Sparmatseto
Παιδί

Μικρές ιστορίες και ψυχωφελή παραμύθια | Τα Χριστούγεννα φτάνουν

Φωνές και γέλια ήρθαν απ’ τον διάδρομο και στο άνοιγμα της πόρτας με αγκαλιές και φιλιά καλοδέχτηκαν ο παππούς και η γιαγιά τα παιδιά και τα εγγόνια!

Τα μικρά έτρεξαν στην σάλα να δουν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο!

Ήταν χωρίς στολίδια, η γιαγιά είχε υποσχεθεί πως φέτος θα το στόλιζαν με δικό τους γούστο.

Ο παππούς έβαλε ύμνους και κάλαντα Χριστουγέννων και στα κλαδιά που δεν έφταναν, με δικές τους οδηγίες τοποθέτησε φωτάκια και στολίδια.

Η γιαγιά τα φίλεψε με χυμούς και μελομακάρονα κι όταν ολοκλήρωσαν το στολισμό του δέντρου, μαζεύτηκαν όλοι στη σάλα. Έσβησαν τα μεγάλα φώτα κι ο μικρός Παναγιώτης είχε την τιμητική να ανοίξει το διακόπτη για τα φώτα του δέντρου!

Ανάμεσα από κλαδιά και πολύχρωμες μπάλες, ακτίνες φωτεινές ξεπήδησαν και με ρυθμό σκόρπισαν το δικό τους φως στη σάλα.

Ο παππούς ήταν χαρούμενος. Είχε όλη τη φαμίλια μαζί κι ένα δάκρυ έμεινε για λίγο στη ματιά, να διαθλά τα φώτα του δέντρου σε δικά του αγαπημένα και χαρούμενα πρόσωπα.

-Ευχαριστώ Θεέ, ψιθύρισε, κι η μικρή κόρη που άκουσε, χώθηκε στην αγκαλιά του.

Μετά το δείπνο, τα εγγόνια έμειναν στη σάλα να θαυμάσουν ότι δημιούργησαν!

Κράτησαν μαζί τους τον παππού, με προτροπή να τους πει μια νέα ιστορία!

Κι αφού είπαν όλα τη γνώμη τους για το θέμα της ιστορίας, συμφώνησαν πως το μήνυμα της μέρας ήταν τα Χριστούγεννα! Αυτό το θέμα ζήτησαν να έχει η νέα ιστορία του παππού.

Ο παππούς ήθελε να πει κάτι νέο και ωφέλιμο που δεν θα άκουγαν κάπου αλλού. Λίγο δίστασε, τα εγγόνια ήταν και μικρά και μεγάλα και ήθελε η ιστορία να είχε βάσεις στέρεες και υγιείς για όλη τους τη ζωή!

Για να συμμετέχουν στην ιστορία ζήτησε εκείνα να πουν πρώτα όσα γνώριζαν για τη γέννηση του Θεανθρώπου στη Γη!

Βοήθησε να θυμηθούν σωστά την ωραιότερη ιστορία χαράς κι όταν σιγουρεύτηκε πως γνώριζαν για τους Ρωμαίους, τους Ισραηλίτες, την πρώτη απογραφή, τη Βηθλεέμ, το σπήλαιο, τους βοσκούς, τους μάγους με τα δώρα, τότε ξεκίνησε την ιστορία του!

-Η γέννηση του Χριστού έγινε πριν δύο χιλιάδες χρόνια κι οι άνθρωποι νομίζουν πως τυχεροί ήταν μονάχα όσοι βρέθηκαν εκεί, που το έζησαν και είδαν!

-Εμείς; Δεν μπορούμε να βρεθούμε εκεί, να χαρούμε μαζί τους; ρώτησε με νόημα.

