Sparmatseto
Βιβλίο

Cesare Pavese. L’uomoincollina | Ο άνθρωπος στο λόφο

 

Cesare Pavese. Luomoincollina | Ο άνθρωπος στο λόφο

(Cesare Pavese: Santo Stefano Belbo9/9/1908 – Torino, 27/8/1950)

Της φλογερής απέραντης ζωής τη δύναμη και τον παλμό,

Που είναι η χαρά για δράση ελεύθερη πλασμένη

κάτω από τους θείους τους νόμους,

Το σύγχρονο τον άνθρωπο ανυμνώ.

WaltWhitman1

 

 

Cesare Pavese. Luomoincollina | Ο άνθρωπος στο λόφο

Στους Λόφους του Langhe, στο Πιεμόντε, στον ποταμό Τάναρο και στους παραποτάμους του Πάδου γεννιούνται οι ήρωες του Παβέζε. Η φύση της Βόρειας Ιταλίας τους αγκαλιάζει και τους θρέφει. Μεγαλώνουν και παράλληλα μέσα τους ανθίζουν οι ελπίδες και τα όνειρά τους.

Ο δρόμος για το μέλλον περνά μέσα από ρυάκια, αμπέλια, λυγαριές και βάτα, μηλιές, καρυδιές, ξερά χόρτα και δεντρολίβανα. Τα εφόδια της ενηλικίωσης τους είναι οι  δεντρόκηποι και οι  γαζίες. Οι επιθυμίες τους κυλάνε στα νερά του Μπέλμπο2παρασύροντας τη μυθική σχεδόν αθωότητά τους και την παιδική τους αυθεντικότητα ως την πόλη – το Τορίνο και τη Γένοβα – ή ως την  άλλη άκρη του κόσμου – την Αμερική-. Οι ήρωες του Παβέζε φεύγουν. Φεύγουν από την εξοχή για τα εργοστάσια των πόλεων, φεύγουν για τις αχανείς εκτάσεις της Αμερικής, φεύγουν για τον πόλεμο, για τα βουνά, για την αντίσταση. Αφήνουν πίσω τους τα παιδιά που ήταν κάποτε, τηχαμένη αρχετυπική ευτυχία του παιδικού κόσμου και μπαίνουν στην αέναη κίνηση της ενήλικης ζωής. Σε μια ζωή δράσης στην οποία ανήκουν όσοι ξέρουν τι ζητούν και ποιοι είναι.

 

cesare-pavese-sparmatseto (1)
Cesare Pavese

 

 

″Ο άνθρωπος είναι καλύτερος απ’ ότι πιστεύεται″.3

Ο κεντρικός ήρωας του Παβέζεπαραμένει αδρανής, παρατηρητής και αναλυτής των ενεργειών των άλλων. Προτιμά να γυρνά και να κρύβεται στους λόφους της παιδικής του ηλικίας , στη θαλπωρή των αναμνήσεων και έτσι αποξενωμένος και κρυμμένος στον κόσμο της φύσης, αυτοαπομονώνεται.

 

Ο λόφος είναι σαν τη νύχτα στον καθαρό ουρανό.

Πλαισιώνει το κεφάλι σου, που μόλις κουνιέται

και συντροφεύει τον ουρανό. Είναι σαν ένα σύννεφο

που μόλις διακρίνεται ανάμεσα στα κλαδιά .

Σου γελάει μέσα στα μάτια η παραξενιά

ενός ουρανού που δεν είναι δικός σου.4

 

Ανίκανος να επικοινωνήσει με τους άλλους αυτοτιμωρείται εγκαταλελειμμένος στη μονοτονία της μοναξιάς του.Μοναδικό στήριγμα και στιβαρή, μητρική παρουσία γι’αυτόν είναι η φύση. Σ’αυτήν αναζητά τη χαμένη ταυτότητα της ύπαρξής του. Στα δάση, τα δέντρα και το λόφο αναπλάθει τις αναμνήσεις εκείνες, των πρώτων χρόνων της ζωής, που θα τον φέρουν σε επαφή με την προσωπική του αλήθεια, με τη χαμένη ευτυχία.  Κι όλα αυτά συμβαίνουν σε ένα ιστορικό πλαίσιο -φασισμός στη Ιταλία, δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, εμφύλιος ιταλικός πόλεμος, μεταπολεμική περίοδος – όπου όλα πάλλονται και συγκρούονται.

