Sparmatseto
Πρόσωπα Συνεντεύξεις

Ο Χρήστος Δασκαλάκης και το «Γονεοτροφείο» της ζωής του | Συνέντευξη

Ξεκίνησε τη συγγραφική του πορεία το 2012 με τις ποιητικές συλλογές «Η στιγμή που θα φεύγω» και τα επιτυχημένα «Χιλιόμετρα». Ως συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας μας συστήθηκε το 2015 με το πρώτο του παραμύθι «Ο Νικολύκος στη μακρινή Ντουλαποχώρα».

Τρία χρόνια μετά επέστρεψε με το best seller παραμύθι «Η Χιονονιφάδα που αγάπησε το Καλοκαίρι» με ρεκόρ πωλήσεων, που αγαπήθηκε από μικρούς και μεγάλους, τόσο σαν βιβλίο όσο και στη θεατρική του μεταφορά. Τον περσινό χειμώνα το θεατρικό του έργο «Η τελευταία Ιουλιέτα», πρόλαβε να κάνει πρεμιέρα, να συγκινήσει και να προβληματίσει, αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την πορεία του λόγω της πανδημίας και του κλεισίματος των θεατρικών σκηνών.

Τώρα, επέστρεψε με το καινούριο, πολύαναμενόμενο παραμύθι του «Το Γονεοτροφείο» και μας βάζει για λίγο μέσα στο δικό του ενήλικο και ταυτόχρονα  «παραμυθένιο» κόσμο.


  1. Ποιος είναι ο ορισμός της ευτυχίας για εσάς;

Ευτυχία είναι εκείνη η στιγμή που νιώθεις  ότι είσαι στο σωστό μέρος, με τη σωστή παρέα, το σωστό συναίσθημα, τη σωστή στιγμή.  

 

2. Έχετε νιώσει μια τέτοια στιγμή;

Ναι! Θυμάμαι, πιο συγκεκριμένα, ήταν μετά από μία επίσκεψη μου ως προσκεκλημένος συγγραφέας σε ένα μικρό σχολείο στην επαρχεία.  Ένιωθα τόσο συγκινημένος από την αγάπη και τις αγκαλιές των παιδιών που, διασχίζοντας το δρόμο, σκέφτηκα έντονα πως ακόμα κι αν με πατούσε μία νταλίκα εκείνη τη στιγμή θα πέθαινα ευτυχισμένος.

 

3. Φοβάστε το θάνατο;

Παλιότερα ναι. Τώρα όχι. Μπορεί να υπήρξαν στιγμές στη ζωή μου που τον αποζητούσα κιόλας ως λύση λύτρωσης. Μεγαλώνοντας όμως κατάλαβα ότι τελικά η ζωή είναι δώρο. Όσο το κρατάς στα χέρια σου πρέπει να το διαφυλάσσεις, να το σέβεσαι και να το απολαμβάνεις με σύνεση.

 

4. Τι θα θέλατε προσωπικά να αφήσετε πίσω σας;

Ίσως κάποιες λέξεις που θα μπορούσαν να πουν κάτι στους ανθρώπους. Ανεξαρτήτως ηλικίας. Θα ήθελα να έχω γράψει κάτι όμορφο. Κάτι που θα μείνει για να θυμίζει τη σπουδαιότητα της ζωής, του σεβασμού και της αγάπης.  

5. Είναι τα παραμύθια σας «διδαχτικά»;

Θα έλεγα είναι κυρίως «διδακτικά». Είμαι της παλαιάς σχολής. Μεγάλωσα με παραμύθια που μου έδιναν δύναμη τη στιγμή που δεν την έβρισα πουθενά αλλού. Αυτό θα ήθελα να κάνω με τη σειρά μου.

 

6. Τύχη ή αποτέλεσμα σωστής δουλειάς η επιτυχία των βιβλίων σας;

Η τύχη είναι μια παρεξηγημένη λέξη και εγώ είμαι ακόμα στην αρχή.  Δεν μπορεί να υπάρξει τύχη χωρίς γνώση, χωρίς σωστή προετοιμασία, χωρίς ουσία. Τύχη είναι να είσαι γιός βασιλιά και αναπόφευκτα ο θρόνος να περάσει σε εσένα. Αν είσαι απλά το παιδί ενός νησιώτη που ονειρεύεται να γίνει συγγραφέας, τότε νομίζω χρειάζεται κάτι παραπάνω.

 

7. Σας φοβίζει η αβεβαιότητα που πρωταγωνιστεί στις ημέρες μας;

Με φοβίζει που δεν μπορώ να ονειρευτώ ελεύθερα και που δεν μπορώ να προβλέψω την αυριανή μέρα. Σκληρό πράγμα να μην ξέρεις για τι πράγμα πρέπει να προσπαθήσεις και σε τι πρέπει να αφοσιωθείς…

 

8. Γιατί παραμύθια και γιατί «Γονεοτροφείο»;

Παραμύθια, γιατί είναι βγαλμένα από τη ζωή. Κάνουν τους γονείς να νοσταλγήσουν και τα παιδιά να έρθουν λίγο πιο κοντά στο βιβλίο και τη θετική πλευρά της ζωής. Το «Γονεοτροφείο» είναι ένα μεγάλο στοίχημα για εμένα. Μαζεμένα εκεί πολλά δικά μου βιώματα έγιναν μια όμορφη ιστορία γεμάτη χιούμορ και τρυφερότητα.  Είναι ένα παραμύθι που ονειρευόμουν από καιρό και ευχόμουν να έρθει η στιγμή που θα φτάσει στα κατάλληλα χέρια. Μετά από τόσες αναγνώσεις, ακόμα με συγκινεί όταν διαβάζω τις τελευταίες του προτάσεις. Υπάρχει εκεί μέσα ένα τεράστιο κομμάτι μου.