Τα ματάκια των παιδιών άνοιξαν με απορία! Η προτροπή του παππού να ζήσουν τη γέννηση του μικρού Χριστού ήταν όμορφη, αλλά, πως μπορούσαν να πάνε στην Βηθλεέμ;

-Παππού, ρώτησε η Ζωή, πως θα ζήσουμε την γέννηση του Χριστού, αφού έγινε πριν ακόμη γεννηθούμε;

Τα παιδιά συμφώνησαν με τη Ζωή. Γνώριζαν όμως πως ο παππούς είχε δικό του μαγικό τρόπο κι όσα φάνταζαν αδύνατα, στις ιστορίες του γινόταν δυνατά!

Βλέποντας πως πρόσεχαν κάθε του λέξη, αντί να τα μεταφέρει στο χθες, έφερε την όμορφη ιστορία της γέννησης του Χριστού, από το χθες στο σήμερα!

-Αν και ο Χριστός γεννήθηκε μία φορά, για κάθε Χριστιανό η γέννησή Του αποκτά αξία όταν συμβεί μέσα μας! Μόνο τότε ωφελούμαστε πραγματικά από τη δική Του παρουσία!

Τα παιδιά έμειναν σιωπηλά κι ο παππούς συνέχισε.

-Για να γεννηθεί ο Χριστός μέσα μας, πρέπει να προσέξουμε πολύ καλά τις λέξεις που περιγράφουν τη δική Του γέννηση. Οι λέξεις είναι σαν μικρά κομμάτια ενός παζλ και για να κάνουν ορατή την εικόνα, πρέπει να μπουν σωστά ένα-ένα εκεί που πρέπει!

Η παρομοίωση κέντρισε τη φαντασία των παιδιών που ήταν δύσκολο ακροατήριο, με αξιώσεις και σίγουρα περίμεναν λέξεις “μαγικές”, να σχηματίσουν εμπρός τους μια μεγάλη και φωτεινή εικόνα, με θέμα τη γέννηση του Χριστού!

-Για να γεννηθεί μέσα μας ο Χριστούλης, πρέπει να γίνουμε η φάτνη, να γίνουμε για μια στιγμή κι εμείς το Ισραήλ, αφού εκεί γεννήθηκε!

-Κι όπως κάθε κράτος έχει πρωτεύουσα, πόλεις, δρόμους, σπηλιές, κατοίκους, ο κάθε άνθρωπος έχει δική του πρωτεύουσα, που εκεί παίρνονται οι αποφάσεις! Ποια είναι η δική σας πρωτεύουσα, ρώτησε και σιώπησε να απαντήσουν τα παιδιά!

-Το μυαλό, είπαν τα μεγαλύτερα κι ο μικρός Παναγιώτης μόνον άκουγε!

-Πολύ σωστά! Το μυαλό είναι η πρωτεύουσα, εκεί παίρνονται οι αποφάσεις και κάθε μας όργανο, η καρδιά, το στομάχι, το συκώτι κι όλα τα άλλα, είναι οι πόλεις μέσα στο σώμα μας! Οι φλέβες είναι οι δρόμοι που μεταφέρουν τροφή και οξυγόνο σε κάθε κύτταρο!

Τα παιδιά κατάλαβαν. Παρομοίωσαν τις τηλεφωνικές γραμμές με τα νεύρα που μεταφέρουν πληροφορίες από και προς το μυαλό, την αστυνομία και τον στρατό με τα λευκά αιμοσφαίρια και όλα έκαναν από μια παρομοίωση!

Η Μαρία, πρώτη εντόπισε πως κάτι έλειπε στις παρομοιώσεις της ιστορίας με την γέννηση του Χριστού!

-Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας; Ποιος είναι παππού; που είναι στο σώμα μας;

Τα παιδιά στράφηκαν στο παππού που χαμογελούσε. Η συμμετοχή των παιδιών ήταν ενεργή με βιωματική εμπειρία!

-Ο Χριστός μας δεν γεννήθηκε σε κράτος ελεύθερο. Το Ισραήλ ήταν τότε υπό κατοχή και η εντολή για απογραφή ήταν του Ρωμαίου αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου!

