθέτριες: Ρομαντισμός | Οι συνθέτριες (μέρος 4)

 

 

Γυναίκες Συνθέτριες: Ρομαντισμός | Οι συνθέτριες

 

Johanna Kinkel (1810–1858) ΓΕΡΜΑΝΙΔΑ

Συνθέτρια, παιδαγωγός, ποιήτρια, συγγραφές και ακτιβίστρια.

Καθόλη τη διάρκεια της ζωής της δαπανήθηκε σε παραδοσιακά οικογενειακά θέματα και οικιακά καθήκοντα. Παντρεύτηκε πρώτα, σε ηλικία 30 ετών, έναν καθολικό πωλητή βιβλίων της Κολωνίας τον Matthieux και μετά πέντε μήνες δυστυχισμένου γάμου ζήτησε διαζύγιο. Ο δεύτερος γάμος της πραγματοποιήθηκε το 1843 με τον καθηγητή και επαναστάτη Gottfried Kinkel, με τον οποίο έκανε 4 παιδιά.

Μετά την επανάσταση του 1848 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Γερμανία και να φύγει στο Λονδίνο.

Πολλά από τα ερωτικά της τραγούδια αποκαλύπτουν μια αίσθηση συναισθηματικών δυσκολιών, μια λαχτάρα για υποστήριξη και αναγνώριση, διανθισμένα με ρομαντικά στοιχεία, όπως η φύση, η μοναξιά, η αιωνιότητα. Ταυτόχρονα αμφισβήτησε τυπικές συμβάσεις του φύλου της μέσω της κοινωνικοπολιτικής της συμμετοχής και τα τραγούδια της βασίζονται σε θέματα όπως η ελευθερία και η δημοκρατία, αγκυροβολημένα στο δημοκρατικό κίνημα κατά το πρώτο μισό του αιώνα.

Μελοποίησε ποιήματα και άλλων ποιητών όπως του Χάινριχ Χαίνε   την Λορελάι  και του Γκαίτε (J.W. Goethe)  “Στο φεγγάρι”

Βρέθηκε νεκρή στον κήπο της το 1858, μετά από πτώση, σε ηλικία 48 ετών. Υπήρξε μια υποψία αυτοκτονίας, η οποία δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ. Στην ταφόπετρά της είναι χαραγμένο “Ελευθερία, αγάπη και ποίηση”.

 

Louise Françoise Puget (1810-1889) ΓΑΛΛΙΔΑ

Η Loisa Puget  με το πραγματικό της όνομα Louise Françoise Puget ήταν σύζυγος του στιχουργού Gustave Lemoine, μεγαλύτερου αδελφού του δραματουργού και κωμικού Adolphe Lemoine, με το ψευδώνυμο  Montigny, ο οποίος διετέλεσε διευθυντής του θεάτρου Gymnase, διάσημου θεάτρου 800 θέσεων στο 10ο διαμέρισμα του Παρισιού.

Η Loisa Puget  ήταν διάσημη για τα ρομαντικά τραγούδια της, τις «ROMANCE” , που είχαν μια ευγένεια και λεπτότητα.

Το 1869, σε ηλικία 59 ετών ανέβασε στο θέατρο Gymnase μία όπερα με τίτλο “La Veilleuse  ou Les Nuits de Milady”.

 

Emilie Luise Friderica Mayer(1812-1883) ΓΕΡΜΑΝΙΔΑ

Η Emilie Luise Friderica Mayer ήταν η τρίτη από τα πέντε παιδιά ενός εύπορου φαρμακοποιού του Johann August Fridrich Mayer και της Henrietta Carolina .

Ξεκίνησε τις μουσικές της σπουδές σε πρώιμη ηλικία. Έπασχε όμως από διατροφικές διαταραχές που την επηρέασαν βαθιά. Αυτή η διαταραχή έγινε ακόμη πιο περίπλοκη όταν στις 28 Αυγούστου 1840, σε ηλικία 28 ετών πεθαίνει η μητέρα της και ο πατέρας της αυτοκτονεί την επόμενη ημέρα.

Την επόμενη χρονιά σε ηλικία 29 ετών αποφάσισε να σπουδάσει  σύνθεση με τον διάσημο, συνθέτη Lieder, Carl Loewe, για να γιατρέψει την βαθιά πληγή της και μετακομίζει στο Στσέτσιν (πολων. Szczecin, γερμ. Stettin), στη βορειοδυτική Πολωνία.

