Sparmatseto
Αφιερώματα

Η Σιωπή των Ταγών | Του Άρι Ασσαριωτάκη

«Τούτες τις μέρες που ο άνεμος μας κυνηγάει», όπως τόσο χαρακτηριστικά μας τραγούδησε ο Ν Ξυλούρης τους προφητικούς στοίχους του Γ Ρίτσου, τούτες τις μέρες… ποιες μέρες δηλαδή… εδώ μιλάμε για χρόνια  που δοκιμάζεται η αντοχή, η υπομονή και τα κοινωνικοπολιτικά αντανακλαστικά των συμπολιτών μας, με 3 μνημόνια, φτωχοποίηση, υποβάθμιση υγείας και παιδείας, πανδημία, εγκλεισμός, θανατικό και δε συμμαζεύεται, θα περίμενε κάθε καλόπιστος Έλληνας την αυτονόητη παρουσία των Ταγών της τέχνης και του πολιτισμού στο προσκεφάλι του και στο πλάι του.

Στιχουργοί, συνθέτες, τραγουδιστές, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, εικαστικοί, συγγραφείς και ποιητές, σπουδαίοι καλλιτέχνες με μοναδικό ταλέντο που όλοι αναγνωρίσαμε και συμβάλαμε στο καλλιτεχνικό τους status quo.

Θα περίμενε κανείς όλοι τούτοι που μπόλιασαν το ταλέντο τους πάνω στις ψυχές μας, που αγαπήθηκαν ανεπανόρθωτα από το πλήθος, που του οφείλουν εν πολλοίς και το καλλιτεχνικό τους αντίκρισμα, «τούτες τις μέρες που γύρω σε κάθε βλέμμα είναι το συρματόπλεγμα»… λάμπουν δια της απουσίας τους.

Αυτοί που την εποχή των «παχιών αγελάδων» ανέξοδα  καπηλεύτηκαν τα προοδευτικά αφηγήματα προς ίδιον όφελος, τώρα που έπρεπε να ανταποδώσουν ως μπροστάρηδες Ταγοί της τέχνης και του πολιτισμού, ως οφείλουν  τα οφειλόμενα μας εγκατέλειψαν (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων), διανύοντας περίοδο σιγής ιχθύος, απολαμβάνοντας τον αποστειρωμένο από τα κοινά θρόνο τους, που τους εδόθη «ελέω ημών».

Μιά Κολοκτρωνέικη έφιππη κορμοστασιά πάνω στο πεντάγραμμο, πάνω σε μια κόλλα χαρτί, πάνω σ ένα ατίθασο στίχο, πάνω στο παλκοσένικο, πάνω στο καμβά, πάνω στη πέτρα, το μάρμαρο, το μέταλλο και το ξύλο, θάταν το αναμενόμενο… αλλά και μια κουβέντα έστω θάταν καλοδεχούμενη, ή ένα αλληγορικό μήνυμα…. επίσης θα καταλαβαίναμε….

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν ψέγω τους χιλιάδες υπηρέτες της τέχνης και του πολιτισμού, που υπομένουν τα ίδια, αυτή τη περίοδο ίσως και τα χειρότερα, αλλά τους διάσημους τακτοποιημένους ογκόλιθους του είδους.

Μια φίλη μου φιλόλογος  πριν από λίγους μήνες, συζητώντας μαζί της, μου έλεγε μετ  επιτάσεως πως οι καλλιτέχνες είναι πολύ περίεργο μιλέτι…. και κοντέψαμε να μαλώσουμε… σήμερα ομολογώ πως θα με ενδιέφερε μια δεύτερη συζήτηση μαζί της…..


Υ.Γ. Ταγός: ο [taγós] Ο17 : 1. (ιστ.) ανώτατος πολιτικός και στρατιωτικός αρχηγός των αρχαίων Θεσσαλών. 2. πνευματικός αρχηγός, καθοδηγητής: Οι ταγοί του έθνους / της νεολαίας.

[λόγ. < αρχ. ταγός].Πηγή: https://www.greek-language.gr/

Μιλέτι: 1. (Στην πολυεθνική Οθωμανική Αυτοκρατορία περίπου 1300-1923) αυτόνομη, αυτοδιοικούμενη θρησκευτική κοινότητα, οργανωμένη με δικούς της νόμους και με επικεφαλής τον θρησκευτικό της ηγέτη, ο οποίος ήταν υπεύθυνος ενώπιον τής κεντρικής διοίκησης για την εκπλήρωση τών καθηκόντων και υποχρεώσεων τού μιλετιού, και ειδικά για την πληρωμή τών φόρων και τη διατήρηση τής εσωτερικής ασφάλειας

  1. φυλή, έθνος, ράτσα.

[ΕΤΥΜΟΛ. < τουρκ. millet. Ο χαρακτηρισμός είναι υποτιμητικός].Πηγή: https://greek_greek.enacademic.com/

Σχετικά άρθρα

Εμμανουήλ Ροΐδης | Ανεπανάληπτος Μαέστρος του Λόγου (μέρος ΙΙ)

Θανάσης Μουσόπουλος

Γιώργος Καδήρογλου – Μια γραμμή με αρχή τον δημιουργό (video)

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ένα πρωτοποριακό βιβλίο για τον Καραγκιόζη πριν 100 χρόνια: Louis Roussel και Στίλπων Κυριακίδης

Θανάσης Μουσόπουλος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X