Sparmatseto
Μουσική

Γυναίκες Συνθέτριες Μπαρόκ | Οι συνθέτριες (μέρος VIII)

 

Γυναίκες Συνθέτριες Μπαρόκ | Οι συνθέτριες (μέρος VIII)

 

 

 Γυναίκες Συνθέτριες Μπαρόκ | Οι συνθέτριες

 

 

 Marianna von Martines (1744–1812) Βιενέζα

Η Marianne de Μαρτίνες (Marianne von Martinez) ήταν μία τραγουδίστρια, πιανίστα και συνθέτης βιεννέζα  ισπανικής καταγωγής. Γεννήθηκε  στις 4 Μαΐου του 1744 και πέθανε στις 13 Δεκεμβρίου 1812.

 Ήταν κόρη του Nicolo Martinez “gentiluomo” Αποστολικού πρεσβευτή του Πάπα. Σε ηλικία δέκα χρονών, παίρνει μαθήματα τραγουδιού από τον Nicola Porpora και clavecin με τον νέο Joseph Haydn. Παίρνει επίσης μαθήματα με τον Johann Adolph Hasse και Giuseppe Bonno.

Διατηρεί στη Βιέννη ένα μουσικό σαλόνι όπου συχνάζουν ο Haydn και ο Mozart, και παίζει με τέσσερα χέρια σονάτες του τελευταίου. Το 1790, ίδρυσε ένα σχολείο για τραγούδι.

Μεταξύ των έργων της (περίπου 200, πολλά εκ των οποίων έχουν χαθεί), 2 ορατόρια στην ιταλική γλώσσα, 4 λειτουργίες, 6 τροπάρια, μουσικές γιά μικρά λυρικά ποιήματα, θρησκευτικά και κοσμικά, 3 σονάτες για πληκτρολόγιο, ένα κοντσέρτο για πιάνο και μια συμφωνία.

Τα έργα της φυλάσσονται στα αρχεία του Gesellschaft der Musikfreunde στη Βιέννη.

 

 Maddalena Laura Sirmen ( Maddalena Lombardini) (1735–1785) Ιταλίδα

 H Maddalena Laura Sirmen γεννήθηκε στην Βενετία  (1735 – 1785)με το όνομα Maddalena Lombardini   και ήταν μια συνθέτρια και βιολονιστρια  ιταλίδα του δέκατου όγδοου αιώνα.

Η Maddalena Lombardini γεννήθηκε στη Βενετία από φτωχούς αλλά από ευγενείς γονείς. Ξεκίνησε τις σπουδές της σε ένα ορφανοτροφείο, το Ospedale dei Mendicanti, όπου διδάχθηκε επίσης τη μουσική.

Κατά τη διάρκεια των δεκατεσσάρων χρόνων που πέρασε στο ορφανοτροφείο, είχε την άδεια κατά καιρούς να βγαίνει έξω και να μελετάει με τον βιολονίστα Giuseppe Tartini. Ο  Tartini μάλιστα πληρωνόταν  για τά μαθήματα μουσικής του από το ορφανοτροφείο.

Η ελπίδα και το όραμα της Maddalena ήταν να αναπτύξει τα προσόντα της ως μια φιλόδοξη γυναίκα, η οποία ήθελε να παίζει  βιολί επαγγελματικά σε μια Ευρώπη η οποία κυριαρχείτο από άνδρες.

Στην ηλικία των 21, η Maddalena πήρε το δίπλωμά της και της επιτράπηκε να ακολουθήσει μια καριέρα στη μουσική έξω από τη Βενετία. Η Maddalena παντρεύτηκε με το βιολονίστα Ludovico Sirmen το 1767. Έφυγαν σε περιοδεία οι δύο τους το ίδιο έτος. Αν και υπάρχουν πολύ λίγα έγγραφα για τη σχέση τους, φαίνεται ότι ο βιολιστας σύζυγος της ενθάρρυνε την καριέρα της Maddalena, σεβόμενος τις συνθέσεις της και εκτιμώντας την επιτυχία της ως σολίστα. Η Maddalena είχε σύντομα τη φήμη ότι ήταν μία από τις καλύτερες βιολονίστες που βγήκε  από ένα ορφανοτροφείο στη Βενετία.