-Για να ζήσουμε τη γέννηση του Χριστού μέσα μας, με όλα τα ιστορικά γεγονότα, αφού γίνουμε συμβολικά το κράτος του Ισραήλ, πρέπει να βρούμε ποιος είναι ο Ρωμαίος αυτοκράτορας, που είναι η Βηθλεέμ και που η Φάτνη;

Τα μικρά είχαν προσηλώσει το βλέμμα στον παππού! Η ιστορία κάθε άλλο παρά παραμύθι φάνταζε και ήταν περίεργα το πως θα γεννηθεί μέσα τους ο μικρός Χριστούλης!

-Οι άνθρωποι γεννιούνται ίδιοι. Δεν γνωρίζουν, ούτε φέρνουν δική τους γνώση! Από τους γονείς θα μάθουν για την αγάπη, τη φροντίδα, την έγνοια που πρέπει να έχουμε ο ένας για τον άλλον.

-Από τον δάσκαλο θα μάθουν για τον κόσμο και τις επιστήμες! Απ’ τον παπά θα μάθουν για τον Θεό, από γείτονες, από φίλους, από τις δουλειές και όλες τις εμπειρίες που θα βιώσουν, θα μάθουν τον τρόπο που πρέπει να σκέφτονται και πως πρέπει να αντιδρούν με τρόπο σωστό σε κάθε εξωτερικό ερέθισμα!

-Οι γνώσεις και οι εμπειρίες που αποκτούμε από τον έξω κόσμο, σχηματίζουν μέσα μας αυτό που ονομάζουμε: Προσωπικότητα! Μοναδική για κάθε άνθρωπο, είναι αποτέλεσμα από όσα έχουμε διδαχθεί κι από τον τρόπο που αντιδρούμε σε ότι μας συμβαίνει!

-Δηλαδή παππού, ρώτησε η Μαρία, ο Ρωμαίος αυτοκράτορας στην γέννηση του Χριστού συμβολίζει την προσωπικότητα μας, που είναι και λίγο ξένη μέσα σε κάθε άνθρωπο;

-Ναι Μαρία! Μόνον που η προσωπικότητα του ανθρώπου, αν και πλάθεται, αν και διαμορφώνεται από εξωτερικά ερεθίσματα, εμείς τελικά επιλέγουμε τον τρόπο που θα αντιδρούμε, κρατώντας ότι θεωρούμε καλό και απορρίπτοντας ότι θεωρούμε κακό!

-Γι αυτό οι γονείς μας λένε συνεχώς να προσέχουμε ποιους επιλέγουμε για φίλους! Οι κακές παρέες θα μας μάθουν πράγματα στραβά, θα συμβάλουν άσχημα στην διαμόρφωση της δικής μας προσωπικότητας κι αλίμονο σε κάθε παιδί που δεν προσέχει τις πράξεις του!

-Η προσωπικότητά μας λοιπόν, αν και λίγο ξένη “δύναμη”, όταν αυτή θελήσει, όταν αποφασίσει πως πρέπει να διορθωθεί, για να γνωρίσει τα καλά και τα στραβά μέσα μας, ζητά να γίνει μεγάλη απογραφή, μια καταμέτρηση, όλων όσων έχουμε μέσα μας!

-Τότε ξεκινά η πορεία της Άγιας οικογένειας προς την γέννηση του Χριστού! Όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας, (η προσωπικότητα), ζήτησε να γίνει η πρώτη απογραφή στον κόσμο, άρχισε η πορεία προς κάτι πραγματικά όμορφο, κάτι Χριστό και όχι ά-χριστο!

Τα εγγονάκια κατάλαβαν την αξία της απογραφής, αλλά η Φάτνη; Που ήταν η Φάτνη;

-Η Βηθλεέμ ήταν μικρό χωριό με λιγοστούς κατοίκους. Αν και είχε δύο πανδοχεία, μόλις ξεκίνησε η απογραφή, η ιστορία λέει πως βρέθηκε γεμάτη από πλήθος άγνωστων ανθρώπων και δεν έβρισκαν κατάλυμα να γεννηθεί ο Χριστός μας!

