Sparmatseto
Μουσική

Γυναίκες Συνθέτριες | Κλασικισμός (οι συνθέτριες μέρος ΙΙΙ)

 

Γυναίκες Συνθέτριες | Κλασικισμός (οι συνθέτριες μέρος ΙΙΙ)

 

 

Κλασικισμός | οι συνθέτριες

Harriett Abrams ( 1758-1821) ΑΓΓΛΙΔΑ

Η  Harriett Abrams (γεννημένη το έτος 1758 – 8 Μαρτίου 1821,  Torquay)  ήταν Αγγλίδα σοπράνο και συνθέτρια. Οι μουσικές επιδόσεις της στο ρεπερτόριο του George Frideric Handel έχουν εγκωμιαστεί ιδιαίτερα.

Ο διάσημος ιστορικός μουσικής  Charles  Burney   εγκωμίασε τη γλυκύτητα  της  φωνής της και τις καλαίσθητες μουσικές ερμηνείες της. Η Harriett  Abrams γεννήθηκε σε μια   μεγάλη  μουσική  οικογένεια   εβραϊκής  καταγωγής.  Η νεώτερη αδελφή της  η Theodosia Abrams Φίσερ  ήταν  επαγγελματίας contralto  και η νεώτερη αδελφή της Eliza  Abrams  ήταν  επίσης  σοπράνο  και πιανίστας.

Η Abrams μελέτησε  τραγούδι, θεωρία μουσικής, και   σύνθεση  με  το  συνθέτη Thomas Arne. (Ο Τόμας Αρν (Thomas Augustine Arne, Λονδίνο 1710 – Λονδίνο 1778) ήταν Άγγλος συνθέτης γνωστός για τα έργα του Rule, Britannia (Κυβέρνα Βρετανία τα κύματα, 1763) και God Save the King (Ο Θεός σώζει τον Βασιλέα -ή την Βασίλισσα κατά περίπτωσιν- που έγινε ο εθνικός ύμνος της Αγγλίας. Ο Αρν ήταν ο κορυφαίος συνθέτης θεατρικής μουσικής στην Αγγλία του 18ου αιώνα και εργαζόταν στο Κόβεντ Γκάρντεν και το βασιλικό θέατρο, Ντρούρυ Λέιν)

Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο της στο May-Day  με  το μικρό  τσιγγάνο στις 28 Οκτωβρίου 1775 στο  Βασιλικό θέατρο  στο  Λονδίνο. Η όπερα γράφτηκε συγκεκριμένα  από τον λιμπρετίστα Δαβίδ Garrick και τον Τόμας Arne που συνέθεσε τη μουσική.

Μετά από πέντε έτη που εμφανιζόταν στο  βασιλικό θέατρο, Ντρούρυ Λέιν  η  Abrams έγινε η κύρια τραγουδίστρια στις μοντέρνες  συναυλίες  του Λονδίνου  και τα επαρχιακά  φεστιβάλ, όπου εμφανιζόταν  τακτικά από το 1780 έως το 1790. Τ ραγουδούσε κάθε έτος στον  εορτασμό Handel στο μοναστήρι του Westminster και στα φεστιβάλ Handel από το 1784-1787. Τραγούδησε επίσης στο  άνοιγμα  των  συναυλιών  της  αρχαίας  μουσικής το 1776. Η Abrams εμφανίστηκε  επίσης  στις  διάφορες  συναυλίες που οργανώθηκαν   από   τον  περίφημο  διοργανωτή  συναυλιών και ορατορίων στο Covent Garden τον John Ashley,  τον ιταλό συνθέτη, καστράτι και πιανίστα Venanzio Rauzzini, και τον ευγενικό βιολονίστα, συνθέτη και ιμπρεσάριο  Johann Peter Salomon. Συχνά εμφανιζόταν μαζί  με  την αδελφή της Theodosia. H εφημερίδα του Λονδίνου “Public Advertiser”, εγκωμίαζε  την σολιστική   ικανότητα  της  Harriett  και σχολίασε ότι «το φόρτε των αδελφών… ζει προφανώς σε Ντουέτο».