Η Maddalena είχε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία ως συνθέτρια. Οι νεόνυμφοι  έπαιξαν στο Παρίσι στης 15 Αύγουστου το 1768, ένα διπλό κοντσέρτο για βιολί και το περιοδικό Mercure de France μίλησε με ενθουσιώδεις όρους για το κοντσέρτο που είχε συνθέσει.

Το 1771, η Maddalena έκανε το ντεμπούτο της στο Λονδίνο με ένα Κοντσέρτο της για βιολί, και έλαβε πολύ ενθουσιώδεις κριτικές. Η Maddalena ήρθε στο Λονδίνο για τελευταία φορά το 1772 ως τραγουδίστρια και δέχτηκε μια αποτυχία. Παρόλο που η καριέρα της είχε μειωθεί κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής της, τη θυμόμαστε ως μία τραγουδοποιό και μια  εκτελέστρια με λαμπρή απόδοση.

Τα έργα της είναι τα έξης: Έξι τρίο για δύο βιολιά και βιολοντσέλο, έξι ντουέτα για δύο βιολιά αφιερωμένα στον Δούκα de Gloucester, έξι κουαρτέτα για δύο Βιολιά, άλτο και μπάσο, Εξι κοντσέρτα για βιολί με ακομπανιαμέντο όμποε, δύο κόρνα και έγχορδα, έξι σονάτες για δύο βιολιά, έξι κοντσέρτα για κλαβεσέν αφιερωμένα στον συνθέτη Tomasso Giordani.

 

 Henriette Adélaïde Villard de Beaumesnil (1748–1813) Γαλλίδα

 Η Henriette Adélaïde Villard ή Henrietta Adélaïde του Villars, γνωστή με το όνομα   «δεσποινής Beaumesnil» (γεν. στις 30η Αυγούστου 1748 και πέθ. στις 5 Οκτώβρη του 1813) ήταν Γαλλίδα συνθέτρια όπερας και τραγουδίστρια. Η Μις Beaumesnil άρχισε να εργάζεται σε μικρούς κωμικούς ρόλους από την ηλικία των επτά ετών και έκανε το ντεμπούτο της ως σολίστας στην Όπερα του Παρισιού το 1766,  αντικαθιστώντας την πριμαντόνα Sophie Arnould στο ρόλο της Sylvie στην όπερα με τρείς πράξεις του Pierre-Montan Berton (1727-1780).  Αργότερα τραγούδησε τόσο σε πρεμιέρες όσο και σε επαναλήψεις,ελπίζοντας υπομονετικά ότι θα αντικαταστήσει τελικά  την Arnould μετά τη συνταξιοδότησή της.

Ωστόσο όταν η τελευταία αποχώρησε από την σκηνή το 1778,  προτιμήθηκε η Rosalie Levasseur. Αμέσως η Beaumesnil διαμαρτυρήθηκε με επιστολή της στο Journal de Paris στις 27 Δεκεμβρίου με την οποία ανακοίνωσε δημοσίως οτι είχε υποστεί μια πράξη αδικίας. Ολα αυτά οδήγησαν σε μια πικρή διαμάχη, χωρίς ωστόσο να εφαρμόσει την απειλή της παραιτήσεώς της. Το έτος 1781, σε ηλικία 33 ετών,  αφήνει τελικά τη σκηνή.

Περίπου την ίδια περίοδο, η Beaumesnil παντρεύτηκε τον τενόρο “Philippe” (Philippe Cauvy 1754-1820), ένα διάσημο μέλος της Opéra-Comique (ή, για να είμαστε ακριβείς, της ιταλικής κωμωδίας).