-Αυτό συμβαίνει στους ανθρώπους. Θεωρούν πως όλα μέσα τους είναι σε τάξη! Όταν αρχίσουν απογραφή σε βάθος, ανακαλύπτουν μέσα τους πλήθος από λάθη, τόσα, που δεν θα βρίσκουν μέρος να γεννηθεί κάτι υπέροχο και όμορφο, όπως ο χρήσιμος Χριστός!

-Για να βρούμε που μέσα μας θα γεννηθεί ο Χριστός, θα δούμε τα δώρα που φέρνει με τον ερχομό Του!

Αγάπη φώναξαν τα μεγαλύτερα!

-Κι αφού είναι η Αγάπη, πρόσθεσε η Ζωή, η καρδιά του ανθρώπου θα γίνει φάτνη!

-Πράγματι, είπε χαμογελώντας ο παππούς. Η ιστορία όμως μιλά για δύο πανδοχεία και είπαμε πως πρέπει να προσέχουμε όλες τις λέξεις που την περιγράφουν! Πράγματι Ζωή, το ένα πανδοχείο είναι της Αγάπης, η καρδιά κάθε ανθρώπου.

-Εκεί κτυπά ο Ιωσήφ,  μα, τι κρίμα! Ο ξενοδόχος είπε: “Η καρδιά είναι γεμάτη με τον τρόπο που ο άνθρωπος έμαθε να αγαπά τα υλικά αγαθά. Δεν γνωρίζει να αγαπά με τον τρόπο που ο μικρός Χριστός θέλει να αγαπάμε τους άλλους ανθρώπους!

-Ποιο είναι το δεύτερο πανδοχείο παππού; ρώτησε η Ελένη.

-Χμ! Εδώ, θέλει προσοχή! Το δεύτερο δώρο του Χριστούλη είναι η Αλήθεια και ποιο άραγε να είναι το δικό της πανδοχείο μέσα μας;

συνείδηση; ρώτησε διστακτικά η Μαρία!

-Πολύ σωστά, είπε έκπληκτος ο παππούς που τα εγγονάκια γνώριζαν τόσα πολλά! Τι κρίμα όμως. Και ο ξενοδόχος της συνείδησης είπε πως είναι πλήρης, πως όλοι και όλα κοιμούνται! Πως δεν έχει χώρο για το είδος της Αλήθειας που μας φέρνει ως δώρο ο Κύριος. Οι άνθρωποι επιλέγουν να αγαπούν με γνώμονα το συμφέρον!

Τα παιδιά είχαν σαστίσει! Με όσα ο παππούς είπε για τα δύο πανδοχεία, κατάλαβαν πως δεν υπήρχε στο σώμα χώρος να γεννηθεί ο μικρός Χριστός! Ματάκια και φρύδια θαρρείς πως ζάρωσαν από στενοχώρια και λύπη!

Να μη μείνουν με την απορία, ρώτησε:

-Που γεννήθηκε ο Χριστός;

-Στην Φάτνη, είπε η Ελένη.

-Σε στάβλο με ζώα, συμπλήρωσε η Ζωή, αλλά παππού, που είναι μέσα μας η Φάτνη;

– Πως λέει ο στίχος στα κάλαντα; “Εν το σπηλαίο τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων…”!

-Ούτε στάβλο, ούτε φάτνη, τόνισε ο παππούς. Μιλά για σπηλιά που οι χωρικοί μετέτρεψαν σε στάβλο με ζώα. Ο στιχουργός τα ονόμασε “ά-λογα”, δηλαδή οντότητες χωρίς λόγο! Πως είναι σκέψεις και επιθυμίες καλές και κακές που φωλιάζουν μέσα μας.

-Ποια είναι η σπηλιά μέσα μας;

Η ματιά των παιδιών άστραψε καθώς κατάλαβαν που ήταν το σπήλαιο!