Η Abrams  σύνθεσε  διάφορα τραγούδια,  δύο από τα οποία «η  προσευχή  του ορφανού» και η «τρελή Jane», έγιναν πολύ δημοφιλή.

Δημοσίευσε δύο  σύνολα  ιταλικών  και  αγγλικών  κανσονετών, μια συλλογή σκωτσέζικων  τραγουδιών   και  περισσότερο από  δώδεκα τραγούδια, κυρίως  συναισθηματικές  μπαλάντες.  Μια συλλογή των  τραγουδιών  της που  δημοσιεύθηκαν  το 1803 αφιερώθηκε από  την Harriett στη βασίλισσα Charlotte.

Πέθανε σε ηλικία 63 ετών.

 

Josepha Barbara von Auernhammer (1758-1820) Βιεννέζα

Η Josepha Barbara γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1758 στην Βιέννη. Ήταν το εντέκατο παιδί του Johann Michal  Auernhammer και της Elisabeth Timmer.

Σπούδασε με τον Georg Friedrich Richter, τον  Leopold Kozeluch και με τον Mozart.

Η Auernhammer, ήταν τρελά ερωτευμένη με τον Mozart. Αυτός ο έρωτας την παρακίνησε να διορθώσει πολλά έργα και σονάτες του Mozart.  Ο αβάς Stadler, o πρώτος που έγραφε ιστορία Μουσικής στην Αυστρία, μουσικολόγος και συνθέτης, είχε περιγράψει το παιχνίδι της στο πιάνο με τον Μοτσαρτ ως “πολύ βαθύ”. Αυτός ο έρωτας την ώθησε να δίνει ιδιωτικές συναυλίες με τον  Mozart στη Βιέννη και  είχε  παίξει  μαζί του στις 23 Νοεμβρίου 1781 τα έργα του: την Σονάτα για δύο πιάνο Κ.448 και το διπλό Concerto Κ. 365.

Συμμετείχε και σε άλλες συναυλίες που έγιναν από τον Ιανουάριο 1782 έως και 26 Μαΐου 1782. Μετά το θάνατο του πατέρα του, ο Mozart ειχε εγκατασταθεί στο  Auernhammer στην κατοικία της βαρόνης Josepha Barbara von  Waldstätten.

Το  έτος 1786, η Josepha Barbara von Auernhammer παντρεύτηκε τον Johan Bessenig με τον οποίο απέκτησε  τέσσερα παιδιά.

Συμμετείχε τακτικά σε ιδιωτικές συναυλίες  στο Burgtheater, στο αυστριακό Εθνικό Θέατρο της Βιέννης και ένα από τα πιο σημαντικά γερμανόγλωσσα θέατρα του κόσμου, το οποίο δημιουργήθηκε το 1741 και ήταν γνωστό ως «die Burg”.  Στις 25 Μαρτίου 1801, αμέσως μετά  το  τέλος της σύνθεσής της, είχε παίξει  το Concerto για  πιάνο σε do μείζονα  Op 15  του Ludwig  van  Beethoven.

Η τελευταία δημόσια συναυλία της έχει γίνει στις 21 Μαρτίου 1813, με την κόρη της   Marianna Auenheim, η οποία  ήταν μια γνωστή  εκπαιδευτικός  και   πιανίστα.

Η Auernhammer έχει γράψει κυρίως  μουσική για πιάνο,  ιδιαίτερα  ‘παραλλαγές’. Τα έργα της χαρακτηρίζονται  από  μια  εμπεριστατωμένη  γνώση των  πιανιστικών  τεχνικών  και μία σοβαρή και βαθιά χρήση του οργάνου.