Η Beaumesnil έγραφε  μουσική  κατά καιρούς και όχι συστηματικά και ήταν η τρίτη γυναίκα που  μια δική της σύνθεση παρουσιάστηκε στην Όπερα του Παρισιού. Ο Ανακρέοντας(όπερα για μια πράξη), η πρώτη της όπερα, δεν έγινε δεκτή και παρουσιάσθηκε  μόνο σε μια ιδιωτική παράσταση στο Brunoy στην κατοικία του Κόμη της Προβηγκίας το 1781.

Το 1784, συνέθεσε μουσική  για το λιμπρέτο,  του Colin de Blamont οι Ελληνικές καί Ρωμαϊκές γιορτές, κάτω από τον τίτλο Tibulle et Délie, και η σύνθεσή της παρουσιάσθηκε επιτυχώς στην Όπερα του Παρισιού για να χρησιμεύσει ως ένα κομμάτι συνοδείας για τό Gluck στην Ιφιγένεια εν Αυλίδι στης 15η Μαρτίου τού1784.

Το 1784, συνέθεσε ένα ορατόριο: Οι Ισραηλίτες που καταδιώκονται από τον Φαραώ.

Το 1792 συνέθεσε μια κωμική όπερα σε τρεις πράξεις «να αρέσετε, αυτός είναι ο αρχηγός»

Πέθανε στο Παρίσι το 1813.

 

Polly Young, or Maria Barthélemon (1749–1799) Αγγλίδα

H Polly Young (Γνωστή επίσης, ως Mary Jeune, Polly Barthélemon και Μαry Barthélemon). Γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1749 και πέθανε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1799. Ήταν μία Αγγλίδα σοπράνο, συνθέτης και κλαβεσινίστρια.  Ήταν μέλος μιας γνωστής αγγλικής οικογένειας μουσικών που περιλάμβανε αρκετούς επαγγελματίες τραγουδιστές και οργανίστες στο 17ο και 18ο αιώνα. Ο σύζυγός της, Φρανσουά-Hippolyte Barthélémon, ήταν ένας συνθέτης και βιολιστής, και η κόρη τους, Μαρία Σεσίλια Barthélemon, ήταν επίσης συνθέτης και τραγουδίστρια της όπερας.

H Polly Young γεννήθηκε στο Covent Garden, στο Λονδίνο, στις 7 Ιουλίου, 1749. Ο πατέρας της, Charles Young, εργάστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών. Ήταν η νεότερη από τις τρεις κόρες. Η μεγαλύτερη αδελφή της Ισαβέλλα έγινε μια επιτυχημένη σοπράνο και η άλλη αδελφή της Ελισάβετ ηταν μία μεσόφωνος με επιτυχίες. Ο παππους της, Charles Young, και ο μεγάλος-θείος της, ο Anthony Young, ήταν αξιοσημείωτοι οργανίστες και συνθέτες. Είχε επίσης τρεις διάσημες θείες που ήταν όλες υπέροχες τραγουδιστές. Η Θεία της Cecilia (1712-1789) ήταν μια από τις μεγαλύτερες Αγγλίδες σοπράνο του 18ου αιώνα, και ηταν σύζυγος του συνθέτη Thomas Arne. Ο γιος τους, ο Michael Arne, ήταν και αυτός ενας επιτυχημένος συνθέτης. Η θεία της Isabelle ήταν μια επιτυχημένη σοπράνο και  σύζυγός του συνθέτη John Frederick Lampe, ενώ η θεία της Εσθήρ ήταν γνωστή μεσόφωνος και σύζυγός του Charles Jones, ενός επιτυχημένου εκδότη μουσικής στην Αγγλία κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα.