Η συγγραφέας Marie Silling γράφει σχετικά  «Ο θάνατος του πατέρα της προκάλεσε την πρώτη βαθιά θλίψη της. Προκειμένου να μουδιάσει αυτόν τον πόνο θάφτηκε στη δουλειά» Ο Carl Loewe αναγνωρίζει ποσό αυστηρή είναι με τον εαυτό της και ταυτόχρονα δοτική στους άλλους. Της υπόσχεται “θα είμαι ο κηπουρός που βοηθά το ταλέντο σας που εξακολουθεί να στηρίζεται στο στήθος σας για να ξεδιπλωθεί και να γίνει το πιο όμορφο λουλουδι”. Η Emilie θεωρούσε σημαντική την λιτότητα στη ζωή της αλλά και την προσφορά στους άλλους. Όταν λοιπόν ο  Carl Loewe ρωτήθηκε από την ίδια αν μπορούσε να μοιράσει τα μαθήματα της σύνθεσης με άλλες γυναίκες- μαθήτριες απάντησε: “Ένα θεόσταλτο δώρο, όπως το δικό σας, δεν έχει παραχωρηθεί σε κανένα άλλο άτομο που γνωρίζω”. Αυτή η δήλωση την γέμισε με την μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη σε όλη της ζωή και την υποχρέωσε να εργαστεί πολύ σκληρά. Όταν ο Loewe απεβίωσε ιδρύθηκε ένας οργανισμός γι’ αυτόν και η Emilie αφιέρωσε δύο σονάτες για τσέλο. Η Op.47 αφιερώθηκε στον Βαρόνο Σέκεντορφ και η Op.40 στον Μάρτιν Πλάντερμαν. Το 1847, σε ηλικία  35 ετών, αφού έκανε την πρεμιέρα των πρώτων δύο συμφωνιών της (της σε Ντο ελάσσονα και σε Μι ελάσσονα) μετακόμισε στο Βερολίνο για να συνεχίσει τις σπουδές της στη σύνθεση. Εκεί σπούδασε φούγκα και αντίστιξη με τον Άντολφ Μπέρνχαρντ Μαρξ (Adolph Bernhard Marx) και ενορχήστρωση με τον Βίλχελμτ Βίεπρεχτ (Wilhelm Wieprecht)  .

Η Emilie Mayer  παρόλο που ξεκίνησε την σύνθεση αργά στη ζωή της παρήγαγε 8 συμφωνίες, 15 κοντσέρτα, ουβερτουρες και πολλά έργα μουσικής δωματίου

Μετά το 1848 ξεκίνησε να δημοσιεύει τα έργα της καθώς και να δίνει πριβέ κονσέρτα. Άρχισε τότε να αναγνωρίζεται ως συνθέτρια και πολλά από τα έργα της ερμηνεύτηκαν στο Βερολίνο. Στις 21 Απριλίου του 1850 ο Βίεπρεχτ με την ορχήστρα του, ερμήνευσε  έργα της, στο Βασιλικό Θέατρο. Οι κριτικοί αντιμετώπισαν πολύ θετικά τη δουλειά της κι αυτή αποφάσισε να συνεχίσει να συνθέτει για κοινό.

Κατά τη διάρκεια της ζωής της διετέλεσε  αναπληρώτρια διευθύντρια της Όπερας του Βερολίνου.

Γενικότερα η μουσική της ήταν εμπνευσμένη από τη βιενέζικη κλασική μουσική με σταθερή τέχνη και μελωδική αίσθηση. Ωστόσο οι τελευταίες της συνθέσεις ήταν περισσότερο ρομαντικές κοντά στην αισθητική του Schubert  με μελωδική ευελιξία και ενθουσιώδη ευαισθησία. Επίσης της άρεσε και η περιπλοκότητα στον ρυθμό. Αρκετά έργα της έχουν πλέον ηχογραφηθεί

Πέθανε στο Βερολίνο σε ηλικία 71 ετών.

 

Delphine von Schauroth (1813-1887) Γερμανίδα.

Η Delphine von Schauroth γεννήθηκε σε μια Βαυαρική αριστοκρατική οικογένεια στην πόλη Magdebourg, στις όχθες του ποταμού Ελβα. Ήταν κόρη του Eduard Friedrich Roger Georg von Schauroth  και τη δεύτερης συζύγου του Louise Teltz.

