Sparmatseto
Αφιερώματα

Abstract Photography: Όταν η δημιουργικότητα επεκτείνεται πέρα από τον φακό

«Μετακινήστε αντικείμενα με το βλέμμα σας στην ευθεία … Παρακολουθήστε τα να μεγαλώνουν καθώς πλησιάζετε … Οι σχέσεις αναδεικνύονται σταδιακά και … ενισχύονται … αυτή είναι η εικόνα σας», είπε ο Aaron Siskind.

Τα κοντινά του πλάνα σε καθημερινά αντικείμενα τον έκαναν δημιουργό της Αφαιρετικής Φωτογραφίας του 20ού αιώνα.


Alfred Stieglitz-Equivalent (1926)
Μια μικρή περίληψη

Η αφαιρετική φωτογραφία είναι ένας όρος με διφορούμενες συνθέσεις, που σχετίζονται αλλά δεν περιορίζονται στα επιτεύγματα ομάδων όπως οι κινήσεις Photo-Secession, Straight Photography και New Vision.

Από τα τέλη του 19ου αιώνα, οι φωτογράφοι είναι αποφασισμένοι να ταιριάξουν την τυπική και εννοιολογική πρόοδο άλλων ειδών έκφρασης στη Μοντέρνα Τέχνη.

Το αποτέλεσμα είναι ένα εξαιρετικό και ποικίλο σώμα εργασίας στο οποίο τα συνθετικά χαρακτηριστικά και το αντικείμενο της παραδοσιακής φωτογραφίας υποχωρούν από την καθορισμένη άποψη.

Εδώ μιλάμε για αφηρημένα φωτογράμματα που κατασκευάζονται χωρίς κάμερες εκθέτοντας αντικείμενα και επεξεργασμένο φωτοευαίσθητο χαρτί σε φυσικό φως, σουρεαλιστικές εικόνες κοντινών και μεγάλων αποστάσεων στις οποίες οι λεπτομέρειες του φυσικού ή αρχιτεκτονικού σχεδιασμού γίνονται αφηρημένα μοτίβα σύνθεσης και εννοιολογικά και βασισμένα στην εγκατάσταση έργα στα οποία η φωτογραφία ενσωματώνεται σε εξελιγμένες πρακτικές μικτών μέσων.


Paul Strand-Porch Shadows (1916)
Βασικές αρχές

Μία από τις βασικές αρχές της αφαιρετικής φωτογραφίας ήταν η συνειδητοποίηση ότι οι κάμερες δεν είναι απαραίτητο να τραβούν μόνο φωτογραφίες. Στις αρχές του εικοστού αιώνα, καλλιτέχνες όπως οι Christian Schad, Man Ray και László Moholy-Nagy άρχισαν να δημιουργούν έργα σε στιλ bricolage (επεξεργασμένα), τοποθετώντας αντικείμενα που βρέθηκαν απευθείας πάνω σε φωτοευαίσθητο χαρτί, δημιουργώντας εικόνες που τραβούν γραφικά και στις οποίες το καθημερινό στοιχείο της σύγχρονης ζωής αποδίδεται φωτεινό και παράξενο.

Από τις πρώτες απόπειρες των Schad, Man Ray κ.ά., οι αφηρημένοι καλλιτέχνες επέστρεφαν συνεχώς στο «φωτογράφημα» – την κάμερα χωρίς κάμερα – ως μέσο που επιτρέπει μοναδικές αυτοανακλαστικές και δημιουργικές παρεμβάσεις στη φωτογραφική μορφή. Αντί να καταγράφει μια εικόνα από τη διέλευση του φωτός μέσω των παραθυρόφυλλων σε φωτοευαίσθητο χαρτί, το ίδιο το χαρτί χειρίζεται άμεσα και συχνά έρχεται σε επαφή με άλλα αντικείμενα – επιτρέποντας μια δυνητικά ατελείωτη σειρά κάποιων εφέ.

Man Ray-Rayograph (1922)

Κατά γενικό κανόνα, η αφηρημένη φωτογραφία τείνει να επιχειρεί την αποτροπή του βλέμματος μας από τα φάνσυ και ελκυστικά αντικείμενα. Αντίθετα, επικεντρώνεται στις ακανόνιστες μορφές και εντυπώσεις που μπορούν να δημιουργηθούν αναπαριστώντας οικεία αντικείμενα με νέους τρόπους (από τους Vortographs του Alvin Langdon Coburn, ως τα σύγχρονα έργα των Walead Beshty, Liz Deschenes κ.ά.).

Είναι αδύνατο να κατανοήσουμε την έννοια της αφαιρετικής φωτογραφίας χωρίς να αναφέρουμε τη συγκεκριμένη ανάπτυξη της αεροφωτογραφίας, μια μέθοδο που έχει πλέον πολύ ευρύτερη απήχηση στην εμπορική τέχνη. Στη δεκαετία του 1940, ωστόσο, όταν ο Γουίλιαμ Α. Γκάρνετ άρχισε να φωτογραφίζει εκτάσεις και χωράφια από το φτερό του ιδιωτικού του αεροσκάφους, η ιδέα της φωτογράφησης της γης από πάνω ήταν κάτι καινούργιο και παράξενο που σε πολλές περιπτώσεις παράγοντας σουρεαλιστικές εικόνες που πολλές φορές διαχωριζόντουσαν εντελώς από το αντικείμενο που εκπροσωπούσαν.

Σχετικά άρθρα

Χαιρετισμός στον Μάνο που αγαπώ…

Θανάσης Μουσόπουλος

Ιωάννης Συκουτρής | Ένας σμυρνιός πνευματικός άνθρωπος που δεν τον άντεξε η εποχή του

Θανάσης Μουσόπουλος

TAKIS Αφιέρωμα | Το Ίδρυμα ΤΑΚΙΣ

Βασίλειος Μακέδος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X