Η Young ήταν ένα παιδί θαύμα, αρχίζοντας να κάνει εκτελέσεις ως τραγουδίστρια και κλαβεσινίστρια σε νεαρή ηλικία. Το 1755, στην ηλικία των 6, ταξίδεψε στην Ιρλανδία με τη θεία της, Σεσίλια και τον σύζυγό της Thomas Arne. Εκεί έπαιξε στο κοινό του Δουβλίνο και τους εντυπωσίασε όλους με το τραγούδι της. Το ταξίδι, όμως, ήταν ατυχές, καθώς τα προβλήματα στο γάμο των Arnes αρχίσανε. Αιτία της διαφωνίας είναι η εκπαίδευση της Young, και ο Thomas άφησε τη γυναίκα του. Η Young παρέμεινε στην Ιρλανδία με την κα Arne για τα επόμενα επτά χρόνια σπουδάζοντας μουσική με τη θεία της και εκτελώντας κονσέρτα στη σκηνή στο Δουβλίνο.

Το 1758, μία φίλη της κας Arne η κα Delany έγραψε «Οι Youngs γεννιούνται τραγουδιστές και μουσικοί» αφού άκουσε τη Young  να παίζει clavecin. Ειδικότερα, περιγράφει το ρόλο της Ariel  στο έργο του William Shakespeare  η Καταιγίδα (La Tempête) στο θέατρο  Smock Alley το 1761. Ο θεατρικός συγγραφέας John O’Keeffe ήταν ιδιαίτερα γοητευμένος  από την παράσταση της  που την εκθείασε  για « το γοητευτικό της πρόσωπο και την μικρή φιγούρα της»

Τον Σεπτέμβριο του 1762 η Young επιστρέφει στο Λονδίνο για να κάνει το ντεμπούτο της στη σκηνή του Λονδίνου στο θέατρο του Covent Garden, όπου τραγούδησε και έπαιξε το clavecin στα διαλλείματα των πράξεων. Το περιοδικό «Θεατρική Κριτική» σχολίασε την όμορφη αθώα εμφάνισή της: «Η απόδοσή της στο clavecin, είναι ίση με την υπεροχή φωνή της στο τραγούδι ». H Young συνέχισε να παίζει με αυτόν τον τρόπο στο Covent Garden για τις επόμενες δύο σεζόν, στη συνέχεια συνέχισε να τραγουδάει μικρούς ρόλους με την ιταλική εταιρεία όπερας στο Théâtre du Roi το φθινόπωρο του 1764. Εκεί, συνάντησε τον βιολονίστα Γάλλo συνθέτη François-Hippolyte Barthélémon, ο οποίος ήταν διευθυντής ορχήστρας. ΟΙ δύο ερωτεύτηκαν αμέσως και η Young παντρεύτηκε τον Barthélemon το Δεκέμβριο του 1766.

Μετά τον γάμο της, η Young εμφανίστηκε σε συναυλίες με τον σύζυγό της συχνά στην ιταλική όπερα σε ορατόρια  και παραστάσεις σε κήπους ευχαρίστησης.

H Young, επίσης, άρχισε να συνθέτει και να δημοσιεύσει τη μουσική της  συμπεριλαμβανομένων μια σειρά από έξι σονάτες για clavecin ή πιάνο και βιολί, δημοσιευμένων το 1776 με το όνομα Μαρία Barthélemon. Οι Barthélemons εκτελούν συχνά ταξίδια στην Ιρλανδία και έχουν μια πολύ επιτυχημένη περιοδεία στην Ευρώπη το 1776-1777. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας,  η Young τραγούδησε στο ορατόριο του συζύγου της, στο Jefte στη Φλωρεντία και έδωσε συναυλίες de facto στην Νάπολης. Η κόρη των Barthélemons, Μαρία Σεσίλια, τραγουδούσε επίσης σε αυτές τις παραστάσεις. Η οικογένεια συνέχισε να ακμάζει μετά την επιστροφή της στο Λονδίνο το 1777, δίνοντας πολλές υπέροχες συναυλίες σε διάφορους χώρους σε όλη την πόλη.

