Sparmatseto
Αφιερώματα Πρόσωπα

Η σεξουαλικότητα στο έργο του Καβάφη | Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Για την κρίση μου, ο Κωνσταντίνος Καβάφης είναι ο σπουδαιότερος ποιητής που έβγαλε η χώρα μας. Τρομερά ευφυής, εμβαθύνει στην ανθρώπινη ψυχή, εμπνέεται από ιστορικά γεγονότα και τα αναλύει με καθάριο τρόπο. Είναι βέβαιο πως για κάθε ανθρώπινη στιγμή, ένα ποίημα του Καβάφη θα υπάρχει για να την αναλύσει.

Ο Καβάφης έχει τη μοναδική ικανότητα να αναλύει το κάθε γεγονός με έναν δικό του μοναδικό τρόπο, μπορεί να διεισδύει στην ανθρώπινη κατάσταση και να σου δημιουργεί σκέψεις που εσύ ο ίδιος δε θα μπορούσες να σκεφτείς. Γεννημένος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ο ίδιος υπήρξε υπόδειγμα μόρφωσης και μεγάλος μελετητής όλων των αρχαίων κειμένων.

Ο Καβάφης όμως, εκτός από ένας φιλόσοφος της ποίησης και μία τεράστια μορφή στα Ελληνικά γράμματα, υπήρξε και ένας προκλητικός –για την εποχή του-ποιητής. Δε φοβήθηκε να εκφράσει ανοιχτά μέσα από την ποίησή του την ελεύθερη σεξουαλικότητα, καθώς και τη δική του ομόφυλη έλξη, η οποία τελικά επηρέασε όλο το έργο και τη ζωή του.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1863-1933)

Ένα εξαίσιο δείγμα της ηδονικής του ποίησης, είναι το Επέστρεφε. Μέσα σε αυτό το ποίημα μπορούμε να διακρίνουμε με ευκολία το ίδιο το σεξουαλικό κάλεσμα του ποιητή, το οποίο ο ίδιος εκφράζει ελεύθερα και δίχως εσωτερικούς δισταγμούς.

Ο μεγάλος μας ποιητής βρίσκει στην Ποίηση το καταφύγιο εκείνο που του επιτρέπει να είναι ο εαυτός του, το μέρος εκείνο στο οποίο αισθάνεται πως η ψυχή του μπορεί να εκφραστεί ελεύθερη. Η ποίησή του είναι επαναστατική, πρωτοποριακή και αναδεικνύει έναν άνθρωπο άφοβο που επιδιώκει να σπάσει τα δεσμά του και όλα αυτά που τον καταπνίγουν εντός του.

Ο Καβάφης γνωρίζει πως για την κοινωνία της εποχής του, ανήκει στα άτομα που είναι στο περιθώριο, όμως επιλέγει να ακολουθήσει τη δική του επιθυμία  και να πάει κόντρα στο κλίμα της εποχής.

Ο Καβάφης είναι ένας ποιητής ο οποίος μπορεί να μεταφέρει τη σκέψη σου σε πολλά και διαφορετικά μονοπάτια. Αξίζει να τον μελετάς και να τον διαβάζεις.

ΣΤΑΙΣ ΣΚΑΛΑΙΣ

Την άτιμη τη σκάλα σαν κατέβαινα,
από την πόρτα έμπαινες , και μια στιγμή
είδα το άγνωστό σου πρόσωπο και με είδες.
΄Επειτα κρύφθηκα να μη με ξαναδής και συ
πέρασες γρήγορα το πρόσωπό σου κρύβωντας,
και χώθηκες στο άτιμο το σπίτι μέσα
όπου την ηδονή δεν θάβρες , καθώς δεν την βρήκα.

Κι ‘ όμως τον έρωτα που ήθελες τον είχα να στον δώσω
τον έρωτα που ήθελα – τα μάτια σου με τώπαν
τα κουρασμένα και ύποπτα – είχες να με τον δώσης.
Τα σώματα μας αίσθανθήκαν και γυρεύονταν
το αίμα και το δέρμα μας ενόησαν.

Αλλά κρυφθήκαμε κ’ οι δυό μας ταραγμένοι.

Από τα «Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923», Ίκαρος 1993

Σχετικά άρθρα

Οι κορυφαίοι συλλέκτες τέχνης και γιατί πρέπει να τους μοιάσεις (ή να προσπαθήσεις τουλάχιστον)

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Αναζητώντας το νόημα της ζωής μέσα στο έργο του Αλμπέρ Καμύ

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ο Κωστής Παλαμάς απέναντι στην Ευρώπη και στο παγκόσμιο πνεύμα.

Θανάσης Μουσόπουλος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X