Ο ίδιος δείχνει να θαυμάζει τους δραστήριους κομπάρσους της ζωή του αλλά αυτό δεν είναι ικανό να τον εμπλέξει σε μια παρόμοια ζωή. Άλλωστε  ακόμη και αυτοί5θα γνωρίσουν  την απόλυτη απογοήτευση , την πλήρη ματαίωση του όμορφου κόσμου που πρόσμεναν με το φευγιό τους. Συχνά, η κατάρρευση του κόσμου αυτού  των ιδανικών και της αθωότηταςθα οδηγήσει στη συντριβή και την τραγωδία.6

 

Ακόμη και εσύ είσαι λόφος

και μονοπάτι στους βράχους

και παιχνίδι μέσα στους καλαμιώνες

και γνωρίζεις το αμπέλι

που τις νύχτες σιωπά.

Εσύ δε λες κουβέντες.7

 

Ο ποιητής   Cesare Pavese υπήρξε μελετητής του Walt Whitman και λάτρης της αμερικάνικης λογοτεχνίας . Δεν είναι τυχαίο ότι παρά τον ωμό ρεαλισμό της γραφής του δεν αποποιείται αντιθέτως αναπτύσσει πλούσιες έννοιες, νοήματα, περιγραφές μαγικές που εντυπωσιάζουν με την ομορφιά τους.

 

        ″Αναγνώριζα τη λευκή, ξερή γη, το πατικωμένο, γλιστερό χορτάρι των μονοπατιών∙ και εκείνη την αψιά μυρωδιά του λόφου και του αμπελιού, που ήδη μυρίζει τρύγο κάτω από τον ήλιο. Στον ουρανό υπήρχαν μακριές λωρίδες ανέμου, ξέφτια λευκά, που έμοιαζαν με την ουρά που φαίνεται τη νύχτα στα σκοτεινά πίσω απ’ τ’ αστέρια″.8

 

Οι τόποι, τα πράγματα, η πόλη, ακόμη και οι καιρικές συνθήκες αναδεικνύουν με λεπτομέρεια τους χαρακτήρες και τα συναισθήματα των ηρώων. Η φιλοσοφία, η Weetanschauung  – κοσμοθεωρία του Pavese- ξεδιπλώνεται μέσα από τις κυρίαρχες αντιθέσεις της γράφης του. Την πόλη – εξοχή,τη δράση- απομόνωση, τη φύση- πολιτική, τον έρωτα –απελπισία, την επιθυμία – απογοήτευση, τη φυγή -επιστροφή.Κινούμενοι στα δίπολα αυτά οι ήρωες του Παβέζε καταρρίπτουν τις ψευδαισθήσεις τους για τον έρωτα, την ελευθερία και την ευτυχία και θυσιάζονται επώδυνα στο βωμό της ενηλικίωσης μακριά από τον τόπο τους,  στην πόλη. Εκείνος, ο Παβέζε,ο άνθρωπος στο λόφο, ανάμεσα στα γεράνια και τις πικροδάφνες, από ψηλά, ατενίζει το μάταιο ταξίδι τους και τους κοιτά με τα μελαγχολικά του μάτια .

 

Ακόμα θα πέφτει η βροχή

στα γλυκά σου λιθόστρωτα,

μια σιγανή βροχή σαν φύσημα ή σαν βηματισμός.

Ακόμα η αύρα και η αυγή

Θ’ανθίζουν απαλά

σαν κάτω από το βήμα σου

όταν εσύ θα ξαναγυρίζεις.

Ανάμεσα στα λουλούδια και στα παράθυρα

οι γάτες θα το ξέρουν9

 

 

Σημειώσεις

  1. WaltWhitman(1819-1892), Αμερικανός ποιητής, έργο του η ποιητική συλλογή ″Φύλλα Χλόης″.
  2. Το φεγγάρι και οι φωτιές, CesarePavese, Μεταίχμιο
  3. La casa in collina (Τοσπίτιστολόφο), Cesare Pavese, Einaudi
  4. Notturno,Lavorarestanca,Cesare Pavese, Ταποιήματα, δίγλωσσηέκδοση, Printa
  5. La bella estate, Cesare Pavese, Einaudi
  6. Tradonne sole, Cesare Pavese, Einaudi
  7. La terra e la morte, Verràla morte e avràituoiocchi, Cesare Pavese, Ταποιήματα, δίγλωσσηέκδοση, Printa
  8. Το φεγγάρι και οι φωτιές, CesarePavese, Μεταίχμιο
  9. Thecatswilknow.Verrà lamorteeavrà ituoiocchi, ,CesarePavese, Ταποιήματα, δίγλωσσηέκδοση, Printa

Σχετικά άρθρα

“Ως εδώ βυθίζομαι”. Ποιητική συλλογή του Αναστάσιου Μεγαλοοικονόμου

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Οι ηλίθιοι είναι ανίκητοι! Και καταφέρνουν πάντοτε να μας χαλάνε την ημέρα!

Τάσος Κωνσταντινίδης

ΣΩΜΑΤΑ ΔΙΧΩΣ ΧΡΟΝΟ – Δέσποινα Σιμάκη | Βιβλιοπρόταση

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X