Στα χρόνιαγύρω στο 1780 η καριέρα των Barthélemons έγινε λιγότερο επιτυχής και γίνεται όλο και πιο δύσκολο να βρουν εργασία. H Young κατήγγειλε με επιστολή της προς την εφημερίδα Morning Post, στις 2 Νοέμβρη του 1784, ότι της αρνήθηκαν παραστάσεις χαρακτηρίζοντας τον εαυτόν της “μια αγγλική γυναίκα αψεγάδιαστης φήμης.” Πάντως οι Barthélemons κατάφεραν να υπάρξουν και δεν ήταν ποτέ έξω από τους σημαντικούς μουσικούς κύκλους στο Λονδίνο. Ο  Haydn επισκέφθηκε το ζευγάρι, ενώ ο ίδιος ήταν στην Αγγλία το 1792. Μάλιστα συνόδευσε τους νέους σε άριες του Haendel και Sacchini για μια συναυλία στο Λονδίνο.

Το 1786, η Young δημοσίευσε μια σειρά από έξι αγγλικά και ιταλικά τραγούδια, Op. 2. Στη συνέχεια, οι Barthélemons άρχισαν να συχνάζουν στο εκκλησάκι στο άσυλο για τις γυναίκες και τα ορφανά, που ήταν κοντά στο σπίτι τους στο Vauxhall. Εκεί, επηρεάζονται έντονα από τον ιεροκήρυκα  του Δουκάτου, ο οποίος ήταν αφοσιωμένος στην αποκαλυπτική διδασκαλία  με την ονομασία  Swedenborgian. Αυτή η επιρροή οδήγησε την Young  να συνθέσει και να δημοσιεύσει μια σειρά από ύμνους. Το 1795, έγραψε τρεις ύμνους και 3 τροπάρια(Op. 3) για τη χρήση στο Παρεκκλήσι Μαγδαληνή και το άσυλο. Την ίδια χρονιά, συνέθεσε την προσευχή του υφαντή για μια συναυλία που συγκέντρωσε τα χρήματα για να βοηθήσει τις άνεργες υφάντριες και μια ωδή στη προστασία του Βασιλιά (Op. 5), της οποίας οι λέξεις χρησιμοποιούνται από τη βαρόνη Nolcken άλλον εναν Swedenborgian.

ΕΡΓΑ:

  • 6 Σονάτες για πιάνο και βιολί, Op.1 (1776)
  • 6 αγγλικά και ιταλικά τραγούδια, Op.2 (1786)
  • 3 Ύμνοι και 3 τροπάρια, Op.3 (1795)
  • Προσευχή για τις υφάντριαες, Op.4 (1795)
  • Ωδή στη διαφύλαξη του βασιλιά, Op.5 (1795)

 

Marianne d’AUENBRUGG Aυστριακή ( ? – 1786)

Κλαβεσινιστρια, τραγουδίστρια και συνθέτρια, έγραψε μουσική δωματίου και εξ αυτών διασωζεται μία σονάτα για κλαβεσεν σε ωδή του Σαλιέρι: “Sonata per il clavicembalo o forte… con ode di Salieri”.

Δισκογραφία:

Sonate pour clavecin, mi bémol majeur

  1. Rondo – Allegro

CA427O B. HARBACH en CD KINGDOM KCLCD2010 (1991)

 

 

Συνεχίζεται…

Σχετικά άρθρα

Οι Rolling Stones και το Σπίτι των Ανέμων | Του Κώστα Μπλιάτκα

Κωνσταντίνος Μπλιάτκας

Γυναίκες Συνθέτριες | Μπαρόκ (μέρος ΙΙ)

Έφη Ζάννη

Bryan Adams: Λάμπει σαν αστέρι (Shine a Light) | δισκοκριτική

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X