Sparmatseto
Αφιερώματα

«Κλείσε τα μάτια» | Της Ειρήνης Ποντίκη

Πλάγιασε στο στήθος μου. Σου βάζω λίγη μουσική, να γαληνέψει η ψυχή σου. Κλείσε τα μάτια και πες μου τί βλέπεις. Φτιάξε μια ιστορία, με τον τόπο, τον χρόνο και τα πρόσωπα που επιθυμείς.

Βλέπω εσένα κι εμένα, μαζί. Ακούω το κύμα, να σκάει απαλά στην άμμο. Το πρόσωπο μου σκεπάζεται από τα βρεγμένα μου μαλλιά και ο αέρας τα πάει, πότε δεξιά και πότε αριστερά.

Γεύομαι από τα χείλη μου το αλάτι της θάλασσας, αφού μόλις είχαμε βουτήξει. Είναι καλοκαίρι. Είναι Αύγουστος. Έχω μια σπηλιά, μια πετσέτα, την θάλασσα και εσένα. Τι να τα κάνω τα άλλα, τα περιττά;

Χόρτασα από οθόνες και εικόνες που δε θέλω να αντικρίζω, μπούχτισα από λέξεις και κουβέντες, που δε θέλω να ακούω πια. Κι αυτή η φασαρία, με εξάντλησε. Ενώ, εδώ, κοίταξε! Είμαστε μόνοι. Αγόγγυστα, κάθε λεπτό που περνά, δεν έχω σκεφτεί στιγμή να συννεφιάσω.

Ο ήλιος σήμερα κυριαρχεί στο μέσα μου. Σε λίγο τα μεγάλα κύματα θα μας αναστατώσουν. Μα, μη φοβηθείς! Τώρα είναι η ώρα για τη μεγάλη βουτιά. Θέλω να μείνουμε εδώ για πάντα. Θέλω να ζω έτσι.

Απλά και ήσυχα. Αναλογίζομαι.. Τι τυχεροί που είναι οι ναυαγοί; Εμείς νομίζουμε ότι είναι δυστυχισμένοι, ότι ψάχνουν απεγνωσμένα στο απέραντο της θάλασσας, να δουν ένα πλοίο που θα τους σώσει, που θα τους επαναφέρει στην κανονική τους ζωή.

Εμείς που ζούμε εδώ, εμείς που ζούμε έτσι, εμείς ψάχνουμε τελικά,  κάτι να μας σώσει. Εμείς ψάχνουμε διέξοδο από όλα όσα μας τρελαίνουν το μυαλό, κάθε μέρα. Από όλους όσους μας ρίμαξαν, μας πάτησαν, ακόμη κι αν δεν το ξέρουν.

Από όλη αυτή την κακή τρέλα, τις μέρες που είναι όλες ίδιες, σαν δυο σταγόνες νερό και τις νύχτες, που μοιάζουν τόσο μεταξύ τους, σαν δίδυμα φεγγάρια. Έλα να μείνουμε εδώ. Εδώ νιώθω ελεύθερη. Ο ήλιος δύει. Χάνεσαι στα χρώματα του ουρανού. Δεν ξέρεις τί να πρωτοκοιτάξεις.

Οι κόρες των ματιών σου διαστέλλονται και γυρνούν σαν τρελές γύρω-γύρω,για να προλάβουν. Να προλάβουν να τα δουν όλα. Την θάλασσα να καταπίνει το ηλιοβασίλεμα κι όλα να γίνονται ροζ, μωβ, πορτοκαλί και λίγο μπλε.

Άνοιξε την παλάμη σου, έχω κάτι για σένα. Θα είναι το μυστικό μας. Κράτησε το και μη το δώσεις ποτέ σε κανέναν. Ξάπλωσε, αν θες. Θα κοιμηθώ μέσα σου απόψε. Αφήνω τα αστέρια να πέσουν πάνω μας και να μας σκεπάσουν.

Εγώ θα σε προσέχω τη νύχτα. Και εσύ θα με αγκαλιάζεις σφιχτά.

Σχετικά άρθρα

Ο Κωστής Παλαμάς και τα όρια του ελληνισμού (μέρος 1)

Βασίλειος Μακέδος

Εκδήλωση: Λαογραφικές εκδηλώσεις στην Ξάνθη | Ηχητικό

Γιάννης Βλαχογιάννης | Αφιέρωμα στα 200 χρονιά από την επανάσταση του 1821

Θανάσης Μουσόπουλος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X