Έχει εκδώσει  10 βιβλία «Παραλλαγές  για το πιάνο». Μέσα σε ένα  χειρόγραφο τετράδιο, έχει συλλέξει έξι γερμανικά Lieder . Πολυ γνωστό είναι το έργο “6 Variations πάνω σε ένα θέμα “Theme Hongrois”.

Πέθανε 62 χρονών στην Βιέννη στις 30 Ιανουαρίου 1820

 

Marianna von Auenbrugger (1759–1782)-Αυστριακή

Η Marianne Auenbrugger γεννήθηκε στη Βιέννη στις 19 Ιουλίου. Ήταν μία εξαιρετική πιανίστα και συνθέτρια, αλλά δυστυχώς έφυγε από την ζωή πολύ νέα σε ηλικία 23 ετών.

Η Marianne Auenbrugger ήταν η κόρη του γιατρού   Léopold Auenbrugger ο οποίος  ήταν  λιμπρετίστας του Salieri και φημισμένος πιανίστας  και συνθέτης στην Βιέννη.

Μαζί με  την αδελφή της Caterina Franziska, ήταν μαθήτριες του Joseph Haydn και του Antonio Salieri. Το 1780 ο Haydn αφιέρωσε ένα κύκλο από 6 σονάτες στις αδελφές.

Μετά το θάνατο της Marianne το έτος 1782, ο Salieri, δημοσίευσε τη σονάτα για πιάνο σε μι ύφεση  για την κηδεία.

Οι  αδελφές Auenbrugger αναφέρονται μέσα στις αλληλογραφίες  του  Léopold  Mozart (12 Αυγούστου 1773) και  του Haydn (25 Φεβρουαρίου 1780).  «τα κορίτσια του γιατρού Auenbrugger που παίζουν  εξαιρετικά  καλά  και  [είναι]  εξαιρετικές  μουσικοί » .

Πέθανε στη Βιέννη, στις 25 Αυγούστου  1782 σε ηλικία 23 ετών.

 

Maria Rosa Coccia (1759–1833)-Ιταλίδα

Η Μαρία Rosa Coccia γεννήθηκε στη Ρώμη και μελέτησε μουσική με το Ιταλό συνθέτη  Sante Pesci.

Στην ηλικία των 13 ετών η  Coccia  σύνθεσε τις πρώτες της συνθέσεις  έξι  sonatas  για  το  αρπίχορδο  και  το  ορατόριο  Daniello,  το οποίο εκτέλεσε η ίδια στην θρησκευτική κοινότητα “Oratory S. Filippo Neri”, που είχε ιδρυθεί από τον ίδιο τον S. Filippo Neri και είχε λάβει παπική αναγνώριση το έτος 1575,  περιφρονώντας την παράδοση ότι οι γυναίκες δεν είχαν την άδεια να παρευρίσκονται σε ανάλογες συγκεντρώσεις. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι αυτή η μουσική παράσταση ήταν  ένα  εξαιρετικό  γεγονός, επειδή  συνήθως  οι  γυναίκες δεν  είχαν την άδεια  να παρευρίσκονται σε θρησκευτικές κοινότητες. Το γεγονός ότι δόθηκε η άδεια σε μία δεκατριάχρονη έφηβη  να συνθέσει οφειλόταν  βεβαίως  στη διάδοση της φήμης της  στο ρωμαϊκό περιβάλλον, ως παιδιού θαύματος.

Το 1716 (43 χρόνια πριν την γέννηση της ταλαντούχου Maria Rosa Coccia) ο πάπας Clement ΧΙ είχε θεσπίσει νόμο σύμφωνα με τον οποίο καθένας μουσικός στη Ρώμη  για να ασκεί την μουσική στη Ρώμη έπρεπε να εισαχθεί στην Ακαδημία  Accademia  Di  Santa  Cecilia.  Επίσης έπρεπε να περάσει το διαγωνισμό για να γίνει Μαέστρος Di Capella.

