Sparmatseto
Αφιερώματα Πρόσωπα

Λογοτεχνικές φωνές ΙΙ | Δ. Καϊτατζή – Κ. Κοκκινοπούλου – Β. Τζανακάρη

 

Λογοτεχνικές φωνές ΙΙ | Δ. Καϊτατζή – Κ. Κοκκινοπούλου – Β. Τζανακάρη

Προσεγγίζοντας τα Σέρρας

 

Λογοτεχνικές φωνές ΙΙ

Ολοκληρώνω αυτόν τον κύκλο κειμένων για τους λογοτέχνες των Σερρών με τρεις κυρίες της τέχνης του λόγου, που γνωρίζω κάπως το έργο τους.

 

Δέσποινα Καϊτατζή Χουλιούμη

Πρώτη αναφέρω τη Δέσποινα Καϊτατζή Χουλιούμη , δεύτερη την Καίτη Κοκκινοπούλου Ευστρατιάδου και  τρίτη την Βάσια Τζανακάρη.

Η Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη MSc, κλινική ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια έζησε στη Σουηδία, όπου ολοκλήρωσε τις προ- και μεταπτυχιακές σπουδές της στη Σχολή Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας του Πανεπιστήμιο Ουψάλα Σουηδίας και στην συνέχεια εργάσθηκε στην Ανοιχτή Μονάδα της Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής Κλινικής του ίδιου πανεπιστημίου. Για δυο δεκαετίες προσφέρει τις υπηρεσίες της στο χώρο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, όπου κατά τα τελευταία χρόνια εργάζεται ως ψυχολόγος στο Κέντρο Διαφοροδιάγνωσης, Διάγνωσης και Υποστήριξης (ΚΕΔΔΥ) Σερρών και προΐσταται της Υπηρεσίας.  Παράλληλα ασχολείται με την επιμόρφωση και εκπαίδευση ενηλίκων. Ποιητική συλλογή με τίτλο “Ο Δρόμος” (2006) και  ποιήματα για παιδιά με τίτλο “Συναισθηματικό Αλφαβητάρι” (2009). Άρθρα, μελέτες και ποιήματα της δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά.

Μου έκανε εντύπωση (δεν τη διάβασα) «Συναισθηματικό Αλφαβητάρι»:  «Το βιβλίο είναι μια συλλογή 49 ποιημάτων που αναφέρονται στον κόσμο των συναισθημάτων και των συναισθηματικών διαθέσεων με απλό και προσιτό για το παιδί τρόπο. Μέσα από απλούς στίχους αποσκοπεί στο να υποστηρίξει το παιδί στον αφουγκρασμό και αναγνώριση των συναισθημάτων του, στην αποδοχή και έκφραση του εσωτερικού του κόσμου, καθώς και στη διαχείριση των συναισθημάτων του (ανάπτυξη συναισθηματικής νοημοσύνης). Απευθύνεται κυρίως σε παιδιά Δημοτικού και Γυμνασίου αλλά και σε γονείς, εκπαιδευτικούς και άλλους ενήλικες που προσφέρουν υπηρεσίες στο παιδί».

Θα το αναζητήσω, εδώ θα παραθέσω  μια δική της μετάφραση ποιήματος της σουηδέζας  Κάριν Μπόγιε (1900 – 1940) στο περιοδικό Χάρτης, 24/Δεκέμβριος 2020:

 

Αυ­τή τη στιγ­μή

Κα­νέ­νας ου­ρα­νός κα­λο­και­ρι­νής νύ­χτας δεν ει­σχω­ρεί

απνευ­στί τό­σο βα­θιά στην αιω­νιό­τη­τα,

κα­μία λί­μνη, όταν απα­λύ­νει η ομί­χλη,

αδεν αντι­κα­το­πτρί­ζει τέ­τοια γα­λή­νη

όπως αυ­τή τη στιγ­μή –που τα όρια της μο­να­ξιάς αφα­νί­ζο­νται

και τα μά­τια γί­νο­νται διά­φα­να

και οι φω­νές γί­νο­νται απα­λές σαν τον άνε­μο

και δεν υπάρ­χει τί­πο­τε άλ­λο να κρύ­ψεις.

Πώς μπο­ρώ πλέ­ον να φο­βά­μαι;

Πο­τέ δε θα σε χά­σω.

 

 

Καίτη Κοκκινοπούλου Ευστρατιάδου

Η Καίτη Κοκκινοπούλου Ευστρατιάδου Γεννήθηκε και κατοικεί στις Σέρρες. Υπηρέτησε ως Δικαστική Υπάλληλος στο Πρωτοδικείο και στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Σερρών απ’ όπου συνταξιοδοτήθηκε. Είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδος (Ε.Λ.Β.Ε.) και της Ένωσης Συγγραφέων Ν. Σερρών.  Είναι τακτική συνεργάτης δύο τοπικών εφημερίδων, ασχολήθηκε με ρεπορτάζ και σε μόνιμη στήλη με χρονογραφήματα και σχολιογραφική επικαιρότητα. Ποιήματα της μελοποιήθηκαν και ερμηνεύθηκαν σε συναυλίες. Επιμελήθηκε την παραγωγή δίσκου ψηφιακής εικόνας (DVD), μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με θέμα «Φωτογραφίες απ’ τη Μικρά Ασία», σε ποίηση και αφήγηση της ιδίας. Έγραψε θεατρικά μονόπρακτα, ευθυμογραφήματα, σατιρικά και άλλα ποιήματα. Συμμετέχει ενεργά στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης της.