 

9. Νιώθετε και ο ίδιος ότι είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο;

Μου αρέσουν τα «ιδιαίτερα» βιβλία και θα χαιρόμουν αν και το «Γονεοτροφείο» ήταν ένα από αυτά. Είναι συγκινητικό οι ενήλικες να μπορούν να διαβάσουν αυτό το παραμύθι και να βρίσκουν εκεί μέσα πράγματα δικά τους. Και είναι μεγάλη τιμή για εμένα να ξέρω πως το «Γονεοτροφείο» έχει γίνει ένα εργαλείο στα χέρια εκπαιδευτικών, γονιών και θεραπευτών.

 

10. Τι σημαίνει για έναν συγγραφέα να γίνεται αποδεκτό το έργο του;

Για τον κάθε συγγραφέα ίσως έχει μια διαφορετική ερμηνεία. Για εμένα πάντως είναι μια μορφή δικαίωσης. Σημαίνει ότι έπραξα σωστά. Σημαίνει ότι υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο ή πρεσβεύουμε τα ίδια πράγματα. Σημαίνει ότι μάλλον κάποιος βρήκε στις λέξεις μου όλα όσα κάποτε ήθελα να βρω και εγώ στις ιστορίες που διάβαζα.

 

11. Αν ήσασταν απλός αναγνώστης, ποιο παραμύθι σας θα διαβάζατε και ποιο θα κάνατε δώρο;

Κοιτάξτε. «Η Χιονονιφάδα που αγάπησε το Καλοκαίρι» είναι το παραμύθι που με έφερε στη ζωή χιλιάδων παιδιών. Του χρωστάω μοναδικές στιγμές ευτυχίας. Το «Γονεοτροφείο» από την άλλη, είναι το βιβλίο που μιλάει ακριβώς μέσα στην ψυχή μου. Είναι το βιβλίο που μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια, όσα χάθηκαν, όσα κερδήθηκαν, όσα αξίζει να προσπαθήσεις για να αποκτήσεις. Το «Γονεοτροφείο» λοιπόν θα διάβαζα ως ενήλικας και αυτό θα προσέφερα ως ένα δώρο που θα ήθελα  να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη.

12. Και έχει επίσης και μια πολλή ιδιαίτερη εικονογράφηση.

Ο Βασίλης Παπατσαρούχας μοιράστηκε μαζί μας μια μοναδική εικονογράφηση που κάνει το «Γονεοτροφείο» ένα λεύκωμα τέχνης. Νιώθω ευγνωμοσύνη που ένας κορυφαίος καλλιτέχνης, διπλά βραβευμένος με το κρατικό βραβείο εικονογράφησης, έντυσε τόσο λιτά και «ποιητικά» το κείμενό μου.

 

13. Αν είχατε ένα μαγικό ραβδάκι, ποια θα ήταν η πιο άμεση ευχή που θα θέλατε να υλοποιήσετε για τον εαυτό σας;

Να περάσει ο εφιάλτης της πανδημίας, να  βρεθώ ξανά δίπλα στα παιδιά και να γράψω σύντομα κάτι για το θέατρο.

 

14. Κλείνοντας, νιώθετε ότι έφτασε η ζωή σας στο σημείο που εσείς ονειρευόσασταν;

Θα σας έλεγα πως, πρωτίστως, η ζωή κατάφερε να με κρατήσει κοντά της. Αυτό είναι κάτι που προσπαθώ να μην το ξεχνώ. Ονειρευόμουν πολύ ως παιδί αλλά δεν περίμενα τίποτα. Τελικά το όνειρο ήρθε μπροστά και μαζί έφερε υπέροχους ανθρώπους, πολλές αγκαλιές και πολλή αγάπη. Όλα αυτά έγιναν το δικό μου «Γονεοτροφείο» και, τώρα που αποτυπώθηκαν σε ένα βιβλίο, νιώθω ότι δεν μπορεί να μου τα πάρει ποτέ ξανά κανείς…


Το καινούριο παραμύθι του Χρήστου Δασκαλάκη με τον τίτλο «Το Γονεοτροφείο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγκυρα σε εικονογράφηση Βασίλη Παπατσαρούχα. Τα τραγούδια του παραμυθιού, είναι διαθέσιμα στο YouTube με τους τίτλους «Αγάπη πάντα ήσουν» και «Τι να’ ναι αυτό». Instagram: Christos Daskalakis

Σχετικά άρθρα

Mikhail Larionov και Natalia Goncharova | Εισαγωγή στην Ρωσσική Avant-Garde

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Στέφανος Ιωαννίδης: παιδί της ελεύθερης Ξάνθης (1923 – 2001)

Θανάσης Μουσόπουλος

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος αποχαιρετά την Ιουλία Σταυρίδου

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X