Επανειλημμένα απέρριψαν  την  αίτηση της Coccia για να εισαχθεί στο διαγωνισμό. Όμως το μικρό κορίτσι ήταν επίμονο και  σε ηλικία 16 ετών η Coccia  πέρασε το διαγωνισμό  και έλαβε το τίτλο του Μαέστρου  Di Capella αλλά λόγω του  θηλυκού γένους της δεν της επιτράπηκε  ποτέ   να εκτελέσει  τα  καθήκοντα  της  θέσης,  αν και η μουσική της σύνθεση εκτελέσθηκε. Η αποφασιστικότητά της να δώσει εξετάσεις  για  να γίνει  Kapellmeister  οφειλόταν  όχι  τόσο στην  φιλοδοξία  ενός βραβείου, όσο σε   πρακτικές ανάγκες να ασκεί τα καθήκοντα της ως μουσικού στη Ρώμη.

Το 1780  ο συνθέτης Francesco Capalti  (Maestro  Di  Cappella)   του καθεδρικού ναού  Narni  επιτέθηκε  εναντίον της και εναντίον των  εξεταστών της  Coccia  καθώς και στην παραλαβή  του τίτλου μουσικής. Την υπερασπίστηκε ο Michele Mallio  με τον λόγο του για την “Μαρία Rosa Coccia”. Την υποστήριξαν ο ποιητής και λιμπρετίστας όπερας Metastasio, ο διάσημος καστράτι Κάρλο Μαρία Μικελάντζελο Νικόλα Μπρόσκι περισσότερο γνωστός με το προσωνύμιο «Φαρινέλλι» (Farinelli) και  ο συνθέτης και θεωρητικός μουσικής  Giovanni Battista Martini. Επίσης ο συνθέτης, οργανίστας και καθηγητής μουσικής Pasquale Antonio Basili δημόσιευσε το 1784 ένα ανοιχτό γράμμα προς υπεράσπιση της  Coccia και ενάντια στην κριτική του Capalti.

Η δημοσίευση της βιογραφίας της το 1780  από  τον Michael  Mallia, αποτελεί έναν  έπαινο της συνθέτριας και σημειώνει ότι η Mary  είχε  ασυνήθιστη απόδοση στο αρπίχορδο και ήταν σε θέση να μεταθέτει  τις  δύσκολες  συνθέσεις  σε όλα τα κλειδιά.

Η Coccia συνέχισε να συνθέτει  την κοσμική και την ιερή μουσική της μέχρι το 1783.  Τα  τελευταία  πενήντα  έτη  ζωής της παραμένουν  ένα αίνιγμα. Δεν είναι γνωστό εάν η μουσική της χάθηκε ή εάν σταμάτησε να γράφει.

Μια  συλλογή των  μενουέτων  από  Coccia έτους 1783, ανακαλύφθηκε  πρόσφατα  σε μια Ναπολιτάνικη  μονή. Αν και αυτό δεν λύνει το μυστήριο του ξαφνικού τέλους  της  μουσικής  της,  αυξάνει  το  αφήγημα  της ζωής  της.

Δύο μενουέτα από αυτήν την συλλογή, το μενουέτο  Β  για  το αρπίχορδο  και τα βιολιά, και το μενουέτο  XV  για  αρπίχορδο, καταγράφηκαν από τον  William Buthod, μουσικό διευθυντή του ST. Mary στην  Tάλσα  της Οκλαχόμα.

Η Μαρία Rosa Coccia πέθανε στη Ρώμη σε ηλικία 74 ετών.

 

Συνεχίζεται…

Σχετικά άρθρα

Κυκλοφόρησε η καινούργια δουλειά του Άγγελου Ζαγοριανού με τίτλο, «ΜΕΛΩΔΙΕΣ ΑΛΛΙΩΣ»

Γυναίκες Συνθέτριες: Μπαρόκ | Οι συνθέτριες (μέρος V)

Έφη Ζάννη

“ComfortZone”-Κυκλοφόρησε το νέο τραγούδι των Underhill West

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X