Sparmatseto
Αφιερώματα Πρόσωπα

Η ποιητική διαδρομή της Αικατερίνης Δελημπόκη Δούλη

 

Η ποιητική διαδρομή  «στον αστερισμό της αγάπης» της Αικατερίνης Δελημπόκη Δούλη

 

Ποιητική διαδρομή

Χαίρομαι ολόθερμα όταν κάποιο πρόσωπο – γυναίκα ή άντρας – σε κάποια ηλικία δίνει για παράδειγμα εξετάσεις και περνά στο Πανεπιστήμιο ή τολμά και εκδίδει ένα βιβλίο με λογοτεχνικό κείμενο.

Ιδιαίτερα για την ποίηση λέω ότι «είναι ένας ουρανός». Ένας κοινόχρηστος ουρανός. Μπορεί ο καθένας να πάρει όποιο κομμάτι θέλει. Μερικοί είναι αδιάφοροι. Άλλοι αφοσιώνονται, θαυμάζουν, ο ουρανός γίνεται ένα με το είναι τους.

Εννοώ ότι η ποίηση είναι κάτι που το ανακάλυψε ο άνθρωπος. Συνεπώς ανήκει σε όλους τους ανθρώπους. Κάποια στιγμή στην πορεία της ανθρωπότητας όλοι είναι ποιητές. Ή, όλοι μπορεί να είναι ποιητές. Βαθιά στον άνθρωπο είναι φωλιασμένη η δημιουργικότητα. Απλώς, η παιδεία έχει έτσι αλλοιώσει την ανθρώπινη ύπαρξη, που οδήγησε τον άνθρωπο στην ιδέα ότι η τέχνη, η ποίηση είναι για τους λίγους από τους λίγους».

 

Στον αστερισμό της αγάπης

Πριν από λίγο καιρό δημοσιεύθηκε η ποιητική συλλογή «Στον αστερισμό της αγάπης» της Αικατερίνης Δελημπόκη Δούλη, που  γεννήθηκε στην Ξάνθη το 1950 και διαμένει στο Μαυροβούνι Σκύδρας. Ποιήματά της πρωτοδημοσιεύθηκαν στο «Ραδιοπρόγραμμα» της ΕΡΤ και στην εφημερίδα «Μακεδονία» το 1967. Αποφοίτησε από την Ανώτατη Βιομηχανική Σχολή Θεσσαλονίκης και εργάστηκε στον λογιστικό τομέα στο Δημόσιο και στον Ιδιωτικό τομέα. Έχει συνταξιοδοτηθεί και δραστηριοποιείται σε Πολιτιστικούς Συλλόγους. Επίσης διετέλεσε Πρόεδρος του Τοπικού Διαμερίσματος Μαυροβουνίου.

Η ποιητική συλλογή που δημοσίευσε το 2021 αποτελείται από 55 ποιήματα. Διαβάζοντάς τα κατανοείς τον ψυχικό συναισθηματικό κόσμο της δημιουργού. Τα βιώματα και η αίσθηση ζωής. Όπως δηλώνει και ο τίτλος της συλλογής, το κέντρο βάρος είναι η αγάπη ως βίωμα και ως αναζήτηση.

Τα περισσότερα ποιήματα έχουν την παραδοσιακή φόρμα, μπορείς όμως να δεις και την αγωνία της Κατερίνας, που οφείλω να σημειώσω ότι δεν ξεχνά τη γενέτειρα και τους ανθρώπους της Ξάνθης. Μέσα από το απλό και καθημερινό, αναδύεται η αγωνία για το μέλλον του ανθρώπου και της γης.

 

Δίκαιο και πρέπον είναι να αφήσω την ποιήτρια να μας μιλήσει, με τον τρόπο που η ίδια  γνωρίζει.

 

ΜΙΣΕΜΟΣ

Τον πάνω τον ανήφορο σαν πάρεις / κι εκεί που πρέπει να σταθείς / στου μισεμού το δρόμο να κρατήσεις / παρέα των συντρόφων σου / των φίλων την κραυγή / ευάν – ευοί.

 

ΟΜΟΡΦΙΑ – ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Κοίτα άνθρωπε τον κόσμο / κοίτα πόση ομορφιά / πώς τον άλλαξες θυμήσου / πού είναι η αγάπη πια;

 

ΛΑΛΕΙ ΠΟΥΛΑΚΙ

Τι λες πουλάκι στο κλαδί / για ποιον λαλείς ωραία; /

Εζήλεψες τον άνθρωπο / που ομιλεί χυδαία;

[…] Δεν του αρέσει τα’ όμορφο / το τέλειο, το ωραίο / Δεν του αρέσει η ζωή / τα άνθη πάνω στο κλαδί / ο λαμπερός ο ήλιος.

 

Το πλήθος

Το τελευταίο ποίημα της συλλογής επιγράφεται «Το πλήθος». Κλείνουμε με λίγους στίχους από το τέλος του ποιήματος.

Δε χάθηκε η αγάπη από τον κόσμο.

Εκεί σε μια γωνιά σε περιμένει για να βαδίσεις μαζί,

αρκεί το πέπλο του Εγώ να μοιραστείς μαζί της

και με τα μάτια της ψυχής,

το πλήθος διαφορετικά να δεις.

Τότε κι εμέ τη γη θα σεβαστείς.

 

Συγχαίρω  τη φίλη Κατερίνα Δελημπόκη για την ποιητική της διαδρομή. Συμφωνώ:

«Σ’ αγαπώ για το ταξίδι στα άστρα

γνωρίζοντας αισθήματα

πρωτόγνωρα σαν κάστρα».

Σχετικά άρθρα

8 Αυγούστου 1900 | Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Αλέξης Μινωτής

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ο συγγραφέας Μουράτης Κοροσιάδης στις UP…όψεις (βίντεο)

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Δέκα διάσημοι πίνακες με θέμα την βροχή

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X