Από την ηλικία των εννέα χρόνων  έδειξε το ακαταμάχητο ταλέντο της, το οποίο επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια κατά τη διάρκεια συναυλιών στην Ευρώπη. Ο μεγάλος Γάλλος συγγραφέας Μαρί-Ανρί  Μπέλ με το  ψευδώνυμο Σταντάλ  έγραψε  “παίζει πιάνο στα 9 όπως ο Dussek  στα 40”. Το παίξιμό της είχε βάθος και δεξιοτεχνία, μαγευτική  χάρη και εκθαμβωτική λάμψη.

Η  Delphine ήταν τόσο όμορφη που όλοι οι άντρες έτρεχαν πίσω της. Ο Fellix Mendelssohn  την ερωτεύτηκε παράφορα και για κάποιο διάστημα την επισκεπτόταν δύο φορές την εβδομάδα και έπαιζε μαζί της ντουέτο στο πιάνο. Στην αδελφή του ποτέ δεν ομολόγησε τον ερωτά του αλλά από γράμματα σε φίλους του προκύπτει το αντίθετο. Ζήτησε το χέρι από την μητέρα της η οποία απέφυγε να απαντήσει καθυστερώντας τεχνηέντως και ο Fellix Mendelssohn έφυγε στη Βενετία. Το 1831 έγραψε στην αδελφή του Fanny ότι η Delphine είχε συνθέσει ένα απόσπασμα από το Κοντσέρτο για πιάνο Νο 1 G minor op. 25, το οποίο είχε εντυπωσιακή επίδραση επάνω του, αλλά ποτέ δεν αποκάλυψε πιο ήταν αυτό το απόσπασμα. Μάλιστα είχε αποσιωπήσει από το κοινό της εποχής την μουσική παρέμβαση της Delphine, γεγονός που τον γέμισε ενοχές και όταν συναντήθηκαν μετά από δύο χρόνια στο Λονδίνο απέφυγαν την βαθιά επαφή

Το 1833, σε ηλικία 20 ετών η Delphine παντρεύτηκε το Άγγλο πάστορα Egwin Hill-Handley και μετακόμισε στο Λονδίνο, συνεχίζοντας τις συναυλίες της. Μετά από 4 χρόνια χώρισε από τον σύζυγο της και επέστρεψε στο Μόναχο στη μητέρα της. Για το πρώτο σύζυγο της  έγραψε «έπρεπε να αποχαιρετίσω τον σύζυγο μου σαν ένα λευκό ποντίκι δίπλα σε μια μαύρη γάτα».

Ο Robert Schumann έγραψε δύο επαινετικές κριτικές για τις συνθέσεις της το 1835 και το 1837 « Η μουσική της είναι η πιο γυναικεία που μπορείτε να φανταστείτε. Μαζί με την Κλάρα είναι δύο αμαζόνες».

Το 1848, σε ηλικία 35 ετών, παντρεύεται τον δεύτερο σύζυγό της  Stephan Freiherr Henning von Eberg αλλά και αυτός ο γάμος οδηγήθηκε  σε αποτυχία.  Το 1856 παντρεύεται τον Edward Knight και χώρισε ξανά.

Το 1870 δίνει ένα κοντσέρτο στην μνήμη του Fellix Mendelssohn, ο οποίος είχε πεθάνει το 1847 και του αφιερώνει το πέμπτο και έκτο από τα 6 Lieder op 18 με τους τίτλους  Venezi  και Am Arno.

Λίγο πριν το θάνατο της  το 1881 εγκαθίσταται στο Βερολίνο και πεθαίνει σε ηλικία 74 ετών. “Το δώρο που της χαρίστηκε τόσο λαμπρό χάθηκε μέσα στα σκοτάδια” αναφέρουν οι λεξικογράφοι της εποχής

Συγκαταλέγεται  στην  Γερμανική Μουσική Ένωση ως συνθέτρια.

 

Fredrikke Egeberge(1815-1861) Νορβηγίδα

Η Annichen Fredrikke Sophie Egeberge γεννήθηκε σε μια πλούσια οικογένεια στην Christiania, το σημερινό Όσλο Νορβηγίας  . Η οικογένεια ήταν εμιγκρέδες από το νησί Αλς της Δανίας  και μετανάστευσαν προς βορρά στην περιοχή Όσλο της Νορβηγίας.

Ο πατέρας της Westy Egeberg, αγόρασε μεγάλες εκτάσεις ξυλείας κοντά στο Όσλο που αποτέλεσαν τη βάση μιας σημαντικής εταιρείας ξυλείας που μεταβιβάστηκε από γενιά σε γενιά και η οικογένεια απολάμβανε πλούτη χάρη σε αυτήν την επιχείρηση ξυλείας.