Είχα τη χαρά να την γνωρίσω το 2008 όταν η Ένωση Συγγραφέων Ν. Σερρών παρουσίασαν και τίμησαν το έργο μου. Μου χάρισε την ποιητική συλλογή «Χωρίς Περιστροφές», Σέρρες 2005. Από τη συλλογή αυτή θα παραθέσω  δύο αποσπάσματα, στίχους ευαισθησίας και αμεσότητας:

Κραυγές απελπισίας και φόβου / βγαίνουν από τα χείλη μου / χάνομαι. / Ξαφνικά δε νιώθω μόνη! / Κάποιος είναι κοντά μου στην κρίσιμη ώρα / Το πυκνό σκοτάδι των δοκιμασιών μου / διαλύεται από υπερκόσμιο Φως, / που γεφυρώνει την πίστη μου / από το όρος Θαβώρ ως την ψυχή μου. / Τα κύματα των αμφιβολιών μου διαλύονται / με την παρήγορη φωνή Εκείνου: / «θαρσείτε, εγώ ειμί μη φοβείσθε».

Επαρχιώτισσα στον τόπο μου θα μείνω

και για το «όνομα» δεκάρα εγώ δε δίνω,

στην πόλη μου θα ζω με διαφάνεια

κι όχι στων Αθηνών τα φώτα, την αφάνεια.

 

Βάσια Τζανακάρη

Την οικογένεια Τζανακάρη την γνωρίζω  από το 1978. Συνεργάστηκα  με τον Βασίλη και τη σύζυγό του Μαρία Καραογλάνη στο περιοδικό «Γιατί».  Την κόρη τους την γνωρίζω από τη γέννησή της.

Η Βάσια Τζανακάρη γεννήθηκε στις Σέρρες το 1980, σπούδασε αγγλική φιλολογία και μετάφραση-μεταφρασεολογία. ΄Εχει γράψει δύο συλλογές διηγημάτων («΄Εντεκα μικροί φόνοι: ιστορίες εμπνευσμένες από τραγούδια του Nick Cave», «Η καρέκλα του κυρίου Εκτορα»), ένα μυθιστόρημα («Τζόνι & Λούλου») κι ένα παιδικό βιβλίο («Ενα δώρο για τον Τζελόζο»), όλα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως μεταφράστρια έχοντας μεταφράσει Virginia Woolf (βραβείο Εταιρείας Ελλήνων Μεταφραστών Λογοτεχνίας για το Ένα δικό της δωμάτιο), Ian Rankin, Stuart Neville, Shirley Jackson, Emily St. John Mandel κ.ά. Το καινούργιο της μυθιστόρημα, το «Αδελφικό», κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Θα μιλήσω για το βιβλίο της «Έντεκα μικροί φόνοι – Ιστορίες εμπνευσμένες από τραγούδια  του Nick Cave».

«Τι κοινό έχουν ένας καλός γιος, μια σκελετωμένη κούκλα, ένα θρησκόληπτο χωριό, ένας εκλεπτυσμένος τελάλης, μια ξεπεσμένη πόρνη, ένας παρανοϊκός επιστήμονας, μια καταθλιπτική, ένας επίδοξος εραστής, μια μπαργούμαν που υποφέρει από αϋπνίες, ένας φοβισμένος φούρναρης και ο Διάβολος; Είναι όλοι θύτες ή θύματα στις φονικές ιστορίες που ξετυλίγονται στις σελίδες αυτού του βιβλίου. Ήρωες που ξεπήδησαν από τη φαντασία της Βάσιας Τζανακάρη καθώς άκουγε και ξανάκουγε τους δίσκους του Nick Cave. (. . .) ».

Σε μία συνέντευξή της  στο ερώτημα: «Ο Ντέιβιντ Μπόουι βρέθηκε αίφνης στις Σέρρες κάποτε;» λέγει:

«΄Ολοι οι δρόμοι οδηγούν στον Μπόουι, ακόμα κι αν μεγαλώνεις στις Σέρρες. Η μητέρα μου, οι μεγαλύτεροι φίλοι, ο νονός μου που έχει δισκάδικο εκεί, ήταν οι άνθρωποι που μου έμαθαν να αγαπάω τη μουσική (του)». Στο ερώτημα τέλος «Η σχέση λογοτεχνίας και μουσικής για εσάς είναι μάλλον πολύ σημαντική;» απαντά: «Η μουσική παίζει τεράστιο ρόλο στη ζωή μου. Δίνω ιδιαίτερη σημασία στους στίχους και πολλοί από αυτούς είναι αληθινή ποίηση, όπως του Κοέν ή του Κέιβ. Ο τρόπος όμως που επηρεάζει τη γραφή μου παραμένει για μένα ανεξιχνίαστος».

Κλείνει ένας κύκλος κειμένων μου για λογοτέχνες  των Σερρών. Θυμίζω ότι πολλές  φορές  έγραψα κείμενα, όχι μόνο για τον Βασίλη Τζανακάρη, αλλά και για τους εκλεκτούς φίλους Θωμά Βουγιουκλή και Κωνσταντίνο  Καλοποδά.

 

Από τις έρευνές μου θαύμασα  τον μεγάλο πλούτο  των Σερρών  σε ανθρώπους και δρώμενα. Τι κρίμα που δεν γνωρίσουμε τους γείτονές μας…

Σχετικά άρθρα

Σαν από μία άλλη ζωή… | Του Κώστα Μπλιάτκα

Κωνσταντίνος Μπλιάτκας

Οι παλιοί μας λογοτέχνες– ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου και το πλούσιο έργο του (Μέρος Ε)

Θανάσης Μουσόπουλος

Ο Γυναικείος Λόγος στη σύγχρονη Ξάνθη

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X