Sparmatseto
Projects Γενικά Projects

Πώς μπορώ να συμβάλω στην αλλαγή του κόσμου; | Αφιέρωμα στην Μάρτζυ Ντ. – Π.

 

Πώς μπορώ να συμβάλω στην αλλαγή του κόσμου; | Αφιέρωμα στην Μάρτζυ Ντ. – Π.

 

Πώς μπορώ να συμβάλω στην αλλαγή του κόσμου;

Σε πρόσφατο κείμενό μου με τον τίτλο «Σε τι κόσμο ζούμε;», αφού παρουσίασα έναν πίνακα με στοιχεία που αναφέρονται  στον  παγκόσμιο πληθυσμό, και σε διάφορα θέματα – όπως τροφή, νερό, υγεία,  περιβάλλον, κοινωνία και ΜΜΕ, ενέργεια, κυβερνήσεις και οικονομίες – κατέληγα σε δύο συμπεράσματα / παρατηρήσεις:

Η πρώτη είναι να μην βιαζόμαστε να βγάζουμε συμπεράσματα όταν θέλουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα «Σε τι  κόσμο ζούμε».

Η δεύτερη παρατήρησή μου είναι  ότι «για να αλλάξουμε τον κόσμο απαιτείται οργάνωση και αγώνας». Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή…

Φίλοι / φίλες και συμπαραστάτες / συμπαραστάτριες, αφού δημοσίευσα το κείμενό μου στον έντυπο και στον διαδικτυακό χώρο, με ρώτησαν από ενδιαφέρον  «πώς είναι δυνατό να συμβάλουμε στην αλλαγή του κόσμου».

 

Έχω πολλή δουλειά να κάνω…

Κάθισα και σκέφτηκα, εκτόνωσα και αναβίωσα πολλά. Έχω πολλή δουλειά να κάνω. Σε συναντήσεις και εργαστήρια, διαδικτυακά και  από κοντά. Ό,τι κάνουμε, μήπως δεν έχει ως βαθύτερο σκοπό την αλλαγή του κόσμου…  Έχω πολλή δουλειά να κάνω…

Σκέφτομαι ότι πολλά έχουν να κάνουν με την παιδική ηλικία.

Έχεις ένα παιδί μπροστά σου – αγόρι ή κορίτσι. Το πιο απλό: Αυτό το αυτοκινητάκι είναι για τα αγόρια, η κούκλα είναι για τα κορίτσια. Ροζ τα κοριτσάκια, γαλάζια τα αγόρια. Να μην πούμε το «περίφημο»: Έχει δύο παιδιά κι ένα κορίτσι…

Από την παιδική ηλικία, ντύσιμο – παιχνίδια – δώρα. Τι θα γίνεις  όταν μεγαλώσεις – αντρικά και γυναικεία επαγγέλματα.

Λέμε, και εμείς οι εκπαιδευτικοί, ότι ο άνθρωπος «διαμορφώνεται» στα πρώτα πέντε χρόνια. Αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό σωστό. Δε σημαίνει ότι όλα τελείωσαν μετά την πρώτη παιδική ηλικία. Με προσπάθεια και συστηματική δουλειά η διαμόρφωση του ανθρώπου συνεχίζεται και στις επόμενες φάσεις της ηλικίας του.

Στο σχολείο, δημοτικό – γυμνάσιο – λύκειο: ένα φαινόμενο που παρακολουθούμε κατά κανόνα, είναι ότι στο σχολείο υπάρχουν μόνο άντρες. Μαθητές και μόνο μαθητές. Ποτέ μαθητές και μαθήτριες.

Μια απλή λεκτική «παρέμβαση» είναι δυνατό να δείξει πολλά στ’ αγόρια και στα κορίτσια – και βέβαια και στους εκπαιδευτικούς – άντρες και γυναίκες, και στους γονείς, που ίσως μπορεί να θεωρούν ότι όλα αυτά είναι «ψιλά γράμματα».

 

Μάγδα Παπαδημητρίου Σαμοθράκη

Κλείνοντας αυτή την μικρή δική μου παρέμβαση, φέρνω στη μνήμη μου κάποιους στίχους της ποιήτριας Μάγδας Παπαδημητρίου Σαμοθράκη:

« Όλοι μαζί, μια γροθιά, / με μπροστάρη την ελπίδα / Για να πάρει ανάσα η πέτρα. /Να καρπίσει πάλι η γη. / Να βγάλει πάλι η πέτρα χόρτο / Η λαχτάρα ας γίνει αλήθεια.

– Πού να βρει γιατρειά / η μονάχη αγκαλιά;»

  Αν κάθε μέρα βάζω μια μικρή πέτρα, σε κάποιο χρόνο θα γίνει το κτήριο…

Σχετικά άρθρα

Tα Μέσα Ενημέρωσης και ο Λαϊκισμός | ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΕΝΟΣ ΜΗ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

Urban Art | Ένας προϊστορικός τρόπος έκφρασης

Ποιητική αναφορά….

Έφη Ζάννη

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X