H Annichen Fredrikke Sophie Egeberge ήταν η μικρότερη από τα 9 παιδιά του Westy Egeberg και της Anna Sophie Muus.

Στο σπίτι τους ο διάσημος βιολιστής Ole Bull  έπαιζε συχνά, μαζί με τους  μουσικούς της οικογένειας, σε συναυλίες οικογενειακές.

Η  Fredrikke  Egeberge ήταν εξαιρετική πιανίστας και έπαιζε πιάνο στην Εκκλησία Old Aker κοντά στο σπίτι τους καθώς και σε συναυλίες με την ορχήστρα του γυμνασίου.

Μετά την ηλικία των 25 ετών έγινε πολύ παραγωγική συνθέτρια και έγραψε πάνω 30 τραγούδια για πιάνο και χορωδία. Έγινε δημοφιλής, μετά μια δεκαετία, στην ηλικία των 35 ετών .

Έζησε στο Vestfold, νότια της χώρας όπου πέθανε το 1861 σε ηλικία 46 ετών.

 

 Josephine Caroline Lang(1815-1880) Γερμανίδα

Η Josephine γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1815 στο Μόναχο. Τραγουδίστρια, πιανίστα, συνθέτρια. Μια πολύ-δημοσιευμένη συνθέτρια που η φήμη της άνθισε κατά τη διάρκεια της ζωής στον Γερμανόφωνο κόσμο.

Ο πατέρας της Theobald Lang ήταν βιολιστής και μέλος της ορχήστρας του Μονάχου και η μητέρα της Regina Hitzelberger ήταν τραγουδίστρια. Μεγάλωσε μέσα στην μουσική και στην ηλικία των 9 ετών συνέθεσε τα πρώτα έργα της. Στην ηλικία των 11 χρονών μπορούσε πλέον να παραδίδει μαθήματα πιάνου, τα οποία ενίσχυαν οικονομικά την οικογένεια της.

Νονός της ήταν ο διάσημος ζωγράφος Joseph Karl Stieler, εξαιτίας του οποίου ήρθε σε επαφή με μεγάλους καλλιτέχνες της εποχής, όπως τον Φελιξ Μέντελσον και τον συνθέτη και διευθυντή ορχήστρας Ferdinand Hiller, οι οποίοι χρησιμοποίησαν τις διασυνδέσεις τους για να δημοσιεύσει τα έργα της.

Από την γέννησή της, η κατάσταση υγείας της ήταν εύθραυστη. Η Βασίλισσα Καρολίνα Αυγούστα σε μία συναυλία της ενώπιον της και ενώπιον του Βασιλιά της Βαυαρίας αντιλήφθηκε την δεινή κατάσταση της υγείας της και την έστειλε να αναρρώσει στις Γερμανικές Άλπεις. Εκεί γνώρισε τον ποιητή Christian Reinold Kostin με τον οποίο παντρεύεται δύο χρόνια αργότερα. Ο σύζυγος της ήταν καθηγητής στον πανεπιστήμιο Τύπινγκεν, ο οποίος πέθανε όταν η Josephine ήταν 41 ετών και αναγκάστηκε για να συντηρήσει την οικογένεια της, με τα πέντε παιδιά της, να διδάσκει πιάνο και να γράφει τραγούδια. Σε αυτή την δύσκολη περίοδο της ζωής της την βοήθησε η CLARA SCHUMANN (Κλαρα Σουμαν), η οποία έδινε συναυλίες με αποκλειστικά δικά της έργα,  καθώς και ο Ferdinand Hiller, ο οποίος έγραψε μια βιογραφία της και την έστειλε σε εκδότες. Χάρη σε αυτούς τους δύο φίλους της έγινε μια επιφανής συνθέτρια και μπόρεσε να δημοσιεύσει ένα μεγάλο μέρος του έργου της.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της έζησε της τραγωδία των θανάτων των τριών γιών της. Παρόλο που οι δύο κόρες της παντρεύτηκαν, η ίδια επέλεξε να φύγει και να ζήσει κάπου μακριά και μόνη της. Συνέχισε να διδάσκει πιάνο και να γράφει μουσική μέχρι τη στιγμή που πέθανε από καρδιακή προσβολής σε ηλικία 65 χρόνων, αφήνοντας πίσω μια μεγάλη κληρονομιά.