-Στο μυαλό, φώναξαν, αλλά, …παππού, …;

Ανησύχησαν! Βλέποντας τον παππού να χαμογελά, άφησαν απαλό χαμόγελο να δώσει νέα μορφή στα χειλάκια τους!

-Σε σπηλιά λοιπόν γεννιέται ο Χριστός και στην ανθρωπολογία που κάνατε στο σχολείο, με τι μοιάζει το κρανίο του ανθρώπου;

-Με σπηλιά είπαν τα μεγαλύτερα, κι ο μικρός Παναγιώτης υπομονετικά περίμενε να έρθει και η δική του σειρά να πει κάτι κι αυτός!

-Στο κρανίο γεννιέται ο Χριστός και αξίζει να θυμηθούμε πως “σε κρανίου τόπο” θα κάνει αργότερα για εμάς την λυτρωτική πράξη, με τη σταύρωση και την Ανάσταση Του!

-Τι θέλει να μας πει η ιστορία με την γέννηση του Χριστού; Πως μετά την απογραφή που πρέπει να κάνουμε, γεννιέται ο Χριστός στο κεφάλι, μέσα στο μυαλό μας! Που αν και είναι το καλύτερο κομμάτι στο σώμα, οι άνθρωποι με το λάθος τρόπο ζωής το έκαναν στάβλο, γιομάτο με καλά και κακά ζώα, τις επιθυμίες μας! Μαζί και τα άχυρα, που είναι σκέψεις καλές ή πονηρές και άσχημες!

-Με πόσο πόνο η Παναγία μαμά Του, τοποθέτησε τον μικρό Χριστούλη πάνω σε άχυρα στη Φάτνη, εκεί που τρέφονται τα ζώα, δηλαδή οι καλές και οι κακές σκέψεις μέσα μας!

-Έτσι όμως έπρεπε να γίνει! Ως Δημιουργός που μας αγαπά, δεν ξέχασε ποτέ τον άνθρωπο και με τον ερχομό του έγινε θυσία και τροφή για χάρη μας!

-Με την απογραφή, γεννιέται στο δικό μας στάβλο και τον μετατρέπει και πάλι σε Ναό! Κι όταν αυτό γίνει, θυμάστε, με μαστίγιο θα διώξει όσους είχαν μετατρέψει το Ναό σε στάβλο και κέντρο εμπορικό; Τον καθάρισε ξανά, να είναι Ναός και οι σκέψεις μας να είναι εκεί με Φως, Ελεύθερες, γιομάτες Ελπίδα και Ζωή πραγματική!

Τα παιδιά ήταν χαρούμενα! Κατάλαβαν πως λάθη και σκέψεις κακές μετατρέπουν σιγά-σιγά κάτι υπέροχο και όμορφο σε άσχημο και βρόμικο, όπως ο στάβλος!

Ο Παναγιωτάκης δεν τα κατάλαβε όλα. Βλέποντας τη χαρά της αδερφής και τις ξαδέρφες του, με γέλια μοιράστηκε μαζί τους τα ευχάριστα νέα από την ιστορία του παππού!

Ο παππούς τον ρώτησε:

-Παναγιώτη, εσύ καθαρίζεις το δικό σου δωμάτιο;

-Ναι παππού, κάθε βράδυ μαζεύω όλα μου παιχνίδια στο μεγάλο κουτί!

-Μπράβο αγόρι μου, είπε ο παππούς και κοίταξε με νόημα τα μεγαλύτερα κορίτσια,

-Εσείς, καθαρίζεται όπως ο Παναγιώτης τα δικά σας δωμάτια κάθε μέρα;

Τα παιδιά ξεπέρασαν την ερώτηση με γέλια, κατάλαβαν όμως το πόσο χρήσιμο ήταν να έχουν τάξη παντού, μέσα και έξω από το σώμα τους.

-Ας δούμε αν καταλάβατε σωστά όσα είπαμε. Η μαμά συχνά καθαρίζει και δίνει στον μπαμπά τα σκουπίδια να τα βγάλει έξω από το σπίτι μας.

