Sparmatseto
Αφιερώματα Παιδί

Η Παιγνιοθεραπεία ως μια σύγχρονη μορφή ψυχοθεραπευτικής προσέγγισης

Η Παιγνιοθεραπεία είναι μια μορφή θεραπευτικής προσέγγισης που χρησιμοποιείται κυρίως για παιδιά χωρίς όμως να αποκλείονται και οι ενήλικες. Άλλωστε τίποτα δεν είναι απαγορευτικό όταν πρόκειται για θεραπεία. Πόσο μάλλον για όποιον προτιμά κάποιες εναλλακτικές μορφές.

Ενώ μοιάζει με ένα συνηθισμένο χρόνο παιχνιδιού, η Παιγνιοθεραπεία  είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό.

Μέσω της Παιγνιοθεραπείας, το παιδί μαθαίνει να επικοινωνεί με μεγαλύτερη ευκολία με τους γύρω του.

Είναι μέσο εξερεύνησης, μέσο δημιουργίας και εξαιρετικά σημαντική για τη σωστή ανάπτυξη του ψυχισμού του παιδιού. Το παιχνίδι είναι ό,τι πιο κοντινό έχει το παιδί ως μέσο για να εκφραστεί και να απελευθερωθεί. Ως εκ τούτου του παρέχει διέξοδο σε ότι το προβληματίζει, λειτουργώντας θεραπευτικά. Στην Παιγνιοθεραπεία τα παιδιά χρησιμοποιούν το παιχνίδι για να εκφράσουν συμβολικά τις ανησυχίες, τις επιθυμίες και τους φόβους τους.

Η Παιγνιοθεραπεία είναι ένα είδος θεραπείας που στηρίζεται στη φυσική ανάγκη των παιδιών για παιχνίδι

Πρόκειται για μια διαδικασία όπου μέσα από το παιχνίδι το παιδί καταφέρνει να εσωτερικεύσει τα συναισθήματα του, να τα αναγνωρίσει, να τα αποδεχτεί και να τα κατανοήσει. Αναπτύσσει πολύ ευκολότερα εργαλεία που το βοηθούν με την κοινωνικότητά του αλλά και με το να μπορεί να διαχειριστεί δύσκολες ψυχολογικά καταστάσεις.

Η Παιγνιοθεραπεία είναι μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση

Το παιχνίδι και κατ’ επέκταση η Παιγνιοθεραπεία, αποτελεί μέσο έκφρασης πολύ πιο δυνατό από τις λέξεις. Στο πλαίσιο της Παιγνιοθεραπείας, το παιδί έχει τη δυνατότητα να εκφραστεί ελεύθερα, σε ένα χώρο που παρέχει ασφάλεια, εμπιστοσύνη, σεβασμό, κατανόηση και αποδοχή.

Πότε όμως μπορούμε να καταλάβουμε πότε και πως η Παιγνιοθεραπεία μπορεί να  μας βοηθήσει στο οικογενειακό μας περιβάλλον?

Η ψυχολόγος/εμψυχώτρια κα Χριστίνα Τσιμούδη με εξειδίκευση στην Παιγνιοθεραπεία, (σχολική ψυχολογία, εκπαιδευτική ψυχολογία, ανάλυση παιδικού ιχνογραφήματος- εκπαίδευση ενηλίκων) απαντά σε καίρια ερωτήματα σχετικά με την προσέγγιση αυτή.

Χριστίνα Τσιμούδη-ψυχολόγος/εμψυχώτρια
  1. Πότε χρησιμοποιείται η Παιγνιοθεραπευτική προσέγγιση?

Η Παιγνιοθεραπεία δεν έχει περιορισμούς. Έχει πολλές εφαρμογές όπως: Διαζύγιο,  τραύμα, κακοποίηση ή παραμέληση, Απώλεια, ΔΕΠ-Υ, Αυτισμό κ.α. αλλά και σε καθημερινές δυσκολίες όπως,  φοβίες, Άγχος, Θυματοποίηση, Ανεπιθύμητη συμπεριφορά, Δυσκολίες ένταξης-κοινωνικοποίησης, συστολή κ.α.

 

  1. Από ποια ηλικία εφαρμόζεται;

Οι κατάλληλες ηλικίες είναι 3-12 ετών. Είναι οι ηλικίες που συνήθως μέσα από το συμβολικό παιχνίδι το παιδί μπορεί να διεισδύσει στον εσωτερικό του κόσμο, να τον αφουγκραστεί, να τον αναγνωρίσει και να διαχειριστεί ό,τι το προβληματίζει.

 

  1. Το παιχνίδι ως μέσο επικοινωνίας μπορεί να βοηθήσει το παιδί να επικοινωνήσει και να εκφραστεί καλύτερα και αμεσότερα με τους γύρω του;

Τα παιδιά δεν φημίζονται για την επικοινωνία τους με τον τρόπο που εμείς εννοούμε συνήθως. Η φύση των παιδιών είναι το παιχνίδι. Διαμορφώνονται μέσα από το παιχνίδι. Αυτό σημαίνει ότι θεραπεύοντας το παιδί μέσα από το παιχνίδι, μιλάς τη γλώσσα του, σκύβεις στο ύψος του, χρησιμοποιείς τη διάλεκτό του. Μια διάλεκτος που όλοι γνωρίζαμε μικροί, όμως ξεχάσαμε μεγαλώνοντας.

 

  1. Πως μπορεί το οικογενειακό και γενικά το συγγενικό του περιβάλλον να «εκπαιδευτεί» στην Παιγνιοθεραπεία;

Η Παιγνιοθεραπεία αναφέρεται σε μια πλειάδα ανθρώπων και επαγγελμάτων. Για τους ειδικούς υπάρχουν προγράμματα εξειδικευμένα. Για όσους θέλουν να μάθουν πολύτιμες τεχνικές, συμβουλές και να εφαρμόσουν κομμάτια της, στην καθημερινότητα τους, υπάρχουν Σεμινάρια. Ο καθένας μπορεί να χρησιμοποιήσει πρακτικές και παιχνίδια που ενδείκνυνται για συγκεκριμένες περιπτώσεις είτε πρόκειται για γονιό, είτε πρόκειται για επαγγελματία που έχει άμεση ενασχόληση με παιδιά.

 

  1. Χρειάζονται ατέλειωτες ώρες μελέτης ή μερικές σοβαρές συμβουλές καθοδήγησης;

Χρειάζεται θέληση και αγάπη για το παιδί. Αγάπη και παραδοχή ότι αναμφισβήτητα το παιχνίδι δεν είναι απλά ένας τρόπος απασχόλησης των παιδιών, αλλά ένα μέσο έκφρασης που αξίζει να γνωρίσουμε καλύτερα, εάν θέλουμε να εμπλουτίσουμε τόσο τις γνώσεις, όσο και τις τεχνικές μας με τα παιδιά. Πρόκειται για ένα παραθυράκι στον κόσμο των παιδιών και πραγματικά όποιος δεν κρυφοκοίταξε από αυτό το παράθυρο, δεν ξέρει τι χάνει. 

 

Σχετικά άρθρα

ΠΑΝΑΓΗΣ ΛΕΚΑΤΣΑΣ (1911-1970)

Θανάσης Μουσόπουλος

Δεν υπάρχουν σκουπίδια, μόνο τέχνη..!!!(Θάνος Μαυροδής)

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Θεματικό πάρκο αφιερωμένο στους 12 θεούς του Ολύμπου ανοίγει στη Θεσσαλονίκη

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X