 

Mary Anne à Beckett(1815-1863) Αγγλίδα

Η Mary Anne à Beckett γεννήθηκε στο Λονδίνο. Κόρη του  Joseph Glossop και της Elizabeth Feron μεγάλωσε σε μια οικογένεια με αμφίβολους οικονομικούς πόρους αλλά στο κέντρο του πολιτισμού καθότι ο πατέρας της ήταν διαχειριστής διάσημων θεάτρων, του περίφημου βασιλικού θεάτρου Coburg (το οποίο το 1833 μετονομάστηκε σε θέατρο OLD VIC) της Σκάλας του Μιλάνου και του Θεάτρου  San Carlo της Νεάπολης. Η μητέρα της ήταν Γαλλίδα εξαιρετική τραγουδίστρια, η οποία τραγουδούσε επαγγελματικά με το πατρικό της όνομα Madame Feron.

Παντρεύτηκε σε ηλικία 20 ετών τον γνωστό συγγραφέα Gilbert Abbott a Becket, ο οποίος έγραψε τα λιμπρέτα από τις δύο γνωστές της όπερες. Απέκτησε δύο κόρες και τέσσερις γιους. Τα δύο παιδιά της έγιναν διάσημοι συγγραφείς, ο Gilbert Arthur Becket και Gilbert William  Becket. Έζησε και δραστηριοποιήθηκε μέσα σε ένα περιβάλλον θεατρικό καθόσον ο αδελφός της Augustus Glossop Harris ήταν ηθοποιός, παραγωγός και ιμπρεσάριος καθώς και ο γιος του Sir Augustus Harris.

Συνέθεσε τραγούδια και τρεις γνωστές όπερες. Έμεινε  γνωστή για τις όπερες Agnes Sorel, Little Red Riding Hood και The Young Pretender. Ο σύζυγος της έγραψε το λιμπρέτο για τις δύο πρώτες όπερες ενώ ο συγγραφέας Μαρκ Λεμόν έγραψε το λιμπρέτο για την τρίτη.

Η πιο πετυχημένη  της όπερα ήταν η πρώτη που χαρακτηρίστηκε ως οπερατική φάρσα, βασισμένη στην ζωή της Agnes Sorel της επίσημα αναγνωρισμένης βασιλικής ερωμένης του Καρόλου VII της Γαλλίας, η οποία πέθανε αιφνιδίως σε ηλικία 28 ετών αλλά κατά την διάρκεια της ζωής της δημιούργησε σκάνδαλο με την διάδοση των φορεμάτων με μεγάλα ανοίγματα στο στήθος.  Συνεπεία αυτής της ενδυματολογικής εκτροπής ο Jean Juvénal des Ursins, ο αρχιεπίσκοπος του Reims, συμβούλεψε τον βασιλιά να διορθώσει τη μόδα των “μπροστινών ανοιγμάτων μέσω των οποίων βλέπει κανείς τις θηλές και τα στήθη των γυναικών”!!!! Για αυτό το έργο επαινέθηκε από κριτικό, ο οποίος σχολίασε ότι  η μουσική είναι «εμφανώς πρωτότυπη και επιδέξια συναρμοσμένη».

Αν και ήταν μαέστρος και συνθέτρια ήταν ντροπαλή. Της δόθηκε η ευκαιρία να πραγματοποιήσει την πρώτη παράσταση με την  όπερα Agnes Sorel  αλλά την απέρριψε.

Αργότερα δημοσίευσε μία συλλογή που ονομάζεται Μusic Book (το Μουσικό Βιβλίο), μία συλλογή είκοσι(20) πρωτότυπων τραγουδιών μαζί με άλλους Βρετανούς συνθέτες.

Ο σύζυγος της Gilbert Abbott a Becket πέθανε το 1856 και  στην Mary Anne à Beckett, σε ηλικία 41 ετών, δόθηκε σύνταξη ως αναγνώριση των προσφορών του συζύγου της στην πολιτεία.

Πέθανε σε ηλικία 48 ετών.

 

Συνεχίζεται…

 

Σχετικά άρθρα

Γυναίκες Συνθέτριες | 18ος Αιώνας (Κλασικισμός)

Έφη Ζάννη

Γυναίκες Συνθέτριες | Μπαρόκ 1600 – 1750 (μέρος Ι)

Έφη Ζάννη

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΤΟΥ ΠΙΑΝΙΣΤΑ ΣΤΑΥΡΟΥ ΛΑΠΑΡΙΔΗ

Έφη Ζάννη

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X