-Εμείς; Όταν με την απογραφή καθαρίσουμε το μυαλό από λάθη και άσχημες σκέψεις, σε ποιόν θα δώσουμε όσα θέλουμε να πετάξουμε;

Τα παιδιά σάστισαν, μα, μόνον για μια στιγμή!

Θυμήθηκαν όσα γνώριζαν από τους γονείς και σχεδόν όλα φώναξαν, πως τα δίνουμε πίσω στον Χριστό μέσω του πνευματικού μας, όταν κάνουμε εξομολόγηση!

Ο παππούς ήταν τρισευτυχής! Τα εγγονάκια του τώρα γνώριζαν τη σωστή σειρά όσων αργότερα θα βοηθούσε να βρίσκουν αρμονία και ισορροπία μέσα τους, με όσα όμορφα ή άσχημα θα βίωναν στην ζωή.

Ο μικρός Παναγιώτης δίχως να πει λέξη, πήγε στο καθιστικό και κάτι είπε στη μαμά του.

Παππούς και εγγόνια άκουσαν την μαμά του Παναγιώτη να τον ρωτά:

-Μα γιατί μου τα λες όλα αυτά τώρα;

-Άφησέ με να σου πω, επέμεινε ο μικρός. Εγώ πήρα το μελομακάρονο από το πιάτο της Ελένης! Εγώ έριξα το νερό πάνω στο χαλί, …!

-Τα γνωρίζω παιδί μου αυτά! Αλλά, τι σε έπιασε βραδιάτικα και μου τα λες τώρα εδώ;

-Άφησέ με, συνέχισε ο μικρός Παναγιώτης! Σου λέω, δεν θέλω να γίνω στάβλος! Δεν καταλαβαίνεις; επέμενε!

Τα παιδιά και ο παππούς γέλασαν με την εύλογη απορία της μαμάς για όσα της έλεγε ο μικρός Παναγιώτης,

Στράφηκε στα τρία κορίτσια και είπε.

-Αν και μικρότερος απ’ όλους, έκανε αμέσως πράξη όσα βοηθούν το μυαλό, να μένει πάντοτε Ναός καθαρός, να ζούμε εκεί με χαρά, νοιώθοντας μόνον ευγνωμοσύνη μέσα του! Και κυρίως να μην επιτρέψουμε να ξανά γίνει ποτέ στάβλος!

 

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα με σωστή απογραφή κι εξομολόγηση!

Κάθε στάβλος να γίνει Ναός  ελεύθερης και χαρούμενης εν Χριστό ζωής!

 

Χρήστος Τυρεκίδης

logismoi.sotirias@gmail.com


ΥΓ: Για τους μεγαλύτερους:

Ο Ιωσήφ συμβολίζει το Πνεύμα, με κλωστή ασημένια συνδέεται με το Νου!

Τον Νου συμβολίζει το γαϊδουράκι πεισματάρικο και απόλυτα καθαρό!

Όταν το σώμα μας μετά από κάθε απογραφή έχει Νου-Ναό με καθαρή και αμόλυντη σκέψη, η Αγνή Παρθένος κυοφορεί μέσα μας τον Δημιουργό Χριστό!

 

Θέλετε να “σκάψετε” βαθύτερα:

– Αν στο Σώμα, το σπήλαιο είναι το κρανίο με τις καλές ή κακές σκέψεις!

– Αν στο Ισραήλ, το σπήλαιο είναι η Βηθλεέμ!

– Στην τη Γη, το κρανίο με τις σκέψεις δεν μπορεί να είναι άλλο από το Ισραήλ!

Σχετικά άρθρα

ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ ΜΕ ΤΙΡΑΝΤΕΣ του Γιώργου Δ. Λεμπέση

Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, The Ickabog. Ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους (διαβάστε το online)

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΡΙΚΑ ΚΛΙΚΣ | ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΖΩΝΤΑΝΕΥΟΥΝ | Ψηφιακή έκθεση φωτογραφίας

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X